“สอดแนมการเมือง”
“ชัชวาลย์ ชาติสุทธิชัย”
ครั้งหนึ่ง.. ช่วงเฟ้นหา “หัวหน้าพรรคชาติพัฒนา” ห้วงที่สุขภาพน้าชาติไม่แข็งแรง และน้าชาติเตรียมไปรักษาตัวผมได้นั่งรถ Jaguar ไปกับน้าชาติ เพื่อพบปะบุคคลสำคัญหลายคน ผมได้ถามน้าชาติว่า
“พ่อ.. หัวหน้าพรรคพ่อมีสเปกเช่นไรครับ?”
น้าชาติครุ่นคิดชั่วครู่.. แล้วตอบผมด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า..
“เบื้องต้น.. หัวหน้าพรรคการเมืองต้องเห็นเงินเป็นก้อนอิฐ.. มีจิตใจเสียสละ.. ถ้าหัวหน้าพรรคเห็นเงินเป็นเงินและเห็นแก่ตัว.. พรรคจะอยู่ไม่ได้ ถึงอยู่ได้ก็อยู่ได้ไม่นาน หัวหน้าพรรคที่ดีต้องหาเงินเข้าพรรคเพื่อดูแล ส.ส. กับคนทำงานให้พรรคด้วย ยิ่งถ้าเห็นเงินเป็นเงินของกู ยึดประโยชน์ตัวกับครอบครัวเป็นหลัก.. พ่อเชื่อว่า ถ้ามีหัวหน้าพรรคเช่นนั้น.. ไม่ช้าก็เร็วพรรคต้องแตกสลายแน่หัวหน้าพรรคการเมือง ต้องมีคุณสมบัติพร้อมเป็นนายกฯ และต้องมีความรู้เท่าทันโลก ไม่โง่ทำให้ชาติไทยอายชาวโลกด้วยนะชัช”
ห้วงนั้นน้าชาติชวนผมตระเวณไปพบปะพูดคุยกับบุคคลสำคัญๆ ที่เชี่ยวชาญทางเศรษฐกิจ และมีความรู้ทางการเมืองพอที่จะเป็นหัวหน้าพรรคการเมืองกับเป็นนายกฯ ซึ่งมีทั้งนายทหารใหญ่ นายแบงค์ใหญ่ และนักธุรกิจใหญ่ แต่สุดท้าย.. น้าชาติก็สรุปกับผมว่า
“เฮ้อ!.. เจอคนพอมีความรู้จะเป็นนายกฯ ได้บ้าง แต่... มันยังเห็นเงินเป็นเงินทั้งนั้นเลยชัช.. พ่อคิดถึงใครคนหนึ่งที่เป็นหัวหน้าพรรคก็ได้ เป็นนายกฯ ก็ดี.. และเห็นเงินเป็นก้อนอิฐด้วย.. แต่เขาไม่เล่นการเมืองอย่างจริงจัง ตำแหน่งหัวหน้าพรรคหรือนายกฯ กับรัฐมนตรีอะไรก็ไม่เอา.. คนนี้ชัชก็รู้จักและสนิทด้วย”
คำพูดทิ้งท้ายของน้าชาติ.. ทำให้ผมถามกลับทันควันด้วยความอยากรู้ “เอ๊ะ!.. ใครครับพ่อ?”
“สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง ไงชัช!!!” น้าชาติพูดชื่อชายคนนั้น
ใช่! ผมรู้จักคุณ “สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง”! เพื่อนรุ่นพี่ ร่างสันทัด ผมขาวสลวย แข็งแรง อารมณ์ดี ใจกว้าง พูดเสียงดังฟังชัด พี่สวัสดิ์เป็นคนสนุก สาวๆ บางคนบอกพี่สวัสดิ์ทะลึ่งบ้าง-ทะเล้นบ้าง และมักมีเรื่องเล่าที่ตลกขบขันเสมอ พี่สวัสดิ์ชอบสะสมรถคลาสสิค รถของอดีตนายกฯ เวียดนามใต้ “เหงียน วัน เทียว” ก็อยู่ในคอลเล็คชั่นรถของพี่สวัสดิ์.. (เรื่องเล่าพี่สวัสดิ์มีมากมาย ไว้ผมจะเล่าให้ฟังภายหลังนะครับ)
“อืม.. พ่อพูดถูก.. เสียดายพี่สวัสดิ์ไม่เล่นการเมือง.. พ่อให้ตำแหน่งรัฐมนตรีอะไร พี่สวัสดิ์ก็ไม่เอา”
ผมนึกถึงเพื่อนรุ่นพี่ “สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง” ที่น้าชาติ-พี่โต้งชื่นชม ถึงกับเคยเสนอตำแหน่งให้เป็นทั้งหัวหน้าพรรคและรัฐมนตรี แต่พี่สวัสดิ์ปฏิเสธครับ
ผมรู้เรื่องพี่สวัสดิ์เป็นหนี้แสนกว่าล้านบาท ผลจากรัฐบาล “บิ๊กจิ๋ว” ประกาศลดค่าเงินบาท จนพี่สวัสดิ์ต้องประกาศทั้งต่อเจ้าหนี้และสาธารณชนว่า “ไม่มี-ไม่หนี-ไม่จ่าย” พี่สวัสดิ์สมกับมีจิตใจเป็นนักเลงตัวจริงโดยแท้!
