xs
xsm
sm
md
lg

เมื่อหนุ่มญี่ปุ่นเปรียบเทียบสุนัขสามขากับสาวญี่ปุ่น

เผยแพร่:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์

สวัสดีครับผม Mr.Leon มาแล้วอาทิตย์ที่แล้วผมพูดเกี่ยวกับเรื่อง パクリ Pakuri ซึ่งหมายถึง การนำผลงานความคิดผลงานของคนอื่นๆ มาแก้ไขดัดแปลงใช้ ทำให้ดูเสมือนว่ามาจากความคิดของตนเอง จะมีเส้นกั้นระหว่างเรื่องการ Pakuri และการขโมยผลงานทั้งดุ้นอยู่นิดหน่อยเป็นเส้นบางๆ คือการ Pakuri นี่ยังไม่ถึงขั้นก๊อปปี๊เอางานของคนอื่นมาทั้งดุ้น แต่อาจจะมีกลิ่นอายหรือมีความคล้าย ในกรณีเรื่องการ Pakuri นี้ก็มีเกิดขึ้นมากแต่เจ้าของงานก็ไม่ได้เข้าไปแจ้งความดำเนินคดีกันเท่าไหร่นัก ยกเว้นเรื่องเกี่ยวกับการคัดลอกหรือละเมิดลิขสิทธิ์การ์ตูนมังงะอนิเมชั่นต่างๆ ที่ทางรัฐบาลญี่ปุ่นจะดูแลและให้ความสำคัญเป็นพิเศษ

อย่างที่บอกว่าบางครั้งเจ้าของงานต้นฉบับก็ไม่ว่างหรืออาจจะไม่สะดวกไปตามดำเนินคดี ยกเว้นพวกงานการ์ตูนอนิเมชั่นต่างๆ ที่จับแน่ถ้ารู้ว่ามีการขโมยลิขสิทธิ์ไปใช้ เมื่อไม่นานมานี้มีข่าวว่ามีคนนำเรื่องเกี่ยวกับอนิเมชั่นไปก๊อปปี้สแกนแล้วนำไปใช้เป็นงานของตัวเองซึ่งก็ถูกตามตัวและจับจนได้ที่ประเทศฟิลิปปินส์ กรณีเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์นี้ พวกอนิเมชั่นหรือว่าการ์ตูนญี่ปุ่นเนี่ยส่วนใหญ่จะได้รับการคุ้มครองอย่างเข้มงวดโดยเฉพาะทางรัฐบาลเองก็ให้การรองรับและคุ้มครองเรื่องลิขสิทธิ์เกี่ยวกับอนิเมชั่นการ์ตูนญี่ปุ่นอย่างมาก กรณีนี้ไม่เรียกว่าเป็นการดัดแปลงไอเดีย หรือการ Pakuri แต่ว่าเรียกว่าเป็นการขโมยผลงานครับ การ Pakuri เองก็ค่อนข้างจะตัดสินยากสักหน่อยเพราะว่าไม่ใช่เป็นการนำเสนอผลงานของคนอื่นโดยตรงจึงถือว่าไม่ได้เป็นการขโมยผลงานแต่ว่าอาจจะมีการนำมาดัดแปลงเล็กน้อยน้อยหรือว่าเป็นการทำขึ้นในแบบของตัวเองแต่ว่าอาจจะนำไอเดียมาจุดประกายมาจากสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่อาจจะคล้ายกับต้นฉบับแต่ก็ไม่ใช่เป็นการนำต้นฉบับมาทั้งดุ้น

ซึ่งเรื่องของการ์ตูนอเมชั่นต่างๆ เมื่อเทียบไปกับรูปแบบการนำเสนอเมื่อ 10 ปีที่แล้วนั้นส่วนใหญ่จะเป็นการนำเสนอแบบฉบับเป็นเล่มหรือว่าเป็นรูปแบบเป็นแผ่นกระดาษไม่เหมือนสมัยนี้ที่อาจจะมีการนำเสนอเรื่องราวผ่านทางช่องทางโซเซียลมีเดีย เช่นให้โหลดอ่านจากเวปไซต์ในอินเตอร์เน็ต หรือในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ต่างๆ เป็นรูปแบบที่นิยมอยู่ในปัจจุบันนี้

