xs
xsm
sm
md
lg

สนุกกับของฝากในญี่ปุ่น

เผยแพร่:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์

ภาพจาก https://kmrh.com/yomo2.html
คอลัมน์ "เรื่องเล่าสะใภ้ญี่ปุ่น" โดย "ซาระซัง"

สวัสดีค่ะเพื่อนผู้อ่านที่รัก นับแต่โบราณมาแล้วที่บ้านเรามีการส่งข้าวปลาอาหารทำเองและข้าวของเครื่องใช้ฝากกันมาให้แก่วงศาคณาญาติหรือคนรู้จัก (นึกไปถึงนิยาย “สี่แผ่นดิน” ยุคแม่พลอยยังเด็กจนกระทั่งโตเป็นสาว) ที่บ้านฉันบางทีก็ได้รับข้าวสารใหม่เป็นถังมาจากคนที่กลับมาจากต่างจังหวัด รู้สึกดีใจที่ได้รับของฝากจากถิ่นเพาะปลูกข้าวโดยตรงแบบนี้มาก ที่ญี่ปุ่นก็มีวัฒนธรรมแบบนี้เหมือนกันค่ะ

แม้ว่าญี่ปุ่นจะมีการส่งของฝากมาให้กัน แต่ฉันก็ไม่แน่ใจว่าเขามีวัฒนธรรมแบบฝากคนรู้จักผ่านมาอีกทอดหนึ่งหรือเปล่านะคะ ด้วยรู้สึกว่าคนญี่ปุ่นน่าจะเกรงการรบกวนคนอื่น เดาว่าถ้าเป็นสมัยก่อนหากจะให้ใครก็คงจะเดินทางเอามาให้ด้วยตัวเองมากกว่า (นึกถึงภาพคนญี่ปุ่นสมัยเก่าเวลาจะไปไหนทีก็เอาผ้าห่อของแบกใส่หลังกันห่อโต ๆ)

แต่อย่างไรก็ตาม มาถึงยุคนี้แล้วการส่งของให้กันนับว่าสะดวกโยธินมากมาย เพราะในญี่ปุ่นมีบริการที่ตอบสนองการส่งของได้แทบทุกประเภทตราบใดที่ไม่ใช่วัตถุต้องห้าม ไม่ว่าจะเป็นอาหารสดที่ต้องแช่เย็น ของแช่แข็ง ของเปราะบางแตกหักง่าย กระทั่งถุงไม้กอล์ฟ อุปกรณ์สกี ก็ส่งได้เช่นกัน แถมยังเลือกวันเวลาที่อยากให้ส่งถึงผู้รับได้อีกด้วย ผู้ให้บริการก็มีหลายเจ้าให้เลือก จะเอาของไปส่งที่ศูนย์ หรือให้เจ้าหน้าที่มารับถึงบ้านก็ได้

