.
“ฝันให้ไกล ไปให้ถึง..” คำสวยและคมขลังของ วัฒน์ วรรลยางกูร นักเขียนดัง ยังเป็นวลีที่กระตุ้นต่อมความรู้สึกนึกคิดของใครต่อใครให้คึกคักมีชีวิตชีวา มองไปข้างหน้าอย่างมีความหมาย...
แม้ว่าหลายครั้งแห่งความคึกคัก การวาดหวังของเราจะจบลงด้วยคำว่า “วืด” หรือ “แห้ว” แล้วแต่กรณี...แถมบางครั้งถูกไอ้เพื่อนใจร้ายประเคนหมัดเท้าเข่าศอกซ้ำเติมอีกต่างหากว่า.....(เสือก) ฝัน (เสีย) ไกล แต่ไปไม่ถึง...
แต่ใช่หรือไม่ว่า...ลึกลงไปในความรู้สึก เราจะรู้สึกภูมิใจที่ได้ฝัน ได้ล่าฝัน ได้ลงมือปฏิบัติความฝันอันไกลนั้น...แทนที่จะยอมจำนนหรือนอนงอมืองอเท้าสมองหลับใหลอยู่กับความเปล่าว่าง...
เอ๊ะ...กี่บรรทัดแล้วนี่ ยังน้ำท่วมทุ่งอยู่ได้ ไม่เข้าเรื่องสักที..
อย่างนี้ครับท่านผู้อ่าน ผมกำลังรู้สึกตื่นเต้นหัวใจเต้นแรงเอามากๆ เมื่อเปิดอ่านพ็อกเกตบุ๊กชื่อ “กำปั้นสะท้านภพ -พงษ์ศักดิ์เล็ก กระทิงแดงยิม” ที่คุณพี่มะเดื่อ “ธีรพัฒน์ อัครเศรณี” เป็นบรรณาธิการ เรียบเรียง..
ที่หัวใจมันเต้นตูมตามนี่ไม่ใช่เพราะ ทึ่งกับชีวิตเด็กซ่อมรถจากโคราช ครอบครัวพ่อแม่แยกทาง หัดชกมวยตั้งแต่อายุ 11 จนก้าวสู่บัลลังก์โลก เป็นแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต ของสถาบันหลักอย่างสภามวยโลก (WBC) ของ พงษ์ศักดิ์เล็ก กระทิงแดงยิม เจ้าของชื่อจริง “พงศกร วันจงคำ” หรือ “กร”
แต่ตื่นเต้นระทึกยิ่งก็เพราะ “เสี่ยเน้า” วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของพงษ์ศักดิ์เล็กประกาศในพ็อกเกตบุ๊กของคุณพี่มะเดื่อว่า..
“ถึงตอนนี้ผมได้วางอนาคตช่วงสุดท้ายขอ งกรไว้ โดยภายในปี 2550 ตั้งเป้าจะป้องกันเข็มขัดให้ได้ถึง 20 หน เพื่อทำลายสถิติของเขาทราย กาแล็คซี่ ซึ่งทำไว้ 19 ครั้ง จากนั้นเป้าหมายสุดท้ายคือการโค่นสถิติป้องกันแชมป์สูงสุดตลอดกาลของโจหลุยส์ 25 ครั้งลงให้ได้ ก่อนที่กรจะอำลาเวทีไป...”
และ “ผมอยากให้เขาชกอีกสัก 2 ปีเศษๆ อายุประมาณ 32 ค่อยแขวนนวม แล้วถ้าพงษ์ศักดิ์เล็กสามารถป้องกันให้ได้ถึง 26 ครั้งจริงๆ นั้น ผมเชื่อว่าจะเป็นสถิติที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาล ต่อให้อีก 30 ปีข้างหน้า ก็ไม่มีนักมวยคนใดทำได้อีก...”
เรียกได้ว่าเสี่ยเน้าแก “ฝันไกล” ถึงขั้นจะให้เจ้าพงษ์ศักดิ์เล็กเหนือ “โจหลุยส์” โน่น “เลย...แต่ด่านแรกก่อนจะลบสถิติโลกต้องลบสถิติประเทศไทยของเจ้าระ “เขาทราย” ให้ได้เสียก่อน...
ผมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นล่วงหน้า...
หลายปีก่อนยังจำหัวใจตัวเองได้ดีว่า การป้องกันแชมป์ครั้งที่ 19 นัดสั่งลาผืนผ้าใบของเขาทราย ผมชมการชกของเขาทรายกับผู้ท้าชิงด้วยความตื่นเต้นกว่าทุกครั้ง บางเสี้ยวบางยกตอนเขาทรายโดนถลุงนอกจากจะพลอยตัวงอตัวโก่งแล้ว หัวใจแทบจะหยุดเต้นไปด้วย...
ก่อนที่สุดท้ายเขาทรายจะปิดฉากได้อย่างสวยสดงดงาม...19 ครั้ง พอเพียงและเพียงพอสำหรับเขา...
ไม่รู้สิ เชียร์เขาทราย “ซ้ายทะลวงไส้” แล้วรู้สึกได้ดั่งใจ พอใจที่เขารู้จักพอ...
แคสเซียส เคลย์, ซูการ์เรย์ เลียวนาร์ด และชาเวท...ที่ผมทุ่มใจเชียร์ก็ยังสู้ไม่ได้..สู้ไม่ได้ตรงที่สามนักชกนามก้องโลกล้วนแต่ปิดฉากตัวเองลงด้วยความพ่ายแพ้บอบช้ำ... จะว่าเพราะไม่รู้จักพอ...ประมาทกับคำว่าพ่ายแพ้.....ก็น่าจะพูดได้...
เศร้า..! นึกขึ้นมาทีไรได้แต่ เศร้าและเสียดายไม่หาย..!!
ยอมรับว่ากรณีของเจ้ากรหรือ “พงษ์ศักดิ์เล็ก” ผมไม่ได้ติดตามการชกทุกนัด ยังไม่ถึงขั้นแอบเป็นแฟนคลับของเขา แต่ทุกครั้งที่ได้ชมก็เชียร์สุดใจขาดดิ้น นี่ถ้าไม่รู้ว่าเขาป้องกันแชมป์มาได้ 17 ครั้งแล้ว และกำลังเดินหน้าทำลายสถิติเขาทราย ผมก็คงไม่สนใจบันทึกไว้ในหมวดหนึ่งของความตื่นเต้นหรอก...
เมื่อเดินหน้าประกาศอย่างนี้แล้วก็ต้องตามไปเชียร์ ตามไปลุ้นกันให้ถึงฝั่งฝัน...
กำปั้นกลมๆ ก็เหมือนลูกบอลหรือลูกกอล์ฟกลมๆ นั่นแหละ ไม่เข้าใครออกใคร... บางครั้งตั้งใจมากก็ผิดพลาดมาก เดิมพันลบสถิติ 19 ครั้งของเขาทราย จะกลายเป็นแรงกดดันโดยไม่รู้ตัวของเจ้ากรหรือไม่ ผมก็ไม่อาจทราบได้ แต่เชื่อว่าระดับนี้แล้วคงรู้จักรักษาสมดุล...
สิ่งที่ผมเป็นห่วงอีกประการหนึ่งก็เห็นจะเป็น..อายุที่มากขึ้น (29 ปี) ของพงษ์ศักดิ์เล็ก อาจจะเป็นอุปสรรคโดยธรรมชาติ...ความหนักหน่วงรวดเร็วจะยังเหมือนเดิมหรือไม่ แม้นัดล่าสุด (ครั้งที่ 17) เมื่อวันที่ 6 เม.ย.ที่ผ่านมาที่สระบุรี เขาชนะน็อกผู้ท้าชิงจากญี่ปุ่น โทโมโนบุ ชิมิสึ แต่นัดหน้าต้องเดินทางไปประหมัดกับคู่รักคู่แค้นอย่าง “ไดสึเกะ นาอิโตะ” ที่แดนอาทิตย์อุทัยแล้วยิ่งเสียวไส้...
