รายการ ฅนจริงใจไม่ท้อ วันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม 2569 พาคุณผู้ชมไปที่ จ.อ่างทอง เพื่อรู้จัก “ป้าเหล็ง” แม่วัย 71 ที่ยังหยุดทำงานไม่ได้ เพราะต้องหาเลี้ยงลูกชายวัยเกือบ 50 ที่นอกจากป่วยจิตเวชแล้ว ยังตาบอดทั้งสองข้าง
ทุกเช้า แม้ฟ้ายังไม่สว่าง แต่ป้าเหล็ง คล้ายมาก ต้องเริ่มเตรียมวัตถุดิบเพื่อออกไปขายขนมครก แม้รายได้ต่อวันจะไม่มาก แต่จำเป็นสำหรับแม่ลูกสองชีวิต
“(ถาม-ป้าขายขนมครกมานานหรือยัง?) นานแล้ว ขายมาหลายปีแล้ว (ถาม-ขายตั้งแต่กี่โมงถึงกี่โมง?) ตี 4 ออกไปจัดร้านเสร็จ ตี 5 เขาก็เอากะทิมาส่ง ก็เริ่มผสมแป้ง ตี 5 ก็ติดเตาหยอด (ถาม-วันหนึ่งขายได้เยอะไหม?) ขายแค่โลเดียว วันนี้ก็โลเดียว ได้ 200 กว่าๆ ทั้งทุนทั้งกำไร ทุนก็ 100 กว่า กำไรก็อยู่ประมาณ 60-70 บาท ไม่คิดละเอียดนะ”
“เงินที่ได้จากขายของก็ซื้อข้าวให้ลูก บางทีเราเห็นว่าสาย ไม่ได้ทำกับข้าว ก็ฝากเขาซื้อข้าวหมูแดงกล่อง ข้าวมันไก่กล่องมาให้ลูกแต่ละวัน (ถาม-เงินก็แค่หลักสิบ?) แล้วตัวเองก็มาอุ่นกับข้าวเก่าๆ กิน บางทีมีญาติที่เขาออกมาใส่บาตร เขาสงสาร เขาก็ตักแกงไว้ให้ถุงหนึ่งเผื่อเพื่อนบ้าน เราก็กินอันนั้น แต่ลูกเขากินเผ็ดไม่ค่อยได้”
สัญญา ลูกชายของป้าเหล็ง นอกจากป่วยจิตเวชแล้ว ยังถูกโรคเบาหวานเล่นงานจนดวงตามองไม่เห็นทั้งสองข้าง
“ลูกชาย อายุ 48 ดูแลทุกอย่าง หุงหาให้กิน และจูงเขาเข้าห้องน้ำ เขาอาบเองได้ พอออกมา เราก็ทาแป้งหวีผมให้ ส่วนตาที่มองไม่เห็น เมื่อก่อนนี้เห็นลางๆ ข้างหนึ่ง พอ 3 ปีกว่านี่สนิทเลย ไม่เห็นทั้งสองข้าง(ถาม-เขาช่วยเหลือตัวเองได้มากน้อยแค่ไหนในการมองไม่เห็น?) ก็กินข้าว เราก็ต้องตักกับข้าวใส่ให้ ถ้าให้เขาตักเอง ตักไปแล้วไปใส่ในชามข้าว พอตักเข้าปาก แต่กับไม่ติด ติดข้าวเปล่าๆ”
ก่อนหน้าจะสูญเสียการมองเห็น สัญญาเคยทำงานได้ แต่วันนี้ทำไม่ได้แล้ว
“ตอนก่อนพิการ เขายังเห็น เมื่อก่อนเขาช่วยแฟนทำอู่ แต่ตอนนี้แฟนไปมีบ้านเล็กหลายปีแล้ว เขาก็ไม่ได้มาตรงนี้ เราก็เลยให้หลานเขยทำ หนูถึงได้เอารถจอดนั่นได้ไง เมื่อก่อนเขาช่วยแฟนทำรถ เขาถอดน็อตได้ ทำได้ แต่มาตอนหลังนี่ไม่ได้เลย”
อาการป่วยจิตเวชของสัญญา ทำให้เขาชอบหวนนึกถึงอดีต และบางครั้งก็เห็นในสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง
“บางทีตื่นมา เขาจะเห็นเพื่อนมา เห็นรถมาจอด จะไปโรงเรียน รีบลุก หนูจะไปไหน รองเท้าหนูล่ะ เสื้อนักเรียน หนูจะไปโรงเรียน เร็วๆ เข้า เขาไปกันหมดแล้ว เขาจะเพ้อแบบนี้ พูดแบบนี้”
“เมื่อก่อนเขาช่วยทำอู่ ก็ถามหาแต่เครื่องมือ เครื่องมือเขากระเป๋าหนึ่งไปไหน บอกว่า แม่เก็บแล้ว หนูจะถามทำไม หนูทำอะไรไม่ได้แล้ว แต่แม่เก็บแล้ว เขานึกได้เขาก็ถามหาเครื่องมือ แล้วเมื่อก่อนมีนูโวเก่าๆ คันหนึ่ง เขาก็ขายไปแล้ว ไปๆ เขาก็นึกขึ้นได้ รถหนูอยู่ไหน จอดตรงไหน”
แม่ต้องคอยปลอบใจลูก หลังถูกภรรยาทิ้ง!
