xs
xsm
sm
md
lg

กลับบ้านเรานะ รักรออยู่

เผยแพร่:   โดย: MGR Online


หลังข่าวภาคค่ำ (ช่อง 7)

บทประพันธ์ ชาครียา
บทโทรทัศน์ สรรพชัย เกิดอุทัย

เรื่องย่อ

จอมขวัญ ลูกสาวคนเล็กที่สวยปราดเปรียว ดื้อรัน และเชื่อมั่นในตนเองของกำนันชัย อดีตกำนันผู้ปกครองบ้านไร่พัฒนา เธอไปใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพเพื่อเรียน และทำงานหลายปี จนบริษัทโฆษณาเล็กๆ ที่เธอทำงานอยู่ประสบมรสุมทางเศรษฐกิจ และต้องปิดตัวลง จอมขวัญกลายเป็นคนตกงานอย่างกระทันหัน เธอนั่งคิดอยู่นานว่าจะทำอย่างไรกับชีวิต ในที่สุดก็ตัดสินใจได้ว่าเธอจะกลับบ้านเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ และผันตัวเองไปทำงานเกษตรตามแนวทางเดิมของครอบครัว ทุกคนในบ้านต่างงุนงงไปกับการตัดสินใจเปลี่ยนแปลงชีวิตแบบพลิกความคาดหมายของจอมขวัญอยู่มาก หลายคนไม่คิดว่าเธอจะทำได้ แต่กำนันชัยเคารพการตัดสินใจของลูก เขาแบ่งที่ดินให้เธอ 1 แปลงเพื่อพิสูจน์ตัวเองกับงานที่เธอตั้งใจ

จอมขวัญเริ่มวางแผนการทำงานของเธอด้วยการศึกษาการทำเกษตรผสมผสานตามแนวทฤษฎีใหม่ เธอได้ที่ปรึกษาเป็นเพื่อนเก่าเจ้าเนื้ออย่าง สุพรรณี ลูกเจ้าของร้านหนังสือที่ช่วยเหลือด้านข้อมูลวิชาการ และนัดดา เพื่อนครูแสนเรียบร้อยที่คอยช่วยเหลือในเรื่องการสำรวจตลาด ขณะที่เธอกำลังเล่าความฝันอันบรรเจิดของตนให้สุพรรณีฟังอยู่นั้น เขตรัฐชายหนุ่มร่าสูงใหญ่ผิวเข้มหน้าตาคมคาย ที่ยืนอยู่แผลงหนังสือใกล้ๆ ได้ยินเรื่องราวโดยตลอดและอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เพราะมองไม่เห็นทางเลยว่าสาวสวยหุ่นเพรียวอย่างนางแบบแต่งตัวแปลกตาแบบพวกยุคบุปผาชนอย่างสาวน้อยตรงหน้าจะเป็นเกษตรกรได้อย่างไร แถมเธอคุยว่าจะเป็นเกษตรกรดีเด่นซะด้วย คำนี้ทำให้เขตรัฐกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ จอมขวัญหันขวับไปมองตามเสียงนั้นด้วยความโกรธ ชายหนุ่มรีบจ่ายเงินแล้วออกไปทันทีเพราะรู้ตัวว่าเสียมารยาทซะแล้ว จอมขวัญจะตามไปเอาเรื่องแต่สุพรรณีห้ามไว้ บอกว่าเขตรัฐเป็นพี่ชายคนละแม่กับระวิ เพื่อนเก่าที่ไม่ค่อยถูกชะตากันนักกับเธอ เขตรัฐมีข่าวซุบซิบทั่วตลาดว่าเขาเป็นเกย์ หลังอกหักจากแฟนเก่าชื่อชุติมา และยิ่งร้ายกว่านั้นตรงที่เขายังเป็นเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกับ เดชชัย พี่ชายคนหนึ่งของจอมขวัญอีกด้วย จอมขวัญเริ่มวิตกว่าเดชชัยพี่ชายที่เธอไม่ได้ใกล้ชิดมานานอาจกลายเป็นพวกชอบไม่ป่าเดียวกันไปแล้ว

ยิ่งไม่ชอบหน้าแต่กลายเป็นว่าเธอกลับต้องมาเจอนายเขตรัฐคนขี้เก๊กมากขึ้นเพราะที่ดินที่พ่อยกให้ดันติดกับที่ของเขา แถมเขายังสนิทสนมกับครอบครัวเธอเป็นอย่างดี เดชชัยแกล้งพูดยั่วเธอต่อหน้าเขตรัฐว่า จะหาผู้ชายมาปราบน้องสาวจอมรัน หนำซ้ำยังว่าเขตรัฐเหมาะสมที่สุด ถ้าตกลงเขาจะแถมข้าวสารให้อีก 10 กระสอบ จอมขวัญทั้งฉุนพี่ชายและเพิ่มความไม่ชอบหน้าเขตรัฐขึ้นอีก

ถึงแม้ว่ากิจกรรมของเดชชัยและเพื่อนจะเป็นไปในแบบที่ผู้ชายเต็มตัวทำกัน เช่น เดินป่า ส่องสัตว์แต่ก็ไม่สามารถลบล้างความไม่แน่ใจในตัวพี่ชายได้ จอมขวัญจึงมักคอยสอดส่องพฤติกรรมเดชชัยและเพื่อนๆ ในกลุ่มของเขา เธอต้องรู้ให้ได้ว่าพี่ชายนั้นเป็นเกย์หรือไม่ ขณะเดียวกันหนุ่มๆ ในกลุ่มของเดชชัย ก็คอยสังเกตน้องสาวเพื่อนคนนี้อยู่เหมือนกัน แถมยังตั้งคำถามกันว่าสาวสวยที่ชินกับชีวิตเมืองกรุงอย่างเธอจะไปรอดในอาชีพเกษตรกรหรือไม่ ด้านเขตรัฐและผู้กองวร พจน์ 2 หนุ่มโสดในกลุ่ม คิดว่าคนทำจริงอย่างจอมขวัญน่าจะไปได้ตลอดรอดฝั่ง ขณะที่พิชัยอารักษ์ 2 หนุ่มไม่โสด คิดว่าเธอไม่มีทางทำอาชีพนี้ได้นานถึง 1 ปี เมื่อความคิดต่างกันการเดิมพันจึงเกิดขึ้น พิชัยเสนอให้วางเงินคนละ 1 แสนบาท มีระยะเวลา 1 ปี และให้เดชชัยซึ่งเป็นคนวงในทำหน้าที่เป็นกรรมการ โดยที่จอมขวัญไม่รู้เลยว่าเธอคือตัวแปรสำคัญของเกมนี้

