xs
xsm
sm
md
lg

“มาเรียม...เป็นพะยูนตลก” เรื่องราวความน่ารัก แต่ชวนน้ำตาซึมของนางฟ้าน้อยผู้จากไป

เผยแพร่:   โดย: ปิ่น บุตรี


มาเรียมหลับตาพริ้มในอ้อมกอดพี่เลี้ยง
17 สิงหาคม 2562 เวลา 00.09 น. (ช่วงรอยต่อคืน 17-18 ส.ค.) บ้านเรามีข่าวเศร้า เมื่อ “มาเรียม” พะยูนน้อยขวัญใจชาวไทยได้จากโลกนี้ไป ซึ่งภายหลังทางทีมสัตวแพทย์ได้ผ่าชันสูตรซากมาเรียม พบว่ามีเศษพลาสติกอุดตันในลำไส้ใหญ่อันเป็นสาเหตุหลักในการเสียชีวิตของมาเรียม

มาเรียม” เป็นลูกพะยูนน้อยอายุประมาณ 4-5 เดือน พบครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 เม.ย. 62 โดยมาเกยตื้นที่อ่าวทึง ต.อ่าวนาง อ.เมือง จ.กระบี่ ก่อนถูกนำไปเลี้ยง-ดูแล ที่ เขตห้ามล่าสัตว์ป่าหมู่เกาะลิบง ต.เกาะลิบง อ.กันตัง จ.ตรัง

หลังจากนั้นเรื่องราวความน่ารักของมาเรียมโด่งดังไปตัวฟ้าเมืองไทย จนสามารถสร้างแรงสั่นกระเพื่อมด้านการอนุรักษ์พะยูน อนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในบ้านเราได้เป็นอย่างมาก

แต่อนิจจามาเรียมต้องจากไปก่อนวัยอันควร อันเนื่องมาจากสาเหตุหลักคือขยะพลาสติกในทะเล ซึ่งแน่นอนต้นเหตุนั้นก็มาจากน้ำมือของมนุษย์เรานี่เอง!?!

รักแรกพบ น้องมาเรียม วันพบเจอครั้งแรก มาเกยตื้นที่อ่าวทึง (ภาพ : อช.หาดนพรัตน์ธารา- หมู่เกาะพีพี )
และเพื่อรำลึก 1 ปีต่อการจากไปของน้องมาเรียม เราขอนำเสนอเรื่องราวบางมุมของมาเรียมที่หลายคนไม่รู้จัก ผ่านบทสัมภาษณ์-คำบอกเล่า ของเหล่าบรรดาแม่บุญธรรมและพี่เลี้ยงผู้ใกล้ชิดกับมาเรียม ซึ่งนำมาจากบทความ “มาเรียม...เป็นพะยูนตลก” (รวบรวมเป็นรายบุคคล) ที่ทาง “กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง” ได้เผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ของกรมฯ โดยอ้างอิงข้อมูลจาก “สถาบันวิจัยและพัฒนาทรัพยากรทางทะเล ชายฝั่งทะเลและป่าชายเลน” (เผยแพร่ 12 ก.พ. 63)

นางสิตากาญจน์ ทวิสุวรรณ เกโร

...หนูมาเรียม หรือน้องเมียม มาเรียม หรืออีเมียมของแม่ แล้วแต่อารมณ์แม่ๆ และทีมพี่เลี้ยงมาเรียมต่างพากันอุทิศตนมาเป็น “แม่” ของน้องมาเรียม ทั้งแม่นม แม่บุญธรรม และ พี่เลี้ยงจะเรียก

แม่บุญธรรม-พี่เลี้ยง ให้นมมาเรียม
มาเรียมนับเป็นลูกพะยูนตัวแรกในเมืองไทย ที่มีแม่ๆเป็นโหลมาเป็นคนคอยดูแลเลี้ยงจริงในทะเล ทุกคนที่เจอมาเรียม ไม่ว่าจะเป็นช่องทางไหนต่างหลงเสน่ห์มาเรียมเพียงแค่สบตา และเห็นพฤติกรรมของมาเรียม มาอยู่ที่ลิบง

ใคร ๆ บนเกาะบอกว่า เสน่ห์น้ำตาปลาดุหยง เราไม่เคยเชื่อ จนได้ไปเลี้ยงและมองตาแบ๊ว ๆ ใส ๆ ของน้องเมียม มันทำให้เรารู้สึกว่าน้องน่าเอ็นดู และหลงรัก มีคนรักน้องจากหลายที่ บ้างอยู่ใกล้บ้างอยู่ไกล บ้างรุ่นคุณปู่คุณย่าที่มาเยี่ยมน้อง

