xs
sm
md
lg

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4

เผยแพร่:

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4

มัทนีเงื้อหมัดรอ

“นี่ นังหนู เป็นผู้หญิงอย่างอนมาก ผู้ชายสมัยนี้หายากนะ อยากขึ้นคานแบบป้าเหรอ”

“ใช่ค่ะพี่ แฟนพี่ออกจะหล่อ”

มัทนีลุกยืนบ้าง

“ทุกคนคะ ตานี่ไม่ได้เป็นอะไรกับชั้น เค้าหลอกทุกคนว่าชั้นเป็นเมีย จะได้ไม่มีใครกล้ามายุ่ง แต่จริงๆ แล้ว เค้าเป็นโรคจิต ที่คอยตามรังควานชั้น ทำตัวหื่นกามใส่ชั้น ทุกคนดูสิคะ คนเลวๆ พรรค์นี้ ต้องสั่งสอน”

“อ้าว นี่เป็นโรคจิตเหรอ” ผู้โดยสารหญิงฮึมฮัมพึมพำกัน ตำหนิๆ อาทิตย์

“คิดว่าผัวอยากทำแบบนี้เหรอ ก็ผัวทนไม่ได้ที่เมียจ๋าแอบมากินอาหารทะเลกับกิ๊ก แล้วเมียจ๋ายังหาว่าผัวโรคจิตอีกเหรอ”

“อ้าว นี่มีกิ๊กเหรอ โหวว” คราวนี้ผู้โดยสารชายฮึมฮัมพึมพำกัน ตำหนิๆ มัทนี

“กิ๊กอะไร๊ ชั้นมากับแฟนชั้น นายนั่นแหละคนอื่น แล้วก็หยุดเรียกชั้นว่าเมียสักที”

“เมียจ๋า พูดแบบนี้ คิดถึงหัวอกผัวมั่งมั้ยเมียจ๋า”

“โว้ย ชั้นไม่นั่งกับนายแล้ว หลบไป”

มัทนีจะลุก ย้ายที่นั่ง อาทิตย์พยายามรั้งไว้

“จะไปไหนล่ะ นั่งก่อนสิ นั่งๆ”

อยู่ๆ รถเบรกกะทันหัน มัทนีเสียหลัก ล้มนั่งลงมาบนตักอาทิตย์ ใกล้ชิดกัน มัทนีจะลุก แต่อาทิตย์กอดมัทนีเอาไว้ ไม่ให้ไป ทุกคนในรถโห่เชียร์ จูบเลยๆ

“สักทีม๊ะ” อาทิตย์แกล้งถาม

“ออกไป๊”

มัทนีผลักหน้าอาทิตย์จนหน้าหงายไป แล้วกลับไปนั่งตำแหน่งเดิม อาทิตย์นั่งปิดทางออกมิดชิด มัทนีกอดอกนั่งชิดกระจก อารมณ์เสีย

ส่วนที่บ้านอเนก รถอเนกแล่นมาจอดที่หน้าบ้าน นรีเดินออกมาจากในบ้าน ยืนรอ พวกอเนกทยอยลงจากรถ กำลังหัวเราะกันอย่างเฮฮา

“ฮ่าๆๆ วันนี้ชั้นนอนหลับฝันดีแล้ว ได้แก้แค้นยัยมัทนี ขนาดยังไม่รู้ผล ชั้นก็มั่นใจว่า ยัยมัทนีต้องสาหัสสากรรจ์แน่ๆ” โทนี่บอกอย่างชอบใจ

“ไม่เคยมีหญิงคนไหนที่อยู่ใกล้ไอ้อาทิตย์เกินชั่วโมงแล้วจะไม่หลงรัก แต่นี่ยัยมัทอยู่ทั้งคืน อะไรจะเกิด ไม่อยากเดา ฮ่าๆ” โมกข์หัวเราะอย่างชอบใจ

“งานนี้เรียกได้ว่า ตกนรกยังทรมานน้อยกว่า ฮ่าๆ” อเนกบอก

“แผนนี้เป็นการยิงครั้งเดียวได้นกหลายตัว ได้เล่นยัยมัทนี ได้แก้แค้นไอ้นักข่าวแล้วยังได้ช่วยไอ้โมกข์” แท่นบอก โมกข์ชะงัก

“ช่วยชั้น”

