xs
xsm
sm
md
lg

มนต์รักตลาดสด ตอนที่ 21-22

เผยแพร่:   โดย: MGR Online


มนต์รักตลาดสด ตอนที่ 21

ดวงดูแลต้นไม้อย่างทะนุถนอม แล้วหยิบสมุดขึ้นมาวาดรูปดอกไม้เพลินจนไม่ทันสังเกตว่าหนูดีเดินเข้ามาในบ้าน มาแอบดูภาพที่เขาวาด
“วาดรูปเก่งจังเลยค่ะ”
ดวงสะดุ้งตกใจ
“ขอโทษทีค่ะ เข้ามาโดยไม่ได้บอก ฉันชื่อหนูดีนะคะ เป็นเพื่อนสายมุก”
“ครับ มาหาคุณสายมุกเหรอครับ”
“ค่ะ แต่ฉันไม่เคยเห็นคุณที่นี่”
“ผมเพิ่งมาช่วยงานที่นี่ได้ไม่กี่วันน่ะครับ”
“คุณวาดรูปเก่งจังเลยนะคะ”
“ผมก็วาดไปมั่วๆน่ะครับ ไม่ได้เรียนหรืออะไรมาหรอก แค่คลายเครียด”
“โอ้โห...ขนาดไม่ได้เรียนนะคะเนี่ย ยังวาดดีกว่าหนูดีที่เรียนมาซะอีก แบบนี้เขาเรียกว่าพรสวรรค์ชัดๆ”
“คุณหนูดีเรียนวาดรูปมาเหรอครับ”
“ค่ะ...แต่ไม่เก่งหรอก สงสัยต้องมาให้คุณสอนให้ซะแล้ว”
“อย่าพูดแบบนั้นเลยครับ ผมไม่เก่งจริงๆ”
“สมุดนั่น...เอาไว้วาดรูปเหรอ”
“ครับ”
“ขอดูบ้างได้มั้ย”
“เอ่อ...”
“เข้าใจแล้วค่ะ ความลับใช่มั้ย”
ดวงยิ้มๆ
“เดี๋ยวผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ”
“ตามสบายค่ะ”
ดวงเดินออกไป หนูดีมองตามยิ้มๆ

สายมุกอ่านนิตยสารอยู่ในห้องรับแขก หนูดีเดินเข้ามา
“มาเร็วจังหนูดี”
“นี่มุก พ่อศิลปินคนนั้นเขาทำงานอะไรน่ะ”
สายมุกงงๆ
“ศิลปิน”
“ก็ศิลปินที่เพิ่งมาอยู่บ้านเธอไง ผู้ชายคนที่ชอบวาดรูปน่ะ”
สายมุกไม่เข้าใจ
“ไม่มี...”
“มีสิ...เมื่อกี้ฉันผ่านสนามหน้าบ้าน เขาวาดรูปอยู่ สูงประมาณนี้” หนูดีทำมือ “หน้าตาใช้ได้เลย เขายังบอกเลยว่าเพิ่งมาอยู่ได้ไม่กี่วัน”
“อ๋อ ถ้างั้นคงเป็นดวงละมั้ง”
“ชื่อดวงเหรอ...เขาดูเท่ดีนะ”
“อะไร เพิ่งรู้จักเขาก็เอ่ยปากชมเลย ไม่มากไปหน่อยเหรอ”
หนูดีอมยิ้ม สายมุกมองไม่ค่อยพอใจนัก

ลั้นลาเดินมาที่ร้านของอั้ม เวลานี้ท้องของอั้มโตขึ้นทุกวัน จนเป็นที่เข้าใจของทุกคนว่าเธอท้อง
“เอาอะไรยะ” อั้มหันมาถาม
“ฉันของคิดก่อน”
“ของก็มีขายอยู่แค่นี้ ยังจะคิดอะไรนักหนา”
“มาถึงก็รีบไล่ลูกค้าเลยนะยะ”
“ก็ตัวหล่อนน่ะ ใหญ่คับหน้าร้านไปหมด คนอื่นเขาจะมาซื้อของได้ยังไง”
“โถ อีไม้เสียบผี”
อั้มฉุนกึก
“หล่อนน่ะดีนักนี่ อีนมสามเต้า”
“เอ๊านี่...ใครจะเหมือนแกที่ท้องมาเป็นปีแต่ไม่คลอด ท้องมานชัดๆ”

“อย่ามาว่าลูกฉันเป็นมานนะ”