จอมขวัญเดินทางไปปรึกษาที่สำนักงานเกษตรอำเภอ และได้พบกับวีรวุธ เจ้าหน้าที่หนุ่มใจดีเขาช่วยเหลือและให้คำแนะนำเธอเป็นอย่างดี จอมขวัญเองก็รู้สึกถูกชะตากับวีรวุธฉันท์เพื่อนแม้จะรู้ว่าเขาคิดเกินเพื่อนกับเธอก็ตาม ในที่สุดจอมขวัญก็ได้ข้อสรุปว่เธอจะปลูกมะนาวที่ยังไม่มีใครปลูกในละแวกบ้านเพื่อเป็นพืชหลัก เลี้ยงปลาแรดที่กำลังมีราคาดี และเลี้ยงไก่ไข่เพื่อให้ไร่ของเธอมีเงินหมุนเวียนตลอดทั้งปี จอมขวัญคิดว่าเธอจะปลูกตะไคร้หอมที่มีกลิ่นแรงแซมไว้ระหว่างต้นมะนาวเพื่อไล่แมลง แต่โครงการของขวัญจำเป็นต้องไปขอความช่วยเหลือเรื่องรถขุดดินจากไร่สมสมัย ไร่ใหญ่ข้างๆ ที่มีคุณสมสมัยแม่ของเขตรัฐเป็นเจ้าของ และมีเขตรัฐเป็นคนดูแล ดังนั้นจอมขวัญจึงต้องไปพบและรับความช่วยเหลือจากเขาทั้งที่ไม่ต้องการ เมื่อเจอหน้ากันทีไรจอมขวัญมักจะพูดเรื่องคนอกหักบ้าง พวกเบี่ยงเบนทางเพศบ้าง เพราะคิดเอาเองว่าเป็นการพูดจี้จุดเขตรัฐแต่ก็ไม่เคยได้คำตอบจริงจังพอที่จะจับต้นชนปลายได้เลย แถมเขายังมักจะรู้ทันเธอไปซะทุกเรื่องและสวนกลับแบบที่ทำให้จอมขวัญแทบสะอึกอีกด้วย จอมขวัญเคยทำทุกวิถีทางแม้แต่การใส่เสื้อคอกระเช้าไปนั่งอ่อยอยู่กลางวงเหล้าของพี่ชายเพื่อดูปฏิกิริยาและพิสูจน์ความเป็นแมนทำเอาหนุ่มๆ เหงื่อตกมาแล้ว แต่เมื่อถูกเดชชัยตำหนิและนึกขึ้นได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่งามนักจึงเลิกล้มวิธีแบบนี้ไป

เดชชัยเคยพาจอมขวัญไปบ้านของเขตรัฐ เธอจึงรู้ว่าเขาอาศัยอยู่กับลุงเพียง 2 คน ในบ้านหลังเล็กที่แยกออกมาจากบ้านหลังใหญ่ซึ่งพ่อและน้องๆ คนละแม่อาศัยอยู่ลุงของเขาชื่อ ชูศิลป์ เป็นชายสูงวัยที่เคยเป็นนายทหารเก่า ลุงชูชอบเข้าครัวและดูเป็นพ่อบ้านจนจอมขวัญอดคิดไม่ได้ว่าถ้าเธอไม่รู้มาก่อนว่าผู้ชายผู้นี้เป็นลุงแท้ๆ ของเขตรัฐ เธอคงคิดว่าเขาทั้ง 2 อาจมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันก็เป็นได้

ในวันนั้นเอง จอมขวัญได้รู้จักตัวตนของเขตรัฐมากขึ้น พ่อเขตรัฐเจ้าชู้มากจนแม่เลี้ยงทนไม่ไหวต้องหนีไปหาความสงบที่ไร่ มีน้องอีก 2 คน คือ นักรบ และระวิ จอมขวัญได้พบพวกเขาในวันนั้น นักรบเป็นผู้ชายขาวผอมดูบอบบาง เขาร่าเริง คุยเก่งและติดพี่ชาย นักรบแต่งงานแล้ว กับชุติมา อดีตคนรักของเขตรัฐ ท่าทางนักรบดูจะไม่ใส่ใจกับชุติมาเท่าไหร่ และเธอก็ดูไม่ค่อยคุยกับใครด้วย เขตรัฐมีสายตาที่เป็นห่วงแต่ไม่พยายามแสดงออก ส่วนระวิเพื่อนเก่าไม่สวยนัก แต่โดดเด่นด้วยการแต่งกายเปรี้ยวจี๊ด เธอหมั้นหมายอยู่กับธนากร ลูกชาย ส.ส.คนดังที่ชอบพูดจาโผงผาง ธนากรเป็นพี่ชายของยุวดี รุ่นพี่อดีตดาวโรงเรียนที่ปัจจุบันกลายมาเป็นคู่หูของระวิ เนื่องจากเธอแอบชอบเขตรัฐและต้องการให้ระวิช่วยเหลือ จากที่จอมขวัญได้เห็นเขตรัฐก็ดูเป็นคนดีแต่ไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนๆ ของเธอจึงบอกว่าเขตรัฐน่ากลัว จะเล่าทีไรก็มักจะมีคนเข้ามาขัดอยู่ร่ำไป และรู้สึกว่าลุงชูไม่ชอบคุณนายสมสมัยและลูกๆ ของเธอนัก เขามักจะกันไม่ให้เขตรัฐเข้าไปยุ่งเกี่ยวหรืออยู่ใกล้ชิดด้วย ซึ่งจอมขวัญไม่รู้ว่าเพราะอะไร หากแต่คนในครอบครัวของเขตรัฐนั้นรู้ดีว่าลุงชูเชื่อว่าการตกบันไดตายของน้องสาวคือแม่แท้ๆ ของเขตรัฐไม่ได้เกิดจากอุบัติเหตุแต่มันคือการฆาตกรรม ดังนั้นอีกคนที่อาจได้รับอันตรายก็คือเขตรัฐหลานรักเพียงคนเดียวของเขา

