Photo Gallery ดุจตะวันดั่งภูผา ตอนที่ 5

ปลายฟ้านึกถึงเหตุการณ์ในอดีต วันที่ไทให้สายเชลโล่เธอ วันนั้นไทยืนมองแม่น้ำบนสะพานข้ามแม่น้ำแคว ปลายฟ้าเดินเข้ามาหา “นายจะไปไหน” “ฉันยังไม่รู้เลย” ปลายฟ้านิ่งไป “แต่มันต้องไป บางทีฉันอาจจะเจอจุดหมายของฉันก็ได้” “ฉันเข้าใจ ทุกคนต้องมีจุดหมาย ต่างกันที่ว่า ใครจะอยู่ใกล้หรือไกล ฉันขอให้นายโชคดีนะ” “เธอด้วย เอ้า” ไทยื่นซองสายเชลโล่ชุดใหม่ให้ปลายฟ้า ปลายฟ้ารับไปดู “สายเชลโล่” “เธอต้องใช้มันพาไปสู่จุดหมาย” ปลายฟ้ารู้สึกดี “ขอบใจนะ ฉันต้องไปแล้วล่ะ โชคดีนะ” ปลายฟ้ายิ้มสดใส แล้ววิ่งจากมาเธอหยุด ไทหันมามองเธอ “สู้เขานะ” รายละเอียด...