“ถ้าไม่ใช่แล้วเพราะอะไร ควายมันยังไม่ท้องนานขนาดนี้เลย”
“เลิกพูดมากซักที จะซื้ออะไรก็รีบซื้อไปซะ”
“เอาผักเสี้ยนถุงนึง ฉันจะเอาไปจิ้มน้ำพริก”
อั้มยื่นให้
“ก็แค่นี้”
ลั้นลาเอากาแฟตั้งแทนเงิน อั้มหยิบมาดู
“นี่มันอะไรเนี่ย”
“เงินน่ะฉันเก็บไว้ใช้ เอากาแฟมาแลก เวลานั่งขายของจะได้ไม่ง่วง”
ลั้นลาพูดจบก็สะบัดตูดหนีไปทันที ทำอั้มงง
“อ้าวอีนี่ ฉันไม่อยากกิน ฉันไม่ง่วง”
ลั้นลาไม่รอฟังคำตอบ เดินหนีไป
“อีลั้นลานะ อีลั้นลา”
อั้มหยิบกาแฟมาดม แล้วก็ซดเข้าปาก
“ก็ไม่ขี้เหร่นะ”
อั้มกินไปได้พักเดียวก็เริ่มปวดท้องขึ้น
“โอย...โอย ทำไมอยู่ๆก็ปวดท้องขึ้นมานะ โอย”

ลั้นลาเพิ่งเดินเข้าร้านกาแฟไม่ทันไร ต๋อยก็วิ่งหน้าตื่นผ่านไปที่ร้านเจ๊เฉียด
“เจ๊ๆ แย่แล้ว”
“อะไรยะ”
“ก็นางอั้มน่ะ มันปวดท้อง”
เจ๊เฉียดรีบบอก
“ฉันไม่ให้มันยืมห้องน้ำหรอกนะ”
“ไม่ใช่ มันจะคลอดลูก”
“ห๊า”
ลั้นลาหน้าตื่น วิ่งตามมาว่าเรื่องอะไรกัน

ที่โรงพยาบาล อั้มนอนลืมตาเห็นภายในห้องก็งงๆว่าเกิดอะไรขึ้น นึกขึ้นได้ว่าลูกก็เอามือลูบท้องปรากฏว่าท้องแบนลงแล้วอั้มตกใจ
“ลูก...ลูกฉันอยู่ไหน”
อั้มมองหา เจ๊เฉียดที่เผลอหลับอยู่ตกใจวิ่งเข้ามาดู
“อั้มเป็นไงบ้าง”
“เจ๊...ลูกฉันน่ารักมั๊ย...พามาให้ฉันดูหน่อยสิ”
เจ๊เฉียดหน้าสลดลงทันที อั้มใจเสีย
“อะไรเจ๊ เกิดอะไรขึ้น ลูกฉันเป็นอะไร”
เจ๊เฉียดอึกอักไม่รู้จะอธิบายยังไง
“เอ่อ...เอ่อ...คือ”
หมอเข้ามาพอดี
“เป็นไงดีขึ้นมั๊ยครับ”
อั้มรีบถาม
“หมอ...หมอผ่าท้องฉันแล้วเอาลูกฉันไปไว้ไหนฉันอยากเห็นหน้าลูก”
หมองง
“...เอ่อ...ผมว่าอาจจะมีการเข้าใจผิดนะครับ”
อั้มมองหน้าหมออย่างไม่เข้าใจ
“เข้าใจผิดเรื่องอะไรหมอ”
“คือ คุณไม่ได้ท้องหรอกครับ”
อั้มไม่เชื่อ
“ไม่จริง...เป็นไปไม่ได้...ฉันท้อง” อั้มหันไปหาเจ๊เฉียด “ใช่มั๊ยเจ๊ แล้วหมอมาว่าฉันไม่ได้ท้องได้ไง ท้องฉันใหญ่ด้วยจริงมั๊ยเจ๊”
เจ๊เฉียดพยักหน้าตอบแบบอึกอัก หมออธิบาย
“ที่ท้องใหญ่เพราะว่าคุณเป็นโรคท้องมานน่ะครับ”
อั้มตกตะลึงที่หมอบอกหูอื้ออึงไปชั่วขณะ
“คุณมีน้ำในช่องท้องเยอะมาก หมอเจาะออกให้แล้วนะครับ”
อั้มเพ้อด้วยความช๊อค

“ท้องมาน...”


โปรดติดตาม มนต์รักตลาดสด ตอนต่อไป พรุ่งนี้ 9.30 น.


มนต์รักตลาดสด ตอนที่ 21(ต่อ)

เจ๊เฉียดเข้ามาปลอบ
 

“ใจเย็นๆนะอั้ม...”
“ทำใจให้สบายพักผ่อนก่อนนะครับเดี๋ยวพยาบาลจะเอายามาให้นะครับ หมอขอตัวก่อน”
หมอออกไป อั้มยังอึ้งอยู่ไม่อยากเชื่อว่าเรื่องจริง อั้มตาลอยๆ
“ฉันฝันไปใช่มั๊ย ไม่จริงใช่มั๊ย ไม่จริงใช่มั๊ยเจ๊”
เจ๊เฉียดไม่รู้จะช่วยยังไงตบหน้าอั้มเข้าฉาดใหญ่เพื่อให้รู้สึกตัว อั้มหน้าคว่ำไปลุกมาจับหน้าเชื่อว่าไม่ได้ฝันแล้วหันมองหน้าเจ๊เฉียด
“นี่เรื่องจริงเหรอเจ๊”
เจ๊เฉียดพยักหน้า อั้มอยากกรี๊ดแต่เสียงไม่ออก
“อ๊ะ...อ๊ะ...อ้าก!”

