xs
sm
md
lg

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15

เผยแพร่:

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15

นายทะเบียนเอาใบทะเบียนสมรสมาวางตรงหน้าประชากับแววนิล ประชาหยิบปากกา แล้วพยักหน้าให้อึ่ง อึ่งหยิบปากกาใส่มือแววนิล อึ่งจับมือแววนิลจ่อปากกาตรงช่องเซ็นชื่อ

“เขียนชื่อคุณนิลลงไปสิคะ”

อึ่งกระซิบบอก เก่งกาจตั้งท่าเตรียมถ่ายรูป ประชาลุ้น แววนิลเบลอๆ ทำตามขยับมือจะเซ็นชื่อ

“อย่าเซ็นนะนิล”

แววนิลชะงักหันไปมอง ฉลามโดนผลักเซถลาไปบนพื้น แขกพากันตกใจลุกยืน ชานนท์กับจรรยาเดินเข้ามา

ประชาเห็นชานนท์ลุกพรวดไม่คาดฝัน แขกทุกคนตกตะลึง จรรยาเดินไปยืนคุมฉลาม ชานนท์รีบเดินไปหาแววนิล แววนิลลุกยืนแต่โงนเงนหมดสติ ประชาแย่งดึงแววนิลไปประคองไว้ก่อน

“นิล! นายทำอะไรกับน้องสาวฉัน”

ชานนท์ตวาดถามประชา ประชาแกล้งดีใจพูดจาดี

“คุณนิลไม่สบายครับ”

“ส่งนิลมานี่”

“คุณนนท์ใจเย็นก่อนนะครับ ผมส่งคนไปตามหาคุณจนทั่ว ผมดีใจจริงที่คุณยังไม่ตาย คุณไปอยู่ซะที่ไหน ทำไมไม่ติดต่อกลับมาหาผม”

“ตามหาฉัน หรือตามฆ่าฉันกันแน่” ชานนท์รีบหันไปทางเก่งกาจ “ถ้าอยากให้หนังสือพิมพ์คุณขายดีถ่ายรูปผมไว้ แล้วเขียนข่าวไปเลยว่าผมนายชานนท์ถูกไล่ยิงจนตกทะเล โชคดีที่รอดตายมาได้ ส่วนไอ้ฆาตกรที่คิดฆ่าผมก็คือ ผู้ชายคนนี้ โดยมีแม่บ้านของผมร่วมมือด้วย”

ชานนท์ชี้ไปที่ประชา ประชาตีหน้าซื่อ

“คุณชานนท์คุณกำลังเข้าใจผมผิด ผมรักและเคารพคุณมาตลอดไม่มีทางกล้าทำเรื่องเลวๆ แบบนั้น คนที่วางแผนใส่ร้ายผมและคิดฆ่าคุณชานนท์คือคุณนมมณฑาคนเดียว”

“อย่าไปเชื่อมันค่ะ มันจับคุณมณฑาไว้ แล้วมันก็ใช้ไอ้หมอนี่” จรรยาชี้ที่ฉลาม “ไปฆ่าคุณชานนท์ ฉันอยู่ในเหตุการณ์ฉันเป็นพยานได้”

“แกโกหก แกโดนผอ.ไล่ออก ก็เลยแค้นใจ คิดหาเรื่องใส่ร้ายผอ. คำพูดมันเชื่อถือไม่ได้” อึ่งหันไปพูดกับทุกคน

ทุกคนฮือฮา เก่งกาจรีบช่วยสนับสนุน

“ผมจำคุณได้แล้ว ผมเป็นคนทำข่าวคุณเอง คุณเคยทำให้ลูกค้าของสปาเกือบตาย เป็นไปได้ที่คุณจะแค้นคุณประชา”

จรรยาโมโหเกิดความกดดัน

“คุณรับเงินจากมันล่ะสิ ถึงได้คอยเขียนข่าวเชียร์มันตลอด”

เก่งกาจดูมีพิรุธรีบร้อนรนแก้ตัว

“พูดๆ ดีนะครับ ผมฟ้องคุณฐานหมิ่นประมาทได้ ถ้าผู้ชายคนนี้ได้รับคำสั่งจากคุณประชาจริง ผมต้องลงข่าวตามความเป็นจริงอยู่แล้ว” เก่งกาจเดินไปหาฉลาม “คุณได้รับคำสั่งจากคุณประชาให้ไปฆ่าคุณชานนท์จริงหรือเปล่าครับ”

ฉลามมองประชาแล้วมองชานนท์

ที่โกดังร้าง เม่นอาการแย่มากนอนตัวสั่นเทา แป้นยังถูกมัดมืออยู่ขยับเข้าหา

“ไอ้เม่น อดทนไว้ แกๆ อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ” เม่นเริ่มชักกระตุก แล้วนิ่งไป “ไอ้เม่นๆ”

ประตูถูกผลักเข้ามา แป้นรีบเงยหน้ามอง โย่งวิ่งเข้ามา

“ไอ้เม่น”

“เม่นมันตายแล้ว ฮือๆ”

โย่งรีบประคองเม่นเขย่าตัว

“ไอ้เม่น แกทำไมไม่รอฉันวะ ฮือๆ คุณนมล่ะ คุณนมอยู่ไหน”

“คุณนมไม่อยู่แล้ว” โย่งตกใจ

อ่านต่อเวลา 17.00น.



กำลังโหลดความคิดเห็น...