นอกเหนือจากบ้านพิชิตพงษ์ ที่บ้านแก้วหลังนี้ ก็มีความทรงจำงดงามมากมายทั้งของภาคย์ และ อมาวสี โดยเมื่อกว่าสิบห้าปีก่อนหน้านี้ เด็กชายภาคย์และเด็กหญิงอมาวสี นั่งอยู่กลางโถงบ้านแก้ว ข้างๆ ตัวมีตุ๊กตาเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่เราเคยเห็น เทียนไข หลายขนาด หลายรูปทรงถูกวางเรียงรายรอบตัวเด็กชาย มันยังไม่ถูกจุดไฟแม้แต่เล่มเดียว เด็กชายนั่งนิ่งๆ จ้องมองเทียนเหล่านั้นอย่างครุ่นคิด เด็กหญิง เอ่ยปากถามด้วยความอยากรู้ “พี่ภาคย์ชอบเทียนเหรอ” “อืม...” “ทำไมล่ะ” “มันทำให้เกิดแสงสว่าง...เวลาเราตกอยู่ในที่มืด เทียนนี่แหละที่จะทำให้เรามีความหวัง” เด็กหญิงมองที่เทียนไขเหล่านั้น แล้วจึงถาม “แต่มันต้องจุดไฟก่อน ไม่ใช่เหรอ” “ใช่” รายละเอียด...



