20 สิงหาคม 2569
กลายเป็นคำถามที่ชวนให้ประชาชนสงสัย หลัง **โสภณ ซารัมย์ ประธานรัฐสภาและประธานสภาผู้แทนราษฎร** พร้อม **มงคล สุระสัจจะ ประธานวุฒิสภา** เดินตรวจอาคารรัฐสภาหลังหมดสัญญารับประกันจากบริษัทผู้รับเหมา และพบว่าอาคารยังมีหลายจุดที่ต้องปรับปรุง ทั้งห้องว่างจำนวนมาก บางห้องสร้างเสร็จแล้วแต่ไม่เคยเปิดใช้งาน รวมถึง “ศาลาแก้ว” ด้านหน้าอาคารที่ไม่เคยเปิดใช้แม้แต่ครั้งเดียวและเริ่มมีสภาพทรุดโทรม
นายโสภณยอมรับหลังเดินสำรวจว่า มีส่วนที่ต้องปรับปรุง “เยอะมาก” พร้อมตั้งคำถามถึงการใช้ประโยชน์จากห้องว่างและพื้นที่ต่าง ๆ โดยเฉพาะศาลาแก้ว ซึ่งสร้างด้วยไม้และอยู่กลางแดด ทำให้ดูแลรักษายาก หากสร้างขึ้นมาแล้วก็ควรหาทางใช้รับแขกบ้านแขกเมือง จัดนิทรรศการ หรือใช้ประโยชน์อย่างอื่น ไม่ใช่ปล่อยไว้เป็นเพียงสัญลักษณ์
แต่ประเด็นที่สะดุดใจมากกว่านั้นเกิดขึ้นเมื่อผู้สื่อข่าวถามว่า หลังหมดประกันแล้วจะนำงบประมาณจากส่วนใดมาปรับปรุง นายโสภณตอบว่า **“ไม่มี กำลังคิดอยู่”** พร้อมกล่าวถึงการต้องช่วยกันดูแลพื้นที่ด้วยวิธีต่าง ๆ ทั้งการนำข้าราชการทำ Big Cleaning ทุกเดือน และบางครั้งต้องขึ้นไปตัดต้นไม้ด้วยตัวเอง
คำถามจึงย้อนกลับมาว่า **หากวันนี้เพิ่งพบว่ามีจุดต้องปรับปรุงจำนวนมาก เหตุใดจึงไม่มีการตรวจสอบและเร่งแก้ไขให้ครบถ้วนก่อนที่ระยะรับประกันจะสิ้นสุดลง?**
อย่างไรก็ตาม ต้องให้ความเป็นธรรมด้วยว่า ก่อนหมดประกัน นายโสภณเคยให้สัมภาษณ์ไว้เมื่อเดือนกรกฎาคมว่า ได้เรียกฝ่ายอาคารมาหารือก่อนหน้านั้นประมาณ 2 เดือน และมีนโยบายให้เร่งแจ้งผู้รับจ้างว่าจุดใดต้องซ่อมแซม โดยยืนยันว่าไม่ได้เพิ่งมาสนใจปัญหาหลังหมดประกันเพียงอย่างเดียว
ขณะเดียวกัน ก่อนหมดระยะรับประกันเพียงไม่กี่วัน ก็มีเสียงจากสมาชิกวุฒิสภาออกมาเรียกร้องให้เร่งตรวจและซ่อมอาคาร โดยมีการอ้างถึงจุดชำรุดกว่า **1,000 จุด** และกังวลว่าหากปล่อยให้พ้นระยะรับประกัน ภาระค่าใช้จ่ายอาจกลับมาตกอยู่กับงบประมาณของรัฐเอง
เรื่องนี้จึงไม่ใช่แค่คำถามว่า “วันนี้จะเอางบที่ไหนมาซ่อม” แต่ควรถามย้อนกลับไปถึงกระบวนการตรวจรับ การเคลมงานในช่วงประกัน และการติดตามแก้ไขข้อบกพร่องก่อนหมดระยะรับประกันว่า **ดำเนินการครบถ้วนเพียงใด และมีจุดใดบ้างที่รัฐได้เรียกร้องให้ผู้รับเหมาแก้ไขไปแล้ว**
เพราะเมื่ออาคารรัฐสภาซึ่งใช้งบประมาณมหาศาลกลายเป็นทรัพย์สินของรัฐเต็มตัว ทุกค่าซ่อมและค่าบำรุงหลังจากนี้ ย่อมมีโอกาสกลับมาเป็นภาระของงบประมาณแผ่นดิน
**ดังนั้น สิ่งที่ประชาชนควรได้คำตอบให้ชัด ไม่ใช่เพียงว่า “ไม่มีงบซ่อม” แต่คือ ก่อนหมดประกัน รัฐสภาตรวจอะไรไปแล้วบ้าง แจ้งซ่อมไปกี่จุด ผู้รับเหมาแก้ไขครบหรือไม่ และเหตุใดหลังหมดประกันจึงยังพบปัญหาต้องปรับปรุงอีกจำนวนมาก**
#NEWS1 รายงาน