กันยายน : เดือนแห่งการเปลี่ยนแปลง

ในบรรดา 12 เดือนหรือหนึ่งปีเดือนกันยายนเป็นเดือนแห่งการสิ้นสุดของหลายๆ อย่าง เริ่มด้วยเป็นเดือนสุดท้ายของปีงบประมาณ เป็นเดือนสุดท้ายของคนทำงานที่มีอายุครบ 60 ปี และในปีนี้อาจเป็นเดือนสุดท้ายของรัฐบาลซึ่งมีพรรคภูมิใจไทยเป็นแกนนำ และมีอนุทิน ชาญวีรกูล เป็นนายกรัฐมนตรี ทั้งนี้ อนุมานจากเหตุปัจจัยดังต่อไปนี้

1. คดีความต่างๆ ซึ่งมีผลกระทบต่อพรรคภูมิใจไทย และกรรมการบริหารพรรคภูมิใจไทย เช่น คดีฮั้ว สว., บัตรเลือกตั้งไม่เป็นความลับ และโกงการสอบข้าราชการท้องถิ่น เป็นต้น

2. ไม่มีผลงานในการแก้ปัญหาปากท้อง ข้าวของแพงแต่รายได้น้อย และแถมมีการทุจริต คอร์รัปชันดาษดื่น

3. ดวงเมืองและดวงผู้นำกำลังตกต่ำ อันเนื่องมาจากดาวเสาร์และมฤตยูทับลัคนาดวงเมือง และดวงผู้นำทำให้ปัญหาต่างๆ รุมล้อมรอบด้าน ทั้งนี้ เกิดจากตนเองและคนรอบข้างทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง

เกี่ยวกับประเด็นการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ได้มีบรรดานักวิเคราะห์การเมืองได้ออกมาแสดงความคิดเห็นไปในทางเดียวกันว่า รัฐบาลอนุทิน 2 ไปไม่รอด ถ้าไม่ยุบสภาฯ หรือลาออกก่อนสิ้นปีนี้จะต้องเกิดการชุมนุมขับไล่แน่นอน เนื่องจากประชาชนหมดศรัทธาและหมดความอดทน อันสืบเนื่องจากปัจจัยต่างๆ ดังต่อไปนี้

1. การทุจริต คอร์รัปชันเกิดขึ้นดาษดื่น และโจ่งแจ้ง แต่การหาตัวผู้กระทำผิดเป็นไปอย่างเชื่องช้า และส่อเค้าว่าจะได้แค่ปลายแถวมาลงโทษพอเป็นพิธี ส่วนตัวใหญ่อันเป็นต้นตอคงยากที่จะเข้าถึง และนี่เองที่ทำให้คนเบื่อและหมดศรัทธา

2. องค์กรอิสระ โดยเฉพาะ กกต.และ ป.ป.ช.ถูกครอบงำทำอะไรแบบแอบๆ เหมือนไม่ต้องการทำ จะเห็นได้ในกรณีฮั้ว สว., เขากระโดง และซุกหุ้นของศักดิ์สยาม ชิดชอบ เป็นต้น

3. ปัญหาปากท้อง ข้าวของแพงรายได้น้อยลง ปัญหาว่างงานเพิ่มขึ้น
4. ต่างชาติเข้ามาก่อปัญหาทางสังคมรบกวนคนไทย แต่รัฐบาลไม่ทำอะไรจริงจัง

4 ประการข้างต้นคือชนวนแห่งการลุกฮือขึ้นขับไล่รัฐบาลแน่นอน ส่วนว่าจะเป็นจากกลุ่มไหนและใครเป็นคนเริ่มต้น ถึงเวลาก็จะเกิดขึ้นเองโดยไม่ต้องมีใครจัดตั้งหรือเตรียมการเป็นไปตามที่ผู้นำ นำมาอ้างในการพูดถึงปัญหาของประชาชนที่มีต่อพรรคการเมืองว่า “น้ำที่ทำให้เรือลอยตัว น้ำที่ทำให้เรือจมเป็นน้ำเดียวกัน” โดยนัยนี้คนที่ออกมาขับไล่รัฐบาลชุดนี้ก็คือ คนที่เลือกพรรคภูมิใจไทยนั่นเอง และเหตุที่ต้องออกมาไล่ก็คือ ความผิดหวังที่เลือกมาแล้วแก้ปัญหาให้ประชาชน และประเทศไม่ได้นั่นเอง

ด้วยเหตุปัจจัย 4 ประการข้างต้น ประชาชนจะออกมาเพื่อขับไล่รัฐบาล และถ้ารัฐบาลยังคงนิ่งเฉยไม่แก้ไขปัญหาความวุ่นวายคงจะเกิดขึ้น และอาจนำไปสู่การทำรัฐประหารได้