xs
xsm
sm
md
lg

อากง...

เผยแพร่:   โดย: คำนูณ สิทธิสมาน

เปล่าหรอกครับ.. .

แม้ผมขึ้นหัวเรื่องว่า “อากง...” แต่ไหน ๆ พักปากกาไปเดือนเศษ ๆ เพราะน้ำท่วมใหญ่ กลับมาวันนี้เป็นวันแรกจะยังไม่เขียนถึงประเด็นร้อนเรื่องของนายอำพล... ชายวัย 61 นามสกุลอะไรไม่ทราบชัดเพราะสื่อมักจะวงเล็บต่อท้ายไว้ว่าขอสงวนนามสกุล แต่มีสมญาเรียกขานรู้จักกันทั่วไปในโลกไซเบอร์ว่า “อากง” หรือ “อากง SMS” ที่ถูกศาลอาญาพิพากษาจำคุก 20 ปีฐานกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112

แต่จะเขียนถึงเรื่องสมมติเรื่องหนึ่งที่มีผู้ส่งเข้ามาให้ผมตั้งแต่เมื่อปลายปี 2548 จุดเริ่มต้นของความขัดแย้งทางการเมืองและทางอื่น ๆ ในประเทศนี้ที่ยังคงดำรงต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน

เรื่องสมมตินี้เขาตั้งชื่อเรื่องว่าอากงเช่นกัน แต่มีสร้อยเพิ่มเติม...

“อากงกับโคมไฟ”

เปิดแฟ้มข้อมูลส่วนตัวขึ้นมาแล้วอดไม่ได้ที่จะขอนำมาถ่ายทอดสู่กันอ่านในช่วงปลายวันหยุดยาว

ลองอ่านดูนะครับ

.......

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

มีอากงแก่ ๆ อยู่คนหนึ่ง อยากจะสอนข้อคิดอะไรบางอย่างให้หลาน ๆ ตามปะสาคนแก่ จึงชักชวนหลาน 4 คนมานั่งล้อมวงแล้วบอกว่า

“เอาล่ะหลาน ๆ ตอนนี้หลับตานะ...หลับตา”

พอหลาน ๆ หลับตา อากงก็เดินเข้าไปห้องเก็บของแล้วหยิบโคมไฟเก่า ๆ มาโคมหนึ่ง เปิดฝาครอบ จุดไฟ แล้วปิดฝาครอบไว้เหมือนเดิม

แล้วอากงก็บอกหลานทั้งสี่ว่า

“ลืมตาขึ้น แล้วบอกอากงซิว่าโคมไฟสีอะไร”

เด็กทั้งสี่ลืมตาขึ้นตอบไล่ ๆ กัน แต่ตอบไม่เหมือนกัน และเริ่มทะเลาะกัน...

คนที่นั่งด้านหนึ่งบอกว่าสีแดง อีกด้านนึ่งบอกว่าเขียว สีเหลือง และน้ำเงิน ตามลำดับ...

ทั้งสี่ทะเลาะกันพักหนึ่งก็มีเด็กคนนึ่งถามอากงว่า

“อากง ทำไมของอย่างเดียวกันมีตั้งหลายสี”

อากงก็เลยบอกว่า

“เดี๋ยวนะ อากงจะทำอะไรให้ดู”

ว่าแล้ว อากงเดินมาที่โต๊ะหยิบฝาครอบแล้วหมุนให้ดู ปรากฏว่าฝาครอบ 4 ด้านมี 4 สี คือ สีแดง สี เหลือง สีเขียว และสีน้ำเงิน...

หลังจากนั้น อากงก็บอกว่า

“เอ๊า ตอนนี้บอกอากงซิโคมไฟสีอะไร...”

หลาน ๆ ตอบเหมือนกันคือ

“สีของเปลวไฟ”

อากงเลยบอกว่า

“เอาละ หลาน ๆ อากงถามอะไรชัก 2 ข้อนะ ข้อที่ 1 เมื่อสักครู่นี้...ครั้งแรกใครผิด”

หลานตอบว่า

“ไม่รู้ครับ”

อากงบอกว่า

“อากงผิด”

อากงอรรถาธิบายขยายความอีกว่า...