“นาอิโตะ” แพ้เจ้าพงษ์ศักดิ์มาสองครั้งแล้ว เขาคงไม่ยอมแพ้เป็นครั้งที่สามเป็นแน่...
คิดแค่นี้ก็ชวนให้ระทึกว่า กว่าจะไปถึงครั้งที่ 20 เพื่อเหนือกว่าสถิติของเขาทราย พงษ์ศักดิ์เล็กจะต้อง
ฝ่าด่านหินอีก 3 ครั้ง ซึ่งน่าจะลุ้นไหว...แต่หากลบสถิติของโจหลุยส์ ต้องชนะรวดอีก 9 ครั้ง..ต้องถามดังๆ ว่า จะไหวเร้อ..!?
ผมเลยขอส่งเสียงดังๆ มาตรงนี้ว่า ถ้าผ่านครั้งที่ 20 ไปได้ แม้จะฝันไกลจะไปให้ถึงครั้งที่ 26 แต่หากไปไม่ไหว ไปไม่ถึงแน่ก็ต้องหยุด...ผมไม่อยากเห็นเจ้า “พงษ์ศักดิ์เล็ก” ซึ่งอ่านประวัติชีวิตของเขาแล้วเป็นนักมวยที่มีวินัย รู้จักตัวเอง รู้จักคำว่า “พอเพียง” มัธยัสถ์ กตัญญู...ปิดฉากสุดท้ายบนเวทีผืนผ้าใบด้วยความบอบช้ำ....
ครับ วันนี้ “การมวย” ล้วนๆ
ใครที่สนใจ “การเมือง” ต้องรอดูวันที่ 24 พ.ค.นี้ พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ หรือ“บิ๊กแอ้ด ศิษย์สี่เสา” และคณะรัฐมนตรี จะขึ้นเวทีแถลงผลงานให้สนช.คารมคมกล้าอย่าง... ท่านคำนูณ สิทธิสมาน ท่านประพันธ์ คูณมี ท่านอรรคพล สรสุชาติ ท่านสมชาย สกุลสุรรัตน์ ท่านสมหมาย ปาริจฉัตร ตลอดจนทหารเก่า อย่างเสธ.แหลม -พล.อ.ปรีชา โรจนเสน ฯลฯ ลุกขึ้นมาวิพากษ์วิจารณ์ เสนอแนะ...
“บิ๊กแอ้ด” เป็นมวยอึด ฟอร์มดี ฟุตเวิร์กเก่ง คาดกันว่าจะ “ติ๊ดชึ่ง” จนครบยก...ยกเว้นวันพรุ่งนี้จะมีหมัดหลงกลางสภาของ สนช.บางคน..โดนปลายคางท่านผู้นำ...ซึ่งไม่น่าจะมี..
พูดก็พูดเถอะ..จะว่าไปทั้ง “พงษ์ศักดิ์เล็ก” และ “บิ๊กแอ้ด” ก็ล้วนแต่น่าสงสาร เพราะล้วนแต่แบกรับภารกิจความฝันของตัวเอง ทีมงาน และพี่น้องคนไทย...เพียงแต่ฝ่ายแรกนั้นยังคึกคักหนักแน่น แต่ฝ่ายหลังดูเหมือนจะอยากลงจากเวทีเร็วๆ เพราะอาจจะรู้ตัวดีว่า ต่อให้อึดแค่ไหนก็ดูเหมือนจะเอาชนะใจกรรมการได้ยากยิ่ง ...
เฮ่อ? เหนื่อย....??
ปล. วันศุกร์ที่ 25 พ.ค.นี้ เวลา 13.00 น.เป็นต้นไป จะมีงานเปิดตัวหนังสือ “กำปั้นสะท้านภพ” และเปิดใจ “พงษ์ศักดิ์เล็ก” และ “เขาทราย” โดย น้าติง (สุวัฒน์ กลิ่นเกษร) เป็นพิธีกร พร้อมมอบของที่ระลึกผู้ร่วมงาน สนใจไปพบกันที่ซีเอ็ดบุ๊คเซ็นเตอร์ สาขาเดอะมอลล์ บางกะปิ ชั้น G