“ก็บอกว่าอยู่กับแม่ ในเมื่อเขาไม่เอาเราแล้ว เขาไล่ เราก็มาอยู่กับแม่ หนูไม่ต้องไปคิดมากหรอก แม่ยังอยู่ได้เลย เลิกกับพ่อหนูมา แม่ก็อยู่ ร้องไห้ทุกวัน สงสารลูก ก็พูดปลอบใจเขาตลอด”
“(ถาม-พูดง่ายๆ คือ จะไปใช้ชีวิตหรือพูดคุยกับคนข้างนอก จะลำบาก?) แต่เขาไม่ค่อยมีใครมาคุยด้วย พอเป็นแบบนี้ ไม่มีใครมาคบหาสมาคม (ถาม-ป้าเคยเขาออกไปพบผู้คนข้างนอกไหม?) เคยพาไปอู่ ก็ไปนั่งเฉยๆ ไม่มีใครคุยด้วย หนูก็พาลูกเข้าบ้าน เคยให้เขาไปเปิดหูเปิดตาบ้าง แต่เขาก็ไม่เห็นอะไรหรอก ไม่มีใครคุยด้วย ไปบ้านดีกว่าลูก ไปนอน”
ทุกครั้งที่ป้าเหล็งออกไปขายขนมครก ป้าต้องขังลูกไว้เพียงลำพัง เพราะกลัวลูกเดินออกมา จะเกิดอันตรายกับลูกได้
“(ถาม-อาการจิตเวชที่เขาเป็น เห็นบอกว่าทำให้ป้ามีเรื่องต้องกังวลหรือห่วงเหมือนกัน?) ตอนนั้นเขาเป็นใหม่ๆ เราก็ต้องห่วง เพราะเขาไม่อยู่สุข แต่ตอนนี้เขาไม่มีอะไรแล้ว ยาให้เขากินประจำตลอด (ถาม-เวลาป้าออกไปนอกบ้านดูแลเขายังไง?) หนูก็ล็อกบ้านไว้ ก็บอกเขา แม่ไปธุระนะ หนูนอนอยู่นี่นะ ถ้าปวดฉี่หรือปวดอึ ก็ค่อยๆ คลำไป (ถาม-ที่เราต้องล็อกประตูเพราะอะไร?) กลัวเขาออก ออกแล้วเขาเดินไม่เห็น ถ้าเขาเดินมาทางนี้ ก็ลงน้ำ ถ้าเดินไปทางโน้นก็เข้าไต้ถุนบ้านเขา ไปเข้ากอไผ่”
“(ถาม-ในวัยที่กำลังถดถอย ทั้งการใช้ชีวิต แถมหารายได้ เคยพยายามหาช่องทางให้เกิดรายได้อย่างอื่นไหม?) เคยคิด แต่ไม่กล้าทิ้งลูก มีคนเรียกร้อง เมื่อก่อนหนูขายกล้วยปิ้ง เขาเรียกร้องว่าทำน้ำจิ้มอร่อย ทำไมไม่ปิ้งสักที เราก็บอกเหตุผลเขาว่า ถ้ามาปิ้งเราต้องนั่งขาย และลูกจะอยู่กับใคร (ถาม-แสดงว่าเขาอยู่คนเดียวลำพังไม่ได้ ป้าห่วงมาก?) ใช่ (ถาม-เคยไปไหนไกลๆ แล้วปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวไหม?) ไปก็ได้ไม่นาน อย่างน้อย 2-3 ชม. อย่างหนูไปประขุมหรืออะไร หรือช่วยงาน ก็ต้องหมั่นมาดูเขา”
