เกิดเหตุการณ์ที่บ้านแก้วหลังนี้ เมื่อสิบห้าปีก่อน ในตอนนั้นเด็กหญิงอมาวสี ขี่หลังเด็กชายภาคย์ ที่ทำตัวเป็นม้าพาวิ่งไปรอบๆ สนาม ท่ามกลางแมกไม้ใหญ่น้อยเขียวขจี ของบ้านหลังงาม “เกาะหลังพี่แน่นๆ พี่จะพาอ้อไปให้ไกล สุดขอบฟ้าเลย...ฮี้ ฮี้ ฮี้” “แล้วถ้าอ้อตกลงไปล่ะ” “ไม่ต้องกลัว...เอาก้นแนบหลังม้าไว้แน่นๆ ม้าจะวิ่งเร็วขึ้นแล้วนะ จะเหาะไปแล้วนะ...ฮี้ ฮี้ ฮี้” เด็กชายภาคย์ส่งเสียงร้องเลียนแบบเสียงม้า สีหน้าเด็กหญิงอ้อ หัวเราะร่วน มีความสุข ภาพนั้นเลือนหายไปในที่สุด ที่บ้านแก้วยามเย็นวันนี้ ภาพเขียนสีน้ำมันรูปคุณยายประดับอยู่ที่ผนังห้องโถง ราช เดินเข้ามายืนมองภาพนี้ สีหน้าของเขานิ่งเฉย รายละเอียด...