พ่อแม่ปู่ย่าตายายมักส่งของกินของใช้ให้ลูกหลานที่อาศัยอยู่ห่างไกลกัน บางอย่างก็เป็นของที่หาซื้อได้ทั่วไปนี่เอง เมื่อก่อนคุณแม่สามีจะส่งกาแฟกระป๋องมาให้สามีทีละ 2-3 ลังอยู่เสมอ หลัง ๆ ก็จะส่งเป็นน้ำผลไม้สินค้าของจังหวัดมา หรือบางทีคุณยายก็ส่งแอปเปิลของจังหวัดมาให้เป็นลังบ้าง ขนมฝรั่งสัญชาติญี่ปุ่นบ้าง ผงซุปอย่างดีบ้าง คุณยายเคยบอกว่าอยากส่งแอปเปิลไปให้ครอบครัวฉันที่ไทย ฉันบอกว่าส่งผลไม้ข้ามประเทศผ่านบริการขนส่งไม่น่าจะได้กระมัง ต่อให้ส่งได้ค่าส่งคงแพงกว่าค่าของ เลยได้แต่ขอบคุณคุณยายที่อุตส่าห์นึกถึง
ตัวอย่างของที่พ่อแม่ส่งมาจากบ้านเกิดให้ลูก มีทั้งผักผลไม้ ขนม ของแห้ง และของใช้  ภาพจาก https://ameblo.jp/
นานมาแล้ว คุณลุงคุณป้าของเพื่อนสนิทที่ฉันเคยไปพักที่บ้านสมัยไปแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมที่ญี่ปุ่นหนึ่งสัปดาห์ ก็เคยส่งของฝากกล่องโตจากญี่ปุ่นมาให้ถึงเมืองไทย นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันได้รับของฝากจากญี่ปุ่นและรู้สึกตื่นเต้นมาก ท่านส่งชุดสำหรับใส่ในบ้านตอนหน้าร้อนมาให้สองชุดคนละสี หน้าตาคล้าย ๆ ยูคาตะ แต่ความยาวถึงเข่า และมีเชือกผูกเอวอยู่ในตัว ไม่มีสายโอบิคาด เป็นเสื้อผ้าที่ดูแปลกตา ฉันชอบมันมาก จนบัดนี้ก็ยังเก็บไว้ใส่อยู่เลย แต่จะหาซื้อก็ไม่เคยเจอ และไม่ทราบว่าเรียกว่าอะไร มีเพื่อนผู้อ่านท่านไหนพอจะรู้จักบ้างไหมคะ ?

ในกล่องของฝากยังมีซองผ้าที่ดูคล้ายกระเป๋าสตางค์ทรงยาวของผู้หญิง ฉันนึกว่าคงเป็นกระเป๋าสตางค์ของญี่ปุ่น ช่างดูจืดชืดโบร่ำโบราณอะไรเช่นนั้น ภายหลังมาทราบจากหลานของคุณลุงว่า “นั่นของดีนะเธอ เขาเรียกว่า “ฟุคุสะ” เอาไว้ห่อซองเงินที่จะเอาไปให้ใครเป็นของขวัญ” นอกจากนั้นก็มีของตกแต่งบ้านแบบญี่ปุ่นชิ้นเล็ก ๆ ส่วนอย่างอื่นจำไม่ได้เสียแล้ว
“ฟุคุสะ” ภาพจาก https://www.mwed.jp
แต่ที่แปลกใจที่สุดคือมีไฟเย็น (ดอกไม้ไฟ) ห่อใหญ่อยู่ในกล่องด้วย ไม่ทราบว่าส่งผ่านมาถึงปลายทางได้อย่างไรเพราะน่าจะจัดเป็นวัตถุระเบิดได้และห้ามส่ง อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นไฟเย็นของญี่ปุ่น มาเป็นแพ็คพลาสติกใสแบน ๆ มีหลายแบบหลายขนาด ฉันรู้สึกตื่นเต้นกับของเล่นชิ้นใหม่ ค่อย ๆ เล่นทีละน้อยกว่าจะหมดห่อ
ไฟเย็นขายเป็นแพ็คโต ๆ  ภาพจาก https://item.rakuten.co.jp/
เวลามีคนส่งของมาฝากมาให้แบบนี้ชวนให้รู้สึกดีใจมากเป็นพิเศษ พอจะใช้ของแต่ละอย่างก็ใช้ด้วยความทะนุถนอม จะกินอะไรแต่ละชิ้นก็เต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณและระลึกถึงคนให้ พอย้ายมาอยู่อเมริกา สิ่งเหล่านี้ก็หายไปตามลำดับ คงเพราะบริการขนส่งคนละระบบ และไม่สะดวกเหมือนส่งกันภายในญี่ปุ่นนั่นเอง ส่วนคุณลุงคุณป้าที่ฉันแสนรักก็จากโลกนี้ไปแล้ว เลยไม่มีคนส่งมาให้ถึงอเมริกาอีก

