เราไม่เคยเห็นหน้าตาตัวเองตรงๆ แต่เรามองเห็นได้จากการส่องกระจก แต่เราไม่มีกระจกยักษ์ที่ใช่ส่องภาพ "ทางช้างเผือก" กาแล็กซีที่เราอาศัยอยู่ได้ แล้วเราจะทราบได้อย่างไรว่า "บ้านหลังใหญ่" ที่เราอาศัยอยู่นั้นมีหน้าตาอย่างไร? อดใจรออีก 10 ปี เราจะมีแผนที่กาแล็กซีของเราที่ได้จากข้อมูลกล้องโทรทรรศน์วิทยุทั่วโลก
จากการรวบรวมกล้องโทรทรรศน์วิทยุที่ตั้งอยู่ห่างกันหลายพันไมล์และถูกควบคุมระยะไกลจากรัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐฯ จะเป็นเครื่องมือให้นักวิทยาศาสตร์วัดพื้นที่เป็นระยะห่างกว่า 66,000 ปีแสง* จากโลกถึงใจกลางกาแล็กซีทางช้างเผือกไปยังพื้นที่มีกำเนิดดาวฤกษ์บริเวณขอบกาแล็กซีในอีกฝากหนึ่ง (*1 ปีแสง = 6 พันล้านไมล์ หรือ 9.65 พันล้านกิโลเมตร)
ความพยายามดังกล่าวเอพีรายงานว่า เป็นการวัดพื้นที่เพิ่มเติมรอบๆ กาแล็กซีทางช้างเผือกของเราเพื่อทำแผนที่ฉบับแรก ซึ่งคาดว่าต้องใช้เวลากว่า 10 ปี
อัลเบิร์ตโต แซนนา (Alberto Sanna) จากสถาบันดาราศาสตร์วิทยุมักซ์พลังค์ของเยอรมนี (Germany's Max-Planck Institute for Radio Astronomy) กล่าวระหว่างแถลงข่าวว่า การใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุเวรีลองเบสไลน์อาร์เรย์ (Very Long Baseline Array) ซึ่งเป็นกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่ที่ควบคุมผ่านระบบทางไกลใกล้ๆ เคาน์ตีโซคอร์โร (Socorro) ในนิวเม็กซิโก สหรัฐฯ จะช่วยให้นักดาราศาสตร์ทำแผนที่ส่วนขยายของกาแล็กซีเราได้อย่างแม่นยำ
มาร์ก ไรด์ (Mark Reid) นักดาราศาสตร์วิทยุอาวุโสจากศูนย์ดาราศาสตร์ฟิสิกส์ฮาวาร์ด-สมิทโซเนียน (Harvard-Smithsonian Center for Astrophysic) นักวิทยาศาสตร์ในโครงการนี้กล่าวว่า พวกเขาหวังที่จะสร้างแผนที่ทางช้างเผือกจากการวัดตำแหน่งรอบๆ กาแล็กซีของเราเพิ่มเติม ซึ่งตอนนี้พวกเขาได้วัดไปแล้วประมาณ 200 กว่าตำแหน่ง และมีอีกราวๆ 100 ตำแหน่งที่ต้องสำรวจจากท้องฟ้าซีกใต้ ดังนั้นในอนาคตเขาจะเดินทางไปใช้กล้องโทรทรรศน์ที่ตั้งอยู่ที่ออสเตรเลีย
แม้ว่าข้อมูลจากระยะ 66,000 ปีแสงจะถูกเก็บรวบรวมเมื่อไว้ปี 2014 และ 2015 อีกทั้งทีมนักดาราศาสตร์ยังใช้เวลาวิเคราะห์ข้อมูลดังกล่าวมาตั้งแต่นั้น แต่ไรด์กล่าวว่า ข้อมูลที่ได้ไม่เหมือนข้อมูลที่ได้จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ระหว่างนี้ก็มีความพยายามประมวลภาพเชิงศิลป์ว่าทางช้างเผือกจะมีหน้าตาอย่างไร ซึ่งความพยายามเก็บข้อมูลจากกล้องโทรทรรศน์วิทยุนี้จะทำให้ภาพที่ได้มีความถูกต้องยิ่งขึ้น