แพรวจอดรถที่หน้าที่ดินร้าง “ขอบคุณมากนะครับที่มาส่ง” กรณ์บอก กรณ์จะลงจากรถ แพรวเรียกไว้ “เดี๋ยวก่อนค่ะ” “ครับ?” “นี่มันเรื่องอะไรกันคะ คุณยังไม่ได้บอกฉันเลยว่าคุณจะมาที่นี่ทำไม” “ผมมาดูที่น่ะครับ” “ดูที่? ดูทำไมคะ ?” “ผมรับปากทำงานให้คุณณรา เจ้าของโรงแรมที่พักอยู่ เขาให้ผมดูแลโครงการโรงแรมใหม่ที่จะสร้างขึ้นที่นี่” “ขอตัวก่อนนะครับ” กรณ์ลงจากรถไป “เดี๋ยวค่ะ” แพรวรีบตามลงไป “ฉันจะไปกับคุณด้วย ไม่ได้กลับมาที่นี่ตั้งนาน คิดถึงน่ะค่ะ” “งั้นก็เชิญครับ” กรณ์หลบทางให้แพรวเดินนำเข้าไปก่อนแล้วเขาก็ตามไป แพรวมีสีหน้ากังวลใจสุดๆ ทันใดนั้นณราก็ก้าวเข้ามาในเขตพื้นที่โรงละคร รายละเอียด...