ยามมาเรียมเห็นแม่ส้มเมื่อไรก็จะว่ายเข้ามาอยู่ข้าง ๆ ไม่ห่าง เวลาหิวมาเรียมจะใช้จมูกดุน ๆ ส่วนท้ายของแม่ส้มเพื่อจะบอกว่า “หนูหิวแล้วนะ” เวลาที่มาเรียมได้นมไม่ทันใจมาเรียมจะมางับตามแขนและมือของเจ้าหน้าที่ เมื่อเจ้าหน้าที่ป้อนนม มาเรียมจะเอาครีบข้างมาถูและจับดันมือให้เข้าองศาที่มาเรียมชอบกิน

บางครั้งมาเรียมชอบดำลงไปกินนมใต้น้ำและเรอออกมาฟองใหญ่ ชอบนอนหลังกินนมหลังจากที่กินนมอิ่มมาเรียมจะมุดลงไปอยู่บริเวณระหว่างข้อเท้า และขยับตัวไปมาโดยใช้ครีบข้างกอดข้อเท้าไว้เหมือนไม่ให้ขยับไปไหน และพอพี่ ๆ เอาที่ถูหลังถูให้น้องเมียมดุ๊กดิ๊ก ๆ ให้ถูใต้ครีบพอเอามือไปปัดใต้ท้องเหมือนจั๊กจี้

พี่เลี้ยงเลี้ยงดูแลมาเรียมเป็นอย่างดี
วันที่พาน้องไปกินหญ้าทะเลก็ต้องนั่งเป็นอนุสาวรีย์ให้น้องกินรอบ ๆ โดยบางครั้งน้องก็เอาครีบข้างแตะขาเพื่อให้รู้ว่าหนูอยู่ตรงนี้นะอย่าเพิ่งหนีไปไหน ฝนจะตก ลมจะแรงพี่หมอกับอาสาสมัครก็ยังคงอยู่ในทะเลกับน้องน้ำทะเลลงสุดตอนสองทุ่มสามทุ่ม พอเจอตัวใหญ่พี่ ๆ หรือน้องหมอพุ่งเข้ามากอดเมียม เพื่อไม่ให้น้องตกใจ

จนกระทั่งวันที่น้องถูกไล่และเริ่มป่วยและต้องย้ายน้องมาในบ่อและขอความกรุณางดเยี่ยม พี่ ๆ ชาวเกาะลิบงทำให้เห็นพลัง และความพร้อมใจของชุมชนในการเตรียมบ่อติดตั้งปั๊มน้ำเตรียมไฟ ของสิ่งไหนไม่มีก็ฝากพี่ๆที่อยู่บนฝั่งซื้อส่งลงมา เวลาที่คอยอุ้มตัวมาเรียมแล้วเอามือลูบเพื่อให้ผ่อนคลายไม่ต่างจากลูกเด็กน้อย มาเรียมจะเอาครีบข้างมาลูบตอบ

และเมื่อเจ้าหน้าที่พามาเรียมว่ายน้ำ เพื่อให้ย่อยนมโดยให้มาเรียมว่าตามเจ้าหน้าที่โดยไม่ใช้แม่ส้ม โดยเจ้าหน้าที่ และอาสาจะยืนกันสี่มุม และว่าน้ำแตะมือกันไปเรื่อย ๆ

เมื่อมาเรียมงอแงไม่อยากว่าน้ำ หรือง่วงจัดๆ มาเรียมก็จะพุ่งเข้าหาคนใดคนหนึ่งและทิ้งตัวลงดิ่งเพื่อบอกว่า “ไม่เอา ไม่ว่ายแล้วนะ หนูจะนอน

เวลาพามาเรียมไปกินหญ้าทะเลช่วงเช้า มาเรียมจะใช้ครีบข้างแตะเรา และดุนกินหญ้าทะเลเป็นวงกลมรอบ ๆ ตัวเรา มาเรียมสามารถเรียกรอยยิ้ม ความสุข จากทีมพี่เลี้ยงและอาสาสมัคร “เราบำบัดมาเรียม มาเรียมก็บำบัดเรา”...

