“สอดแนมการเมือง”
“ชัชวาลย์ ชาติสุทธิชัย”
วันหนึ่งน้าชาติบอกพี่โต้งว่า อยากกินข้าวเที่ยงและคุยในบางเรื่องกับผม.. ซึ่งผมก็อยากคุยกับน้าชาติด้วยเช่นกัน หลังจากพี่โต้งบอกกับผมว่า..
“ชัช.. พี่ได้อธิบายความรู้สึกเรื่องพ่อหงุดหงิดกับชัชที่ไม่เอาเงินกับนาฬิกาหรู ROLEX แต่พี่รู้สึกว่าพ่อยังไม่ค่อยเข้าใจ และยังคงไม่พอใจเรื่องนั้น ทั้งๆ ที่พี่คุยกับพ่ออยู่นานเกือบชั่วโมง”
“พี่ใช้ภาษาไทยไม่ถนัด เลยอธิบายไม่ชัดเจน เพราะพี่ใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกมานานมาก.. พี่ถนัดภาษาอังกฤษกับภาษาสเปนมากกว่า พี่ดูท่าทางพ่อยังไม่เข้าใจ.. พ่อเลยขอให้ชัชมาอธิบายกับพ่อด้วยตัวเอง..”
เที่ยงวันถัดมา ผมไปพบน้าชาติตามนัด แม่บ้านออกำลังจัดสำรับพอดี พอเห็นอาหารบนโต๊ะ ผมอดนึกขอบคุณน้าชาติอยู่ในใจไม่ได้ เพราะมื้อเที่ยงนี้มีผักหลายชนิดให้ผม ขณะที่น้าชาติยังคงเน้นอาหารจำพวกเนื้อสัตว์เช่นเดิม
หลังอาหาร แม่บ้านออเสิร์ฟกาแฟร้อน จากนั้นผมกับน้าชาติก็นั่งคุยกันอย่างเป็นกันเอง
“ชัช.. เรื่องชัชไม่รับเงินเดือนจากพ่อ กับไม่เอานาฬิกา ROLEX หลายเรือนที่พ่อซื้อไว้ให้ชัช.. โต้งคุยกับพ่อแล้ว.. ฟังโต้งอธิบายทีแรก พ่อออกจะงงๆ เพราะพ่อเจอแต่คนชอบสินค้าแบรนด์เนม แต่สุดท้ายพ่อก็เข้าใจชัชแล้ว เพราะชัชนิสัยเหมือนไอ้โต้ง ชอบของดีไซน์มากกว่าพวกของแบรนด์เนม..”
“อ้อ.. พ่อมีเรื่องอยากให้ชัชช่วยเคลียร์กับพวก สส.บางคนบางจังหวัดอีกเรื่องหนึ่ง คือพ่อได้ไปคุยและตกลงกับผู้ใหญ่ทางจีนไว้ว่า.. อยากให้จีนช่วยสนับสนุนและส่งเสริมสินค้า “ข้าวหอมมะลิไทย” ที่มีคุณภาพของบางจังหวัดทางภาคอีสาน ซึ่งทางจีนก็ชอบและเห็นด้วย โดยพร้อมจะสนับสนุนลงทุนให้ไทยในระยะยาว และยืนยันว่าจะซื้อในราคาตลาดด้วย โดยทางจีนจะลงทุนในการผลิตและรับซื้อสินค้าข้าวหอมมะลิไทยทั้งหมด”
“เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่และดีมากเลยนะครับพ่อ เกษตรกรในจังหวัดที่ปลูกข้าวหอมมะลิคงดีใจ จะได้พ้นจากความยากจนกันสักที.. เอ๊ะ! แล้วพี่โต้งรู้เรื่องนี้หรือยังพ่อ? พี่โต้งจะต้องดีใจมากๆ เพราะพี่โต้งนี่แกรักและห่วงชาวไร่ชาวนามากๆ นะพ่อ”
“โต้งน่าจะยังไม่รู้นะชัช.. งานนี้พ่อคุยเงียบๆ กับทางจีนบางคน ตั้งแต่สมัยพ่อเป็นนายกฯ”
อืม.. พี่โต้งน่าจะยังไม่รู้จริงๆ แหละ เพราะพี่โต้งไม่เคยคุยผม หรือกับคนในสำนักงานกองเลขาฯ น้าชาติเลย
“แล้วพ่อจะให้ผมทำอะไร? และยังไงล่ะครับ?”