พี่สวัสดิ์เป็นนักสู้ที่น่ายกย่องครับ พี่สวัสดิ์เล่าให้ผมฟังว่า เขาได้ประกาศในหมู่เพื่อนๆ ว่า “เพื่อนที่เป็นหนี้คนไหนฆ่าตัวตาย กูจะไม่ไปงานศพมัน เพราะรัฐบาลทำให้คนทำธุรกิจเป็นหนี้ คนเป็นหนี้ไม่ใช่คนผิด และไม่ใช่อาชญากร เพื่อนคนไหนเป็นหนี้แล้วฆ่าตัวตาย กูขอประกาศว่าจะไม่ไปงานศพมัน!”
ช่วงวิกฤตต้มยำกุ้งนั้น พี่สวัสดิ์สั่งให้ปิดตายหน้าต่างทุกบานในห้องทำงาน ป้องกันไม่ให้เพื่อนที่มาปรับทุกข์ทำอัตวินิบาตกรรม เพราะคนเป็นหนี้มักใช้แค่เสี้ยววินาทีฆ่าตัวตาย!!!
พี่สวัสดิ์เป็นคนรับผิดชอบอย่างสูง คิดและทำทุกวิธีเพื่อแก้ปัญหาหนี้ ด้วยความเด็ดขาด พร้อมเผชิญกับทุกปัญหา คุณสมบัติของพี่สวัสดิ์นี่แหละที่น้าชาติและพี่โต้งชื่นชม อยากจะให้เป็นหัวหน้าพรรคชาติพัฒนา พรรคที่น้าชาติรัก
เมื่อวันเวลาผ่านไป ได้พิสูจน์แล้วว่า น้าชาติมองคนไม่ผิดจริงๆ คุณสวัสดิ์ หอรุ่งเรือง คือคนที่สังคมไทยยอมรับและจารึกในความฉลาด แกร่ง ยืนหยัด ห้าวหาญ ไม่ท้อแท้ท้อถอย จนสามารถแก้ปัญหาหนี้สินแสนกว่าล้านบาทได้สำเร็จ
เมื่อพูดถึงหนี้ก้อนโตของพี่สวัสดิ์ ทำให้ผมหวนนึกถึงความเมตตาของน้าชาติ ที่ดูแลผมดั่งเครือญาติ เช่นวันหนึ่งผมมากินมื้อเที่ยงที่บ้านราชครูช้า เพราะ BM ซีรีย์ 3 มือสองของผมเสียบนทางด่วน.. พอน้าชาติเจอหน้าก็ถามผมทันทีว่า ทำไมมาช้า? หลังทราบเหตุผล น้าชาติก็เดินไปหยิบกุญแจรถ Land Rover ยื่นให้ผมพร้อมพูดว่า “ชัชเอารถพ่อคันนี้ไปใช้นะ!”
รถ Land Rover สีเขียวคันนั้นมิใช่รถรุ่นใหม่ แต่ผมถือเป็น “รถหรู” ที่ยังสวยและราคาแพงไม่เหมาะกับฐานะผมครับ.. เมื่อผมขับกลับถึงหมู่บ้านพงษ์เพชร ถนนแจ้งวัฒนะ ปรากฎว่ารถใหญ่เกินจะจอดในบ้าน ผมจึงต้องจอดไว้หน้าบ้าน!..
คืนนั้น ผมนอนไม่หลับ ต้องเดินมาดูรถของน้าชาติบ่อยครั้ง เพราะกลัวจะโดนขโมยหรือถูกเฉี่ยวชน ผมนึกถึงคำพังเพย มีทองเท่าหนวดกุ้ง นอนสะดุ้งจนเรือนไหว ขึ้นมาทันที
รุ่งเช้าราว 9 โมง ผมนำรถมาที่บ้านราชครู น้าชาติยังไม่ลงมาจากชั้นบน แต่มี ส.ส.พี่สมาน ภุมมะกาญจนะ นั่งรอพบน้าชาติ เมื่อผมวางกุญแจรถ Land Rover บนโต๊ะอาหาร เพื่อเตรียมจะคืนรถให้น้าชาติ
“ชัช กุญแจรถใครน่ะ?” พี่สมานถามผม
“กุญแจรถน้าชาติให้ผมใช้ครับพี่ แต่รถใหญ่เข้าประตูบ้านผมไม่ได้.. ผมจะเอามาคืนน้าชาติครับพี่”
พี่สมานเอื้อมมือมาหยิบกุญแจรถไป และพูดกับผมว่า “ชัช.. งั้นพี่ขอเอารถไปใช้ ชัชบอกกับพี่ชาติด้วยว่า พี่สมานเอารถไปใช้ที่จังหวัดของพี่แทนชัชนะ” แล้วพี่สมานก็ถือกุญแจรถผลุนผลันออกจากบ้านราชครูไป
“อ้าว! ชัชมาแล้วหรือ?”