นางสาววัชรา ศากรวิมล


...ยังจำครั้งแรกที่เราเจอกันได้อยู่เลย เป็นช่วงที่เราต้องพายเรือตามให้เธอมากินนม วันนั้นเธอหายไปเกือบทั้งครึ่งเช้า จนเราไปจอดเรือใกล้กับถ้ำตรงเขาบาตู เราเห็นครีบและจมูกของเธอตอนแรกเราคิดว่าเป็นปลาด้วยซ้ำ จนเดินไปดูใกล้ ๆ แล้วเห็นว่าเป็นนังเมียมเด็กดื้อ เราดีใจมาก หลังจากเอาแม่ส้มไปใกล้ ๆ นางก็พุ่งเข้าหาทันที

มาเรียมว่ายคลอเคลียไปกับแม่ส้ม (เรือแคนู)
ในคืนที่น้ำลงต่ำ เราต้องพยายามลุกจากเตียงอันแสนอุ่นเพื่อไปดูว่าเธอเกยตื้นมั้ย ตี 2 น้ำแสนเย็น ลมเอื่อย ๆ และฟ้าที่มืดมิด เราเห็นเธอนอนอยุ่ในแอ่งตื้น ๆ ที่อีกไม่ถึงชั่วโมงมันจะแห้ง เรานั่งลงตรงหน้าเธอ เธอก็เอาหัวอ้วนมาวางและร้องขอนม หลังจากเธออิ่มหนำ พาเธอลงที่ลึกขึ้น เธอก็ผล็อยหลับในอ้อมกอดเราใต้ทางช้างเผือก พร้อมกับพี่ ๆ น้อง ๆ ที่มาช่วยกันพยุงเราไม่ให้ถูกคลื่นซัด

ตอนที่เราพยายามปรับการป้อนนมให้สอดคล้องวิถีชีวิตของเธอ หลังเราปล่อยกับแม่ส้มซักชั่วโมง เราเดินไปหาเพื่อดูว่าเธอจะกินอีกมั้ย การที่เธอผละจากแม่ส้มว่ายมาเรา มันไม่ใช่แค่เธออ้อนเราเท่านั้น มันเป็นการขโมยใจเราไป วินาทีนั้นเรารู้ว่าไม่มีทางที่จะหนีเธอได้อีก

วันที่เรารู้ว่าเธอแย่ ใจหายและรู้ว่ายังไงก็ต้องไปอยู่ตรงนั้น ไม่ว่าอากาศจะหนาวน้ำจะเย็น แต่ขอแค่เธอรู้สึกอุ่นใจ เราโอเค

วันนี้วันที่เธอจากไป เราเสียใจ แต่ก็อยากขอบคุณทุกโมเม้นที่เรามีร่วมกัน เธอเป็นทั้งลูกสาว ทั้งครูที่สอนให้เราเรียนรู้เกี่ยวกับพะยูน ขอบคุณจากใจที่ทำให้เราได้เห็นความสวยงามของโลกใบนี้ ขอบคุณที่ทำให้เราเห็นพลัง positive หลับให้สบายนะลูกรัก แล้ววันนึงเราคงได้พบกัน........มาเรียม (นังเมียมของแม่)

น้องแทน (อาสาสมัครดูแลมาเรียม)


...มะเมียม..ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ วันแรกที่เจอกันจำได้ว่าน้ำทะเลขุ่นมาก พอลงไปในน้ำไม่นานสิ่งที่เมียมทำคือพุ่งตัวเข้ามาจุ๊กขาอย่างแรงง เมียมร่าเริง สดใสแข็งแรง ว่ายน้ำไปมาอย่างอิสระมาก ๆ เป็นวันที่เลี้ยงเมียมกันจนเหนื่อย จนมืดค่ำ ถึงกับต้องต้มมาม่ากินกันกลางทะเลไปพร้อมกับเมียมกินหญ้า

มาเรียมเป็นพะยูนตลก เรื่องราวน่ารักอีกแง่มุมหนึ่งของลูกพะยูนน้อยผู้ล่วงลับ
ช่วงแรกๆเมียมมีความลำเอียง เมียมชอบอยู่กับผู้ชาย หนูยังบอกพี่หมอแพร (ชวัญญา เจียกวธัญญู) ทำยังไงให้น้องสนใจหนูบ้างเรารอเวลาให้เมียมไว้ใจ เข้าหาเราเองอยู่นานมากกก แต่ก็แพ้ พี่แทน พี่บิ๊บ