สมัยทำงานอยู่ที่ญี่ปุ่น บางทีหน่วยงานที่ติดต่อกับที่ทำงานฉันก็ส่งของขวัญมาให้ผู้ใหญ่ เป็นชาอย่างดีบ้าง เป็นผลไม้สดบ้าง เคยได้รับลูกท้อลูกโต ๆ มาเป็นลัง คงสดใหม่จากต้นมากเพราะมีกระทั่งแมลง (ที่ตอนแรกดูไม่รู้ว่าแมลง) เกาะอยู่ที่จุกลูกท้อด้วย พอเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่เห็นว่า “ฝุ่น” ที่อยู่บนลูกท้อขยับได้เท่านั้นแหละ เธอร้องเสียงหลงโยนลูกท้อหล่น ทีแรกว่าจะเอากลับบ้านลูกสองลูก เธอเลยยกให้น้อง ๆ แทน
ภาพประกอบจาก https://www.takashimaya.co.jp/
ถ้าเป็นช่วงฤดูร้อนของญี่ปุ่นก็จะมีการส่งของฝากกันตามธรรมเนียมประจำครึ่งปี เพื่อแสดงความขอบคุณที่อีกฝ่ายได้เอื้อเฟื้อหรือมีอุปการะคุณแก่ตน เรียกว่า “โอะจูเง็น” (御中元)แต่ละภูมิภาคจะมีกำหนดเวลาส่งให้ถึงมือผู้รับต่างกัน ชวนเวียนหัวในการจำมาก ถ้าเลยจากช่วงกำหนดเวลาของภูมิภาคนั้น ๆ ไป แทนที่จะเรียกว่า “โอะจูเง็น” ก็จะเรียกว่าเป็น “โฉะจูมิมัย” (暑中見舞い)แทน และถ้าเลยช่วงนี้ไปอีกแต่อากาศยังร้อนอยู่จะเรียกเป็น “ซันโฉะมิมัย” (残暑見舞い)อะไรจะละเอียดยิบย่อยปานนั้น

เดิมที โฉะจูมิมัย (暑中見舞い) เป็นการส่งไปรษณียบัตรหรือจดหมายถามไถ่สารทุกข์สุขดิบในฤดูร้อน เดี๋ยวนี้รวมมาถึงการส่งของฝากให้กันเมื่อเลยช่วงส่งโอะจูเง็นด้วย

เนื่องจากโอะจูเง็นเป็นการแสดงความปรารถนาให้อีกฝ่ายมีสุขภาพดีในฤดูร้อน ของที่มักส่งให้กันจึงเป็นของที่เหมาะบริโภคอุปโภคในฤดูร้อนหรือชวนให้รู้สึกคลายร้อน เช่น เส้นโซเม็ง เยลลี่ ไอศครีม เบียร์ หรือของกินประจำฤดูกาลอย่าง เมล่อน ปลาไหลย่าง เป็นต้น (แต่ปลาไหลย่างเห็นแล้วน่าจะยิ่งร้อนกว่าเดิม)
ภาพจาก https://ouchi-gohan.jp/187/
ระหว่างที่เขียนบทความนี้ ฉันนึกได้ว่าเป็นช่วงส่งของฝากประจำฤดูร้อนพอดี เลยฉวยโอกาสไปนั่งอู้เลือกของที่จะส่งให้ญาติผู้ใหญ่อย่างสนุกสนาน สมัยนี้ง่ายเพราะมีเว็บไซต์มากมายให้เลือกสั่งของส่งได้สะดวกไม่ว่าตัวจะอยู่ที่ไหน ห้างสรรพสินค้าใหญ่และซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่จะมีเว็บไซต์ที่ให้บริการนี้ หรือสามารถใช้บริการจากเว็บขายสินค้าออนไลน์ใหญ่ ๆ ได้ด้วยเช่นกัน

