กลายเป็นดีลที่ถูกจับตาในวงการธนาคาร หลัง CIMB Thai ตัดสินใจขายพอร์ตสินเชื่อรถยนต์และรถจักรยานยนต์ให้กับกรุงศรีและกรุงศรี ออโต้ โดยคาดว่าธุรกรรมจะแล้วเสร็จภายในปี 2569
คำถามคือ เหตุใด CIMB จึงยอมขายพอร์ตที่ยังมีลูกหนี้ดีและสร้างรายได้ให้คู่แข่ง คำตอบอยู่ในเอกสารนักลงทุนของ CIMB เอง ซึ่งระบุว่า ธุรกิจ Auto Finance ขาดทุนต่อเนื่องมาแล้ว 3 ปี และถูกจัดเป็นธุรกิจที่ไม่ใช่แกนหลักและมีขนาดเล็กเกินไป โดยมีส่วนแบ่งตลาดเพียงประมาณ 1%
ที่หนักกว่านั้น แม้สินเชื่อรถจะคิดเป็น ไม่ถึง 13% ของสินเชื่อรวมของ CIMB Thai แต่กลับกินสัดส่วน ค่าเผื่อผลขาดทุนด้านเครดิต หรือ ECL มากกว่า 70% ของทั้งธนาคารในช่วง 3 ปีล่าสุด โดยสัดส่วนอยู่ที่ 112% ในปี 2566, 76% ในปี 2567 และ 73% ในปี 2568
ดังนั้น สิ่งที่ CIMB ขายจึงไม่ใช่เพราะลูกหนี้ทั้งหมดเป็นหนี้เสีย แต่เป็นการขายธุรกิจที่ รายได้ไม่คุ้มกับภาระสำรองและต้นทุนที่ต้องแบก ขณะที่กรุงศรีซึ่งมีขนาดและความเชี่ยวชาญในตลาดสินเชื่อรถมากกว่า มองพอร์ตเดียวกันต่างออกไป และระบุในเอกสารนักลงทุนว่าดีลนี้จะช่วยเพิ่มมาร์จินด้วย พอร์ตที่ให้ผลตอบแทนสูง
ฝั่ง CIMB ระบุชัดว่า การขายครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผน Forward30 เพื่อลดธุรกิจที่ไม่ใช่แกนหลัก แล้วนำเงินและทุนที่ปลดล็อกได้ไปชำระแหล่งเงินทุนต้นทุนสูงในไทย รวมถึงขยายธุรกิจ Wealth Management และ Wholesale Banking ซึ่งให้ผลตอบแทนสูงกว่า และอาจส่งทุนกลับกลุ่มแม่ได้สูงถึง 11,000 ล้านบาท
ดีลนี้จึงสะท้อนภาพที่น่าสนใจว่า สินทรัพย์ชุดเดียวกันอาจเป็นภาระสำหรับธนาคารหนึ่ง แต่กลับเป็นโอกาสสำหรับอีกธนาคารหนึ่ง เมื่อกรุงศรีมีขนาดธุรกิจรถใหญ่กว่า ระบบบริหารต้นทุนและฐานลูกค้ากว้างกว่า จึงมีโอกาสทำกำไรจากพอร์ตนี้ได้ดีกว่า CIMB
สรุปแล้ว ไม่ใช่ CIMB กำลังจะล้ม แต่คือ CIMB กำลังผ่าตัดธุรกิจครั้งใหญ่ ตัดพอร์ตที่ขาดทุนต่อเนื่องและกินเงินสำรองสูงออก ขณะที่กรุงศรีรับช่วงสินทรัพย์ที่ยังมีศักยภาพไปบริหารต่อด้วยขนาดและความเชี่ยวชาญที่เหนือกว่า
#NEWS1 รายงาน