สายมุกอยู่ในครัวกำลังจัดแจงเอาเค้กให้หนูดีชิม
“อ๊ะนี่ เธอลองชิมฝีมือฉันหน่อยสิ”
หนูดีรับมาชิม พอเอาเข้าปากแล้วก็สีหน้าไม่ดี
“เป็นไง อร่อยใช่มั้ย ขนาดเพิ่งทำครั้งแรกนะเนี่ย”
“มุก...พูดตรงๆนะ ไม่รอดเลย”
“อะไร ขนาดนั้นเลยเหรอ”
หนูดีพยักหน้ารับ
“ก็ดวงยังบอกว่าอร่อยอยู่เลยนี่”
“ลิ้นเขามีปัญหารึเปล่า”
สายมุกหน้าสลด
“นี่หลอกให้เราดีใจเหรอเนี่ย”
หนูดีแปลกใจ
“ดวง...คือพ่อศิลปินที่มาอยู่บ้านเธอนั่นน่ะเหรอ”
สายมุกพยักหน้าไม่เต็มใจนัก หนูดีมองหน้าเพื่อน
“เขาทำงานที่ไหนน่ะ”
“ในตลาด”
“พาฉันไปดูหน่อยสิ”
“เฮ้ย...หนูดี อะไรของเธอเนี่ย”
“อย่าเพิ่งคิดมากสิ ฉันก็แค่อยากรู้จักเขาแค่นั้นเอง ไม่ได้จะอะไรซักหน่อย”
“เขางานยุ่ง ไม่มีเวลามาคุยด้วยหรอก”
“แค่ไปดูเฉยๆก็ได้”
“ตลาดร้อนจะตายตอนนี้ ไปทำไม”
“หรือว่าเธอหวง”
“ไม่ได้หวง ฉันจะไปหวงนายนั่นทำไม”
“ไม่หวง ก็พาไปหน่อย”
สายมุกไม่พอใจนัก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้

ที่ศาลต้นไทร...ควันธูปลอยโขมง อั้มจุดธูปไหว้ศาลหน้าเศร้า อั้มมองดูศาลตรงหน้าก่อนจะอธิฐาน
“ท่านเจ้าคะ ลูกช้างไม่รู้ว่าลูกช้างทำบาปทำกรรมอะไรไว้ ท้องที่ลูกช้างอุ้มมาเป็นปี ถึงได้กลับแปรเปลี่ยนไปกลายเป็นน้ำไปได้ ถ้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงและถ้าลูกช้างยังพอจะมีบุญเหลืออยู่บ้างลูกช้างขอลูกที่เป็นตัวเป็นตนจริงๆไว้อุ้มชูบ้างนะเจ้าคะ”
ทันใดนั้นมี ลมพัดแรงน่าเกรงขาม เสียงหัวเราะ คิกคักของเด็กดังมา อั้มชะงัก ก่อนจะตัดสินใจเดินตามเสียงไปที่หลังต้นไทรเห็นอะไรบางอย่างก็ตกใจ เพราะภาพที่เห็นคือ เด็กอ้วน 2 คนสภาพมอมเมม นอนหลับละเมอหัวเราะคิกคักกันอยู่
“คุณพระ...เด็ก...”
อั้มมองเด็กมองหาว่ามีใครอยู่บ้าง
“เด็กอะไรทำไมมานอนอยู่ที่นี่ได้วะ หรือว่าจะเป็น ผ...ผ...ผี”
อั้มแอบกลัว แต่ก็อยากรู้แกล้งเอากิ่งไม้เศษหินโยนใส่จนเด็กแฝด 2 คนงัวเงียตื่นขึ้นมา เด็กหันมาเจออั้มก็ตกใจ สองพี่น้องถอยหลังหนี อั้มเห็นเด็กกลัวเลยเดินเข้ามาหา
“หนูจ๊ะ...ฉันคนจ้ะไม่กัดไม่ทำร้ายหนูหรอกนะจ๊ะ”
แฝดมองหน้ากัน
“พ่อแม่ไปไหนล่ะจ๊ะ ทำไมมานอนอยู่แถวนี้”
แฝดมองหน้ากันแล้วเบะปากจะร้องไห้ อั้มตกใจ
“โอ๊ะไม่เอาอย่าร้อง...ฉันถามเฉยๆ ไม่รู้ก็ไม่เป็นไรนะ”
แฝดพี่ยื่นกระดาษจดหมายให้ อั้มรับมาอ่าน
“ผมเป็นพ่อของเด็ก ผมไม่อาจจะเลี้ยงดูเด็กสองคนนี้ได้เพราะความยากจนอย่างแสนสาหัส ถ้าคุณมีจิตใจเมตตาต่อเด็กน้อยทั้งสองคนได้โปรดรับเด็กทั้งสองไว้เป็นลูกด้วยเถ่อะ จากพ่อผู้ที่ท้อเหลือเกิน”
อั้มมองหน้าเด็กสองคนที่มองตาละห้อยน่าสงสาร
“โถ...ช่างน่าสารจริง...”
อั้มเข้ามาลูบหัวเด็กทั้งสอง แฝดเข้าคลอเคลีย อั้มคิดถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้วยกมือไหว้ท่วมหัว
“สาธุ...ไม่คิดเลยว่าท่านจะประทานลูกมาให้ลูกช้างรวดเร็วทันใจถึงเพียงนี้ ลูกสัญญาจะดูแลเด็กน้อยสองคนอย่างดีที่สุดเจ้าค่ะ”
อั้มหันมากอดเด็กน้อยทั้งสองคน
“ไปอยู่กับแม่นะลูก”