ก่อนที่ไร่ "สวนขวัญ" ของจอมขวัญจะเป็นรูปเป็นร่าง จอมขวัญมีรายได้จากการใช้เปลือกไม้ที่มีในไร่นำมาทำเครื่องประดับส่งไปฝากขายที่จตุจักรแถมยังเอามาวางแผงขายในตลาดด้วยตัวเองด้วยมาดแม่ค้ามืออาชีพอีกด้วย ทำเอาเขตรัฐซึ่งเดชชัยชวนมาดูถึงกับทึ่งในฝีมือการขายของสาวเจ้าไม่น้อย

นิติพงษ์ เออีหนุ่มหล่อเจ้าสำอางคนรักของจอมขวัญมาหาเธอและชวนกลับกรุงเทพฯ เดชชัยชวนเขตรัฐไปตามดูน้องสาวด้วยความเป็นห่วง พร้อมทั้งออกปากยกน้องสาวให้เขตรัฐอย่างจริงจัง ด้วยความไม่รู้จอมขวัญพานิติพงษ์ไปเที่ยวผับเพื่อชีวิต และเกิดเรื่องกับเจ้าถิ่นเข้า จอมขวัญเองไม่อยากให้แขกของเธอต้องเจ็บตัว จึงเอาตัวบังนิติพงษ์ไว้ เขตรัฐกับพวกพุ่งเข้ามาช่วยไว้ได้ทัน และพาจอมขวัญไปทำแผลด้วยอารมณ์โกรธที่เห็นเธอรักแฟนขนาดเอาตัวเข้าบัง ส่วนนิติพงษ์ไม่พอใจสายตาของเดชชัย และวรพจน์ที่มองตนเป็นพวกไม่เอาไหน จึงพากลับกรุงเทพฯ โดยไม่ใส่ใจอาการบาดเจ็บของจอมขวัญแม้แต่น้อย แม้จะน้อยใจแต่จอมขวัญก็ยังหวังว่าสักวันนิติพงษ์จะเข้าใจเธอ

ไร่จากน้ำพักน้ำแรงจอมขวัญรุดหน้าไปด้วยดี ด้วยความช่วยเหลือของเขตรัฐ นิติพงษ์กลับมาอีกครั้งพร้อมกับเพื่อนๆ ของจอมขวัญที่กรุงเทพฯ เธอจึงจัดโปรแกรมพาเพื่อนๆ เข้าไปเที่ยวชมธรรมชาติในป่า โดยขอให้เดชชัยและกลุ่มของเขาซึ่งมีความเชี่ยวชาญการเดินป่านำทางให้ เขตรัฐทำหน้าที่เป็นผู้นำกลุ่มโดยมีประสิทธิ์คนสนิทของเขาซึ่งหลงรักนัดดาติดตามไปช่วยดูแลด้วยเพราะกลุ่มเที่ยวครั้งนี้มีจำนวนมากพอดู เนื่องจากนักรบและระวิขอตามไปแถมยังชวนชุติมา ธนากร และยุวดีเพิ่มเข้ามาอีก

ตลอดเส้นทางเขตรัฐคอยดูแลจอมขวัญที่สามารถเดินทันเขา ขณะที่คนอื่นๆ เดินรั้งท้ายเพราะร่างกายไม่สู้ โดยเฉพาะนิติพงษ์ซึ่งอ่อนล้าและดูจะเป็นไข้จากการเดินทางที่ลำบาก เขาไม่ชอบที่เขตรัฐคอยห่วงใยและดูแลจอมขวัญเป็นพิเศษ ส่วนเพื่อนๆ ในกลุ่มของเขตรัฐก็ไม่ชอบหน้านิติพงษ์เอาเลย โดยเฉพาะเดชชัย


คืนนั้นอากาศหนาวมากจอมขวัญแบ่งเสื้อที่นำติดตัวมาให้กับเพื่อนคนหนึ่งจนตัวเธอเองแทบแย่ ดีที่เขตรัฐให้ยืมเสื้อของเขาด้วยเหตุผลที่ว่าเขาแข็งแรงพอและชินกับอากาศในป่ามากกว่า แต่เมื่อตกดึกจอมขวัญนึกได้ว่าในเต็นท์ที่เธอนอนน่าจะอบอุ่นกว่าด้านนอกที่เขตรัฐอยู่ เธอจึงเอาเสื้อมาคืนให้เขตรัฐเพราะรู้ว่าเขาต้องหนาวมาก ทั้งคู่นั่งคุยกันท่ามกลางแสงดาวของขุนเขา ด้วยความรู้สึกที่ดีกว่าทุกครั้ง เขตรัฐเริ่มรู้ใจตัวเองว่ามีความรู้สึกพิเศษกับจอมขวัญ แต่ก็พยายามยั้งใจไว้เพราะเธอมีนิติพงษ์อยู่ แต่แล้วจู่ๆ ก็มีอันให้ต้องมีปากเสียงกันอีก จอมขวัญหนีเข้านอน ด้วยความเซ็งเขตรัฐชวนประสิทธิ์ไปเดินส่องสัตว์ เวลาเดียวกัน นิติพงษ์ออกจากเต็นท์มาเข้าห้องน้ำถูกลอยตีหัวจากทางด้านหลัง ทุกคนสงสัยเขตรัฐ เพราะเขาและประสิทธิ์ไม่ได้อยู่ในเต็นท์อีกทั้งนักรบซึ่งเป็นน้องของเขาเองแท้ๆ กลับคอยพูดให้ทุกคนเข้าใจว่าคนที่ลงมือต้องเป็นเขตรัฐ