“คือ มันหมายถึง ช่วยล้างแค้นที่ยัยมัทนีทำกับแกกับไอ้โทนี่ด้วยไง ใช่มั้ย” อเนกรีบแก้สถานการณ์หันมาถามทุกคน

“ใช่ๆ” เพื่อนๆ ชอบพร้อมกัน

“อเนกคะ”

อเนกเพิ่งหันมาเห็นว่านรียืนอยู่

“อ้าว นรี เอ้า ไปๆๆ แยกย้ายกันกลับบ้านได้แล้ว พรุ่งนี้ค่อยมาฟังผลงานไอ้อาทิตย์ ไปๆๆ” ทุกคนแยกย้ายกันกลับ “ทำไมยังไม่นอนอีกจ๊ะ”

“ยัยมัทอยู่กับนายอาทิตย์เหรอ ไปอยู่ด้วยกันได้ยังไง คุณรู้มั้ยว่าเมื่อสักพัก คุณป้าจำเนียรโทรมา แกห่วงยัยมัทมาก พวกคุณทำอะไรกับยัยมัทคะ”

“ใจเย็นๆ ก่อนนะ มันไม่มีอะไรร้ายแรงหรอก”

“ไม่ร้ายยังไง นายอาทิตย์เพื่อนคุณคบใครแต่ละคน ไม่เคยจริงจัง แค่คบสนุกเพลินๆ แก้เหงาไปวันๆ แล้วยัยมัทเป็นญาตินรีนะคะ พวกเพื่อนๆ คุณจะสนุกสนานกับใคร นรีไม่เคยยุ่งแต่ขอญาตินรีไว้สักคนได้มั้ยคะ”

“นรีจ๋า อย่ามองว่าเพื่อนผมร้ายกาจฝ่ายเดียวสิจ๊ะ ใครจะไปรู้ คนร้ายกาจอย่างนายนรีอาทิตย์ อาจจะเจอญาติคุณที่ร้ายกว่า กำราบจนอยู่หมัดก็ได้ ญาติคุณธรรมดาที่ไหน”

“มันก็ใช่ แต่”

“เพื่อนผมตัวพ่อ ญาติคุณตัวแม่ ออกจะสูสีกัน ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกเข้าบ้านเถอะ”

บนรถทัวร์ มัทนีรังเกียจนั่งชิดกระจก ออกห่างอาทิตย์ให้มากที่สุด อาทิตย์แอบมองมัทนี แล้วขำๆ เลยคิดแกล้ง ทำเป็นนอนหลับ อ้าปากค้าง กรน

“คร่อก ฟรี้”

อาทิตย์แกล้งไถลหัว ไปซบบ่ามัทนี

“นี่”

มัทนีผลักหัวอาทิตย์ออก แต่อาทิตย์ก็หลับ เอาหัวมาซบอีก มัทนีผลักหัวอาทิตย์ออกไปอีก อาทิตย์แอบมอง ยิ้มๆ คิดจะแกล้งอีก ไถลหัวไปแต่คราวนี้กลับไม่เจอบ่ามัทนี ไถลเลยไปจนหัวกระแทกกับกระจกรถ...ปั๊ก เพราะมัทนีลุกยืนอยู่

“โอ๊ย นี่ แกล้งผมเหรอ แสบนักนะ”

“คิดว่าแน่คนเดียวหรือไง ฮ่าๆ สมน้ำหน้า”

มือถืออาทิตย์ดังขึ้น

อาทิตย์หยิบมาดูเบอร์โทรเห็นว่าเป็นเบอร์หาญ เลยกดตัดสาย ไม่รับ แล้วเก็บมือถือตามเดิม แต่แล้วมือถือก็ดังอีก อาทิตย์กดตัดสายอีก

“ทำไมไม่รับสายล่ะพ่อหนุ่ม” ป้าที่นั่งข้างๆ ถาม

“จะอะไรคะป้า ที่ไม่รับก็เพราะกิ๊กโทรมาไงคะ คนๆ นี้เป็นแฟนใครไม่ได้ เพราะเค้าเห็นผู้หญิงเป็นของเล่น ไม่รู้จักพอ แล้วก็บ้ากาม” มัทนีต่อว่าเป็นชุด

“เมียจ๋า ที่ผัวทำเพราะผัวไม่อยากให้เมียจ๋าคิดมาก ผัวรักเมียจ๋าคนเดียว บ้าเมียจ๋าคนเดียว ไม่อย่างนั้นผัวจะอยากมีลูกกับเมียจ๋าเหรอ”

