บทความโดย ผศ.ชาติณรงค์ วิสุตกุล
อาจารย์ประจำหลักสูตรการสื่อสารการแสดงดิจิทัล
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
หากจะถามว่าหน้าที่สำคัญที่สุดของมหาวิทยาลัยคืออะไร หลายคนอาจตอบว่าเป็นการผลิตบัณฑิต สร้างองค์ความรู้ หรือพัฒนากำลังคนเข้าสู่ตลาดแรงงาน คำตอบเหล่านี้ล้วนถูกต้อง แต่หากมองลึกลงไปอีกชั้นหนึ่ง หน้าที่สำคัญของสถาบันการศึกษาอาจไม่ใช่เพียงการมอบความรู้ หากแต่เป็นการเปิดโอกาสให้ผู้คนได้ค้นพบตนเอง ได้เติบโต และได้ก้าวเดินไปสู่ชีวิตในแบบที่ตนเองเลือก
ตลอดระยะเวลา 58 ปีที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ได้ทำหน้าที่ดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง ผ่านการเป็นพื้นที่แห่งการเรียนรู้ พื้นที่แห่งการสร้างโอกาส และพื้นที่แห่งความหวังของผู้คนหลากหลายรุ่น
เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ และอาจารย์สนั่น เกตุทัตได้ร่วมกันก่อตั้ง มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ขึ้นด้วยความเชื่อมั่นว่า การศึกษาเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาประเทศ ในช่วงเวลานั้นประเทศไทยกำลังเผชิญความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างรวดเร็ว ความต้องการบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถเพิ่มสูงขึ้น ขณะที่โอกาสในการศึกษาระดับอุดมศึกษายังมีอยู่อย่างจำกัด
การก่อตั้งมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์จึงไม่ใช่เพียงการสร้างสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งขึ้นมา แต่เป็นการสร้างพื้นที่แห่งโอกาสให้แก่เยาวชนไทยจำนวนมากได้เข้าถึงการศึกษาระดับอุดมศึกษา และมีโอกาสพัฒนาศักยภาพของตนเองอย่างเต็มที่
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ได้ต้อนรับผู้คนจากหลากหลายภูมิหลัง บางคนเข้ามาพร้อมความฝันที่ชัดเจน บางคนเข้ามาพร้อมคำถามว่าตนเองเหมาะกับอะไร บางคนกำลังมองหาโอกาสใหม่ ๆ ในชีวิต ขณะที่บางคนต้องแบ่งเวลาให้กับการเรียน การทำงานและภาระหน้าที่ของครอบครัวแม้แต่ละคนจะมีจุดเริ่มต้นที่แตกต่างกัน แต่สิ่งที่ทุกคนได้รับเหมือนกันคือ โอกาสในการเรียนรู้และการพัฒนาตนเอง
การศึกษาในความหมายของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์จึงไม่ใช่เพียงการนั่งฟังบรรยายในห้องเรียนหรือการสอบเพื่อให้ได้เกรดที่ดีเท่านั้น หากแต่เป็นกระบวนการที่ช่วยให้ผู้เรียนได้ค้นพบศักยภาพ ความสนใจ และเส้นทางชีวิตของตนเอง
ในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ นักศึกษาหลายคนได้ค้นพบว่า ความสามารถของตนอาจแตกต่างจากสิ่งที่เคยคิดไว้ บางคนค้นสามารถออกแบบความคิดสร้างสรรค์ บางคนค้นพบความสามารถในการเป็นผู้ประกอบการ บางคนได้เรียนรู้การทำงานร่วมกับผู้อื่น และบางคนได้ค้นพบความมั่นใจในตนเองเป็นครั้งแรก
สิ่งเหล่านี้อาจไม่ปรากฏอยู่ในใบปริญญา แต่เป็นคุณค่าที่ติดตัวผู้เรียนไปตลอดชีวิต
เบื้องหลังการเติบโตของนักศึกษาแต่ละคนคือ บทบาทของคณาจารย์และบุคลากรที่ทุ่มเททำหน้าที่มากกว่าการถ่ายทอดความรู้ อาจารย์จำนวนมากเป็นผู้มีประสบการณ์ตรงจากวิชาชีพ เป็นผู้ให้คำปรึกษา ชี้แนะแนวทาง และหลายครั้งก็เป็นผู้รับฟังในวันที่นักศึกษากำลังเผชิญความสับสนหรือความท้าทายในชีวิต