นักรบเล่าให้จอมขวัญและเพื่อนๆ ของเธอฟังว่า เขตรัฐเคยเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆ่าผู้กองคณิต ผู้ชายที่มารจีบชุติมา พอเกิดเรื่องชุติมาโมโหมาก ตัดความสัมพันธ์กับเขตรัฐ และประชดด้วยการแต่งงานกับเขา ผู้กองวรพจน์มั่นใจว่าคนอย่างเขตรัฐไม่มีทางลอบทำร้ายใคร เหตุการณ์ในคดีเดิมนั้น แม้ปืนจะเป็นของเขตรัฐแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเป็นคนยิง วรพจน์และเพื่อนๆ ของเขตรัฐเริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจรักรบที่ต่อหน้าก็เป็นน้องชายที่เคารพพี่ แต่ลับหลังกลับพูดจาเหมือนให้ร้ายพี่ชายตัวเอง

หลังเกิดเหตุ จอมขวัญเริ่มไม่ไว้วางใจเขตรัฐอีกครั้งเธอไม่ได้พบเขาอีกเลย นิติพงษ์ก็ห่างไป เขาไม่ได้มาหาเธออีกหลังจากโดนทำร้าย และเดินทางกลับกรุงทพฯ ไปอย่างโกรธเคือง เขายื่นคำขาดกับจอมขวัญว่าเธอต้องเลือกระหว่างตัวเขากับการอยู่เป็นเกษตรกรที่นี่ เพราะเมื่อแต่งงานกัน เขาคงไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ในต่างจังหวัดแบบนี้ได้ จอมขวัญเริ่มมั่นใจว่าเธอกับนิติพงษ์คงไปกันไม่รอด เขาไม่เคยคิดปรับตัวเข้าหาเธอ และต้องการแต่จะให้เธอทำในสิ่งที่เขาชอบและเห็นสมควรเท่านั้น

เดชชัยดีใจที่น้องมีความคิดเช่นนั้น เขาบอกจอมขวัญถึงข้อตกลงระหว่างเพื่อนๆ ในกลุ่มที่มีการพนันกันว่าเธอจะอยู่หรือไป จอมขวัญไม่โกรธแต่เธอกลับเข้าใจผิดว่าเขตรัฐคงทุ่มสุดตัวขนาดลอบทำร้ายนิติพงษ์เพื่อให้เธอตัดสินใจกลับกรุงเทพฯ เพราะหวังเงินก้อนโต โดยไม่รู้เลยว่า เขตรัฐพนันข้างที่คิดว่าเธอจะต้องอยู่ต่างหาก

จอมขวัญเลิกคิดเรื่องต่างๆ และทุ่มเทเวลาให้กับงานอย่างเต็มที่ โดยมีวีรวุธคอยให้คำปรึกษา เขามาหาเธอที่ไร่เกือบทุกวัน เขตรัฐได้แต่แอบมองคนทั้งคู่มาจากไร่ของเขาอย่างอิจฉา เมื่อจอมขวัญทำปั้นปึ่ง เขตรัฐจึงเพียรมาที่ไร่ของเธอบ่อยๆ ทั้งที่รู้ว่าจอมขวัญไม่อยากพูดคุยด้วยนัก เพราะเธอไม่เคยรู้เลยว่า เขานั่นแหละที่เป็นคนให้เงินช่วยเหลือไร่ของเธอ เมื่อตอนที่ไก่ตายยกเล้า จอมขวัญรู้เพียงว่าเดชชัยไปกู้เงินมาให้เท่านั้น

ช่วงนี้จังหวัดมีนโยบายร่วมมือกับ ททท. เปิดช่องทางท่องเที่ยวใหม่ จอมขวัญสนใจเธอเปิดบริษัททัวร์ นำเที่ยวโดยการล่องแก่ง ซึ่งก็รวมถึงธนากร ถาวรเพื่อนเดชชัย และประสิทธิ์ซึ่งเขตรัฐให้การสนับสนุนบอกว่าเป็นโอกาสที่จะก้าวหน้าเพื่อให้ทัดเทียมนัดดาหญิงสาวที่หลงรัก งานนี้คนทำทัวร์ต้องเข้าไปเรียนรู้เส้นทางและอบรมการล่องแก่งด้วยแพยาง ขณะกำลังล่องแก่งอยู่นั้นจอมขวัญพลาดท่าตกลงไปในน้ำเขตรัฐคว้าตัวเธอขึ้นมาทัน ตกดึกจอมขวัญสั่นหนาวเพราะพิษไข้ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงเขตรัฐกระซิบอยู่ใกล้ๆ จอมขวัญทำท่าจะลุกแต่เขตรัฐไม่ยอมกดให้เธอนอนต่อ เขาห่วงจอมขวัญมากเข้ามาคอยดูแล นอนกอดให้ไออุ่นทั้งคืน จอมขวัญไม่กล้าหลับอีกแถมยังต้องสะดุ้งอยู่บ่อยๆ เพราะการกอดใกล้ชิดของคนข้างๆ

เขตรัฐพาจอมขวัญมาส่งบ้านแถมบอกวิธีดูแลราวกับเป็นหมอ จนประสิทธิ์ออกปากแซวว่าเขารู้ว่าเขตรัฐทำอะไรในเต็นท์ทำเอาเขตรัฐเขิน บอกว่าห้ามพูดเพราะขวัญจะหาว่าเขาฉวยโอกาส จอมขวัญริจะเป็นแม่สื่อให้นัดดากับเขตรัฐ แต่แล้วก็เสียใจแทนเพื่อนที่เขตรัฐไม่สนและรู้ว่าจริงๆ แล้วประสิทธิ์ต่างหากที่ชอบนัดดา เดชชัยรู้เรื่องก็บ่นน้องสาวยกใหญ่