เด็กน้อยทั้งสองกอดอั้มนัวเนียอั้มยิ้มดีใจฝันต่อ
“ทีนี้ใครก็ไม่กล้าหัวเราะเยาะฉันแล้ว เดี๋ยวแม่จะหาพ่อให้เอง”
แฝดทั้งสองร้องออกมาพร้อมกัน
“แม่...”
อั้มอุ้มกระแตงลูกแฝดทั้งสองกลับไปพร้อมกับพูดถึงพ่อไปเรื่อย
“พ่อของลูกอ่ะหน้าตาดีที่สุดในตลาดเลยล่ะ”
อั้มพาเด็กแฝดเดินไป

คุณนายสร้อยเพชรนั่งกดเครื่องคิดเลขคำนวณจดตัวเลขใส่สมุดบัญชี
“มาอยู่อาทิตย์นึง คิดค่าแอร์ ค่าที่นอน คืนละ 2000 รวมแล้วเสียไปราว 14000 ...ตายแล้ว นี่ 14000 แล้วเหรอเนี่ย นี่ขนาดยังไม่ได้คิดค่าเสื่อมของของที่มันมาใช้อีกนะ ฉันยังไม่ได้อะไรกลับคืนมาซักอย่าง ไม่ได้ละ ไม่ได้ละ ฉันเริ่มเจรจาเกี่ยวกับเงินทั้งหลายละ” พะวงเข้ามาเงียบๆ
“เจรจาเรื่องเงินกับใครเหรอคะ”
“ก็นายดวง...ว๊าย แกเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”
“นายดวงทำไมคะ คุณนายจะทำอะไรนายดวง”

“ไม่มีอะไรนี่ หูแว่วแล้ว”

“แต่ตั้งแต่นายดวงมาอยู่บ้านเรา มันก็ขยันดีนะคะคุณนาย ช่วยดูแลทุกอย่าง ทั้งงานสวน งานครัว”
“แหม...ทำให้แกสบายล่ะสิ”
พะวงยิ้มแหยๆ
“แหะ แหะ รู้ทันไปหมด”
“ฉันไม่สนหรอกนะว่ามันจะดียังไง แต่ถ้ามันเกินเส้นที่ฉันขีดไว้ละก็ ฉันก็ไม่ยอมเหมือนกัน”
“เส้นอะไรคะ เรื่องคุณมุกน่ะเหรอ”
“ก็แน่ล่ะสิ ถ้ามันมายุ่งกับยายมุกล่ะก็ ฉันไม่ยอมหรอก คนไม่มีหัวนอนปลายเท้า”
“แต่คุณนายก็เอาเขาเข้ามาอยู่ใกล้กันเองนะคะ เข้าตำรา ฝากแมวไว้กับปลาย่าง”
“ปลาย่างไว้กับแมว”
“นั่นแหละค่ะ ระวังนะคะ จะควบคุมยาก”
“แกจะพูดให้ฉันระแวงทำไม กลัวฉันมีความสุขรึไง แกนั่นแหละต้องคอยเป็นหูเป็นตาให้ฉัน คอยระวังให้ดีอย่าให้มันมาอะไรกับยายมุก”
“แล้วถ้าทางเราเองไปอะไรกับเขาละคะ”
“บ้า...ยายมุกไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก ไม่มีทาง”
คุณนายสร้อยเพชรแอบกังวลเรื่องสายมุกไม่น้อย

ในร้านกาแฟลั้นลา...หนูดีนั่งมองหน้าดวงแล้วยิ้มหวาน
“ตกลงจะยอมสอนวาดรูปให้ฉันรึเปล่าคะ”
ดวงชะงัก
“คือ...”
สายมุกถามอย่างสงสัย
“ไปชอบวาดรูปตอนไหน ฉันไม่เห็นรู้”
ดวงอึกอัก
“คือ...”
หนูดียิ้มชื่นชม
“วาดสวยมากด้วยนะ ยังกับศิลปินแน่ะ”
สายมุกมองหนูดีเคืองๆ หนูดีอ้อนดวงต่อ
“ตกลงสอนนะ”

