จบการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ไปนานพอสมควร แต่คุณนิตยายังไม่หายคาใจ ส่งคำถามมายังถามตอบรอบโลกว่ากีฬาเทควันโด ที่มีการตัดสินค้านสายตาคอกีฬาชาวไทยมีต้นกำเนิดมาจากอะไร ทำไมถึงคนเกาหลีถึงเก่งกีฬาชนิดนี้นัก
แน่นอนคำถามสุดท้ายที่คุณนิตยาสงสัย คงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจนักที่เกาหลีจะเป็นจ้าวเหรียญทองในกีฬาชนิดนี้ เนื่องจาก เทควันโด มีต้นกำเนิดมาจากประเทศนี้นี่เอง โดยเทควันโด คือศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว ด้วยมือเปล่าของชาวเกาหลี
ความหมายของ Taegwondo แยกมาจากสามคำคือ Tae (เท) แปลว่ามือ gwon (ควัน) แปลว่าเท้า ส่วน do (โด) แปลว่าสติปัญญาหรือการมีสติ ดังนั้นเมื่อเอาสามคำมารวมกันจะได้ความหมายของ เทควันโด คือ ศิลปะการต่อสู้โดยใช้มือและเท้าอย่างมีสติ
เทควันโดนั้นเป็นศิลปะการป้องกันตัวของประเทศเกาหลี ที่มีมาตั้งแต่ 2 พันกว่าปีก่อนและรากฐานของเทควันโดคือการต่อสู้แทกคียอน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในยุคสามอาณาจักร (ช่วงระหว่างศตวรรษที่สี่ถึงเจ็ดคราวที่อาณาจักรโกกุเรียว ซิลลาและแบกเชต่อสู้กันเองเพื่อชิงความเป็นใหญ่ในคาบสมุทรเกาหลี)
แทกคียอนมีการพัฒนามากขึ้นและมีวิวัฒนาการในระหว่างยุคกอร์เยว (ค.ศ. 918 - 1392) ช่วงเวลาที่ผู้ที่มีทักษะในการต่อสู้ได้รับการนับถือกันมาก ระหว่างช่วงเวลานั้น
สำหรับการต่อสู้แบบแทคคียอนของคนเกาหลี จะใช้เป็นเครื่องมือในการเลื่อนยศของกองทัพ แต่สิ่งต่างๆเปลี่ยนไปเมื่อมาถึงยุคโชซอน (ค.ศ. 1392 -1910) เมื่อมีการใช้ดาบกันมากขึ้น ทำให้แทกคียอนค่อยๆหมดคุณค่าไป
บันทึกในสมัยเก่าและมีการเขียนเกี่ยวกับแทกคียอนว่าการที่คู่ต่อสู้สองคนเผชิญหน้ากัน และมีการเตะกันเพื่อล้มฝ่ายตรงข้ามให้ได้ โดยการเตะมีสามระดับคือผู้ที่มีทักษะน้อยอาจได้แค่เตะขาส่วนที่มีทักษะสูงอาจเตะถึงหัวไหล่ ที่เก่งที่สุดจะเตะได้สูงถึงศีรษะ ซึ่งในปัจจุบันได้นำมาดัดแปลงในการให้คะแนนในกีฬาเทควันโดในระดับสากลนั่นเอง
ทิ้งท้ายด้วยกติกากีฬาเทควันโดในระดับสากลนั้น นักกีฬาจะเน้นการใช้ส่วนที่ต่ำกว่าข้อเท้าทำคะแนนบริเวณเป้าหมายคือส่วนที่สูงกว่าเอวขึ้นไป สามารถใช้หมัดได้ที่หน้าอกเท่านั้น ส่วนการ กอด ผลัก ทุ่ม ศอก เข่า ไม่ได้คะแนน
แน่นอนคำถามสุดท้ายที่คุณนิตยาสงสัย คงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจนักที่เกาหลีจะเป็นจ้าวเหรียญทองในกีฬาชนิดนี้ เนื่องจาก เทควันโด มีต้นกำเนิดมาจากประเทศนี้นี่เอง โดยเทควันโด คือศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว ด้วยมือเปล่าของชาวเกาหลี
ความหมายของ Taegwondo แยกมาจากสามคำคือ Tae (เท) แปลว่ามือ gwon (ควัน) แปลว่าเท้า ส่วน do (โด) แปลว่าสติปัญญาหรือการมีสติ ดังนั้นเมื่อเอาสามคำมารวมกันจะได้ความหมายของ เทควันโด คือ ศิลปะการต่อสู้โดยใช้มือและเท้าอย่างมีสติ
เทควันโดนั้นเป็นศิลปะการป้องกันตัวของประเทศเกาหลี ที่มีมาตั้งแต่ 2 พันกว่าปีก่อนและรากฐานของเทควันโดคือการต่อสู้แทกคียอน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในยุคสามอาณาจักร (ช่วงระหว่างศตวรรษที่สี่ถึงเจ็ดคราวที่อาณาจักรโกกุเรียว ซิลลาและแบกเชต่อสู้กันเองเพื่อชิงความเป็นใหญ่ในคาบสมุทรเกาหลี)
แทกคียอนมีการพัฒนามากขึ้นและมีวิวัฒนาการในระหว่างยุคกอร์เยว (ค.ศ. 918 - 1392) ช่วงเวลาที่ผู้ที่มีทักษะในการต่อสู้ได้รับการนับถือกันมาก ระหว่างช่วงเวลานั้น
สำหรับการต่อสู้แบบแทคคียอนของคนเกาหลี จะใช้เป็นเครื่องมือในการเลื่อนยศของกองทัพ แต่สิ่งต่างๆเปลี่ยนไปเมื่อมาถึงยุคโชซอน (ค.ศ. 1392 -1910) เมื่อมีการใช้ดาบกันมากขึ้น ทำให้แทกคียอนค่อยๆหมดคุณค่าไป
บันทึกในสมัยเก่าและมีการเขียนเกี่ยวกับแทกคียอนว่าการที่คู่ต่อสู้สองคนเผชิญหน้ากัน และมีการเตะกันเพื่อล้มฝ่ายตรงข้ามให้ได้ โดยการเตะมีสามระดับคือผู้ที่มีทักษะน้อยอาจได้แค่เตะขาส่วนที่มีทักษะสูงอาจเตะถึงหัวไหล่ ที่เก่งที่สุดจะเตะได้สูงถึงศีรษะ ซึ่งในปัจจุบันได้นำมาดัดแปลงในการให้คะแนนในกีฬาเทควันโดในระดับสากลนั่นเอง
ทิ้งท้ายด้วยกติกากีฬาเทควันโดในระดับสากลนั้น นักกีฬาจะเน้นการใช้ส่วนที่ต่ำกว่าข้อเท้าทำคะแนนบริเวณเป้าหมายคือส่วนที่สูงกว่าเอวขึ้นไป สามารถใช้หมัดได้ที่หน้าอกเท่านั้น ส่วนการ กอด ผลัก ทุ่ม ศอก เข่า ไม่ได้คะแนน