“(ถาม-พูดถึงการดูแลลูกชาย สิ่งที่ต้องทำประจำให้เขาทุกวันต้องทำอะไรบ้าง?) กลับมาจากขายขนมครก ชงโอวัลติน หาข้าวให้กิน เอายาให้กิน พอกินยาแล้ว เขาก็จะนอนที่นอนเขา ให้นอนตอนเช้ายันเย็น (ถาม-เขาล้างหน้าแปรงฟันเข้าห้องน้ำ?) ได้ เขาทำได้ เราจูงไป และให้เขาไปเข้าห้องน้ำ เปิดไฟหรือไม่เปิดไฟ ไม่มีผล”
หาของดีๆ ให้ลูกกิน แม่กินยังไงก็ได้!
“ยากลำบากสำหรับเรื่องกิน เพราะเขากินเผ็ดไม่ค่อยได้ เราก็ต้องหาจืดๆ ให้ (ถาม-ที่ผ่านมา ป้าคิดว่าได้ทุ่มเทและเสียสละกับลูกมาก อะไรที่ป้าคิดว่าได้ทำเต็มที่ในส่วนของเราแล้ว?) หาให้ลูกกินอยู่สุขสบาย ไม่ลำบาก (ถาม-เราได้เสียสละอะไรไปบ้างที่ผ่านมา?) เสียสละเรื่องการกิน เรากินยังไงก็ได้ ให้ลูกกินดีๆ (ถาม-เขารับรู้ไหมว่าป้าต้องเหนื่อยกับการดูแล?) รู้ แต่เขาไม่ได้พูดอะไร (ถาม-แล้วป้ารู้ได้ยังไงว่าเขารู้?) รู้ ดูอาการเขา บางทีเขาเหมือนว่า แม่กินข้าวยังล่ะ เขาก็ถาม เราก็บอก ให้หนูกินก่อน เดี๋ยวแม่หาให้หนูก่อน เดี๋ยวแม่กินทีหลัง”
“(ถาม-วันที่เราเหนื่อยที่สุด เคยถามตัวเองไหม จะดูแลลูกต่อไปได้นานแค่ไหน?) ก็ต้องสู้ หนูก็บอกตัวเองว่าเราต้องสู้เพื่อลูก ถึงเหนื่อยยังไงก็ต้องสู้ (ถาม-สำหรับตัวเองอายุมากขึ้นทุกวัน?) ใช่ รู้สึกว่าปีนี้ก็เริ่มจะถอย หัวเข่า เดี๋ยวเป็นโน่นเป็นนี่ บางที หนูเป็น 2 อาทิตย์แล้ว ล้มหัวถึงหมอน บ้านจะหมุน หนูก็จะหลับตา พอนั่นค่อยลืมตา ถ้าไม่หมุนแล้วลืม หนูอย่ากวนแม่นะ แม่ไม่ค่อยสบาย ถ้าหนูจะเอาอะไรก็เรียก แต่แม่จะลุกผลุนผลันไม่ได้ ก็บอกเขา เขาก็ไม่กวน (ถาม-ป้าเคยไปหาหมอบ้างไหม?) อสม.มาแค่เป็นความดัน”
แม่ภาวนาขอให้ตัวเองตายก่อน กลัวไม่มีใครดูแลลูก!