“หา” มัทนีตกใจ

“คือ ผมอยากมีลูกครับ แต่เมียจ๋าไม่อยากมี เพราะกลัวมีแล้วหุ่นจะไม่เช้งอย่างเก่า พอผมตื๊อมากๆ เมียจ๋าก็งอน พอไม่ตื๊อก็หาว่าไม่รัก พอผมคุยกับเพื่อนผู้หญิงก็หาว่าผมจะมีกิ๊ก แต่ผัวก็ไม่เคยเลิกรักเมียจ๋าเลย”

“โหย หนู มีผัวประเสริฐขนาดนี้ จะเล่นตัวอะไรอีก”

“รีบๆ มีลูกเถอะ”

“เห็นมั้ยว่าใครๆ ก็เชียร์เรา” อาทิตย์โอบมัทนีทันที “กลับไปวันนี้เลยดีมั้ยเมียจ๋า”

“เฮ้ย ปล่อยชั้นนะ”

“เขิน ไม่ต้องเขินหรอก เรารักกัน ทุกคนจะได้รู้ไง”

“อี๋ ออกไป” มัทนีผลักอาทิตย์ออก “บ้า บ้ากันทุกคนเลย ชั้นไม่ใช่เมียนาย เลิกเรียกชั้นว่าเมียได้แล้ว ขับรถเร็วๆ หน่อยได้มั้ย ชั้นไม่ไหวแล้ว”

มัทนีอารมณ์เสียมากๆ อาทิตย์ขำๆ ยิ้มๆ

“คู่ที่ทะเลาะๆ กันอย่างนี้ มีลูกเป็นฝูงทั้งนั้น อิอิ” ป้าบอกพร้อมกับหัวเราะชอบใจ

รถทัวร์แล่นเข้ามาจอดที่ขนส่ง พอประตูเปิดปุ๊บ มัทนีก็รีบแทรกตัวผ่านประตูออกมาเป็นคนแรก แล้วก็รีบเดินเหมือนเดินหนี ให้ไกลห่างจากอาทิตย์ที่สุด จ้ำๆ อาทิตย์รีบลงรถตามมา

“เมียจ๋า รอผัวด้วย” อาทิตย์หันไปลาคนอื่นๆ ที่ลงรถมา “บ๊ายบายนะครับทุกคน แล้วเจอกันใหม่นะครับ อ้าว เมียจ๋า เมียจ๋า รอผัวจ๋าก่อนสิจ๊ะเมียจ๋า”

“บ้าๆ คนโรคจิต ประสาท” มัทนีเดินบ่นอย่างหงุดหงิด

“เมียจ๋า”

“ถ้านายเรียกชั้นว่าเมียอีกคำ ชั้น” มัทนีคว้าไม้ที่หล่นแถวนั้น “ชั้นตีนายปากแตกแน่”

“เมียจ๋าเล่นเดินหนีไม่รอเลย ผัวจ๋าก็ต้องเรียกสิ”

“นาย” อาทิตย์โดดหนี มัทนีจะตีแต่สะดุดเสียเอง เสียหลัก หลุดโก๊ะ อาทิตย์หัวเราะๆ มัทนีแค้น ทิ้งไม้ หงุดหงิด โบกมือเรียกแท็กซี่ “แท็กซี่”

มัทนีขึ้นแท็กซี่ รถออกไป อาทิตย์ยืนมอง ขำๆ ยิ้มๆ มีความสุข

กลางดึกคืนนั้นที่บ้านอาทิตย์ ลิ้นจี่กำลังเอนหลังเอกเขนกอยู่ที่ชานบ้าน สักพักอาทิตย์เดินเข้าบ้านมาแต่ไกล อมยิ้ม ขำๆ คนเดียว ลิ้นจี่มองอาทิตย์จนอาทิตย์จะเดินผ่านไป

“อะแฮ่มๆ” อาทิตย์ชะงัก

“อ้าว คุณแม่ ยังไม่นอนเหรอครับ”

“นี่ถ้าไม่เรียกไว้ คงจะมองไม่เห็นหัวแม่เลยใช่มั้ย”

“แหม ลูกเหรอจะมองไม่เห็นหัวแม่ พอดีผมกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่น่ะครับ เลยไม่ทันสังเกต”

“ไปไหนมา”

“ไป เจอเพื่อนๆ มาครับ”

