“ป๊อก ปิยธิดา” ลั่นไม่อยากมีลูก ไม่อยากเอากล่องดวงใจไว้นอกกายเพราะกลัวทุกข์ เผยวางแผนไว้แล้วจะตายอย่างไร จัดงานวัดไหน ไม่อยากให้คนที่อยู่ข้างหลังลำบาก ตอนนี้มีสมุดเบาใจ สำหรับเขียนความต้องการของเราว่าจะจากโลกนี้ไปแบบไหน
เป็นคนที่มีมุมมองเรื่องการมีลูก และการใช้ชีวิตในแบบของตัวเองชัดเจน สำหรับนักแสดงมากฝีมือ “ป๊อก ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์” ซึ่งหลังจากแต่งงานกับสามี “ตั๊ก นภัสรัญชน์” หรือชื่อเดิม “ตั๊ก นภัสกร” มาหลายปี เจ้าตัวก็ตัดสินใจแล้วว่าไม่อยากมีลูก ไม่อยากเอากล่องดวงใจไว้นอกกายเพราะกลัวทุกข์ โดยได้เปิดใจผ่านรายการ “ขมคอ Story Podcast” ทาง YouTube ถึงขั้นวางแผนไว้แล้วว่าจะตายอย่างไร ที่ไหน จัดงานวัดไหน เหตุเพราะไม่อยากให้คนที่อยู่ข้างหลังลำบาก
“เราไม่อยากเอากล่องดวงใจมาไว้นอกตัว ถ้าเผื่อเราดูแลหัวใจเราอยู่ในตัวเรา เรายังเทคได้แต่ถ้าเมื่อไหร่เราเอาหัวใจเราออกมาอยู่ข้างนอกเราจะกลัวทุกอย่างที่มากระทบเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดี สิ่งแวดล้อม อุบัติเหตุที่อาจจะเกิดขึ้นหรืออะไรต่างๆ นานา สิ่งนั้นมากกว่าเรากลัวว่าเราเอาหัวใจออกมา เราจะคาดหวัง และเราจะทุกข์ เราจะเหมือนทศกัณฐ์ ที่เอากล่องดวงใจเราไปไว้ด้านนอกแล้วก็โดนทำร้ายหรือเปล่าก็ไม่รู้
โชคดีที่มันเป็นเรื่องที่เราคุยกับพี่ตั๊กตั้งแต่ช่วงแรกของการคบกันว่าไม่ได้อยากมีนะ เขาก็เหมือนกัน จุดสำคัญไม่ใช่ว่าเราไม่รัก คือเรารักมาก เราจึงเป็นห่วงมาก และเราก็เลยรู้สึกว่าโลกใบนี้เราจะมีเรารองรับ เรามีคนที่อยู่ใกล้ตัวเรา ถ้าเกิดตายแล้วเราจะร้องไห้ที่สุดในโลกนับไปก็มี พ่อ แม่ พี่ น้อง มี 5-6 คน แต่ถ้าเรามีลูกก็เท่ากับว่าเราเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน แต่มันจากลาอยู่แล้วเพราะมันเป็นธรรมชาติของโลก ทุกคนต้องจากลา
ตอนนี้เราออกมาข้างนอก เวลาพี่ตั๊กขี่มอเตอร์ไซค์เราก็เป็นห่วง เพราะว่ามันคือหนึ่งดวงของใจของเรา เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อเราเพิ่มความหวงของเราไปอยู่ข้างนอก มันเครียดนะ มันทุกข์ ก็เลยคิดว่าตัดตรงนี้ดีกว่าค่ะ สงบที่เราเบาที่สุด”
ลั่นเหตุผลที่ไม่อยากมีลูกเพราะไม่อยากรักใครเพิ่ม ไม่อยากเสียใจเพิ่ม
“เหตุผลที่ไม่อยากมีลูกเพราะเราไม่อยากรักใครเพิ่มแล้ว เพราะเราไม่อยากเสียใจเพิ่ม ขนาดมีหลานยังรักมาก พี่ตั๊กไปเป็นอาจารย์ที่โรงเรียนของหลาน ด้วยความที่จะอยากใกล้ชิดกับหลานที่โรงเรียนจิตรลดา เพราะรักมาก แล้วคิดดูสิว่าถ้าเป็นหลานเรา ถ้าเป็นลูกเราจะเป็นอย่างไร เราไม่ต้องอยู่ทั้งคู่เหรอ พี่ตั๊กเป็นอาจารย์พิเศษสอนที่จิตรลดาด้วย เป็นก่อนหน้านั้นอยู่แล้ว แต่พอมีหลานก็ยิ่งเข้าจิตรลดาบ่อยกว่าเพื่อน นี่ขนาดเป็นหลานนะยังหนักขนาดนี้”
