เมื่อ “ตัน” เข้าซอย “ตัน”

ณ อาคารผู้โดยสารขาออก สนามบินสุวรรณภูมิ เวลา 05.15 น. มีชายคนหนึ่งซึ่งแม้จะสวมแว่นกันแดด เพื่อปิดบังอำพราง แต่หลายคนจดจำเขาได้เป็นอย่างดี อย่างน้อยก็จากหมวกที่เขาสวมอยู่บนกบาล

ตัน : ซิกหายเลี้ยว! ไอ้โน้ส จนป่านนี้แล้ว ไหงเอ็งยังไม่โผล่หน้ามาซักที

โน้ส : เฮ่ย! พี่เยอะไปป่ะเนี่ย จะบ้าเรอะ ใครจะไปด้วย เที่ยวดาวอังคารกับตัน และโน้ส

ตัน : เอ้า! ก็ไอ้ย้วยมันแนะนำยังงี้นี่หว่า มันบอกไปฮอกไกโดไม่เวิร์กแล้ว

โน้ส : โธ่…พี่ โดนไอ้คุณพี่ย้วยอำจนขายของไม้เป็นซะแล้ว เอางี้ พี่โทร. ไปหารือเรื่องมีแต่ชนกลุ่มน้อยไปม็อบใช่ป่ะ

ตัน : เออ ซ่งตีง เฮ้อ! กรูก็เผลอปากไว คิดแต่จะเอาใจพวกคนเสื้อแดงท่าเดียว อ้าว! สายจากไอ้ย้วยเข้ามาพอดี...ไอ้ย้วย อยู่ไหนวะเนี่ย

สรย้วย : อยู่ซอยพี่ไง

ตัน : หน้าสิ่วหน้าขวานอย่าพูดเล่น อ้อ! มีไอ้โน้สอยู่ในสายด้วยนะ ว่าแต่ว่าซอยข้าที่เอ็งว่ามันซอยอะไรวะ

โน้ส : ซอยตันไงพี่ ปากแบบพี่ให้กี่โน้สกี่ไอ้พี่ย้วยก็ช่วยไม่ได้ ต้องเข้าไปอยู่ซอยเดียวกับเจ้านายอย่างเดียวเลย

สรย้วย : เพิ่มเป็นได้ทองอีก 10 ล้านสิตัน อาจช่วยได้นะ 555

ตัน : โห! พอกรูพลาดเข้าหน่อย พวกเอ็งถีบหัวส่งซะง้าน อ้ะ! อ้าว หลวงพ่อโทร. เข้ามาพอดี สาธุครับหลวงพ่อ

หลวงพ่อ : จ้ะ สาธุ ย้วยกับโน้สอยู่ในสายตอนนี้ด้วยใช่ไหม

สรย้วย-โน้ส : แฮ่แฮ่ ครับ ใช่ครับหลวงพ่อ

หลวงพ่อ : เอางี้สิ พรุ่งนี้ตอนเล่าข่าวย้วยก็ช่วยตันมันหน่อย สัมภาษณ์สด บอกว่าเป็นการตัดต่อเสียง ความจริงตันไม่เคยให้สัมภาษณ์นักข่าว จากนั้นโน้สเข้าสายมาช่วยยืนยันอีกคน แล้วบอกเพื่อเป็นการแสดงความบริสุทธ์ใจ จะเอาชาเขียวไปแจกให้ม็อบนกหวีดดื่มฟรี จนกว่าจะได้รับชัยชนะ

เสียงนิรนาม : แจกชาเขียวผสมน้ำตาลแถมเงินอีก 10 ล้าน ไอโฟนอีก 1 โหล แถมได้เที่ยวรอบโลกกับพวกมรึงฟรียังไม่มีใครเอาด้วยเลยจะบอกให้ ไปหลอกพวกควายก็แล้วกัน ปรี๊ดดดดด