ดวงพยายามเลี่ยง
“คือผมงานเยอะจริงๆครับ คงไม่มีเวลา”
“แต่ฉันมีค่าจ้างให้นะ ไม่ได้เสียเวลาฟรีๆ”
ดวงพูดไม่ออก
“เอ่อ...”
สายมุกตัดสินใจ
“งั้นฉันเรียนด้วย”
หนูดีหันมาถาม
“เธอสนใจเรื่องศิลปะด้วยเหรอ”
“โอ๊ย...สนใจสิ เธอไม่รู้เอง”
“งั้นก็ตกลงตามนี้นะ”
ดวงยิ้มแห้งๆ ปฏิเสธไม่ลง ทันใดนั้นเด็กแฝดก็ปีนมาจากใต้โต๊ะ ขึ้นมานั่งตักดวง
“พ่อ”
หนูดีตกใจ
“พูดได้ด้วย”
ดวงส่ายหน้า
“ฉันไม่ใช่พ่อเธอ”
แฝดยังเรียกอีก
“พ่อ”
ดวงรู้สึกชาที่ขา
“นี่ตัวก็ไม่ได้เล็กๆเลยนะ มานั่งตักเนี่ย”
ทุกคนมองหน้าแฝดอย่างกลัวๆเกรงๆ

เย็นนั้น ดวงเดินเข้าบ้านมาพร้อมสายมุก ดวงเอามือบีบๆขาตลอดเวลา สายมุกพูดประชด
“อยากสอนตัวสั่นเลยสิ”
“คุณพูดเรื่องอะไร”
“ก็สอนวาดรูปไง”
“อ้าว...ก็คุณเป็นคนบอกว่าอยากเรียนไม่ใช่เหรอ”
“ยายหนูดี แค่เจอวันเดียว ยังรู้จักคุณมากกว่าฉันซะอีก ฉันรู้จักคุณมาตั้งนาน แถมอยู่บ้านเดียวกันแท้ๆ ฉันยังไม่เคยรู้เลยว่าคุณชอบวาดรูป”
“เดี๋ยวนะ...นี่คุณไม่ได้กำลังน้อยใจผมอยู่หรอก ใช่มั้ย”
“ไม่ได้น้อยใจ จะน้อยใจทำไมล่ะ”
พะวงที่แอบฟังอยู่ไม่ไกลตาโต
“มีน้อยใจกันด้วย เรื่องใหญ่แล้ว”
พะวงรีบคาบข่าวไปบอกคุณนายสร้อยเพชร
“คุณนายคะ คุณนายคะ คุณมุกกับนายดวงกลับบ้านมาพร้อมกันค่ะ เหมือนมีงอนๆกันด้วย”
คุณนายสร้อยเพชรฉุนกึก
“นั่นไง กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา ต้องจัดการขั้นเด็ดขาด”
คุณนายสร้อยเพชรรีบลุกออกไปเพื่อไปจัดการ มีพะวงตามไปไม่ห่าง

ดวงเอามือนวดๆขาตน สายมุกมองอย่างสงสัย
“นั่นเป็นอะไรน่ะ”
“ปวดๆขาน่ะ สงสัยเพราะเด็กอ้วนนั่งทับ อาจจะเส้นพลิก”
คุณนายสร้อยเพชรเดินรี่มาจะเอาเรื่อง พร้อมกับพะวง

“นี่นายดวง...”


โปรดติดตาม มนต์รักตลาดสด ตอนต่อไป พรุ่งนี้ 9.30 น.


มนต์รักตลาดสด ตอนที่ 22

ดวงนวดๆขาตน มองคุณนายงงๆ ไม่ทันตั้งตัว คุณนายสร้อยเพชรเห็นท่าทีดวงก็สงสัย
“แล้วนี่ขาเป็นอะไร”
สายมุกหันมาบอกแม่
“ดวงเขาว่าเส้นอาจจะพลิกน่ะค่ะ”
คุณนายสร้อยเพชรหน้าตื่น
“ตายแล้ว ไหนดูซิ”
พะวงเตือน
“คุณนายคะ อย่าลืมเป้าประสงค์”
“เออน่า”
คุณนายสร้อยเพชรจับเส้นที่ขาดวง
“นั่นไง จริงด้วย เดี๋ยวไปที่โซฟาเลย”
ดวงชะงักเกรงๆ
“เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวก็คงหาย”
“ก็มัวคิดกันแบบนี้น่ะ ศาสตร์ของการนวดแผนไทยเลยไม่เติบโตซักที ฉันบอกให้ไปที่โซฟาก็ไป”
สายมุกพยักหน้าให้ดวงทำตาม ดวงพยักหน้ารับอย่างเกรงใจ