“ฟังนะ เจ้าทั้งสี่นั่งอยู่ในที่เดียวกัน....มองของอย่างเดียวกัน ในเวลาเดียวกัน ยังเห็นไม่เหมือนกันเลย ทำไม...ทำไมถึงไม่มีใครผิดล่ะ.... ก็เพราะคนทุกคนมองจากมุมมองของตัวเอง เห็นในสิ่งที่ตัวเองเห็น แต่..ถ้าเจ้าอยากเข้าใจว่าทำไมคนอื่นเห็นอย่างที่เขาเห็น เจ้าก็เดินไปมองที่มุมของเขา แล้วเราก็จะเห็นอย่างที่เขาเห็น....

“แต่ถ้าลองนึกภาพนะ เจ้าทั้งสี่นั่งอยู่ที่เดียวกัน มองของอย่างเดียวกัน ในเวลาเดียวกัน ยังเห็นไม่เหมือนกันเลย ในอนาคต....เวลาที่อยู่ในสังคม เป็นไปได้มั้ยว่าคนเราก็มองสิ่งต่าง ๆ ไม่เหมือนกัน....

“เพราะฉะนั้นเวลาที่คนอื่นคิดไม่เหมือนเรา...ใครผิด...

“ในอนาคตนะ เวลาที่เจ้าคิดไม่เหมือนคนอื่น อย่าไปโกรธว่าเขาผิด ในขณะเดียวกันก็อย่าไปกลัวว่าตัวเองผิด....

“เพราะคนแต่ละคนก็เห็นสิ่งต่าง ๆ จากขอบข่ายประสบการณ์และสิ่งแวดล้อมของตนเอง....

“ถ้าเจ้าอยากเข้าใจว่าทำไมคนอื่นถึงคิดแบบนั้น เจ้าก็เดินไปมุมของเขา และเมื่อเจ้ายอมเข้าใจคนอื่น อาจเป็นไปได้ว่าคนอื่นก็อาจจะยอมที่จะเดินมาและเข้าใจเจ้า”


อากงพักดื่มน้ำชาครู่หนึ่ง ก่อนจะตั้งคำถามที่ 2 แก่หลานทั้งสี่ต่อไป

“คำถามที่ 2 อากงขอถามว่าที่เห็นครั้งแรกกับครั้งหลังเป็นของอย่างเดียวกันมั้ย”

หลานทั้งสี่มองตากัน แล้วบอกว่า

“อย่างเดียวกันครับ”

อากงไล่ถามต่อไปว่า

“แล้วเห็นเหมือนกันมั้ย ครั้งแรกเห็นอะไร”

หลานตอบว่า

“ครั้งแรกเห็นฝาครอบ และครั้งหลังเห็นเปลวไฟ”

อากงเลยบอกว่า

“หลาน ๆ เอ๊ย ในอนาคตถ้าเลือกได้นะ อย่ามองสิ่งต่าง ๆ เพียงแค่ที่เห็น แต่จงเข้าใจสิ่งต่าง ๆ อย่างที่เป็น”


.........

เป็นเรื่องสมมติที่ออกจะอุดมคติจ๋า

มันง่ายครับที่จะเรียกร้องให้ผู้คนปรองดอง สมานฉันท์ ให้พยายามมองจากมุมมองของบุคคลอื่นที่เห็นต่างกับเราดูบ้างอย่างที่อากงในเรื่องสมมตินี้แนะนำหลาน ๆ ให้ได้สติจากการทะเลาะกันเพราะเห็นต่างกัน

แต่มันยากที่ผู้คนในโลกแห่งความเป็นจริงจะได้สติอย่างหลาน ๆ อากงในเรื่องสมมติ

ทุกวันนี้ที่เห็นที่เป็นอยู่ในสังคมไทยวันนี้คือคนที่คิดเห็นต่างกันยังมองกันด้วยอคติเสียเป็นส่วนใหญ่ ไม่เปิดโอกาสให้มีอากงอย่างในเรื่องสมมติออกมาให้สติให้ปัญญาได้ง่ายนัก หรือถึงจะพอมี แต่เสียงก็ไม่ดังพอที่จะแข่งกับเสียงอื่น ๆ

อย่าถามผมนะครับว่า ณ วันนี้ทางออกคืออะไร

เพราะผมอาจจะต้องตอบว่าก็ต้องรอให้มีมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดชนะเด็ดขาดเสียก่อน แล้วฝ่ายนั้นต้องเสียสละอย่างใหญ่หลวง !
กำลังโหลดความคิดเห็น...