วันนี้ผมมีตัวอย่างการ์ตูนเรื่องหนึ่งที่โหลดอ่านได้จากอินเตอร์เน็ต คือการ์ตูนเรื่อง ぼくと三本足のチョンピー Boku to sanbonashi no chonpii โดยนักเขียนใช้นามปากกาว่า 小田原ドラゴンOdawara Doragon เนื้อเรื่องนั้นมีเขาคือนักวาดการ์ตูนที่อาศัยอยู่คนเดียวและเรื่องราวความผูกพันธ์กับสุนัขสามขาที่ชื่อ chonpii เขาใช้ชีวิตแต่ละวันกับสุนัขของเขาด้วยความอบอุ่นและมิตรภาพดีๆ การอยู่กับน้องหมานี่ก็ดีไปอย่างเพราะไม่มีใครได้รับความเจ็บปวดใจจากคำพูดแย่ๆ เรื่องนี้มีบทนำ คือ

"ฉันจะปลุกคุณตั้งแต่ตอนเช้าตรู่
ฉันจะตบๆ คุณในห้องพักนี่แหละ
มันน่ารำคาญจริงๆ…
แต่...ก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด
ดังกล่าวคือนักวาดการ์ตูนและในแต่ละวันๆ กับสุนัขแสนรักโช-ปี่
มีเหตุการณ์ที่น่าเศร้าที่ทำให้เหลือสามขา
…มีหัวเราะ, ร้องไห้, จะได้รับการเยียวยา…
เรื่องราวความประทับใจนี้จะติดตราตรึงอยู่ในหัวใจของคุณผู้อ่าน
กลายเป็นการ์ตูนชิ้นเอก"

และมีคนเขียนคำเปรยไว้ว่า เรื่องนี้เป็นงานอีกชิ้นหนึ่งที่แน่นอนว่าจะอยู่ในหัวใจของผู้อ่าน ผลงานชิ้นเอกเป็นการ์ตูนที่แนะนำจริงๆ"

หนังสือการ์ตูนบางเรื่องถ้านำเสนอเกินจริงกว่าชีวิตประจำวันมากเกินไปหรือนำเรื่องที่มีความหรูหราเกินจริงมาเขียนนั้นก็จะไม่เป็นเรื่องที่น่าสนใจและไม่น่าติดตาม ที่คนส่วนใหญ่ชอบจะเป็นเรื่องที่ตลกขบขันและเบาสมอง อย่างเช่นเรื่อง ぼくと三本足のチョンピーBoku to sanbonashi no chonpii นี่เองที่มีการสอดแทรกเรื่องของน้องสุนัขนักเขียนเรื่องนี้จะเขียนเรื่องของตัวเองเพราะว่าเค้าอยู่ในห้องแคบๆกับสุนัขน่ารักตัวหนึ่งแค่นี้ก็กินใจคนในยุคนี้แล้ว เพราะมันอ้างอิงมาจากชีวิตคนจริงๆ

