เย็นมากแล้ว ขณะณไตรเดินกลับเข้ามาที่เรือน เห็นเนื้อนางยืนรออยู่ด้านหน้า “มารอผมเหรอ เนื้อนาง พอดีผมสั่งงานแสงคำอยู่” เนื้อนางมอง ณไตรยิ้มแล้วบอกขึ้น เสียงไม่ผิดปกติ “ผมให้แสงคำลงไปค้างในเมือง รอทำเรื่องกับป่าไม้ให้เสร็จ” ณไตรเดินขึ้นเรือนมากับเนื้อนาง เห็นคำฝาย ม่อนดอยที่ยืนอยู่ บนโต๊ะมีขันโตกอาหาร “เนื้อนางทำอาหารมาให้พ่อเลี้ยง” “น่ากินทุกอย่างเลย” ม่อนดอยกลืนน้ำลาย “กินด้วยกันสิ คำฝาย ม่อนดอย” “ไม่เป็นไร พ่อเลี้ยงกินกับเนื้อนางเถอะ เดี๋ยวฉันกับไอ้ม่อนดอยไปกินที่โรงครัว” “แต่พ่อเลี้ยงชวน” ม่อนดอยเสียดาย “ไม่ต้อง...ไป ไอ้ตะกละ” คำฝายลากม่อนดอยออกไป รายละเอียด...



