“ธรรมเทียม-ธัมมชโย.. ลัทธิโกยเงิน”!!!

“สอดแนมการเมือง”
“ชัชวาลย์ ชาติสุทธิชัย”


ผมเข้าป่าตั้งแต่ปี 2519 ถึงปี 2526 นาน 6-7 ปี ก่อนจะกลับมาทำงานบริษัทด้านศิลปะ ลีลาอาร์ต ของเพื่อนรุ่นพี่ คุณสมชัย หัตถกิจโกศล ศิลปินผู้ร่วมก่อตั้งองค์กร “แนวร่วมศิลปินแห่งประเทศไทย” หลัง 14 ตุลาคม 2516

“ลีลาอาร์ต” ตั้งอยู่ริมถนนเพลินจิต ตรงข้ามโรงเรียนมาแตร์เดอี ผมเริ่มจากเป็นผู้จัดการบริษัทแห่งนี้ ส่วนอดีตอาจารย์ ม.ธรรมศาสตร์ อ.ยุพา ชุมจันทร์ เป็นเลขาฯ ผม

สมชัย หัตถกิจโกศล เป็น จิตรกร จากการฝึกวาดภาพด้วยตนเอง ไม่เคยผ่านการศึกษาไม่ว่าจะที่ “เพาะช่าง” “ช่างศิลป” หรือ “มหาวิทยาลัยศิลปากร” แต่ด้วยพรสวรรค์ทั้งความคิดและการฝึกฝน ทำให้ฝีมือการวาดภาพจิตรกรรม ทั้งการใช้สีและทีแปรง(พู่กัน)ที่โดดเด่นเฉพาะตัว ทำให้พี่สมชัยสามารถสร้างชื่อเสียง จนเป็น “จิตรกร” ที่โด่งดังคนหนึ่งของประเทศไทยในยุคนั้น

จากนั้น พี่สมชัยได้พัฒนาตัวเองไปทำงานทางด้านปฏิมากรรม สร้างผลงานปั้นที่สวยงามมากมาย จนครั้งหนึ่ง คณะผู้มอบรางวัลออสการ์ ได้มาว่าจ้างให้พี่สมชัย หล่อ รางวัลออสการ์ ไปแจกในการประกวดรางวัลงานใหญ่ที่เมืองมะกัน!

ต่อมา พี่สมชัยได้พัฒนาตัวเองต่อยอดขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง ด้วยการเดินทางไปเรียนวิชาการปั้นและเทคนิค “การทำหุ่นขี้ผึ้ง” จาก “สถาบันมาดามทุสโซ” ที่ประเทศอังกฤษ สถาบันซึ่งโด่งดังเรื่องการสร้างหุ่นขี้ผึ้งในระดับโลก จนประสบความสำเร็จ ถือได้ว่า พี่สมชัยเป็น “ปฎิมากรหุ่นขี้ผึ้งคนแรกของไทย”!

แต่น่าเสียดายอย่างยิ่ง ที่แผนการจัดสร้างหุ่นขี้ผึ้งชุดประวัติพุทธศาสนาไทย และประวัติศาสตร์ไทย ที่ผมกับพี่สมชัยได้วางแผนเตรียมการจะสร้าง ไม่ทันได้ลงมือ.. พี่สมชัยก็มาเสียชีวิตก่อนวัยอันควร!!!

บทความนี้.. ผมจึงขอนำผลงานบางส่วนของศิลปิน สมชัย หัตถกิจโกศล ที่สร้างสำเร็จแล้วเมื่อสมัยผมทำงานอยู่ที่ “ลีลาอาร์ต” มาให้ท่านผู้อ่านได้รับรู้ครับ..

หนึ่งในผลงานปฏิมากรรมของ สมชัย หัตถกิจโกศล คือ อนุสาวรีย์ ปรีดี พยมยงค์ ที่ตั้งอยู่หน้า ตึกโดม ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมัย คุณหญิงนงเยาว์ ชัยเสรี เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัย

ส่วนงานปั้นหุ่นขี้ผึ้งของพี่สมชัย เริ่มจากการปั้นหุ่นขี้ผึ้งภาพเหมือน หลวงปู่ชอบ เกจิอาจารย์ชื่อดังสายอาจารย์มั่น เรื่องนี้ เริ่มต้นกันที่บ้านพักของ พล.อ.อ. พโยม เย็นสุดใจ แถวดอนเมือง ซึ่งมักถูกใช้เป็นสถานที่แสดงธรรมของบรรดาเกจิอาจารย์ชื่อดัง สาย หลวงปู่มั่น ที่มักรับนิมนต์ให้มาแสดงธรรม และเปิดโอกาสให้พุทธศาสนิกชนได้มากราบไหว้รับพรแทบทุกสัปดาห์

