เย็นวันนั้นกะละแม ติ่ง โต๊ด ตุ้งแช่ ถือของกลับเข้ามาในบ้านท่าทางเหนื่อยล้า หมดแรงไปตามๆ กัน “เฮ้อ....ถึงบ้านสักที หมดแรง...” ตุ้งแช่ทิ้งตัวลงบนโซฟา “จะไม่หมดแรงได้ไงวะ ก็เอ็งเอาแต่เล่นน้ำทะเลทั้งวัน แถมยังไม่ช่วยพวกข้าทำมาหากินอีก รู้มั้ยพวกข้าเหนื่อยแค่ไหนกว่าจะรอดมาได้” โต๊ดด่า “น้ายังไม่เท่าไหร่ ฉันสิโดนไปเต็มๆ” “เอาน่า อย่าบ่นไปหน่อยเลย อย่างน้อยภารกิจของเราก็เสร็จแล้ว” ติ่งมากอดคอกะละแม “เก่งจริงๆน้องรัก” “ใช่พี่ติ่งพูดถูก ภารกิจเราเสร็จสิ้นแล้ว...” กะละแมสะบัดแขนติ่งออกจากไหล่ แล้วก็หันมาทางโต๊ด “ได้เวลาที่น้าจะต้องทำตามสัญญาได้แล้ว” โต๊ดผงะนิดๆ...ฉิบหายแล้ว รายละเอียด...



