ทางด้านใจสว่าง กลับถึงร้านเสริมสวย ก็เข้ามาคุยกับสาและเพ็ญศรีที่รออยู่ เพ็ญศรีรู้เรื่องเข้าใจสามากขึ้น “เพราะอย่างนี้นี่เอง คุณสาถึงได้รักโสภิตพิไลนัก” “แต่โสภิตคงจะเสียใจมากที่มีแม่อย่างฉัน” สาสะท้อนในอก ใจสว่างปลอบ “คงตกใจมากกว่าค่ะ คุณป้า แต่ก็เป็นธรรมดา เป็นใครก็ต้องตกใจทั้งนั้น” “โสภิตแกเป็นเด็กน่าสงสาร เจอแต่เรื่องร้ายๆ ทั้งเรื่องแม่ เรื่องคนรักแล้วไหนจะ...” สาถอนใจพูดไม่ออก เพ็ญศรีอึ้ง “นี่โสภิตยังไม่รู้เรื่องท่านใช่ไหมคะ” “ฉันไม่อยากให้แกรู้ เท่านี้โสภิตก็บอบช้ำมากพอแล้ว” สาลุกขึ้น “เรื่องท่านน่ะ ฉันจะจัดการเอง” สาเดินออกไป เพ็ญศรีกับใจสว่างมองตาม ด้วยความไม่สบายใจ รายละเอียด...



