เปียหน้าตาเศร้าหมองซึมเศร้า เดินกลับเข้ามาในบ้าน แต่ต้องสะดุ้งเฮือก เมื่อเห็น นมแสนั่งอยู่บนรถเข็น เปียร้องกรี๊ดตกใจ กระถดตัวหลบ มองตกใจกลัว วณีกับรจนาวิ่งกันเข้ามา วณีโอบกอดเปียที่เนื้อตัวสั่น “ลูกเปียๆ นมแสไงลูก นมแส” เปียเนื้อตัวสั่นค่อยๆหันมามองมอง นมแสจ้องตาเปียเขม็ง อาฆาต รจนาเล่า... “รจกับคุณวณีเพิ่งไปรับนมแสกลับมาค่ะ ขอโทษที่ไม่ได้บอก คุณเปียเลยตกใจ” “ไม่ต้องตกใจนะลูกนมแสไม่สบาย เลยดูเปลี่ยนไปเยอะ” วณีเลี่ยงคำว่าน่ากลัว เปียไม่โต้ตอบ ชำเลืองมองนมแสอย่างหวาดกลัวว่าความลับเปิดเผย เปียรีบเดินเลี่ยงนมแสขึ้นไปยังด้านบน วณีกับรจนามองตามเปีย ไม่สบายใจ รายละเอียด...