จนมาถึงวันที่เมียมโดนพะยูนไล่ ทำให้น้องอ่อนแรงลงสิ่งที่ แทน และ เฮียแทน ทำคือพยายามดูแลน้องเหมือนคนป่วยติดเตียงแทน และเฮียแทน อยู่ดูแลเมียมทั้งวัน ทั้งประคองอุ้ม ประคองตัวไม่ให้เมียมปลิวไปตามกระแสน้ำ และช่วยประคองให้เมียมขึ้นมาหายใจได้ง่าย พร้อมทั้งเชียร์ให้เมียม ค่อยๆหายใจนะลูกก หายใจลึกๆจนเราทั้งสองรู้สึกเลยว่าเมียมผ่อนคลายมาก ๆ จากตัวลอย ๆ เมียมจม ลงไปนอนคลุกเล่นในเลนได้อีกครั้ง และจุ๊กขาอ้อนทั้งแทน และเฮียแทนสลับมือกันไปมาหลังจากนั้น เมียมก็ไว้ใจ และเชื่อใจ แม่แทน แม่อาสาคนใหม่ของเมียมคนนี้ จึงเกิดเป็นภาพตลกๆที่ทุกคนจะต้องเห็นเมียมมาจุ๊กขาแทน คลายความเครียดตลอดเวลา

แม้ในวันที่จำเป็นต้องย้ายเมียมลงบ่อ เมียมเหมือนจะรู้ตัว แอบดำน้ำหนีซ่อนตัวในเลน แต่พอแม่แทนลงไป จู่ๆก็มีตัวอะไรมาจุ๊กที่ขาเป็นความรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูกที่เมียมเชื่อใจ และไว้ใจ ผ่อนคลายไม่เครียดเวลาอยู่ด้วยกัน ถึงแม้จะขึ้นมาอยู่ในบ่อแล้ว เวลาที่แทนไปยืนริมบ่อเมียก็ยังว่ายเอาหัวมาชนขอบสระ ทำท่าเหมือนอยากจุ๊กขาอยู่ดี ...เมียมเอ้ย..

15 วันกับการเป็นอาสาสมัครดูแลพะยูนน้อยมาเรียม ได้เจอตั้งแต่วันที่เมียมแข็งแรงที่สุด และมีโอกาสได้อยู่ร่วมทุกข์กับเมียมมาจนถึงวันสุดท้ายของเมียม อยากขอบคุณทีมพี่หมอทุก ๆ คน มาก ๆ ที่มาช่วยกันดูแลน้องเมียม ทุกคนเก่ง ทำงานกันเต็มที่สุดฝีมือจริง ๆ

นางสาวปิยรัตน์ คุ้มรักษา


...ช่วงเวลาหลังเลิกงานในเย็นวันที่ 29 เมษายน 2562 พี่หมอฟ้า (นางสาวพัชราภรณ์ แก้วโม่ง) โทรศัพท์เข้ามาให้ไปช่วยพะยูนเกยตื้นมีชีวิตกับหมอบิ๊ก (นายปฐมพงศ์ จงจิตต์) ที่อยู่ในพื้นที่ ขณะนั้นรีบตอบรับและรีบเก็บกระเป๋าออกพื้นที่ไปช่วยเหลือ ในใจรู้สึกตื่นเต้นและเป็นกังวลขณะเดียวกันที่จะได้ช่วยเหลือพะยูนตัวแรกในชีวิต เพราะที่ผ่านเคยพบเจอแต่ซากพะยูนมาตลอด

มาเรียมเป็นพะยูนตลก เรื่องราวน่ารักอีกแง่มุมหนึ่งของลูกพะยูนน้อยผู้ล่วงลับ
เมื่อได้มาที่เกาะลิบงแห่งนี้ก็ยิ่งรู้สึกได้รับความอบอุ่น ความดูแลเอาใจใส่จากชาวบ้านเกาะลิบง ที่พวกเขาช่วยกันเป็นหูเป็นตา ช่วยกันชี้จุดที่พบมาเรียม ทำให้เจ้าหน้าที่ทำงานกันได้สะดวกและรวดเร็วมากขึ้น

ครั้งแรกที่ฉันได้พบกับมาเรียมก็รู้สึกเอ็นดูในความเป็นพะยูนหมูดุดของน้อง น้องพยายามว่ายหาเรือของชาวประมง เรือเจ้าหน้าที่อุทยานที่ออกสำรวจ เพราะคิดเพียงว่าเงาของเรือนั้นเปรียบเสมือนแม่พะยูนที่จะคอยปกป้องให้ปลอดภัย มีความร่าเริง ขี้อ้อน เหมือนเด็กน้อยที่ต้องการความรักความเอ็นดูจากแม่ ซึ่งเราไม่เคยคิดเลยว่าพะยูนจะมีอิทธิพลต่อเรามากขนาดนี้

แม้จะได้พบเห็นเพียงไม่กี่วัน แต่น้องมาเรียมก็สร้างภาพความทรงจำ ความประทับใจเมื่อได้พบเห็นให้เราอยู่เสมอ

จากนี้แม้น้องมาเรียมจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว แต่ทุกสิ่งที่ได้เรียนรู้จากบทเรียนมาเรียมในครั้งนี้จะพัฒนาต่อไป เพื่อการช่วยเหลือพะยูนตัวอื่น ๆ ในอนาคตให้ได้มากที่สุด ขอบคุณมาเรียม

ทีมสัตวแพทย์ ศวอบ.