เข้าใจที่มีบางส่วนมองอีกมุม มีลูกเพื่อให้ดูแลเรายามแก่เฒ่า แต่ตนไม่อยากมอบภาระนี้ให้ลูก
“ส่วนอีกฝั่งที่เขาบอกว่ามีลูกเพื่อที่จะให้เขาดูแลเรา อันนี้มันก็แล้วแต่เพราะว่าสำหรับเรา เราแค่รู้สึกว่าเราไม่ได้อยากให้มันเหมือนกับเราหาผลประโยชน์จากในนั้นมากกว่า เราไม่ได้อยากมอบหน้าที่ให้เขาตั้งแต่เกิดว่าจะต้องมาดูแล คือถ้าเกิดมันมีแล้วเรารักกัน การอยากดูแลมันเป็นเรื่องที่เขาจะทำโดยที่ไม่ต้องมีข้อแม้ อยากประคอง อยากดูแล อยากป้อนข้าว อยากอุ้มเพราะว่าไม่ไหวแล้ว อันนี้มันทำด้วยความรัก แต่ถ้าเกิดในพื้นฐานของการอยากมีเพื่อที่ว่าจะได้มาดูแล ก็เลยคิดว่าก็เก็บเงินจ้างพยาบาล
เรารู้สึกว่า เราไม่อยากมอบภาระตั้งแต่อยู่ในท้อง มีเคสที่เราเคยได้ยิน ก็คือมีลูกออกมาคนหนึ่งแล้วเป็นออทิสติก เสร็จแล้วก็เลยมีน้องอีกคนหนึ่งเพื่อให้น้องมาดูแล มันเศร้า อย่าไปมอบให้เขาตรงนั้น มันเป็นภาระที่หนัก แต่เรารู้สึกเหมือนไม่ยุติธรรม แล้วก็จะใช้สิ่งนี้มาบอกว่าเพราะเราทำให้เกิดอย่างนั้นเหรอ แต่ถ้าสำหรับคุณพ่อคุณแม่ในการดูแล เราอยากให้ใช้ความรักเป็นตัวนำมากกว่า ถ้าเรารักกัน ลำบากแค่ไหนก็ยอม”
วางแผนไว้แล้วว่าจะตายอย่างไร วัดไหน ไม่อยากให้คนที่อยู่ข้างหลังลำบาก
“บอกพี่ตั๊กไปแล้วว่าไม่ต้องปั๊มหัวใจ ถ้าอนุญาตให้ครั้งเดียว แต่ว่านอกนั้นไม่ต้องทำแล้ว สมมติว่าการที่เราจากไปจากท่อ มันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น แต่เราทรมาน ทรมานเรา แล้วถ้าเกิดสมมติว่าคุณทำใจได้แล้วก็ค่อยปล่อยเราไป
เรื่องชีวิตคู่ควรเปิดใจก่อนที่อีกฝ่ายจะจากไป เหมือนตอนนี้เขาจะมีสมุดเบาใจ ก็เขียนถึงความต้องการของเรา เราต้องการจากโลกนี้ไปแบบไหนหรือว่าอะไรอย่างไรบ้าง ควรจะคุยกันก่อนเลยค่ะว่าวิธีการดูแลของเราเป็นอย่างไร ต่อให้สมมติว่าเขียนแล้วเลิกกัน มันก็ยังดีกว่าไม่ได้วางแผนเลย โรงพยาบาลไหน วัดไหน ถ้าตายที่บ้านมันอาจจะวุ่นวายหน่อย แต่ว่าก็สบายใจนะ คุยกันเรื่องการลาจากว่าจะกลับบ้านก็กลับไปนอนที่ของเรา
ขับรถกลับบ้านก็บอกไหนลองแวะไปดูวัดนี้สิ เป็นการเซอร์เวย์วัด วัดหลวง หรือวัดอะไร อยากได้วัดหลวงไหม เพราะเราอยากให้คนที่มางานมาสะดวกที่จอดรถสะดวก แต่ถ้าเราไปวัดแถวบ้าน พี่ตั๊กอยู่ในช่วงกำลังเศร้าอยู่จะได้ไม่ต้องเดินทางเยอะ เราจะไม่ทำให้เราลำบากใจตอนที่เราจากไปหรือวิกฤตที่สุดในชีวิต ในเมื่อคนรักตายไปจะต้องมานั่งวางแผนอีกเหรอว่าต้องวัดไหน ก็คือให้เลือกตั้งแต่มีชีวิตอยู่เลย การรับความเสียใจมันก็คือพอแล้ว ในเรื่องอื่นเตรียมไว้ก่อนจะได้สบาย”