มหาวิทยาลัยจึงไม่ได้เป็นเพียงสถานที่สำหรับการเรียนการสอน แต่เป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ที่ช่วยหล่อหลอมผู้คนให้เติบโตทั้งในด้านความรู้ และทักษะการใช้ชีวิต
พร้อมกันนั้น มหาวิทยาลัยยังได้ลงทุนพัฒนาอาคารสถานที่ ห้องปฏิบัติการ เทคโนโลยี และสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับความเปลี่ยนแปลงของโลกอยู่เสมอ เพราะการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ไม่อาจจำกัดอยู่เพียงตำราเรียน แต่ต้องเชื่อมโยงกับโลกแห่งการทำงาน นวัตกรรม และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่เกิดขึ้นตลอดเวลา
ในโลกปัจจุบันที่เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์หรือ AI เข้ามามีบทบาทในทุกมิติของชีวิต บทบาทของมหาวิทยาลัยยิ่งมีความสำคัญมากขึ้น ไม่ใช่เพียงการถ่ายทอดความรู้ แต่ต้องเป็นพื้นที่ที่ช่วยให้ผู้เรียนพัฒนาความคิดวิเคราะห์ ความคิดสร้างสรรค์ ความสามารถในการทำงานร่วมกับผู้อื่น และการปรับตัวต่อความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
ภายใต้การบริหารของ ดร.ดาริกา ลัทธพิพัฒน์ อธิการบดี มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ยังคงสานต่อเจตนารมณ์ของผู้ก่อตั้ง พร้อมขับเคลื่อนมหาวิทยาลัยสู่การเป็นสถาบันการเรียนรู้ที่ตอบสนองต่อโลกอนาคต โดยมุ่งเน้นการพัฒนาผู้เรียนให้มีทั้งความรู้ ทักษะ และประสบการณ์ที่สามารถนำไปใช้ได้จริงในโลกการทำงาน
แม้รูปแบบการเรียนรู้จะเปลี่ยนแปลงไปมากเพียงใด แต่หัวใจสำคัญของมหาวิทยาลัยยังคงเหมือนเดิม นั่นคือการสร้างโอกาสให้ผู้เรียนได้เติบโตตามศักยภาพของตนเอง
หากมองย้อนกลับไปตลอด 58 ปีที่ผ่านมา สิ่งที่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์สร้างขึ้นมิได้มีเพียงอาคาร เรียน หลักสูตรการศึกษา หรือจำนวนบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษา หากแต่เป็นการสร้างผู้คนจำนวนมากที่ได้ออกไปทำงานในหลากหลายสาขาอาชีพ เป็นทั้งผู้ประกอบการ เป็นนักธุรกิจ นักการสื่อสาร นักกฎหมาย นักบัญชี นักเทคโนโลยี และพลเมืองที่มีบทบาทในการขับเคลื่อนสังคมไทย
ทุกคนล้วนเป็นผลลัพธ์ของโอกาสที่เคยได้รับจากสถาบันแห่งนี้
ในวาระครบรอบ 58 ปีของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ จึงอาจกล่าวได้ว่า ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมหาวิทยาลัยไม่ได้อยู่ที่อายุของสถาบัน ไม่ได้อยู่ที่จำนวนอาคารหรือหลักสูตรที่เปิดสอน แต่อยู่ที่ความสามารถในการเปิดประตูแห่งโอกาสให้ผู้คนได้ค้นพบคุณค่าในตนเองและก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง
58 ปีที่ผ่านมา DPU สร้างคน สร้างโอกาส และในวันที่โลกกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ภารกิจดังกล่าวยังคงดำเนินต่อไป เพื่อส่งต่อโอกาสจากคนรุ่นหนึ่งไปสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง และเพื่อร่วมสร้างอนาคตที่ดีกว่าให้แก่สังคมไทยต่อไป