จู่ๆ จอมขวัญก็เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เดชชัยตาตื่นมาหาเขตรัฐและบอกว่าเมื่อรู้ตัวว่ารักน้องสาวก็ควรรีบรุกทันที ทั้งอารักษ์และพิชัยต่างก็ดีใจว่าตัวจะชนะพนัน แต่เขตรัฐว่ายังไม่แน่เพราะยังไม่ครบ 1 ปี แล้วจอมขวัญก็กลับมาพร้อมทั้งบอกอย่างภาคภูมิใจว่าเธอได้รับเลือกให้เป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาบริษัทโทรศัพท์ เรื่อง "กลับบ้านเรานะรักรออยู่" ซึ่งเป็นโครงการที่สอดคล้องกับนโยบายรัฐบาลให้คนตกงานกลับไปทำมาหากินที่บ้านเกิด ซึ่งต้องการคนตกงานที่กลับบ้านเกิดมาทำเกษตรจนเป็นรูปเป็นร่างสำเร็จจริงๆ และต้องสวยพอที่จะเป็นนางเอกโฆษณาได้ด้วย ซึ่งคนนั้นก็คือ เธอ ที่สำคัญงานของจอมขวัญสามารถรวมแนวคิดหลักของรัฐบาลได้ทั้งสามแนวทางนั่นคือ กลับบ้านเกิด ส่งเสริมอาชีพในท้องถิ่นให้มีผลิตภัณฑ์ เฉพาะตำบลและส่งเสริมการท่องเที่ยวในท้องถิ่น อาชีพของจอมขวัญทั้งนั้น

จากโฆษณาที่ออกอากาศ ส่งผลให้ไร่ของจอมขวัญโด่งดังไปทั่ว มีแต่คนอยากมาล่องแก่งกับทัวร์จอมขวัญ ซึ่งเดี๋ยวนี้เธอเก่งขนาดออกเรือเองได้แล้ว วันหนึ่งขณะที่กำลังดูแลลูกทัวร์ จู่ๆ เขตรัฐซึ่งมาช่วยประสิทธิ์และตั้งแค้มป์อยู่ใกล้ๆ กับเธอก็โผล่เข้ามา จอมขวัญเองถึงกับไม่ค่อยกล้ามองหน้าเขามากนัก เขตรัฐพูดชวนจอมขวัญมานั่งดูดาวริมหาดทราย จอมขวัญปรายตามองว่าเขาจะมาไม้ไหน

ตกดึกทั้งเขตรัฐและจอมขวัญนั่งดูดาวอยู่ด้วยกันเพียงสองคนเขตรัฐถามว่าเธอยังคิดว่า เขาดักตีหัวนิติพงษ์อยู่หรือเปล่า จอมขวัญไม่ตอบแต่ถามเขากลับเรื่องยุวดีและชุติมาซึ่งเขตรัฐบอกว่าเขาไม่ได้รักยุวดี ส่วนชุติมาก็ไม่ได้เกลียดกัน ทั้งคู่นั่งมองดาวและผืนทรายเงียบๆ เขตรัฐมองด้านข้างที่สวยงามของจอมขวัญอย่างหลงใหล แล้วจู่ๆ เขตรัฐก็บอกกับจอมขวัญว่าเขาชอบเธอและบอกว่าน่าจะลองคบกันดู จอมขวัญแม้จะรู้อยู่เป็นนัยๆ ว่าเขาคิดอะไรกับเธอแต่มาจู่โจมอย่างนี้ก็ตั้งรับไม่ทันเหมือนกัน เธอจึงรีบเดินหนีไปที่กลุ่มทัวร์ด้วยความอาย และพยายามไม่สบสายตาของเขา

เดชชัยรีบมาหาเขตรัฐเมื่อรู้ว่าจอมขวัญต้องไปงานแต่งงานของเพื่อนที่กรุงเทพ เขากลัวนิติพงษ์จะดึงตัวไว้ไม่ยอมให้กลับ จอมขวัญโมโหเมื่อรู้ว่าพี่ชายไม่ได้จองรถทัวร์แต่จะให้เดินทางไปโดยรถของเขตรัฐด้วยข้ออ้างที่ว่าต้องไปทำงานที่กรุงเทพเหมือนกัน แถมจับเธอมานั่งหน้าคู่กับเขาเสร็จสรรพ เมื่อขึ้นรถเดชชัยก็หลับทันทีเปิดโอกาสให้เขตรัฐสารภาพรักกับจอมขวัญหน้าตาเฉย แต่จอมขวัญก็บ่ายเบี่ยงเอาตัวรอดไปจนได้ เขตรัฐและเดชชัยมาส่งจอมขวัญที่งานแต่งงานแล้วกลับไปนั่งดื่มเหล้ารอที่บ้านพักในกรุงเทพฯ จอมขวัญกลับมาเร็วกว่าที่คิดด้วยใบหน้าที่ดูเซ็งๆ เพราะพบว่านิติพงษ์ยังคงความงี่เง่าเหมือนเดิมและคุยกันไม่รู้เรื่อง จอมขวัญนั่งดื่มเหล้ากับพี่ชายจนเมาพับกันไปทั้งคู่ เขตรัฐนั่งขำสองคนพี่น้องที่บ้าบอพอๆ กันก่อนที่จะอุ้มจอมขวัญขึ้นไปนอนในห้องและจัดให้เดชชัยนอนที่โซฟา