“ครับพ่อ.. ผมเอารถมาคืนพ่อ เพราะมันใหญ่เข้าจอดในบ้านไม่ได้ กลัวจะเบียดจนรถพ่อเป็นรอย รถพ่อมันแพง ผมเลยเอามาคืน.. แต่พี่สมานเอากุญแจรถพ่อไป พี่เขาให้ผมบอกพ่อว่า เขาขอเอาไปใช้ที่จังหวัดเขาครับ”
น้าชาติไม่ปริปากพูดอะไรเลยสักแอะ.. หลังมื้อเที่ยงดื่มกาแฟเสร็จ น้าชาติพูดกับผมว่า “ชัชไปดูรถที่พ่อชอบและเคยใช้ด้วยกัน”
เราเดินไปที่โรงรถอพาร์ทเมนท์ที่ทำงานของสำนักเลขาฯ น้าชาติพาผมมายืนอยู่ที่รถ Citroen สีเงินรูปทรงรถคล้าย “กบหมอบ”
“ชัช.. นี่เป็นรถที่พ่อชอบและเคยใช้ประจำ.. เป็นรถดีมากของฝรั่งเศส.. พ่อไม่ขายหรือให้ใครใช้นะ ชัชเอาซีตรองคันนี้ของพ่อไปใช้เลยนะ”
น้าชาติเข้าไปนั่งที่คนขับ และเรียกให้ผมไปนั่งเบาะด้านข้าง จากนั้นน้าชาติก็สตาร์ทรถ บอกผมว่า “สตาร์ทรถติดแล้ว.. ชัชอย่าเพิ่งออกรถนะ.. ต้องรอให้รถยกตัวเองขึ้นและลงก่อน”
ผมนั่งฟังน้าชาติอธิบายวิธีใช้รถซีตรอง ก่อนจะพูดกับน้าชาติว่า “โอ๊ยพ่อ! ซีตรองเนี่ย.. กระบวนการใช้ยุ่งยากจัง.. ต้องรอรถยกตัวขึ้นลงก่อนแบบนี้ ถ้าใครมายิงผมก็ตายน่ะสิ.. เพราะหนีไม่ทัน.. รถนี้ไม่เหมาะกับผมครับพ่อ”
น้าชาติฟังแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วย “อืม.. แล้วชัชจะใช้รถอะไรดีล่ะ?”
น้าชาติบ่นพึมพำด้วยห่วงใย ก่อนที่ผมจะพูด “พ่อไม่ต้องห่วง ไม่ต้องหาหรือให้รถผมครับ ผมจะใช้บีเอ็มซีรีย์ 3 คันเก่าที่ซ่อมจะเสร็จแล้วครับ”
เป็นอันว่า จบเรื่องรถที่ต้องใช้ในวันนั้น จนกระทั่งวันหนึ่ง พี่จ้ำ คุณวันนิวัติ ศรีไกรวิน เจ้าของบริษัทตัวแทนจำหน่ายรถ Volvo ในไทยและเพิ่งจะเป็นตัวแทนจำหน่าย Jeep Cherokee ที่ผมชอบรูปทรงของมัน พี่จ้ำนำรถมาให้น้าชาติดู แต่น้าชาติบอกพี่จ้ำว่า “ผมไม่ใช้เชโรกีรุ่นธรรมดานี้นะ ผมอยากใช้เชโรกีรุ่นใหญ่ จ้ำเอารุ่นนั้นมาขายเมื่อไหร่ค่อยเอามาให้ผมดีกว่า”
“ถ้าพ่อไม่ใช้.. ขอผมใช้แทนนะพ่อ” พี่จ้ำหันมาพูดกับผมทันทีว่า “ถ้าชัชจะใช้ พี่ลดราคาให้ครึ่งคัน”
ไม่ทันที่ผมจะตอบรับอะไร “ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย” ที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วย ก็พูดขึ้นว่า..
“ผมขอเป็นคนดูแลอีกครึ่งคันให้กับพี่ชัชที่ปรึกษาของผมครับท่านนายกฯ ชาติชาย”
นั่นทำให้ผมได้ใช้รถ Jeep Cherokee แบบโชคดีจัง ตังค์อยู่ครบ!!!