เรื่องที่เขียนแล้วทำให้ซาบซึ้งเป็นเรื่องสั้นง่ายๆ สายสัมพันธ์กับสุนัข เช่น ตอนหนึ่งของเรื่องที่บอกว่า เวลาเค้าจะมีการจัดงานอีเวนท์ต่างๆก็จะมีพี่ที่ทำงานคนหนึ่งคอยช่วยเหลืออยู่เสมอ ซึ่งพี่ที่ทำงานก็จะมีแฟนสาวคนหนึ่งที่นักเขียนเองก็แอบชื่นชมอยู่เหมือนกัน แต่ด้วยความที่สาวเป็นแฟนของพี่ที่มีพระคุณและคอยช่วยเหลือเขา เขาก็เลยหักห้ามใจตัวเองและไม่ทำตัวเกินเลยผู้หญิงคนนั้น แต่วันหนึ่งในขณะที่อีเวนท์จบลงแล้ว แฟนสาวของพี่ที่คอยช่วยเขาก็มานั่งข้างๆ เขาแล้วบอกว่า "ถ้าว่าง เดี๋ยวจะไปหาและหาอะไรทานกันไหมคะ แถวแถวสถานีบ้านคุณดีไหม " พอเขาได้ฟังก็รู้สึกตื่นเต้นแปลกๆ ทำไมเธอมาพูดกับเขาแบบนี้ ใจเต้นตึกๆ แล้ววันนั้นเธอก็มาจริงๆ และชวนาไปนั่งในร้านกาแฟคาเฟ่แห่งหนึ่ง และพูดเรื่องแฟนตัวเองกว่า 2 ชั่วโมงครึ่ง โดยที่เขาต้องทนฟังว่าเธอบอกว่าเธอรักแฟนเธอแค่ไหน อยู่อย่างนั้น แล้วเธอก็กลับบ้านไป ทำให้เขารู้สึกเศร้าใจมากกลับมานอนซมกินไม่ได้นอนไม่หลับ ทำไมสาวต้องทำกับเค้าอย่างนี้เหมือนเป็นเครื่องเล่นก็ไม่ปาน แต่ตอนนั้นเองมาน้อยสามขาก็เดินมานั่งที่เขาและเลียที่หน้า และเฝ้าเค้าไม่ยอมหนีห่างไปไหน นั่งเฝ้าอยู่ใกล้ๆ ตลอดเวลา คนอ่านซึ้งมาก แสดงให้เห็นว่าถึงแม้ว่าหมาจะพูดไม่ได้แต่มาก็แสดงให้เห็นว่ารู้สึกรักและเป็นห่วงเจ้าของจริงๆ เพราะสุนัขส่วนใหญมีนิสัยฉลาดร่าเริงและตื่นตัวอยู่เสมอ มันจะมีความซื่อสัตย์เป็นมิตรและรักเจ้าของมาก

ไม่เหมือนกับมนุษย์เลย บางคนอาจจะไม่เข้าใจนะครับว่าทำไมถึงอินกับซีนนี้ ต้องรู้จักนิสัยของคนญี่ปุ่นสักหน่อยจะอินเช่นนิสัยของผู้หญิงญี่ปุ่นส่วนใหญ่มีนิสัยแบบนี้จริงๆ คือชอบเห็นคนอื่นเป็นของเล่นชอบให้ความหวังและชอบแสดงความรู้สึกเล่นกับความรู้สึกของคนอื่นโดยเฉพาะถ้าเธอรู้ว่าใครชอบเธอ ถ้าใครรู้จักนิสัยของคนญี่ปุ่นก็จะเข้าใจเรื่องนี้ได้ดี ซึ่งคนญี่ปุ่นส่วนใหญ่อ่านแล้วก็จะรู้สึกตรงใจมากเป็นนิทานการ์ตูนแค่ 2-3 แผ่น แต่ว่าให้ความรู้สึกว่าหมาน้อยนั้นมีคุณค่าและเข้าใจคนได้มากกว่าผู้หญิงเสียอีก

พอพูดถึงเรื่องด้านลบของสาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่ เฉพาะด้านลบนะครับและวันนี้พูดถึงเรื่องประเด็นเกี่ยวกับเงินอย่างเดียวนะครับ อาทิ