ผมตั้งคำถามในเรื่องนี้กับน้าชาติทันที ด้วยความอยากรู้
“ทางจีนอยากให้ทางไทยกำหนดจังหวัดที่เหมาะกับการผลิตข้าวหอมมะลิที่มีคุณภาพ และตั้งเป็น “สหกรณ์การข้าวหอมมะลิไทย” โดยจีนจะลงทุนให้ไทยทั้งหมด และจะซื้อข้าวหอมมะลิทุกเมล็ดของไทยในราคากำหนดตามท้องตลาดด้วยนะชัช..”
“แต่พ่อมีปัญหา สส. บางคนบางจังหวัด แย่งกันจะปลูกจะตั้ง “สหกรณ์ข้าวหอมมะลิไทย” ทั้งๆ ที่พื้นที่ไม่เหมาะกับการผลิตข้าวหอมมะลิเลย.. ถ้าขืนปลูกกันมั่วแบบนี้ ข้าวหอมมะลิจะคุณภาพด้อยลงอย่างแน่นอน พ่อจึงยังตั้ง “สหกรณ์ข้าวหอมมะลิไทย” ไม่ได้... เรื่องเลยคาราคาซังจนถึงวันนี้นี่แหละชัช..”
“ขืนเป็นแบบนี้มันก็จะยุ่งกันใหญ่น่ะสิพ่อ.. เดี๋ยวโครงการดีๆ ก็จะไม่สำเร็จ แถมเละเทะ ไม่ได้ข้าวหอมมะลิที่มีคุณภาพให้กับทางจีนและลูกค้าทั่วโลกน่ะสิครับ”
“ใช่ชัช.. เพราะงั้นชัชคุยกับโต้งกับทางพวกเรา ช่วยกันแก้ไขเรื่องนี้หน่อยได้ไหม?”
“พ่อครับ.. ผมกับพี่โต้งและพวกเราขอเช็คดูก่อนว่า สส. คนไหนจังหวัดไหนบ้างที่คิดจะผลิตข้าวหอมมะลิและจะตั้ง “สหกรณ์ข้าวหอมมะลิไทย” ทั้งๆ ที่ไม่เหมาะสม แล้วค่อยจะคุยกับพ่ออีกทีนะครับ..”
“ดีเลย.. ได้เรื่องเมื่อไหร่ ชัชหรือโต้งมาบอกพ่อได้เลยนะ.. พ่อจะได้บอกทางจีนเรื่องการตั้งสหกรณ์ผลิตและขายข้าวหอมมะลิไทย”
ระหว่างค้นหาเรื่องการตั้งสหกรณ์ข้าวหอมมะลิ เพื่อผลิตกับขายให้กับทางจีน ก็เกิดความขัดแย้งในเรื่องการตั้งคนเป็นรัฐมนตรีเข้าร่วมกับรัฐบาลในช่วงนั้นพอดี
ในที่ประชุมแกนนำพรรคฯ ที่ผมมีโอกาสเข้าไปนั่งฟัง มีเรื่องที่ผมดันไปเกี่ยวข้องด้วย ก็เพราะมี “ใครบางคน” ค้านไม่ให้ พล.อ. อาทิตย์ กำลังเอก นั่งในตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายเศรษฐกิจ เพราะระแวง “บิ๊กซัน” ที่ถนัดเรื่องความมั่นคงมากกว่า เพราะฉะนั้นจึงมีข่าวว่า “เดอะซัน” อาจจะเอาตำแหน่งรองนายกฯ ฝ่ายเศรษฐกิจไปแลกกับรองนายกฯ ฝ่ายความมั่นคง
ครั้งนั้นมีการถกเถียงกันอย่างเอาจริงเอาจัง ด้วยความเห็นที่แตกต่างกันอย่างรุนแรง ถึงขั้น “บิ๊กซัน” ทุบโต๊ะประชุมด้วยความไม่พอใจ ขณะที่เลขาฯ พรรคขณะนั้นมีท่าทีหนุน “บิ๊กซัน” อย่างเต็มที่ เพราะพ่อท่านเลขาฯ พรรค สนิทกับ “เดอะซัน” เป็นพิเศษมาตั้งแต่ยุคพ่อท่านเลขาฯ ดำเนินธุรกิจบริษัทก่อสร้าง
ผมเองรับทราบเรื่องนี้มาตั้งแต่สมัยเข้าป่า เมื่อกลับจากฝั่งลาวมาที่จังหวัดน่าน มีการสร้างถนนขึ้นไปยังฐานที่มั่นของพรรคคอมมิวนิสต์จังหวัดน่าน ซึ่งทางแกนนำพรรคคอมมิวนิสต์ต่อต้าน เพราะเส้นทางต้องผ่านไร่ข้าวโพดของประชาชนที่หนุนพรรคคอมมิวนิสต์..