ดวงนั่งบนโซฟา คุณนายสร้อยเพชรจับเส้นอย่างตั้งใจ
“ตรงนี้ใช่มั้ย”
“ใช่ครับ”
“นั่นไง! แบบนี้ต้องจัดการให้สิ้นซาก”

พะวงเข้ามาเตือน
“คุณนายคะ แล้วเรื่องที่จะจัดการเมื่อกี้ล่ะคะ”
คุณนายสร้อยเพชรชักหงุดหงิด
“เอ๊ะ นางพะวงนี่ แกลำดับความสำคัญให้เป็นด้วย ว่าเรื่องไหนควรจะมาก่อนมาหลัง”
สายมุกสงสัย
“แม่จะพูดเรื่องอะไรเหรอคะ”
“ก็เรื่อง...” คุณนายสร้อยเพชรจับเจอกล้ามเนื้อ “ขาแข็งมากเลยนะเนี่ย ทำงานหนักละสิ”
“ครับ”
พะวงมองคุณนายเพลียๆ สายมุกขัดขึ้น
“แม่คะ... ดวงเขาอาจจะมีอะไรต้องไปทำก็ได้นะคะ”
“มันไม่มีอะไรไปสำคัญกว่าการนวดผ่อนคลายแล้ว”
“คุณนายนวดเก่งมากเลยนะครับ”
“มันเป็นศาสตร์ที่ถ่ายทอดมาจากต้นตระกูลฉันเลยนะ”
“ถึงว่า...ยอดเยี่ยมมากครับ”
“บ้านนี้ก็มีแต่เธอเนี่ยแหละที่ว่ามันดี คนอื่นๆน่ะ” คุณนายสร้อยเพชรเหล่มองพะวง กับสายมุก “ฉันจะสอนให้ก็ไม่เอา มีของดีอยู่กับตัวแท้ๆ”
“ครับ”
พะวงกับสายมุกมองหน้าแล้วพากันถอนใจ

ค่ำนั้น สายมุกเดินถือกุญแจรถจะมาเอาของที่รถ เธอเห็นคนด้อมๆมองๆอยู่แถวรั้วบ้าน
“นั่นใครน่ะ”
ไม่มีเสียงตอบกลับมา สายมุกเริ่มกลัว
“ถ้าไม่ตอบ ฉันจะแจ้งตำรวจแล้วนะ”
ดวงค่อยๆเดินออกมา
“ผมเองครับ”
“ไปทำอะไรตรงนั้น จะขโมยของบ้านฉันเหรอ”
“เปล่าครับ”
“แล้วมาทำอะไรลับๆล่อๆกลางดึกแบบนี้”

“คือดอกไม้กลางคืนตรงนี้มันหอมดีน่ะครับ ผมก็เลยมาเดินดม”
 

“บ้านฉันมีดอกไม้กลางคืนด้วยรึไง”
“กะแล้วเชียวว่าต้องไม่เคยมีใครได้กลิ่นมัน”
“คุณนี่เหมาะที่จะเป็นคนสวนจริงๆ”
“แล้วคุณมาทำอะไรกลางดึกแบบนี้”
“แค่มาหยิบของในรถนิดหน่อย”
“ท่าทางจะสำคัญละสิครับ ถึงต้องลงมากลางดึก”
“แล้วคุณล่ะ มาดมดอกไม้เนี่ย สำคัญรึไง”
ดวงเด็ดดอกไม้
“อาจไม่สำคัญกับชีวิต แต่สำคัญกับจิตใจเหมือนกันนะครับ เขาถึงมีการบำบัดแบบอโรมาเทอราพี” ดวงยื่นดอกไม้ให้สายมุก “ไม่เชื่อลองดมดูสิครับ”
สายมุกรับมาเขินๆ ดม
“ก็หอมดี”
สายมุกมองดวงตาเป็นประกาย เพราะไม่เคยเจอผู้ชายแบบนี้มาก่อน
“ทำไมคุณมองผมแบบนั้น”
“เปล่า แค่ฉันไม่เคยเจอผู้ชายแบบคุณ”
“แบบไหนครับ แบบที่ดมดอกไม้น่ะเหรอ”
“อืม”
ดวงยิ้มๆ
“มันดีหรือไม่ดีละครับ”
“ไม่ได้เป็นเกย์ใช่มั้ย”
ดวงหัวเราะ
“มันดูเป็นแบบนั้นเลยเหรอครับ”
“ก็คิดได้นะ”
“ผมบอกแล้วไงครับ ว่าผมน่ะ...แค่คนจนๆคนหนึ่ง ที่ไม่ได้มีปัญญาจะไปซื้อสิ่งของอะไรมาชื่นชมมากนัก ทำได้แค่ชื่นชมกับสิ่งรอบตัวแบบนี้”
สายมุกรู้สึกดีกับคำพูดของเขา