นักรบมองออกว่าเขตรัฐสนใจจอมขวัญและบอกว่าจะจัดการให้ เขตรัฐห้ามไม่ให้มายุ่งกับเรื่องของตน แต่แล้วก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้เมื่อรถของวีรวุธเจอเรือใบจนยางแตกหลังขับออกมาจากไร่จอมขวัญเขาสังเกตเห็นได้ว่ามีเงาคนมาเก็บเรือใบที่เหลือ เขตรัฐขับรถมาเห็นเข้าเลยลงมาช่วยและถามว่าเขาสนใจจอมขวัญหรือเปล่า วีรวุธกลัวและเข้าใจผิดว่าเป็นแผนของเขตรัฐที่ต้องการจะขู่ตน และเล่าเรื่องราวให้จอมขวัญฟัง จอมขวัญตำหนิเขตรัฐให้เดชชัยฟังแต่แล้วก็โดนเดชชัยโมโหใส่และบอกว่าเขตรัฐไม่ใช่คนอย่างนั้น

กิจการทำทัวร์กำลังไปได้ดี แต่แล้วก็มีเรื่องของการลอบยิงสัตว์และทิ้งขยะเข้ามาอีก ประสิทธิ์ไม่พอใจที่เขาถูกตำหนิโดยไม่ผิด จอมขวัญพยายามพูดช่วยเพื่อส่วนรวมแต่ประสิทธิ์ซึ่งเป็นคนใจร้อนไม่ทันเกมจึงพลอยไม่พอใจจอมขวัญไปด้วย ด้านเขตรัฐเองก็ได้รับข่าวดีว่าเตี่ยของเขาจะโอนบริษัทให้เร็วๆ นี้ ลุงชูดีใจกับเขตรัฐแต่กลัวจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นอีก เหมือนเมื่อครั้งที่โอนบ้านให้แล้วแม่ของเขตรัฐก็ตาย เขตรัฐไม่คิดว่าจะมีคนในครอบครัวของเขาทำ

จอมขวัญถูกลอบยิงขณะนำทัวร์ ประสิทธิ์ซึ่งอยู่ใกล้รีบวิ่งเข้ามาช่วยแต่จอมขวัญกลับคิดว่าเขาเป็นคนยิง เขตรัฐและเดชชัยรีบมาดูอาการจอมขวัญ จู่ๆ ถาวรเจ้าของเรือยางอิสระก็หน้าตาตื่นเข้ามาบอกว่ารู้ข่าวว่าขวัญถูกยิง แต่เมื่อเห็นผู้กองวรพจน์เดินมาก็ผงะรีบกลับไปทันที ซึ่งเป็นที่น่าสงสัยของวรพจน์ยิ่งนัก เมื่อฟื้นขึ้นมาเห็นหน้าเขตรัฐ จอมขวัญถึงกับผวาบอกว่าเธอโดนยิงเพราะไม่คบกับเขา และทะเลาะกับประสิทธิ์ เขตรัฐเสียใจมากและบอกว่าอย่าเอาเหตุการณ์ครั้งนั้นมาตัดสินเขาก่อนที่จะมองอย่างตัดพ้อแล้วเดินออกไป ชุติมาที่มาคอยดูแลจอมขวัญก็บอกว่าเขตรัฐไม่ใช่คนอย่างนั้น เขาไม่เคยฆ่าใคร เมื่อจอมขวัญจะถามต่อชุติมาก็ไม่ยอมพูดแล้วออกไป

ด้านเขตรัฐหลังจากที่มีเรื่องยุ่งๆ กับจอมขวัญ จู่ๆ ระวิก็มาพูดเรื่องสมบัติ ส่วนนักรบก็มาพูดว่าน่าจะเป็นฝีมือของธนากรแถมยังเล่าที่มาที่ไปได้เป็นฉากๆ ซึ่งจากเรื่องราวทั้งหมดเขตรัฐคิวด่ามันดูสอดคล้องกันเกินไป ยิ่งเล่าเรื่องการฆ่ากันตายเพราะมรดกเขตรัฐยิ่งว่านักรบเหลวไหล


หลังเหตุการณ์นั้นจอมขวัญก็ไม่ได้เจอเขตรัฐอีก จนมาได้พบกันที่ร้านของเธอในงานประจำจังหวัด แววตาเขตรัฐทำเอาจอมขวัญอึดอัดไม่น้อย หลังวันงานเขตรัฐมาหาจอมขวัญซึ่งวีรวุธเองโดนดักลอบทำร้ายปางตายและบอกว่าห้ามยุ่งกับจอมขวัญ จอมขวัญโกรธตามไปหาเรื่องเขตรัฐที่บ้านของประสิทธิ์ แม้ประสิทธิ์จะบอกว่าเขตรัฐอยู่ที่บ้านเขาตั้งแต่หัวค่ำ จอมขวัญก็ไม่ฟัง นัดดาเข้ามาช่วยยืนยันก็ไม่เป็นผลแถมจอมขวัญยังเตะหน้าแข้งเขตรัฐระบายอารมณ์อีกด้วย เขตรัฐโมโหแทบจะหักคอจอมขวัญในคืนนั้นเลยทีเดียว

ผู้กองวรพจน์เริ่มสงสัยท่าทางของนักรบ เพราะมักจะพูดถึงเรื่องร้ายต่างๆ ว่าเป็นฝีมือธนากรได้ราวกับเป็นคนคิดแผนซะเองแต่ก็พยายามสืบทางธนากรด้วยเช่นกัน ธนากรก็ให้คนสืบอยู่เหมือนกัน เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมีข่าวว่าเขาเป็นคนทำ ซึ่งคนอย่างเขาไม่ทำเรื่องงี่เง่าแบบนี้แน่ มันเหมือนโดนหมิ่นศักดิ์ศรี หลังจากการพูดอย่างเปิดใจกับธนากรทำให้เขตรัฐมั่นใจว่า ธนากรไม่ได้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ วรพจน์เริ่มมองมาที่คนในครอบครัวของเขตรัฐ