▲สาวญี่ปุ่นที่แต่งงานแล้วก็จะเห็นผู้ชายเป็นตู้เอทีเอ็มครับ ก็คือเธอจะเป็นคนเก็บตังค์แล้วก็อยากมีอำนาจทุกอย่างในบ้าน และอีกเรื่องหนึ่งก็คือถ้าเธอบอกว่าชอบผู้ชายที่ดีเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างจะหัวอ่อน คอยตามใจผู้หญิงไปทั้งหมด อันนี้อย่าไปเชื่อเธอครับ อาจจะเป็นผู้ชายใจดีให้เงินผู้หญิงแล้วบางคนยังเป็นช่วยทำงานบ้าน เธอใช้ไปไหนก็ไปจริงๆ อยู่กันสักพักต้องเลิกลากันแน่ๆ เพราะดูเหมือนว่าผู้หญิงน่าจะชอบผู้ชายแบบนี้ใช่ไหมครับแต่ว่าถึงปากบอกว่าชอบแต่จริงๆ แล้วเธอก็ไม่ได้ชอบผู้ชายแบบนี้หรอก เธอจะชอบพวกดาร์กๆ ผู้ชายที่กินเหล้าสูบบุหรี่ทำตัวแบดบอยอย่างนี้จะทำให้ผู้หญิงญี่ปุ่นติดมากกว่าเสียอีก

▲บางครั้งแค่ลมปากอาจจะบอกว่ามีความความเสมอภาคทางเพศ แต่ความเป็นจริงแล้วตามกฎของรายได้ต่อปี ฝ่ายชายต้องมีรายได้ต่อปีมากกว่าฝ่ายหญิง ให้มากกว่าสองเท่า ตัวอย่างสมมุติว่าถ้าทำงานในปีเดียวกันเนี่ยถ้าสาวเงินเดือน 200,000 เยน ถ้าผู้ชายไม่มีเงินเดือนมากกว่าเธอ เธอก็จะไม่คบด้วย ไม่แต่งงานด้วย ผู้หญิงญี่ปุ่นเห็นเรื่องเศรษฐกิจเรื่องเงินเป็นเรื่องหลักอยู่อย่างมาก นี่ด้วยเป็นอีกหนึ่งเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผู้ชายญี่ปุ่นไม่อยากแต่งงานกับสาวๆ ญี่ปุ่นและการแต่งงาน การมีลูก การสร้างครอบครัวมีอัตราที่ลดน้อยลง

ผมเคยยกตัวอย่างสาวที่แต่งงานเพราะตั้งใจมาเกาะสามี 【タガメ女】Tagame-Onna มีลักษณะอย่างไร เช่น

□เอาเงินฝ่ายชายไปเก็บเองแล้วให้แกใช้เดือนละไม่กี่ตังค์

□มีเป้าหมายจะรีดเงินฝ่ายชายมากๆ แบบนี้เกิดสามีตกงานขึ้นมาซวยทั้งคู่เลย!!

□คิดแค่ว่าสามีเป็นATM จะเอาแต่เงิน

□นางจะหาเป้าหมายไว้ก่อนแล้วว่าจะเข้าไปตีสนิทและหว่านเสน่ห์ผู้ชายคนที่เป็นเป้าหมายคนไหนอย่างไรแล้วอาจวางแผนมีลูก

□พอแต่งงานกันไปจะทำให้สามีรักมากขึ้นๆแต่นางเองอาจไม่ได้คิดอะไรเลย

□นางจะไม่ชอบทำงานนอกบ้านอยากจะเป็นแต่โอ๊กซัง( แม่บ้านญี่ปุ่นไม่ทำงานนอกบ้าน)

□มักจะไม่อยากให้สามีตนเองออกไปสังคมภายนอก

□ชอบแบรนด์เนมชอบทำตัวเลิศหรู

□ผู้ชายเป้าหมายต้องมีบ้านมีรถพร้อมให้เธออยู่สบาย

□ไม่ค่อยรู้จักความรู้สึกที่ต้องขอบคุณสามี

□คิดแค่ว่าคนรอบข้างจะคอยจ้องมองนางยังไง

วันนี้ขึ้นต้นด้วย Pakuri จบด้วยนิสัยผู้หญิงญี่ปุ่นส่วนใหญ่ที่เกี่ยวกับประเด็นเรื่องเศรษฐกิจและด้านที่ไม่ดีเป็นกรณีตัวอย่าง เป็นการเล่าสู่กันฟังครับ วันนี้สวัสดีครับ


Save on your hotel - www.hotelscombined.co.th
กำลังโหลดความคิดเห็น...