ดวงนั่งเหม่ออยู่ในห้องตน เขาหยิบสมุดที่ใช้วาดรูปขึ้นมา เปิดหน้าแรกเป็นภาพของสายมุก เขามองมันยิ้มๆ
สายมุกนั่งเหม่อมองดอกไม้ที่ดวงเด็ดมาให้ มือจับตุ้มหูของดวงที่ตนใส่ไว้โดยไม่รู้ตัว

เช้าวันใหม่...คุณนายสร้อยเพชรกับสายมุกนั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร มีพะวงตักอาหารให้อยู่ๆก็มีเสียงเด็กร้องไห้ดังโวยวายเข้ามาในบ้าน คุณนายสร้อยเพชรชะงักสงสัย
“นั่นเสียงอะไรน่ะ”
พะวงนิ่งฟัง
“เสียงเหมือนเด็กร้องไห้นะคะ”
สายมุกแปลกใจ
“บ้านเรามีเด็กด้วยเหรอ”
“ไปดูซิพะวง มีอะไร”
“ค่ะคุณนาย”
พะวงรีบเดินออกไปดู เสียงเด็กร้องไห้โวยวายเข้ามาไม่หยุด

พะวงเดินมาดูหน้าบ้าน เห็นอั้มมายืนที่หน้ารั้ว พร้อมมีเด็กตัวอ้วนนั่งดิ้นกับพื้น ร้องไห้จ้า
“นี่มันอะไรกันเนี่ย มาทำอะไร”
“ฉันถามไอ้ซันมา มันว่าไอ้ดวงมันอยู่ที่นี่ใช่มั้ย”
“ใช่ มาหาไอ้ดวงทำไมเนี่ย”
ดวงวิ่งออกมาดูที่รั้ว
“อ้าวเจ๊ มาทำไมเนี่ย”
เด็กแฝดเห็นหน้าดวงก็หยุดร้องทันที
“พ่อ”
คุณนายสร้อยเพชรกับสายมุกออกมาดูสถานการณ์ด้วย เด็กแฝดเขย่ารั้ว จะเข้ามาหาดวงให้ได้ คุณนาย สร้อยเพชรต่อว่าอั้ม
“เอาลูกมาโวยวายหน้าบ้านฉัน จะประท้วงอะไรเนี่ย”
“เปล่าค่ะคุณนาย ก็ไอ้นิชคุณเนี่ยสิ มันร้องไห้บอกจะมาหาไอ้ดวงให้ได้”
สายมุกชะงัก
“เดี๋ยวๆ ตั้งชื่อว่าอะไรนะ”
“นิชคุณ หลวงพ่อตั้งให้”


โปรดติดตาม มนต์รักตลาดสด ตอนต่อไป พรุ่งนี้ 9.30 น.


มนต์รักตลาดสด ตอนที่ 22 (ต่อ)

“หลวงพ่อวัดไหนเนี่ย สงสัยจะวัดทูพีเอ็ม”
คุณนายสร้อยเพชรถามอย่างไม่เข้าใจ
“แล้วมันจะโวยวายหาไอ้ดวงทำไม”
แฝดร้องพร้อมกัน
“พ่อ”
อั้มหันมาบอก
“มันคิดว่าไอ้ดวงเป็นพ่อมันค่ะ”
พะวงเอามือทาบอก
“คุณพระคุณเจ้า นี่มันอะไรกันเนี่ย”
คุณนายสร้อยเพชรอึ้งไป
“เกิดอะไรขึ้นในตลาดของฉันเนี่ย ใครเล่าให้ฉันฟังทีซิ”

สายมุกถามดวงที่มีแฝดขี่หลังอยู่
“ไหวมั้ย”
ดวงท่าทางหนักมาก
“คุณลองมั่งมั้ยล่ะ”
“ไม่เอาอ่ะ”
แฝดเรียกไม่หยุด
“พ่อ...พ่อ”
สายมุกถอนใจ
“นี่แกเป็นกุมารทองมาเกิดรึเปล่าเนี่ย”
“คุณก็พูดไปเรื่อย”
สายมุกมองแฝดกลัวๆ แฝดเรียกดวงอีก
“พ่อ”
สายมุกคิดนิดนึง
“ลองเอาน้ำแดงให้กินดูสิ”
ดวงส่ายหน้า
“คุณนี่ก็เพี้ยนใหญ่แล้ว”
เด็กแฝดลงจากหลังดวงมาจูงมือ แต่เขากลับเอามือดวงกับสายมุกมาจับกัน
“ทำอะไรน่ะ”
สายมุกอายจะเอามือออก แฝดทำหน้าเบะจะร้องไห้ สายมุกรีบปลอบ
“โอ๋ๆ ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง จับก็ได้”
สายมุกกับดวงจึงจับมือกันอย่างนั้นเขินๆ โดยมีแฝดยิ้มวิ่งไปรอบ
“ผมว่าอาจจะไม่ใช่กุมารทองก็ได้นะ”
“แล้วเป็นอะไร”
“คุณลองนึกดูสิ มีตัวอะไรอีกที่เป็นเด็กอ้วนๆ แก้ผ้า”
สายมุกยังอายอยู่
“ตัวอะไร...ตอนนี้ฉันนึกไม่ออกหรอก เห็นหน้าเด็กนี่ก็กลัวยังไงไม่รู้”
“ลองเก็บไปคิดดูสิครับ”
ดวงแอบยิ้มกับพฤติกรรมของหญิงสาว สายมุกอายด้วย กลัวแฝดด้วย