ถ้าสร้างถนนได้สำเร็จ อาหารการกินของทหารปลดแอกจังหวัดน่านจะต้องลำบากกันอย่างมาก ตอนนั้น ทปท. (กองทัพปลดแอกประชาชนแห่งประเทศไทย) ต้องกินวันละมื้อเดียว เป็นข้าวผสมข้าวโพดค้างปี ในตอนนั้นผมเองก็ต้องกินข้าวผสมข้าวโพด เป็นอาหารแค่วันละมื้อเช่นกัน..
ดังนั้นการต่อสู้ระหว่างฝ่ายทางการกับ พคท. (พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย) ที่จังหวัดน่าน จึงดุเดือดชนิดยอมกันไม่ได้.. ถนนลาดยางเล็กๆ สายนั้น ราคาต่อกิโลจึงแพงหูฉี่ และมีการส่ง “พ่อใครบางคน” ไปเจรจากับทาง พคท. ว่า “ทางบริษัทสร้างทางจะขนคนจีนฮ่อที่ติดยาเสพติดไปให้ทหาร พคท. หรือทหาร ทปท. ยิงถึงฐานที่มั่น พคท. เลย”
นั่นแป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง ก่อนจะเกิดถนนรุกเขตป่าเขาผ่ากลางฐานที่มั่น พคท. ที่จังหวัดน่าน ซึ่งค่าก่อสร้างต่อกิโลเมตรแพงระยับ และมีการใช้คนจีนฮ่อที่ติดยาเสพย์ติดวิ่งถือเชือกจะจับคอมมิวนิสต์ ถูก พคท. ยิงตายเป็นเบือ..
นี่คือ.. หนึ่งในผลงานที่นำพาความร่ำรวยในวันนี้ของบริษัทก่อสร้างที่มีชื่อเสียงของ “ใครคนหนึ่ง” ที่เคยเป็น “เลขาธิการพรรคหนึ่งในไทย” กับอดีต ผบ.ทบ.ในยุค “แสงตะวันแรงฤทธิ์” เร่งปราบ พคท. หลังกฎหมาย 66/23 ก่อนผมจะเป็น “เจ้าขุนทองคืนเมือง” ครับ
กลับมาเรื่องอุปสรรคที่ทำให้ไม่สามารถตั้งสหกรณ์ข้าวหอมมะลิไทย..
หลังคุยกับพี่โต้งเรื่องสหกรณ์ข้าวหอมมะลิ และเช็กข่าวกับ สส.บางคน จึงได้รู้ว่าเรื่องที่เกิดการแย่งชิงกันอุตลุดก็เพราะบรรดา “แกนนำบางคนในพรรค” นั่นแหละ ที่อยากจะดันทุรังปลูกและตั้ง “สหกรณ์ข้าวหอมมะลิไทย” ในพื้นที่จังหวัดของตน โดยให้ สส. บางคนบางจังหวัด เรียกร้องต้องการอย่างไม่สมเหตุสมผล ซึ่งทางจีนไม่เห็นด้วย เรื่องสหกรณ์ผลิตและขายข้าวหอมมะลิจึงไม่เกิดขึ้นสักที!
นั่นคือเรื่องที่น้าชาติได้ชักชวนจีนให้มาลงทุนในการผลิตและซื้อข้าวหอมมะลิไทย! แต่ “นักการเมือง” ดันแก่งแย่งกันชนิดไม่ลืมหูลืมตา ดูพื้นที่ว่า “ความเหมาะ” หรือ “ไม่เหมาะ” กับการปลูกข้าวหอมมะลิ จนส่งผลให้ “ชาวนา” พลาดโอกาสที่จะ “กินดีอยู่ดี” ไปอย่างน่าเสียดายอย่างยิ่ง...
โอ!.. นี่หรือ สส. ที่หาเสียงว่า จะทำและเสียสละทุกอย่างเพื่อประชาชนได้อยู่ดีกินดี? แต่กลับกลายเป็น “ตัวการ” เป็น “ต้นเหตุ” ทำให้ชาวนาที่ยากจนอยู่แล้วต้องทวีความยากจนยิ่งขึ้นไปอีก
โครงการ “สหกรณ์ข้าวหอมมะลิไทย” ของน้าชาติ ที่จีนจะลงทุน และจะซื้อข้าวหอมมะลิไทยทุกเมล็ดในราคาตลาด จึงไม่เกิดในไทยจนวันนี้!