xs
sm
md
lg

สาปสาง ตอนที่ 3

เผยแพร่:

สาปสาง ตอนที่ 3

แพรวกำลังจะออกจากบ้านแต่อนงค์เข้ามาเรียกไว้

“แพรว เดี๋ยวก่อนลูก”

“อะไรอีกล่ะแม่ คนกำลังรีบ”

“ก็เรื่องเมื่อวานที่แกพูดกับพ่อปู่น่ะ พูดอะไรกัน แม่ไม่เข้าใจ ไหนเล่ามาซิ มันยังไงกัน”

“มันเรื่องของฉัน แม่ไม่ต้องรู้หรอก”

“ไม่ได้นะ แกต้องบอกแม่มา พ่อปู่บอกว่าไฟกำลังเผาไหม้แก มันไฟอะไรกัน แกกำลังทำอะไรอยู่ บอกมาสิ”

“ฮึ่ย บอกว่าไม่ต้องมายุ่ง”

“จะไม่ให้ยุ่งได้ยังไง แกเป็นลูกแม่นะ แม่ก็ต้องห่วง ต้องกังวลสิ บอกแม่มาเร็วๆ ว่ามันเรื่องอะไรกันแน่”

“เอ๊ะ ก็บอกว่าไม่ต้องมายุ่ง คนอย่างฉัน ไม่ต้องมาห่วง ฉันเอาตัวรอด ไม่ตายง่ายๆ หรอกน่า”

แพรวพูดจบสะบัดออกไปทันที

“เดี๋ยวสิแพรว แพรว”

อนงค์ถอนใจด้วยความกลัดกลุ้ม

บรรยากาศภายในตำหนักวังเวงด้วยแสงสลัวและอีกาที่บินเกาะอยู่ตามที่ต่างๆ อนงค์เข้ามาถึง ก็มองไปรอบๆ ด้วยท่าทางหวาดๆ พ่อปู่ที่กำลังนั่งหลับตาบริกรรมคาถาอยู่ลืมตาขึ้น แม่ของแพรวที่มาถึงตรงหน้าพอดีถึงกับสะดุ้ง เธอรีบนั่งลงตรงหน้ายังไม่ทันเอ่ยปาก พ่อปู่ก็พูดขึ้น

“มึงมันร้อน! ไฟแห่งความสู่รู้กำลังแผดเผามึง! ร้อนจนต้องรี่มาหากู”

“เอ่อ...พ่อปู่รู้เหรอจ้ะ”

“ทำไมกูจะไม่รู้ กูรู้ไปถึงไส้มึง อีขี้ขลาด!”

“เอ่อ....ถ้าพ่อปู่รู้ก็ช่วยให้ฉันคลายกังวลที บอกฉันทีว่าลูกสาวฉันมันคิดอะไรอยู่ ถามก็ไม่ยอมบอกยอมเล่า ฉันถึงต้องมาถามพ่อปู่ ได้โปรดเถอะนะพ่อปู่ บอกฉันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

“มึงไม่ต้องรู้!!”

“ถึงรู้ไปมึงก็ทำอะไรไม่ได้ ลูกมึงถือดวงแรงกว่ามึงนัก มึงมันเกิดมาเป็นแม่แต่กาย วิญญาณมึงเป็นขี้ข้า!”

อนงค์ตกใจจนหน้าซีด

“ฟังคำกูไว้ ลูกมึงคนนี้จิตมืดมันแรงนัก มันคิดจะทำอะไร อย่าได้เข้าไปขวาง ไม่อย่างนั้นมันจะซวยตัวมึงเอง เข้าใจที่กูพูดไหม!”

“แต่ว่า...”

“ไม่มีแต่! ถ้ามึงไม่เชื่อคำกู ก็ไสหัวออกไป แล้วอย่ากลับมาเหยียบตำหนักกูอีก อีจัญไร!”

อนงค์อึ้ง

บรรยากาศเตรียมงานเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เหล่าคอรัสแต่งองค์ทรงเครื่อง แพรวหลบมาคุยกับไท ทั้งสองยังไม่ได้แต่งตัวเตรียมที่จะแสดง

“อะไรนะ แกนี่มันทุเรศที่สุดเลย! ผู้ชายอะไร ของอยู่ในมือแล้วแท้ๆ ยังปล่อยให้หลุดไปได้ แค่นี้ก็ไม่มีปัญญา” แพรวว่า

“หยุดซ้ำเติมซะทีได้ไหม จะพูดให้มันได้อะไรขึ้นมา” ไทบอก

“ก็ให้แกฉลาดขึ้นมาน่ะสิ ขืนโง่อยู่อย่างนี้ เดี๋ยวคุณกรณ์เขาก็ได้นังช่อไปก่อนหรอก”

“ที่แท้ก็ห่วงตัวเอง” ไทว่า

“มันก็พอกันนั่นแหละ ถ้าแกพลาด ฉันก็พลาด รู้อย่างนี้ฉันลงมือเองดีกว่า ไม่น่าเชื่อน้ำหน้าคนอย่างแกเลย ไอ้หน้าโง่!”