คุณนายสร้อยเพชรนั่งอยู่ในห้องรับแขกถอนหายใจเบื่อหน่าย
“ทำไมมีเรื่องบ้าบอในตลาดแบบนี้ ลูกไม่บอกแม่เลย”
“หนูไม่รู้ว่าจะเริ่มเล่ายังไงค่ะ”
พะวงสอดขึ้นมา
“วุ่นวายกันไปหมดนะคะ ตลาดสร้อยเพชรเนี่ย”
คุณนายสร้อยเพชรครุ่นคิด
“ฉันว่าเราควรจะแจ้งนักข่าวมั้ยว่ามีเด็กประหลาดในตลาดเรา คนจะได้แห่กันมาซื้อของในตลาดไง”
พะวงแดกดัน
“แหมคิดเป็นเงินเป็นทองได้หมดเลยนะคะคุณนาย”

สายมุกยังคิดเรื่องเด็กตัวอ้วนที่ดวงถามทิ้งไว้

“แม่คะ มันมีตัวอะไรที่เป็นเด็กอ้วนๆแก้ผ้า ที่ทุกคนน่าจะรู้จักมั่งมั้ยคะ”
“ถามทำไม ลูกวางแผนจะทำแมสคอตตลาดรึไง เอ๊ะ...แต่ก็ดีเหมือนกันนะ ตลาดเราจะได้มีจุดขาย”
“อย่าไปถามคุณนายเลยค่ะคุณมุก คุณนายตีทุกเรื่องเป็นเงินหมดนั่นแหละ” พะวงนึกอะไรได้ “เอ๊ะ เมื่อกี้คุณมุกถามถึงตัวเด็กอ้วนแก้ผ้าเหรอคะ”
“ใช่ๆ พะวงพอจะนึกออกมั้ย”
“นึกออกอยู่ตัวนึง...เขาเรียกตัวอะไรน๊า พะวงก็จำชื่อไม่ได้ แต่เคยเห็นในทีวีน่ะค่ะ มันถืออาวุธด้วย อาวุธอะไรน๊า”
พะวงทำท่านึก สายมุกรีบถาม
“อะไรล่ะพะวง”
“จำไม่ได้ค่ะ แต่ถ้าพะวงนึกออกจะบอกอีกทีนะคะ เหมือนเคยเห็นรูปที่ไหนด้วย”
สายมุกเซ็ง
“พะวงนี่ ใช้ไม่ได้เลยอ่ะ”
คุณนายสร้อยเพชรครุ่นคิด

“แมสคอตตลาด ดีนะ ถ้าคิดได้แล้ว ก็เอาไอ้ตัวนั้นที่แกว่าแหละพะวง เป็นแมสคอตตลาดเรา”


โปรดติดตาม มนต์รักตลาดสด ตอนต่อไป พรุ่งนี้ 9.30 น.

แก้วกลางดง ตอนที่ 21-22
แก้วกลางดง ตอนที่ 21-22
ค่ำนั้น...เมียวดีหยิบดาวกระดาษที่พับในงานขึ้นมาดู ก่อนจะถอนหายใจกับการตัดสินใจของตัวเอง หันกลับมาเจอทรงเผ่ายืนอยู่ เธอรีบเอาดาวซ่อนไว้ข้างหลัง “นั้นอะไร” “เปล่าไม่มีอะไร” “ก็ฉันเห็น” ทรงเผ่าจับมือเมียวดีแกะดูเห็นดาวกระดาษ สองคนมองหน้ากัน “เธอเจอด้วยเหรอ” “นายเคยบอกว่า มันเป็นเหมือนดาวประจำตัวของเรา...ไม่ใช่เหรอ” “เธอยังจำได้” “ได้ซิ...เราจำได้ทุกอย่างนั้นแหละ ที่เกี่ยวกับนาย ทั้งสุขและทุกข์” “เมียวดี ฉัน...เสียใจ ฉันรับปากตาจันว่าจะดูแลเธออย่างดี แต่กลับ...” “ไม่มีอะไรอะไรต้องเสียใจ นายไม่ได้ทำอะไรผิด ชีวิตคนเกิดมามันจะมีแต่สุขได้ยังไง คนที่พูดแบบนั้นต้องโกหก แค่ไม่มีข้าวกินมื้อหนึ่งเราก็ทุกข์แล้ว เห็นมั้ย...เราแค่อยากบอกว่าเราจะจำเรื่องทุกอย่างได้เท่านั้น”
กำลังโหลดความคิดเห็น