เช้าวันต่อมา ทุกคนในโดมทองล้วนอยู่ในอาภรรณ์สีดำ ไว้ทุกข์ให้ท่านผู้หญิงสรรักษ์ อุษากำลังชงกาแฟ และเตรียมแซนด์วิชให้อดิศวร์อยู่ภายในครัว สักครู่แสงแขเดินเข้ามา “ทำอะไรน่ะ” “ชงกาแฟแล้วก็ทำแซนด์วิชให้คุณลบ ของเธอมีโจ๊กร้อนๆ” อุษาวางทุกอย่างลงบนถาด แล้วยกขึ้น “จะเอาไปให้คุณลบเหรอ” อุษาพยักหน้า “เดี๋ยวคุณลบต้องพาคุณย่าไปวัด...ได้ศาลาแล้ว” “แขยกไปให้เอง” แสงแขพูดพลางดึงเอาถาดแซนด์วิช และกาแฟไปจากมืออุษาแล้วเดินไป อุษามองตามอย่างกังวล ที่กรุงเทพฯ เช้าวันเดียวกัน พิชญ์ พิณทอง และ วัชรี นั่งทานอาหารเช้ากัน บรรยากาศในห้องอาหารดูสดชื่น ระหว่างพิชญ์ และพิณทอง จนวัชรีอดยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่ได้ รายละเอียด...