“(ถาม-สิ่งที่ทำให้ป้าเหนื่อยที่สุดในการดูแลลูกคือเรื่องไหน?) มันก็ต้องต่อสู้ไป ในเมื่อเรามีลูกแบบนี้ หนูก็ต้องสู้ จนวินาทีสุดท้าย แต่หนูทำบุญใส่บาตร หนูก็จะภาวนาให้เขาไปก่อน ให้แม่อยู่ก่อน ถ้าแม่ไปก่อน ลูกยังอยู่ ไม่มีใครดูแล”
“(ถาม-ถ้าวันหนึ่งเราไม่ได้ทำหน้าที่ของเราแล้ว หรือสุดกำลังแล้ว ป้าคิดว่าการใช้ชีวิตของเขาจะยากไหม?) ยาก เขาใช้ชีวิตยาก หลานก็อาศัยได้ แต่มันจะอยู่ได้ตลอดเปล่า บางทีมันกลัว มันเป็นหลานผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชาย (ถาม-อยากเห็นลูกชายในอนาคตเป็นยังไง) หนูบอกไม่ถูกเลย วาดมโนภาพไม่ถูก ยังไงก็ขอลูกไป แล้วแม่ยังอยู่ ถ้าแม่ไป ลูกจะอยู่ยังไง”
“(ถาม-สำหรับป้าในแต่ละวัน อะไรคือความสุขของตัวเอง?) อยู่กับลูก ความสุขของตัวเอง (ถาม-อะไรที่ทำให้เรามีความสุข?) ก็หุงหาให้เขากิน และคุยกันแม่ลูก บางทีก็ชวนเขาคุย ถ้าเขาไม่หลับ บางทีเขานอนไม่หลับ เราก็ชวนคุย ถามโน่นถามนี่ คุยไปเรื่อยเปื่อย เขาก็คุย”
ยืนยัน ยังไงก็ไม่ทิ้งลูก ขอให้ลูกสู้ไปกับแม่!
“ก็บอกว่า ให้เขาสู้ อยู่กับแม่ ยังไงแม่ก็ไม่ทิ้ง ไม่ทอดทิ้งหนู เหมือนแม่ที่เขารักลูก แม่ที่รักลูกห่วงลูก (ถาม-แม้วันนี้ลูกจะไม่ปกติเหมือนเมื่อก่อน?) จ้ะ ทำเขาเกิดมาแล้ว เราจะทิ้งขว้างเขาไปไหน ทิ้งยังไง ทิ้งไปเพื่ออะไร เรามีจิตใจเป็นมนุษย์”
“(ถาม-ตอนนี้ถ้าเกิดมีคนอยากช่วยเหลือ สิ่งที่ป้าต้องการและจำเป็นมากที่สุดคือเรื่องไหน?) ให้มีทุนขายของ เพราะวันหนึ่งมันก็ตั้ง 100 กว่าแล้ว กะทิ แป้ง น้ำตาล วันละ 100 กว่า เราขายได้บ้างไม่ได้บ้าง ก็อยู่ได้วันๆ หนึ่ง บางทีก็มีให้ลูกกิน บางทีไม่มี ก็ให้ค่ากะทิกับแป้งเขาติดไว้ก่อน ก็ขอทุนไว้ซื้อหาให้เขากินอิ่ม อยู่สุขสบาย ไม่ต้องอดอยาก”
หากท่านใดต้องการช่วยเหลือแบ่งเบาภาระในชีวิตประจำวัน รวมถึงมอบทุนให้ป้าเหล็งได้ประกอบอาชีพขายขนมครกต่อไป สามารถโอนไปได้ที่ธนาคารกรุงไทย ชื่อบัญชี นางเหล็ง คล้ายมาก เลขที่บัญชี 138-0-22173-0
คลิกชมรายการ ฅนจริงใจไม่ท้อ ตอน“ทำจนกว่าไม่ไหว”
https://www.youtube.com/watch?v=ZesWHQL3Lhs&t=1063s
ติดตามรับชมรายการ ฅนจริงใจไม่ท้อ ได้ ทุกวันเสาร์ เวลา 11.30-12.00 น. ทาง NEWS1 (กล่อง IPTV ของ NT ช่อง 64 / กล่อง AIS Play Box ช่อง 618 / กล่อง True ID ช่อง 19)
หรือรับชมรายการย้อนหลังได้ที่เพจ ฅนจริงใจไม่ท้อ https://web.facebook.com/KonJingJaimaitor/
หรือยูทูบฅนจริงใจไม่ท้อ https://www.youtube.com/channel/UCsb4sLqdHs35km4uQ_tOCjQ/videos