ปานรุ้งเดินลิ่วๆ นำไปที่รถ มีธันวาเดินตาม ส่วนปานเทพกับวิภาวีรั้งท้าย วิภาวีมองปานรุ้งอย่างรู้ทันและสะใจว่า กำลังโกรธจัดที่เสียหน้า และคงอารมณ์เสียที่กำจัดตัวเองไม่ได้ วิภาวีแกล้งเซ ทำท่าจะเป็นลม “อุ๊ย” ปานเทพประคองไว้ “เป็นอะไรรึเปล่าวิ” ปานรุ้งเหลียวกลับมามอง วิภาวีออดอ้อนปานเทพ “วิเวียนหัวน่ะค่ะ คลื่นไส้ สงสัยเป็นอาการแพ้ท้อง” “งั้นไปหาหมออีกทีไหมวิ” “ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวคุณพาวิกลับไปพักที่บ้านก็คงหาย เอ่อ...” วิภาวีเล่นไม่เลิกแกล้งทำทีเป็น นึกได้ ถามกับปานรุ้งอย่างเกรงใจ “วิกลับไปอยู่บ้านสมุทรเทวาได้ใช่ไหมคะ นายแม่” ปานเทพมองดุไม่พอใจที่วิภาวีจงใจหาเรื่องปานรุ้ง รายละเอียด...