คืนนั้นเองเขตรัฐถูกลอบยิง ลุงชูจึงจัดการหาลูกน้องทหารเก่ามาคอยดูแลเขตรัฐ อารักษ์และเพื่อน มาเลี้ยงปลอบใจเขตรัฐที่ร้านของอารักษ์และวางแผนให้ได้เจอกับจอมขวัญ ตอนแรกเขตรัฐโมโหแทบบ้าที่จอมขวัญไม่แสดงอาการห่วงใยเขาเลยแถมพูดจาประชด จนวรพจน์ต้องเตือนให้ใจเย็นๆ เขตรัฐอาสาขับรถของจอมขวัญไปส่งเธอที่บ้านและให้อารักษ์เอารถเขาไปส่งที่บ้านท่ามกลางแรงเชียร์ของเพื่อน จอมขวัญเริ่มไม่ไว้ใจเมื่อเห็นเขาหยิบปืนมาด้วย

ตลอดทางกลับบ้านเขตรัฐรับรถช้ามาก เขาสารภาพว่าเขารักเธอและไม่เคยทำร้ายใครเพื่อให้ได้เธอมา จอมขวัญหน้าแดงที่จู่ๆ ตาบ้าก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา และหาเรื่องเขาเพื่อกลบเกลื่อนความอาย เมื่อเขตรัฐหยุดรถด้วยความโกรธจอมขวัญก็คว้าปืนเขามาจ่อทันทีด้วยความกลัวและให้เขาออกรถ เขตรัฐไม่คิดจะปัดปืนให้พ้นตัวทั้งๆ ที่เขาทำได้ ขณะนั้นเองรถก็ถูกเรือใบเจาะยางเข้า เขตรัฐบอกให้จอมขวัญระวังตัวเพราะเขาเห็นเงาคนตะคุ่มอยู่และหยิบปืนไปจากมือจอมขวัญพร้อมบอกให้เธอวิ่งหนีไปให้ไกล

ท่ามกลางเสียงปืนที่ดังลั่นจากการยิงต่อสู้ หลังจากจัดการกับมือปืนได้หนึ่งคน วรพจน์ก็บอกว่า อารักษ์ที่ขับรถเขาไปส่งบ้านถูกรุมซ้อมปางตายที่หน้าบ้านเขานั่นเอง เขตรัฐรีบบอกให้เพื่อนตามมาเพราะเขาถูกดักยิงเช่นกัน จากนั้นก็ตะโกนเรียกจอมขวัญ ซึ่งหลบอยู่ในดงไม้ห่างจากถนนห้าหกเมตรเท่านั้น จอมขวัญบอกว่าเธอขาแพลง ช่วงที่รอผู้กองสองคนก็นั่งกอดเข่าหันหน้าคุยปรับความเข้าใจกัน

ที่โรงพยาบาลขณะที่ทุกคนไปเยี่ยมอารักษ์ นักรบเข้ามาบอกว่าคราวนี้พวกมันเอาจริง วรพจน์ตอบกลับไปว่าเขาก็จะเอาจริงเหมือนกัน นักรบส่งสายตาขุ่นเคืองมาให้และบอกว่าเป็นเรื่องของครอบครัวเขา วรพจน์ไม่น่าเข้ามายุ่งและให้เขตรัฐไปอยู่กรุงเทพ เขตรัฐไม่ไป วรพจน์เริ่มแหย่ว่ารายต่อไปอาจเป็นนักรบก็ได้ ยิ่งสร้างความไม่พอใจให้กับนักรบอย่างมากก่อนที่จะเดินออกไป วันต่อมานักรบก็เดินเข้ามามีผ้าปิดแผลที่หน้าแล้วบอกเขาว่าถูกลอบยิงกระจกรถบาด แต่ไม่ยอมให้เขตรัฐดูแผล แถมพยายามพูดใส่ไฟว่าอาจเป็นฝีมือธนากรหรือไม่ก็วรพจน์ซึ่งอาจหลงรักจอมขวัญอยู่ ซึ่งเขตรัฐไม่เห็นด้วย

เขตรัฐขับรถมารับจอมขวัญ โดยมีจ่าทนงลูกน้องลุงชูตามประกบไม่ห่าง จอมขวัญแนะนำให้เขตรัฐมาปฏิบัติธรรมที่วัดแห่งหนึ่งซึ่งเขาก็ตกลง คืนนั้นเอง ธนากรมาที่ร้านของอารักษ์ และบอกว่าเขารู้ว่าใครเป็นตัวการ และจะบอกเขตรัฐคนเดียวเพราะเป็นเรื่องที่เขาจะต้องตัดสินใจ ทุกคนตามหาตัวเขตรัฐกันจ้าละหวั่นแต่ไม่มีใครพบ ขณะที่ธนากรถูกมือปืนกระหน่ำยิงจนไปกองกับพื้นซะก่อน อารักษ์รีบพาธนากรไปโรงพยาบาล วรพจน์เริ่มเครียดหนักเพราะทะเบียนปืนดันเป็นของเขตรัฐ แล้วเจ้าตัวก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน เขากลัวว่าเหตุการณ์เมื่อสี่ปีก่อนกำลังจะเกิดกับเขตรัฐอีก

