คืนเดียวกันนั้น ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่งสรวงนั่งหน้าเครียด ในขณะที่สุขฤทัยจีบปากจีบคอพูด ให้สรวงหาทางจัดการกับภาพิศ “สรวงจะนั่งอยู่เฉยๆ ไม่ได้แล้วนะคะ” “หมายความว่ายังไง?” “เราก็รีบแต่งงานกันสิคะ...แล้วก็รีบมีลูก ชิงมีก่อนนังภาพิศไปเลย คุณปู่จะได้รักหลาน หลงหลาน ยกสมบัติให้หลานแค่คนเดียว” สุขฤทัยเพ้อ โดยไม่รู้ว่าที่โต๊ะด้านหลัง นิคกับมะยมนั่งทานข้าวกันอยู่ ถึงกับชะงัก ส่วนอีกฝั่งโต๊ะติดกัน เป็นกาวินทร์นั่งหันหลังให้โต๊ะสรวงอยู่ ยินสรวงเอ่ยขึ้นว่า “เพ้อเจ้อ” มะยมกะนิคแอบกลั้นหัวเราะ กาวินทร์เองก็ยิ้มเยาะ สุขฤทัยเหวอ แต่ยังแถต่อ “เพ้อเจ้อตรงไหน? คนแต่งงานกัน ก็ต้องมีลูก มีทายาทเป็นเรื่องธรรมดา” รายละเอียด...



