xs
sm
md
lg

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 16

เผยแพร่:

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 16

ภาพในอดีต เขมิกาตอกไม้ เกิดอาการเคล็ดที่ต้นแขนร้องอู๊ยออกมา ชานนท์ที่เลื่อยไม้อยู่ตกใจ รีบมาดู

“โดนมือหรือ”

“ระดับนี้แล้วไม่มีพลาดหรอกน่า แค่แขนเคล็ดนิดหน่อย”

เขมิกาเงื้อค้อนจะตอกอีก ชานนท์แย่งค้อนไป

“ขอฉันดูหน่อย”

“ก็บอกว่าไม่เป็นอะไร ชิวๆ เดี๋ยวก็หาย” ชานนท์ไม่สนใจ ดึงตัวเขมิกาไปนั่งจะถอดเสื้อเชิ้ตเขมิกาออก เขมิกาโวยวาย “เฮ้ยๆ ทำไรเนี่ย จะแก้ผ้าฉันหรือ”

“ฉันไม่ลามกขนาดนั้นหรอกน่า จะขอดูตรงที่เธอปวดหน่อย”

ชานนท์ถอดเสื้อเขมิกาออกข้างเดียว แล้วดูต้นแขน

กลับมาปัจจุบัน ชานนท์เหม่อลอย ยิ้มออกมา มือถือดัง ชานนท์สะดุ้ง

ที่แพปลาของจุมพล ปิ้งลับๆ ล่อๆ แอบคุยโทรศัพท์กับชานนท์

“ผมอยากจะโทรหาท่านหลายวันแล้ว แต่ผมกริ่งเกรงว่าจะเป็นการรบกวนท่าน”

ชานนท์อยู่อีกมุมของสปา

“พูดกันแบบเดิมเถอะปิ้ง ฉันยังเห็นนายเป็นเพื่อนเหมือนเดิม” ชานนท์บอก

ปิ้งเปลี่ยนเสียงตีซี้ทันที

“เออว่ะ ฉันก็ว่าแล้ว ว่าไอ้คุณนนท์ไม่เจ้ายศเจ้าอย่างกับเพื่อนที่น่ารักคนนี้”

“นายสบายดีหรือ”

“โอ๊ยเอาเวลาที่ไหนมาสบาย งุดๆ อยู่กับงานที่แพปลา แล้วยังต้องแบ่งร่างไปช่วยลูกพี่เตรียมงานแต่งรอบสองอีก” ปิ้งตั้งใจบอกให้ชานนท์รู้ ชานนท์อึ้ง ปิ้งโม้ต่อเพื่อให้ชานนท์หึง “สงสัยเที่ยวนี้ได้แต่งกันสมใจเถ้าแก่ ตอนแรกป๋าคิดแกก็ได้ฤกษ์ดีเดย์สองเดือนข้างหน้า แต่เถ้าแก่ใจร้อนโอ๊ยอยากมีหลานปู่ไวๆ จะให้แต่งกันพรุ่งนี้เช้าเลย”

ชานนท์จ๋อยๆ เสียงปิ้งยังดังอยู่ในโทรศัพท์

“ฉันไม่อยากให้ลูกพี่แต่งเลยจริงๆ ถ้าฉันกล้าๆ หน่อยนะฉันจะฉุดลูกพี่กลางงานแต่งเลยพับผ่า”

“นายเป็นแฟนเขาหรือยังไงไปฉุดเขา” ชานนท์ย้อนถาม

“ก็นั่นนะสิ ก็ไม่ได้เป็นแฟนเลยไม่รู้จะฉุดไปทำอะไร แต่ถ้าคนที่ฉันรักกำลังจะแต่งกับคนอื่น ไอ้ปิ้งสู้ตาย ฉุดเป็นฉุด” เขมิกาเข้ามาดีดหน้าผากปิ้ง “โอ๊ย”

ปิ้งเงยหน้าเจอเขมิกา ปิ้งรีบลดมือลงตั้งใจไม่ปิดมือถือ

“ฮัลโหลๆ” ชานนท์เรียกเมื่อเสียงปิ้งเงียบไป ชานนท์ฟังมือถือได้ยินเสียงเขมิกา

“ตามมานี่เลยไอ้ปิ้ง หาเรื่องใส่ตัวอีกแล้วนะ”

เขมิกาเดินมาหยุดห่างจากแพปลา แล้วหันมาโวยวายใส่ปิ้ง

“ปู่สั่งไว้ไม่ให้ใครติดต่อกับนายชาเย็น นายอยากโดนปู่ตะเพิดออกจากงานหรือไง”

ปิ้งเหลือบตาต่ำมองมือถือที่ไม่ได้ปิดแล้วตั้งใจพูดเสียงดัง

“ก็ฉันห่วงลูกพี่ ไม่อยากให้ลูกพี่ตามใจเถ้าแก่จนไม่นึกถึงความสุขตัวเอง”