ยามเช้าเขตรัฐกำลังเดินลงกุฏิมาพร้อมๆ กับพระพี่เลี้ยงก็ต้องชะงักเพราะรถตำรวจกรูกันเข้ามา จ่าทนงที่กำลังจะเข้าไปถูกสกัด เขตรัฐงงมากแต่เมื่อได้รู้เรื่องจากวรพจน์เขาก็เครียดหนักและบอกว่าเขาไม่ได้เป็นคนทำ วรพจน์เชื่อเพราะห้องถูกรื้อกระจาย ตู้ปืนที่บ้านเขาก็ถูกทุบ เขตรัฐบอกว่าเขาให้จ่าทนงไปเอากุญแจตู้มาจากที่ซ่อนเดิมเพราะรู้สึกสังหรณ์ใจ แล้วก็อยู่ที่วัดตลอดเวลา หลังจากสอบสวนเขตรัฐถูกพาไปฝากขังไว้ คุณสมสมัยและนักรบมาเยี่ยมโดยมีลุงชูมองอยู่ห่างๆ ก่อนที่จะกลับลุงชูพูดกับคุณสมสมัยว่าเธอเล่นละครได้เก่งเหลือเกินฆ่าแม่แล้วก็ยืมมือคนอื่นฆ่าลูกเพื่อสมบัติ คุณสมสมัยร้องกรี๊ดว่าเธอไม่ได้ทำก่อนจะวิ่งจากไป นักรบมองหน้าอย่างเอาเรื่องจอมขวัญมาเยี่ยมเขตรัฐและบอกให้เขาระวังตัวมีคนปองร้ายเขาอยู่ วันรุ่งขึ้น เขตรัฐถูกปล่อยตัว เขาไปเยี่ยมธนากรที่ปลอดภัยแล้วเช่นกัน ธนากรบอกว่าเขารู้ว่าเขตรัฐไม่ได้เป็นคนทำ เขตรัฐพูดขอบคุณและให้เขาช่วยพูดกับระวิด้วยว่าเขาไม่ได้ทำ

วรพจน์มาบอกข่าวที่ไม่น่าเป็นไปได้กับเขตรัฐ นั่นคือ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดเป็นคนในบ้านเขา วรพจน์บอกเขตรัฐว่าให้ตัดสินใจว่า ระหว่างแม่เลี้ยงกับน้องชายเขาคิดว่าใครหรือว่าทั้งคู่ จอมขวัญไปหาชุติมาที่บ้านพักพยาบาล เธอต้องการให้ชุติมาบอกความลับต่างๆ เพราะผู้กองวรพจน์แน่ใจว่าชุติมาจะเป็นคนที่ไขความลับเรื่องนี้ได้ แล้วเธอก็ได้รู้ว่านักรบเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด แต่ทันใดนั้นเองนักรบก็พุ่งเข้ามาตบชุติมาจนหมดสติ ท่าทางของเขาดูไร้สติไม่มีเค้าความอ่อนโยนเหมือนนักรบคนเดิม ก่อนที่จะเอาปืนตบหน้าจอมขวัญจนหมดสติไปอีกคน เขตรัฐแทบบ้าที่รู้จากชุติมาที่หน้าตาบอบช้ำว่านักรบเอาตัวจอมขวัญไป คุณสมสมัยร้องไห้เข้ามาบอกว่าให้เขตรัฐสงสารน้อง เพราะน้องอิจฉาเขตรัฐ และที่เตี่ยไม่ค่อยรักนักรบ เพราะเห็นกับตาว่าเขาเป็นคนผลักแม่ของเขตรัฐตกบันได ส่วนเธอก็อยากชดใช้ความผิดจึงทุ่มเทความรักให้เขตรัฐ กลายเป็นความผิดพลาดส่งผลให้นักรบเป็นคนแบบนี้ ขณะนั้นมีจดหมายจากนักรบนัดเขาไปที่อุทยานแห่งชาติฯ สมสมัยขอร้องว่าอย่าฆ่าน้อง เขตรัฐรับปาก

ที่ท่าเรือ นักรบให้เขตรัฐลงมาในเรือที่มีถาวรคุมท้าย จอมขวัญนั่งอยู่ตรงกลาง เขาเข้าไปกอดจอมขวัญเอาไว้และได้ฟังนักรบซึ่งดูเหมือนควบคุมสติตัวเองไม่อยู่ พร่ำพรรณาถึงแผนการต่างๆ ที่ได้ทำไว้ ถาวรเห็นท่าไม่ดีกระโดดหนี แต่ก็ถูกนักรบยิงตายอย่างแม่นยำ พร้อมสั่งให้จอมขวัญบังคับเรือ เธอจึงบังคับเรือให้ชนโขดหิน นักรบกระโดดตกจากเรือ เขตรัฐพยายามช่วยน้องชายเอาไว้ลากขึ้นเรือในสภาพที่ได้รับบาดเจ็บจากคมหินใต้น้ำ เมื่อถึงจุดพักก็พบว่าวรพจน์และประสิทธิ์ซึ่งพาเรือตามมาถึงพอดี ท่ามกลางความเหนื่อยล้า จู่ๆ นักรบที่นอนนิ่งก็คว้าปืนจากเอวของวรพจน์ยิงตัวเองตายไปต่อหน้าต่อตา เขตรัฐเสียใจมากที่เขาไม่อาจรักษาสัญญากับแม่เลี้ยงของเขาเอาไว้ได้ วรพจน์บอกว่าจะพานักรบกลับไปให้ ด้านเขตรัฐและจอมขวัญลงเรือยางอีกครั้งเพื่อพูดคุยปรับความเข้าใจและปลอบโยนซึ่งกันและกัน เขาขอเธอแต่งงานอีกครั้งแต่จอมขวัญก็ยังคงดื้อดึงตามแบบของเธอ ครั้งนี้เขตรัฐรู้แล้วว่าเธอคงไม่จากเขาไปไหนอีกอย่างแน่นอน

นักแสดง

1. ดนุพร ปุณณกันต์ รับบทเป็น เขตรัฐ
2. พิยดา อัครเศรณี รับบทเป็น จอมขวัญ
3. อรรถกร สุวรรณราช รับบทเป็น ประสิทธิ์
4. ศราวุธ นวแสงอรุณ รับบทเป็น นักรบ
5. เกรียงไกร อุณหนันท์ รับบทเป็น กำนันชัย
6. ภคพร รัตนสุวรรณ รับบทเป็น นัดดา
7. ภราดร ทวีวัฒนสมบูรณ์ รับบทเป็น เดชชัย
8. อภิชาติ ชูสกุล รับบทเป็น ลุงชูศิลป์
9. ณพสิทธิ์ เที่ยงธรรม รับบทเป็น วีรวุธ
10. ปริญญ์ วิกรานต์ รับบทเป็น อารักษ์

(ข้อมูล - รูปภาพจาก http://www.ch7.com/)