xs
xsm
sm
md
lg

ร.๑๐ เมื่อทรงพระเยาว์วาดภาพวิวสวนจิตรลดา! ได้ภาพภูเขาอยู่ในหมอก บ้างก็มีเรือรบจอด!

เผยแพร่:   โดย: โรม ยุนนาค



พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเริ่มการศึกษาที่โรงเรียนจิตรลดา เมื่อพระชนมายุได้ ๔ ปี มีนักเรียนร่วมชั้นด้วยกัน ๗ คน คือ ม.ร.ว.สิทธินัดดา ชุมพล, อรนิดา สนิทวงศ์ ณ อยุธยา, เกตนา โชติกเสถียร, เกรียงศักดิ์ ช่างเรือน, วีรวุทธิ วิรยพงศ์, สัณห์ ศรีวรรธนะ และ เสถียร วณิกกุล

ทรงฝึกหัดโขนเป็นตัวหนุมาน โดยมี ครูกรี วรศะริน ศิลปินแห่งชาติ ถวายการสอน และในงานปิดภาคเรียนในปี ๒๕๐๕ ทรงพากย์และเจรจาบทโขนด้วย

ทรงเรียนวิชาคำนวณได้ดีกว่าวิชาอื่นๆ มักได้คะแนนเต็มเสมอ วิชาที่โปรดอีกอย่างคือ วิชาวาดเขียนและปั้นดินน้ำมัน ทรงปั้นรถยนต์และเรือรบได้เหมือนมาก เมื่อได้รับพระราชทานเครื่องใช้ในการเขียนภาพสีน้ำมันจากพระบรมราชชนก ก็ทรงแบ่งให้มหาดเล็กไว้ใช้ด้วย

หลังเลิกเรียนในตอนบ่าย มักจะทรงชวนมหาดเล็กขี่จักรยานไปเลือกมุมที่เหมาะๆของสวนจิตรลดา และประทับเขียนรูปวิวอย่างตั้งพระทัย แต่ภาพที่ได้กลับเป็นภาพภูเขาอยู่ในหมอก เหมือนภูมิประเทศที่พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ หรือไม่ก็เป็นภาพเรือรบจอดอยู่ในทะเล

ทุกครั้งที่กลับจากโรงเรียน ก่อนจะเข้าบรรทม จะต้องเข้าเฝ้าเสด็จพ่อและเสด็จแม่ เพื่อรับพระบรมราโชวาท และสวดมนต์ หลังรับพระบรมราโชวาทมักทรงรำพันว่า
“การเป็นเจ้าฟ้านี่ช่างลำบากเหลือเกิน จะทำอะไรก็ต้องระวังความรู้สึกของคนไปหมด ทำตามพระทัยไม่ได้”

ทรงศึกษาโรงเรียนจิตรลดาจนถึงชั้นมัธยมศีกษาปีที่ ๑ จึงเสด็จไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ ระหว่างเดือนมกราคม-กันยายน ๒๕๐๙ ทรงปราศรัยกับประชาชนชาวไทยในโอกาสที่จะเสด็จไปทรงศึกษาต่อ ณ ต่างประเทศเมื่อวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๘ ความว่า

“วันที่ ๗ มกราคมนี้ ข้าพเจ้าจะจากพระนครไปประเทศอังกฤษแล้ว จึงขอถือโอกาสนี้อำลาท่านทั้งหลายโดยทั่วกัน ข้าพเจ้ามีใจผูกพันอยู่กับประเทศชาติและกับท่านทั้งหลายมาก เพราะข้าพเจ้าเป็นพลเมืองไทยคนหนึ่ง และท่านทั้งหลายต่างได้แสดงน้ำใจไมตรีต่อข้าพเจ้าตลอดมา ข้าพเจ้าจึงตระหนักว่าในกาลข้างหน้า ข้าพเจ้ามีหน้าที่และจะต้องทำงานให้เป็นประโยชน์แก่บ้านเมืองและประเทศชาติให้จงได้

ในโอกาสที่ข้าพเจ้าจะออกไปศึกษา ณ ต่างประเทศนี้ ข้าพเจ้าจึงตั้งใจอย่างแน่วแน่จะพยายามศึกษาและเล่าเรียนโดยเต็มกำลังความสามารถ เพื่อให้เกิดความรู้และสติปัญญา นำมาใช้ในการทำนุบำรุงประเทศชาติให้เจริญก้าวหน้า และรุ่งเรืองไพบูลย์ยิ่งขึ้นไป ข้าพเจ้าขอกล่าวคำอำลาท่านอีกครั้งหนึ่ง

ขอท่านทั้งหลายได้เอาใจช่วยข้าพเจ้าให้เกิดกำลังใจที่จะเล่าเรียนได้สำเร็จสมความตั้งใจโดยตลอดด้วย”








กำลังโหลดความคิดเห็น...