รวิยกแขนสองข้างขึ้นจะให้คนช่วย เดือนเป็นห่วงก่อนจะก้มลงไปช่วยประคองรวิขึ้นมากับขำ ป้อมเริ่มทยอยเก็บของ รวิหันมามองเดือนที่ประคองอยู่ ก่อนจะพูดกันเบาๆ สองคน “ไปเช็ดหน้าให้มันทำไม ที่แพ้นี่เพราะน้อยใจนะ” “เอายาหม่องไปป้ายตามัน ล้างแค้นให้พี่อ่ะดิ” รวิคิดตาม ยิ้ม รู้สึกดีขึ้น “พรุ่งนี้ต้องกลับแล้วใช่มั๊ย” เดือนพยักหน้ารับ หน้าจ๋อยๆ “มีงานยาวเลยน่ะ ไม่อยากกลับเลย ชั้นเป็นห่วง” เดือนชายตามองรวิ “ตอนนั้นทำไมถึงไปทำอย่างนั้นให้ไอ้พิมุกมัน” เดือนหน้างอขึ้นมาทันที “ก็ชั้นอยากช่วยพี่นี่ นึกอะไรไม่ออก อะไรมีก็ป้ายๆ ไปก่อน ถ้าอึได้ก็ป้ายไปแล้ว” รายละเอียด...



