xs
sm
md
lg

สามีตีตรา ตอนที่ 3

เผยแพร่:

สามีตีตรา ตอนที่ 3

ในห้องรับแขกบ้านไม้ริมทะเล...พิศุทธิ์วางแก้วน้ำตรงหน้า กันตามองพิศุทธิ์ด้วยความปลื้ม ไม่วางตา

“ขอบคุณค่ะ” เธอส่งถุงกระดาษคืนให้ “นี่ค่ะเสื้อผ้าของคุณ ก้อยดีใจนะคะที่ผู้ชายคนที่พี่กั้งมาอยู่ด้วยเมื่อคืน คือคุณ”

พิศุทธิ์ตกใจกลัวกันตาจะคิดอะไรเลยเถิด

“ผมก็แค่ให้ที่พักเพราะเขาอ้างว่าไม่มีที่ไปเท่านั้นละครับ”

“น่าแปลกนะคะ พี่กั้งเกิดเรื่องทีไร ต้องเป็นคุณที่เข้ามาเป็นอัศวินม้าขาวทุกที” กันตารีบสอดส่ายสายตาสำรวจในบ้าน “แล้วนี่hellip;คุณพิศุทธิ์มาพักผ่อนหรือมาทำงานคะ”

“พักผ่อนครับ”

กันตาพยายามจับผิด

“แหม...มานอนฟังเสียงคลื่น คนเดียวโรแมนติคจังเลยนะคะ”

พิศุทธิ์มองกันตาที่ทำท่าตีสนิทแล้วได้แต่ยิ้มนิ่งๆแบบไว้ตัว

“ไม่ทราบว่าคุณพิศุทธิ์จะรังเกียจมั้ย ถ้าพวกเราจะเชิญคุณที่บ้านเพื่อเลี้ยงตอบแทนสักมื้อ”

“ผมว่า...”

พิศุทธิ์จะปฏิเสธแต่ยังไม่ทันพูด กันตารีบรวบรัด

“ปาร์ตี้บาร์บีคิวเล็กๆที่ริมหาดคืนนี้สักทุ่มนึง” กันตาลุกขึ้นยืน “ที่อยู่บ้านก้อยกับเบอร์โทรอยู่ในถุงนั่นแล้ว...เจอกันนะคะ...บาย”

“เดี๋ยวครับ คุณ...”

กันตาพูดจบรีบเดินออกไปทันที ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายปฏิเสธ พิศุทธิ์ถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ที่โดนมัดมือชก

กันตาเดินกลับเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดี ไม่ทันเห็นว่ากะรัตกับกุนตียืนรอเอาเรื่องอยู่ นวลยืนหน้าแหยอยู่หลังกะรัต

“ไปไหนมา” กะรัตถามเสียงเข้ม

กันตาเห็นท่าทีทุกคนก็พอจะรู้แกล้งถามล้อกะรัตออกไป

“พี่กั้งไม่รู้จริงๆเหรอคะว่าก้อยไปไหนมา...เอ...รึถามเพราะอยากได้ยินชื่อเขากันแน่น้า”

“ยัยก้อย” กะรัตเงื้อมือจะตี

กันตาโดดหลบ หัวเราะชอบใจที่แกล้งพี่สาวได้ กุนตีส่ายหน้า

“เฮ้อ...พอกัน คนนึงก็ไปค้างอ้างแรมกับเขาทั้งที่ยังไม่รู้หัวนอนปลายเท้า อีกคนก็ไปหาเขาถึงที่บ้าน” กุนตีจ้องกันตา “แล้วนี่ยังมีอะไรเซอร์ไพร้ส์ให้พี่หัวใจวายอีกมั้ยยะ แม่ตัวแสบ”

“มีค่ะ แต่ก้อยว่ามันจะทำให้หัวใจใครบางคน...พองฟูเป็นบอลลูนมากกว่า”

“อะไรเหรอคะคุณก้อย” นวลพลอยตื่นเต้น

“ก้อยเชิญเขามาดินเนอร์กับเราคืนนี้ค่ะ” กันตาเดินเข้าไปดึงมือนวลเข้าข้างใน “ไปนวล ไปช่วยกันเตรียมของดีกว่า...”