ด้วยศรัทธาของชาวพุทธ จึงมีการเริ่มทำหุ่นขี้ผึ้งของ หลวงปู่ชอบ ตามด้วย หลวงปู่หลุยส์ และ หลวงปู่ดุลย์” ฯ

ส่วนหุ่นขี้ผึ้งชุดประวัติศาสตร์ไทย เริ่มแสดงชุด ในหลวงรัชกาลที่ 5 ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่ “ทรงเลิกทาส” โดยจัดแสดงผลงานที่ ศูนย์การค้าเซ็นทรัลลาดพร้าว แต่จัดแสดงได้ชั่วระยะหนึ่ง ก็เกิดปัญหา เจ้าของสถานที่จัดแสดงจะให้ยกเลิกงานก่อนเวลากำหนด.. ผมจึงได้ขอให้ คุณพินิจ จารุสมบัติ เพื่อนนักการเมืองที่เคยเข้าป่าหลัง เหตุการณ์นองเลือด 6 ตุลา 2519 ที่สนิทกันให้ช่วยเหลือ..

คุณพินิจ เคยเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนเดียวกันกับ คุณสุทธิเกียรติ์ จิราธิวัฒน์ ผู้บริหารห้างเซ็นทรัลลาดพร้าว โดยผมต้องการใช้สถานที่จัดแสดงให้จบตามกำหนดการเดิม คุณพินิจก็ได้ช่วยเจรจากับคุณสุทธิเกียรติ์ จนสำเร็จตามที่ผมต้องการ ผมต้องขอขอบคุณ คุณพินิจ จารุสมบัติ เพื่อนสนิทที่มีน้ำใจดีต่อเพื่อน ๆ ทุกคนไว้ ณ โอกาสนี้อีกครั้ง..

หลังจากนั้น ผมก็ได้รู้จักสนิทสนมกับผู้บริหารเครือเซ็นทรัลหลายคน โดยเฉพาะ พี่วันชัย จิราธิวัฒน์ (เสียชีวิตไปแล้ว) และลูกชายคนโต คุณวัฒน์ จิราธิวัฒน์ ที่ชอบทำบุญกุศล รวมทั้ง คุณสุทธิธรรม จิราธิวัฒน์ ซึ่งภรรยาเป็นน้องสาวเพื่อนคนหนึ่งของผม “หนึ่งในดาวรุ่ง” ที่ทำงานอยู่ที่ ธนาคารไทยพาณิชย์

ครั้งหนึ่ง คุณสุทธิธรรม กับเพื่อนรุ่นพี่ผม บรรณวิทย์ วิญญรัตน์ (เสียชีวิตแล้ว) รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์ ที่สนิทกับผม ทั้งสองคนได้ขอให้ผมช่วยในบางเรื่องเกี่ยวกับ “ไอทีวี” สมัยผมเป็นที่ปรึกษาของ รมว. คลัง ดร.สุรเกียรติ เสถียรไทย จนสำเร็จเป็นที่เรียบร้อย..
เรื่องปั้นหุ่นขี้ผึ้งของพี่สมชัยนั้นมีเรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย เช่น ครั้งหนึ่งมี “คน” ของ “วัดธรรมกาย” ได้โทรศัพท์ติดต่อขอให้ “ธัมมชโย” มาดูฝีมือการปั้นหุ่นขี้ผึ้งของพี่สมชัย และคุยเรื่องงานที่จะร่วมกันทำในอนาคต โดยได้นัดหมายกันวันหนึ่งในเวลาบ่ายสองโมงที่วงเวียนหลักสี่ ทางไปถนนรามอินทราอันเป็นสถานที่ปั้นหุ่นขี้ผึ้งของพี่สมชัย

ตอนนั้น ผมไม่รู้จักธัมมชโยและวัดธรรมกายเลย แถมหลงคิดว่า ธรรมกายก็แค่นิกายหนึ่งเท่านั้น ผมจึงมิได้ให้ความสนใจเท่าใดนัก ทำให้ผมไปถึงวงเวียนหลักสี่ล่าช้ากว่ากำหนดนัดหมายเกือบครึ่งชั่วโมง

เมื่อไปถึงวงเวียนหลักสี่.. สิ่งที่เห็นเล่นเอาผมงงงวย เพราะริมวงเวียนหน้าโรงพักหลักสี่ มีรถเบนซ์จอดรอเป็นขบวนยาวเหยียด ผมฉุกคิดในใจว่า “อืม.. ลัทธิธรรมกายนี่ไม่ใช่นิกายธรรมดาเลยนี่หว่า!”