แพรวสะบัดหน้าเดินออกไป

ไทมองตามไปด้วยความโกรธ

ช่อเอื้องแต่งตัวเตรียมแสดงอยู่ กรณ์รีบเดินไปหา

“ขอให้การแสดงเป็นไปอย่างราบรื่นนะครับ ผมจะเป็นกำลังใจให้”

“ขอบคุณมากค่ะ” ช่อเอื้องกล่าว

“ช่อครับ แสดงเสร็จแล้วอย่าเพิ่งรีบกลับนะครับ”

“ทำไมเหรอคะ”

“เรื่องสำคัญที่ผมอยากจะบอกกับช่อ แล้วยังไม่ได้บอก”

“เรื่องสำคัญขนาดนั้นเชียวเหรอคะ?”

“ครับ สำคัญมากด้วย วันนี้ถ้าผมไม่ได้บอกช่อต้องอกแตกตายแน่”

“งี้ปล่อยให้อกแตกตายดีไหมเนี่ย อยากจะเห็นจริง”

“ถ้าช่อปล่อยให้ผมอกแตกตาย ผมก็จะเป็นผีมาบอกกะช่อให้ได้”

“งั้นอย่าดีกว่าค่ะ ช่อกลัวคุณกรณ์เป็นผีอกแตกมาหลอกช่อ เป็นแบบนี้ ดูดีกว่าเยอะนะคะ”

แพรวปึงปังเข้ามาได้ยินที่กรณ์กับช่อเอื้องคุยกันพอดี

“งั้นเสร็จแล้วผมจะรอที่ศาลาด้านหลังโรงละครนะครับ”

“ค่ะ”

“ต้องมาให้ได้นะครับ สัญญาสิครับว่าคุณจะมา”

“สำคัญถึงขนาดต้องสัญญาเลยเหรอคะ”

“ครับ”

ช่อเอื้องยิ้มให้กรณ์

“ค่ะ ช่อสัญญา”

กรณ์เอื้อมตัวเข้าไปจะหอมแก้มช่อเอื้อง

คุณกรณ์เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าหรอก”

แพรวเดินพรวดเข้าไปด้วยความไม่พอใจ

กรณ์ยิ้มให้แพรวก่อนเดินออกไป

“แพรว ไปไหนมา ยังไม่แต่งตัวอีกเหรอ”

แพรวจ้องหน้าช่อเอื้องด้วยความชิงชัง

ช่อเอื้องสังเกตเห็นสีหน้าแปลกๆของแพรวก็ถามขื้นด้วยความเป็นห่วง

“เป็นอะไรรึเปล่า”

แพรวไม่ตอบแต่สะบัดมือตบหน้าช่อเอื้องอย่างแรงด้วยความโกรธ

ช่อเอื้องหันกลับมามองมาแพรวด้วยความตกใจ

“แกอย่าได้บังอาจคิดจะแย่งของๆชั้น จำไว้”

แพรวเดินออกไป

คนดูเริ่มเข้างาน กรณ์เข้ามาหน้าเวทีไม่เห็นอาภาภิรมย์ กรณ์ถามทีมงาน

“คุณแม่ล่ะ”

“ยังอยู่ในห้องครับ ยังไม่เห็นออกมา”

กรณ์แปลกใจเห็นแขกเดินเข้ามาก็ช่วยรับแขก

“เชิญนั่งก่อนครับ อีกไม่นาน ก็จะเริ่มการแสดงแล้วครับ”

“รอดูเรื่องนี้มาตั่งนานแล้วนะ งานฉลอง 50 ปี นี่ ครูอาภาต้องจัดมาเต็มที่แน่ๆ”

“แน่นอนครับ”

ทีมงานวิ่งเข้ามาหากรณ์ ขณะที่ต้อนรับแขกอยู่

“ขออนุญาติค่ะคุณกรณ์”

“มีอะไร”

“เออ!” แหวนตอบห้วนๆ

กรณ์บอกกับแขกก่อนแยกตัวออกมา

“เชิญตามสบายนะครับ”

กรณ์เดินเลี่ยงออกมา

“มีอะไรเหรอ”

“คุณครู เป็นลมอยู่ในห้องค่ะ”

“คุณแม่”

สาปสาง ตอนที่ 3 (ต่อ)

สาปสาง ตอนที่ 3 (ต่อ)

สาปสาง ตอนที่ 3 (ต่อ)
กำลังโหลดความคิดเห็น...