“แกอย่ามามั่ว ฉันมีความสุขดีโว้ย”

“แต่งกับคนไม่รักเนี่ยนะมีความสุข ลูกพี่เลิกแหกตาไอ้ปิ้งเหอะ ลูกพี่ไม่ได้รักคุณโยก็บอกเขาไปตรงๆ จะดันทุรังแต่งไปทำไมคิดว่ามันเท่หรือ”

โยธินเดินมาได้ยินพอดี กรอบรูปใส่ภาพชุดแต่งงานคู่กันหล่นลงพื้น กระจกแตกเพล้ง เขมิกากับปิ้งตกใจ เขมิการีบวิ่งออกมาดูเห็นแต่เศษกระจกแตกบนพื้น โยธินเก็บกรอบรูปไปแล้ว เธอเลยไม่รู้ว่าโยธินมาได้ยินที่ปิ้งพูด

“ใครมาทำอะไรตกแตกแถวนี้วะ หูย เหยียบไปละก็โชกเลือด”

ปิ้งก้มเก็บเศษกระจก

ที่ห้องทำงานชานนท์ ชานนท์มองมือถือ นึกถึงคำพูดปิ้ง

“แต่งกับคนไม่รักเนี่ยนะมีความสุข ลูกพี่เลิกแหกตาไอ้ปิ้งเหอะลูกพี่ไม่ได้รักคุณโยก็บอกเขาไปตรงๆ จะดันทุรังแต่งไปทำไมคิดว่ามันเท่หรือ”

ชานนท์ได้คิดลุกยืนทันที รีบร้อนเดินออกจากห้องตั้งใจไปห้ามเขมิกาไม่ให้แต่งงาน

ค่ำวันนั้นที่ห้องนอนเม่นบนตึกบ้านชานนท์ โย่งเดินเข้าห้องมา เม่นใส่ผ้าคล้องแขนเดินตาม อีกมือถือกล่องใส่ขนมไข่ เม่นมองรอบห้องอย่างตื่นเต้น โย่งหันมา

“แกนี่มันดวงพุ่งจริงๆ” โย่งตบบ่าเม่น “ได้อยู่บนตึกแล้วนะโว้ยได้ดีแล้วก็อย่าลืมพี่โย่งล่ะไอ้น้อง”

“นอนด้วยกันมั้ยพี่โย่ง” เม่นชวน

“ได้หรือวะ”

“ได้สิ ผมแบ่งเตียงให้ครึ่งหนึ่ง”

“อยากนอนเตียงนุ่มๆ อย่างนี้มานานแล้ว”

โย่งกระโดดนอนบนเตียงขย่มเตียงอย่างเมามัน เม่นยืนหัวเราะสดใส

“ทำอะไรกัน”

มณฑาเดินเข้ามาตวาดลั่น

โย่งรีบลุกยืน เม่นหงอทันทีกลัวมาก

“เม่นๆ ไม่ได้เข้ามาเองนะแม่ คุณผู้ชายยกห้องนี้ให้เม่นเอง” เม่นบอก มณฑาหน้าบึ้ง เม่นกลัวโดนตีรีบบอก

“เม่นกลับไปนอนบ้านในสวนก็ได้จ้ะ”

เม่นก้มหน้างุดๆ จะไป มณฑาบอกเสียงดัง

“ไอ้เม่น มานี่”

เม่นสะดุ้งค่อยๆ หมุนตัวมาอย่างกลัวๆ

“คุณนมอย่าไปตีมันนะ มันขึ้นมาบนนี้เพราะเป็นคำสั่งคุณผู้ชาย ฉันเป็นพยานได้” โย่งบอก

มณฑาดึงแขนข้างไม่เจ็บของเม่น กล่องขนมหล่นลงพื้น

“อย่าแม่ เม่นกลัวแล้ว”

มณฑาดึงเม่นมาหน้าตู้เสื้อผ้า เปิดตู้ให้ดูแล้วบอกเสียงเรียบ

“ฉันเอาเสื้อผ้าแกมาใส่ตู้ให้หมดแล้ว” เม่นงงมองเสื้อผ้าตัวเองในตู้ “อยู่บนตึกก็ทำตัวให้ดีๆ อย่าก่อเรื่องวุ่นวายให้ใครปวดหัวไม่งั้นโดนฟาดแน่”

มณฑาเดินออกจากห้อง

“ใจดีกับลูกก็เป็นด้วยโว้ย ไงไอ้เม่นงงเลยสิ” โย่งบอก เม่นยิ้มๆ แล้วเห็นกล่องขนมบนพื้น

“โอ๊ะ เกือบลืม”

เม่นรีบก้มเก็บกล่องขนม

อ่านต่อเวลา 17.00น.



กำลังโหลดความคิดเห็น...