ผมขับรถนำขบวนรถของคณะวัดธรรมกาย ไปถึงที่ทำงานทำหุ่นขี้ผึ้งของพี่สมชัย ซึ่งตอนนั้นมีงานหุ่นขี้ผึ้งตัวอย่างภาพเหมือนของพระอาจารย์ หลวงปู่ชอบ ที่คนไทยเคารพนับถืออย่างสูง ซึ่งพี่สมชัยทำงานชิ้นนี้ได้เหมือนจริงเอามากๆ เสียด้วย
หลังธัมมชโยกับคณะได้ชมผลงานพี่สมชัยอย่างใกล้ชิดแล้ว ธัมมชโยได้กล่าวเชิญให้พี่สมชัยกับผมไปเยี่ยมและพูดคุยกันที่วัดธรรมกาย ซึ่งต่อมาพี่สมชัยกับผมก็ได้เดินทางไปเยือนวัดธรรมกายโดยมิได้บอกกล่าวให้ธัมมชโยรู้ล่วงหน้า
หลังจากคุยกับธัมมชโยแล้ว ผมกับพี่สมชัยได้กลับมานั่งคุยกันอย่างจริงจังอีกครั้งที่ ลีลาอาร์ต..
“พี่สมชัยคิดอย่างไร? เรื่องวัดธรรมกาย?” ผมยิงคำถามอย่างตรงไปตรงมาก่อนเลย..

“ชัช.. ธัมมชโยนี่สอนพิลึกๆ นะ.. บอกว่าบริจาคเงินมากก็จะได้บุญมาก เท่าที่พี่รู้พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนอย่างนี้นี่นา..”
พี่สมชัยเปิดเผยตัวตนและความเห็นที่ขัดกับธัมมชโยก่อนจะถามผมกลับว่า
“แล้วชัชคิดอย่างไรล่ะ ตรงกับพี่หรือตรงกับธัมมชโย?” ถามแบบนี้ผมก็เลยตอบตรงๆ ว่า

“เรื่องนี้ผมเห็นตรงกับพี่สมชัยครับ.. คนรวยถวายเงินเยอะได้บุญมาก.. แล้วคนจนเงินน้อยแต่ทำบุญตลอดด้วยใจ ได้บุญน้อยกว่าคนรวยงั้นเหรอ.. พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนแบบนี้แน่.. แล้วใครสอนธัมมชโยล่ะ?”

พี่สมชัยยกแก้วชาร้อนขึ้นดื่มอึกใหญ่ แล้วจึงพูดต่อถึงเรื่องที่เพิ่งคุยกับธัมมชโย..

“โครงการพิพิธภัณฑ์พุทธศาสนา ที่ชัชเสนอไอเดียให้กับธัมมชโยพี่ว่าดีมาก ที่ว่า.. อินเดียมีแต่สถานที่ทางศาสนาพุทธ ส่วนไทยเรากำลังจะสร้างพุทธประวัติอย่างเต็มรูปแบบ ตั้งแต่พระพุทธเจ้าประสูติจนบรรลุธรรมใต้ต้นโพธิ์..ฯลฯ”

“พี่ว่า ถ้าทำสำเร็จ ชาวพุทธทั่วโลกจะต้องเดินทางมาศึกษาพุทธประวัติในไทยกันเยอะมาก.. แต่ทำไมท่านธัมมชโยถึงพูดว่างานนี้จะได้เงินเยอะมาก พี่ไม่สนใจเรื่องเงินนะชัช.. งานนี้พี่บอกตรงๆ พี่ขอไม่ทำนะ.. ที่ท่านบอกกับชัชว่า.. ทางคุณมีฝีมือ ทางเรามีเงิน มีที่ให้ทำ ให้แสดงอย่างเต็มที่ และถ้าทำตามที่ชัชเสนอสำเร็จ.. ทางเราก็ชนะพุทธมณฑลอย่างแน่นอนเลย.. ธัมมชโยมีปัญญาแค่-หลงเงิน ปัญญาผิดๆ แบบนี้ วัดธรรมกายยิ่งโด่งดังก็ยิ่งทำร้ายธัมมชโยและวัดธรรมกาย เพราะมุ่งแต่เอาชนะกันเอง”

พุทธศาสนา คือ เส้นทางปัญญาของผู้ให้มิรู้จบ! ธรรมกาย คือ เส้นทางเพื่อโกยเงินมิรู้พอ!! ธรรมกาย..เดินทางคลั่งเงิน เมินธรรมแท้!!! ธัมมชโยยิ่งคลั่งเงิน ยิ่งคลั่งแสง แสงยิ่งมลายหาย... ธัมมชโย.. มิได้สอน “แก่นพุทธศาสนา” เมื่อพี่สมชัยไม่ทำ.. ผมก็ทำไม่ได้.. ผมได้แค่คิด! งาน“หุ่นขี้ผึ้งธรรมกาย” จึงปิดฉากลง.. ธัมมชโย.. เส้นทางดังกลวงจึงเป็นได้แค่ “ดาวไถ”!!!