...มาเรียมเป็นพะยูนที่มีความพิเศษ ตรงที่มาเรียมสามารถแสดงออกถึงความรู้สึกต่าง ๆ ที่น้องมาเรียมต้องการได้ ไม่ว่าจะเป็นอาการไม่พอกับจุกนมเทียมที่ทำมา

ในทุก ๆ วันทีมเจ้าหน้าที่ต้องเลือกสรรหาจุกนมที่น้องมาเรียมชอบ ซึ่งมักจะไม่เหมือนกันเลย ไม่มีเงื่อนไขใด ๆ ที่บ่งบอกได้ว่ามาเรียมชอบจุกนมแบบนี้ จนกว่าจะเอาจุกนมที่ทำและคัดเลือกมาในวันนั้นมาลองให้น้องมาเรียมดูด ถ้าน้องมาเรียมพอใจ น้องมาเรียมก็จะยอมกินนมแต่โดยดี ทำตัวเป็นพะยูนว่าง่าย พาว่ายน้ำเล่นร่าเริงอารมณ์ดี

แต่ถ้าวันไหนที่เจ้าหน้าที่เลือกจุกนมที่น้องมาเรียมไม่พอใจ น้องมาเรียมจะสะบัดหน้าอย่างแรง บ่งบอกให้พี่เลี้ยงทราบว่า “หนูไม่ชอบอันนี้” พร้อมกับว่ายหนีกลับไปหาแม่ส้ม และจะหงุดหงิดไปช่วงเวลาหนึ่ง กว่าจะง้อกันสำเร็จ ต้องเสียจุกนมไปหลายอันเลยทีเดียว

ภาพ “กอด” แสดงความรักต่างสายพันธุ์ระหว่างคนกับมาเรียม โดยศิรชัย อรุณรักษ์ติชัย ที่คว้ารางวัลภาพยอดเยี่ยมจากงาน POY77
ไม่ใช่แค่เรื่องจุกนมที่น้องมาเรียมแสดงออกให้ทีมพี่เลี้ยงเห็นอย่างชัดเจนเท่านั้น จังหวะการดูดนมก็เช่นกัน หากน้องมาเรียมดูดนมอย่างต่อเนื่องจนหมดไปหนึ่งขวดแต่ยังอิ่ม แล้วพี่เลี้ยงยังไม่เอาขวดใหม่มาให้ หรือนมร้อนเกินไป น้องมาเรียมก็จะแสดงท่าทางหงุดหงิดอย่างชัดเจน และหนีกลับไปหาแม่ส้มเช่นเคย และเหล่าพี่เลี้ยงก็ต้องทำการง้องอนกันยกใหญ่ อีกระลอก

ถึงจะเหนื่อยยังไง เห็นท่าทางของมาเรียมแล้วก็อดขำไม่ได้ทุกที มาเรียมทำให้ทีมเจ้าหน้าที่มีกำลังใจ และมีความสุขในการเลี้ยงดูน้องมาเรียมในทุก ๆ วัน

จนถึงทุกวันนี้ภาพเหล่านั้นยังคงอยู่ในความทรงจำของทีมงานทุกคน ทุกท่าทาง ทุกการสัมผัส ที่ทุกคนได้รับจากมาเรียมทั้งทางกาย และทางใจ บอกได้เราได้รู้ว่า เธอคือนางฟ้าตัวน้อย และเป็นผู้หญิงที่สง่างาม สำหรับพวกเราทุกคนเสมอ...

และนี่ก็คือเรื่องราวความน่ารักน่าเอ็นดูของน้องมาเรียมในอีกแง่มุมหนึ่ง ซึ่งวันนี้แม้ลูกพะยูนน้อยจะจากเราไป (ครบรอบ 1 ปี) แต่เรื่องราวของเธอยังดำรงคงอยู่ และชื่อ “มาเรียม” ก็ยังคงเป็นที่จดจำและอยู่ในดวงใจของใครหลาย ๆ คนไปอีกนานเท่านาน...

###############################

หมายเหตุ : ภาพประกอบจาก “กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง”




Save on your hotel - www.hotelscombined.co.th
กำลังโหลดความคิดเห็น...