“แปลว่าไปทำตัวกะล่อนเสเพลมาอีกแล้วใช่มั้ย ไปกับสาวที่ไหนมาล่ะ ถึงได้กลับบ้าน หน้ายิ้มไม่หุบแบบนี้”

“แม่ก็พูดเว่อร์ไป ผมแค่ตลกผู้หญิงคนนึง ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ฟอร์มเยอะเหลือเกิน จะว่าเก่งก็เก่ง ฉลาดก็ใช่ แต่แบบนี้แหละ แหย่สนุกมากกก เวลาเธอโวยวายๆ ทำหน้าทำตาแบบอวดดี ตลกสุดๆ หึๆ”

“เออ แกนี่ก็แปลก ชอบแกล้งผู้หญิง”

“แหม ผมแกล้งเฉพาะคนน่าแกล้งนะครับ แบบคนนี้ไง” อาทิตย์จั๊กจี๋เอวแม่ “ฮะๆๆ”

“ว้ายๆ หยุดๆ”

“ผมไปนอนก่อนนะคร้าบบบ” อาทิตย์จะเดินไป ลิ้นจี่รีบเรียกไว้

“เดี๋ยวสิๆ ผู้หญิงคนนั้นใคร? แม่รู้จักหรือเปล่า?”

อาทิตย์อมยิ้มๆ ไม่ตอบ เดินแยกไป ลิ้นจี่มองตาม อมยิ้ม แล้วคิกคักๆ

แท็กซี่แล่นมาจอดบ้านมัทนี จำเนียรเดินออกมามองที่ชานบ้าน มีท่วมทุ่งมาด้วย ส่วนหาญวิ่งออกมา พอเห็นว่าเป็นมัทนีก็รีบปรี่วิ่งไปหา

“ยัยมัท”

มัทนีลงจากแท็กซี่ หาญวิ่งมาถึงตัวมัทนีก่อนใครเพื่อน

“ยัยมัท” หาญมองสำรวจร่างกายลูกสาว “เป็นอะไรหรือเปล่า บาดเจ็บตรงไหน บอกพ่อมา มันทำอะไรลูกหรือเปล่า ทำใช่มั้ย”

“เดี๋ยวค่ะๆ อะไรคะพ่อ”

“ไม่ต้องอาย พ่อรู้แล้วว่าลูกไปกับไอ้อาทิตย์ มันทำอะไรลูก”

“พ่อรู้”

จำเนียรเดินเข้ามา

“พ่อเอกโทรมาบอกแน่ะ พ่ออาทิตย์ดูแลลูกดีใช่มั้ย”

“มันข่มเหงลูกหรือเปล่า แล้วใช่มั้ย บอกพ่อมา หรือว่ามันย่ำยีลูก ให้เจ็บช้ำ จนพูดไม่ออกเลย หน็อย ไอ้อาทิตย์มันเลวมาก พ่อจะไปจัดการมันให้เอง”

“พ่อคะ มัทไม่เป็นอะไร”

“ไม่จริง พ่อรู้คนอย่างไอ้อาทิตย์ มันต้องมีอะไรแน่ๆ ใช่มั้ย มา พ่อจะพาลูกไปตรวจดีเอ็นเอ”

“อย่าเว่อร์ได้มั้ยคุณหาญ ลูกบอกไม่ได้เป็นอะไรก็เชื่อลูกสิ” จำเนียรขัด ท่วมทุ่งเห่าหาญ “ดูสิ หมามันยังรู้เลย ว่าคุณน่ะ ไร้สาระ”

“เอาเป็นว่า มัทปลอดภัยดี ไม่มีอะไรสึกหรอค่ะ อย่าเพิ่งถามมากกว่านี้นะคะ มัทเหนื่อยมาก มีอะไร ค่อยว่ากันพรุ่งนี้นะคะ” มัทนีจะดินไป

“คุณมัทนีขา คุณเอกชเยศร์สั่งไว้ให้คุณมัทโทรหาด้วยค่ะ” เหน่งรีบบอก

“คุณเอก แกตามหาคุณมัทอยู่ แกเป็นห่วงคุณมัทมากเลยนะคะ” โหน่งบอก

“ฝากโทรไปบอกให้ทีแล้วกัน”

มัทนีเดินเข้าห้องไป เหน่ง โหน่งงงๆ

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4 (ต่อ)

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4 (ต่อ)

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4 (ต่อ)
กำลังโหลดความคิดเห็น...