พอสั่งซื้อของ ก่อนจะคลิกส่ง เขาจะให้เลือกว่าจะเอา “โนชิ” (のし)(กระดาษคาดบนกล่อง) ด้วยหรือไม่ ถ้าเลือกก็ต้องเลือกว่าจะให้เขียนคำว่าอะไร เช่น “โอะจูเง็น”(御中元) “โฉะจูมิมัย” (暑中見舞い) หรืออื่น ๆ แล้วแต่ว่าส่งเนื่องในโอกาสอะไร และด้านล่างคำเหล่านี้จะเป็นนามสกุลของผู้ส่ง

ถ้าอาศัยอยู่ในญี่ปุ่น เวลาไปห้างสรรพสินค้าหรือซูเปอร์มาร์เก็ต จะเห็นซุ้มที่เขาจัดไว้สำหรับส่งของฝากประจำฤดูร้อนโดยเฉพาะ สามารถซื้อสินค้าและใช้บริการส่งของได้เสร็จสรรพในคราวเดียว สะดวกมากเลยค่ะ
โอะจูเง็นที่วางขายตามซูเปอร์มาร์เก็ตและห้างสรรพสินค้า ภาพจาก https://www.asahi.com/
หรือบางทีถ้าเกรงว่าคนรับอาจจะไม่อยากได้ของที่เราจะส่งให้ ก็ใช้วิธีสั่งแค็ตตาล็อกให้ส่งไปยังผู้รับได้ ฉันไม่เคยส่งนะคะ แต่เคยได้รับจากญาติผู้ใหญ่ ในแค็ตตาล็อกจะมีสินค้าหลายประเภทให้เลือก เช่น เนื้อสดอย่างดีสำหรับทำสุกิยากิ แฮมอย่างดี ไส้กรอกอย่างดี ไข่ปลาแซลมอน ชุดขนมฝรั่งรวม เป็นต้น เราก็กรอกเลือกของที่ต้องการบนไปรษณียบัตรที่แนบมา แล้วหยอดลงตู้ไปรษณีย์ ทางบริษัทแค็ตตาล็อกก็จะส่งของมาให้ในเวลาไม่นาน แบบนี้ก็ดีตรงที่เราได้ของที่ได้ใช้จริง แต่ส่วนตัวฉันชอบแบบที่เลือกส่งมาให้มากกว่า เพราะชวนให้รู้สึกตื่นเต้นเหมือนเวลาแกะห่อของขวัญว่าข้างในจะเป็นอะไรน๊า...ได้บรรยากาศไปอีกแบบ

เวลาอยู่ในญี่ปุ่นก็จะมีเรื่องสนุกโน่นนั่นนี่ให้ทำทุกฤดูกาลนะคะ แต่เรื่องส่งของให้กันและกันตามธรรมเนียมนี่ คนญี่ปุ่นบางคนเขาก็ไม่ชอบเท่าไหร่ เพราะรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ที่ต้องทำ คล้าย ๆ คนอเมริกันที่เซ็งกับการต้องหาของขวัญคริสต์มาสแจกวงศาคณาญาติช่วงคริสต์มาสเช่นกัน

แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้า สวัสดีค่ะ.



"ซาระซัง"
สาวไทยที่ถูกทักผิดว่าเป็นสาวญี่ปุ่นอยู่เป็นประจำ เรียนภาษาญี่ปุ่นตั้งแต่ชั้นประถม และได้พบรักกับหนุ่มแดนอาทิตย์อุทัย เป็น “สะใภ้ญี่ปุ่น” เธอเคยใช้ชีวิตอยู่ที่กรุงโตเกียวนานกว่า 5 ปี ปัจจุบันติดตามสามีไปทำงาน ณ สหรัฐอเมริกา ติดตามคอลัมน์ “เรื่องเล่าสะใภ้ญี่ปุ่น” ที่ MGR Online ทุกวันอาทิตย์.


Save on your hotel - www.hotelscombined.co.th
กำลังโหลดความคิดเห็น...