กะรัตแอบตื่นเต้นที่พิศุทธิ์ยอมมากินข้าวด้วยที่บ้าน

สายน้ำผึ้งเดินลงจากห้องนอนในชุดอยู่บ้าน ที่หน้าผากยังมีร่องรอยแผลแตกจากการทะเลาะกับกะรัต รสสุคนธ์เห็นเข้าก็แปลกใจ

“อ้าว วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอผึ้ง เป็นอะไร ไม่สบายรึเปล่า”

“ผึ้งว่าจะลาออกแล้วหางานใหม่”

“อะไรนะ นี่ เราไม่ใช่คนตัวเปล่า จะผลีผลามทำอะไรแบบเมื่อก่อนไม่ได้แล้วรู้มั้ย” รสสุคนธ์ตกใจ

“ก็เพราะผึ้งคิดถึงลูกอยู่นี่ไงคะ ผึ้งถึงอายไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขา เป็นลูกไม่มีพ่อ”

“แต่ในเมื่อมันเป็นเรื่องจริง ผึ้งก็ควรจะรับความจริงให้ได้สิ”

“น้ารสไม่ใช่ผึ้ง...น้ารสไม่เข้าใจหรอก ทุกคนรอบตัว มันพร้อมจะซ้ำเติมผึ้งกันทั้งนั้น”

“แต่ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะเราทำตัวเองนะ”

สายน้ำผึ้งฟังแล้วจี๊ด

“นี่น้ารสจะสมน้ำหน้าผึ้งอีกแล้วใช่มั้ย ทำไมคะ ทีกั้งแย่งผัวผึ้งทำไมกรรมถึงไม่ไปสนองมันบ้าง”

รสสุคนธ์เอือมระอา

“เรื่องแค่นี้ยังคิดไม่ได้ แน่ใจเหรอว่าเราจะเป็นแม่คนได้”

“ไม่ต้องเป็นก็ดี ผึ้งก็อยากจะให้ทุกอย่างมันจบๆไปในวันนี้เหมือนกัน”

สายน้ำผึ้งปุบปับขึ้นไปชั้นบน เหมือนมุ่งมั่นจะไปทำอะไรสักอย่าง รสสุคนธ์เป็นห่วง

“ผึ้ง...ผึ้ง...นั่นผึ้งจะทำอะไรน่ะ” รสสุคนธ์รีบเดินตาม

รสสุคนธ์วิ่งตามหลานสาวมาที่ห้อง แล้วตกใจกับสภาพห้องที่กระจัดกระจายไปด้วยข้าวของ ของภูเบศร์ มองไปเห็นสายน้ำผึ้งกำลังค้นหาอะไรบางอย่างอยู่ที่หัวเตียง

“ผึ้ง...นี่คิดจะทำอะไร”

สายน้ำผึ้งหยิบขวดยาสตรีที่ใช้สำหรับขับเลือดออกมาจากลิ้นชัก

“ในเมื่อแม้แต่พ่อของมันยังไม่ต้องการ ก็อย่าให้มันเกิดมาประจานความโง่ของผึ้งอีกเลย”

สายน้ำผึ้งเปิดฝาขวดแล้วจะยกดื่ม

“อย่านะ”

รสสุคนธ์ปราดเข้าไปแย่งขวดยาที่กำลังจ่อปากผึ้ง เขวี้ยงลงพื้น

“น้ารส”

“จะสร้างบาปสร้างกรรมไปถึงไหน”

“แล้วน้ารสจะให้ผึ้งทำยังไงถึงจะไปให้พ้นเรื่องบ้าๆนี่ ผึ้งรักภู ลูกของผึ้งก็เกิดมาด้วยความรัก แต่ทำไมทุกอย่างมันถึงกลายเป็นแบบนี้ ผึ้งแค่อยากเริ่มต้นชีวิต กับคนที่ผึ้งรักมันผิดตรงไหน ผึ้งทำผิดอะไร ทำไมผึ้งต้องถูกทุกคนรุมทำร้ายแบบนี้”

รสสุคนธ์เตือนสติ

“แต่เด็กในท้องไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วย ผึ้งมีสิทธิ์อะไรไปทำลายชีวิตเขา ถ้าผึ้งบอกว่าเขาเกิดมาจากความรักจริงๆ ผึ้งก็ต้องดูแลเขา เลี้ยงเขาด้วยความรักถึงจะถูก”

สายน้ำผึ้งยกมือขึ้นจับท้องแล้วร้องไห้ออกมา

“แต่ผึ้งไม่รู้จะทำยังไงดี ผึ้งจะสู้หน้าคนอื่นได้ยังไง ผึ้งไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อยังไงแล้วน้ารส...”

สายน้ำผึ้งร้องไห้โฮออกมาพร้อมกับทรุดลงกับพื้น รสสุคนธ์ที่รักหลานสาวเหมือนลูกแท้ๆ น้ำตาหยดออกมาด้วยความสงสารเอามือลูบหัว

“ลืมเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นซะแล้วตั้งต้นชีวิตใหม่ให้ได้ ไม่มีใครเขาซ้ำเติม เราได้เท่ากับตัวเราซ้ำเติมตัวเองหรอกนะผึ้ง”

สายน้ำผึ้งยังคงร้องไห้ให้กับความผิดหวังสูญเสียที่เกิดขึ้น





อ่านต่อเวลา 17.00น.
กำลังโหลดความคิดเห็น...