คลิกที่ไอคอน Multimedia ด้านบนเพื่อฟังเสียงบทความนี้
เมื่อเดือนที่ผ่านมามีปรากฏการณ์น่าสนใจครับที่เมืองปาร์คในมลรัฐยูทาห์ เพราะมีการสู้กันในเรื่องเสรีภาพในการแสดงออก ในมหกรรมภาพยนตร์ซันแดนซ์ โดยจุดรวมความสนใจอยู่กับภาพยนตร์สารคดีเรื่อง "เบื้องหลังหนังเอ็กซ์ดีพโทรท" หรือภาคภาษาไทยคือเรื่อง "สุดคอหอย" อันอื้อฉาวสุดๆ ของหนังเอ็กซ์
ดาราสาวในภาพยนตร์เรื่องนี้ เธอชื่อ ลินดา เลิฟเลซ ครับ พระเอกคือ แฮรี่ รีมส์ ภาพยนตร์สร้างเมื่อปี 1972 เป็นหนังที่แสดงรสนิยมเสพกามทางปากในยุคที่หนังเอ็กซ์กำลังฟูเฟื่อง
แน่นอนว่า ภาพยนตร์สมัยนี้มีภาพเร่าร้อนด้วยฉากร่วมรักติดเรตอาร์อยู่หลายเรื่อง บางเรื่องถึงกับมีฉากฉาวโฉ่ที่ผู้ชายยืนสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอย่างเร่าร้อนก็มี ภาพยนตร์บางเรื่อง เช่น Impaled ของแลรี่ คล๊าค มีชายหนุ่มนับโหลเข้ามาสมัครเพื่อแสดงบทร่วมรักกับดารายั่วสวาทที่มีบทพูดชนิดตรงไปตรงมา บทเปลือย และการเสพกามอย่างโจ๋งครึ่ม
ภาพยนตร์หลายเรื่องเวลานี้ ล้วนมีบทอย่างที่ว่านี้ จนเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วครับ
ถามว่า เวลานี้อเมริกาและโลกตะวันตกกำลังเข้าสู่ยุคเสรีกันเกินขอบเขตไปแล้วหรือไม่? แต่ปัจจัยต่างๆ ยังต้องฉุดรั้งไว้ไม่ให้ขอบเขตนี้เป็นจริงครับ
เพราะมีโรงภาพยนตร์จำนวนไม่น้อยปฏิเสธที่จะฉายหนังที่มีบทร่วมรักที่ชัดเจนเกินไป บางโรงก็ปฏิเสธหนังที่มีบทหนังเกี่ยวกับพวกเกย์
ภาพยนตร์ทุกเรื่องนั้นจะได้รับการตีตราติดเรตติ้งโดยสมาคมภาพยนตร์แห่งสหรัฐอเมริกาหรือ MPAA ที่ทำงานนี้มายาวนานร่วม 40 ปี
MPAA นั้น เคร่งครัดในการใส่ใจเรื่องเพศมากกว่าเรื่องความรุนแรงครับ
ทั้งๆ ที่ภาพยนตร์ส่วนใหญ่นั้น มักมีฉากความรุนแรงชนิดเลือดท่วมจอ แต่ MPAA ดูจะไม่ให้ความสนใจมากกว่าเคร่งครัดมากเกี่ยวกับฉากที่เห็นการร่วมเพศเล็กๆ น้อยๆครับ
มีความเห็นจากบรรดาผู้ผลิตภาพยนตร์แนวเสรีนิยมว่าพวก MPAA นั้นถูกอิทธิพลทั้งจากฝ่ายอนุรักษนิยม และจากพวกเคร่งศาสนาที่ต่อต้านเรื่องเซ็กซ์ และพวกเคร่งศาสนาคือกลุ่มกดดันที่คอยล็อบบี้ MPAA ตลอดเวลาในการให้เรตติ้งภาพยนตร์
ดังนั้น จึงป่วยการที่จะไปโจมตีสถาบันอย่าง MPAA ให้เสียเวลาเปล่าๆ เพราะอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังนั้นมีอำนาจมหาศาลเกินกว่าที่จะมีใครมาต้านทานได้
ในโลกใบเล็กของฮอลลีวูดนั้น พลังการต่อสู้นั้นก็ยังพอมีแรงอยู่พอสมควรครับ
ขณะที่ในโลกของโรงภาพยนตร์ที่เป็นอิสระนั้น ผู้อำนวยการสร้างส่วนมาก พยายามที่จะต่อสู้เพื่อเสรีภาพอยู่อย่างสม่ำเสมอ
แน่นอนว่า บรรดาผู้เข้าร่วมในมหกรรมหรือเทศกาลภาพยนตร์อย่างซันแดนซ์นั้น ย่อมเห็นด้วยกับประเด็นเสรีภาพ
สื่อมวลชนที่เข้าร่วมบางส่วนก็เห็นด้วย แม้ว่าภาพยนตร์บางเรื่องดูน่าเบื่อ เพราะบางเรื่องออกไปในเชิงเน้นศิลปะของผู้กำกับมากกว่าเดินเรื่องไปตามเนื้อหาที่แท้จริง
แต่เมื่อมาถึงฉากที่มีการร่วมเพศในภาพยนตร์ มันก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ แน่นอนมันดูดีอยู่แล้ว เพราะยุคนี้ฉากร่วมเพศถูกถ่ายทำด้วยฝีมือที่มีศิลปะมากกว่าการเน้นเพียงแค่อวัยวะเพศ และการเน้นเสียงกระเส่าที่ฟังเหมือนการเสแสร้งเท่านั้น การใช้ไฟและเงาก็ดีกว่ายุคที่ผ่านมาและคู่พระคู่นาง รวมทั้งบทและฉากธรรมชาติก็ไม่สุกเอาเผากิน อีกทั้งฉากร่วมเพศ รวมเอาการเล้าโลมมากกว่าเดิม ไม่ใช่ว่าเริ่มต้นด้วยการฉะกันลูกเดียว เหมือนยุคต้นๆ เพลงประกอบก็เร้าอารมณ์กว่า และมีความลึกซึ้งตามบรรยากาศด้วย
สรุปได้ว่า ภาพยนตร์เรตเอ็กซ์นั้น พัฒนาจนถือได้ว่า ก้าวมาเป็นศิลปะแบบสร้างสรรค์ก็ว่าได้ เต็มไปด้วยจินตนาการและมีจิตสำนึก
ทำให้พวกเรตติ้งใน MPAA เปรียบเสมือนคณะกรรมการปัญญาอ่อนแห่งชาติไปเสียแล้วครับ นี่คือความเห็นของบรรดาผู้อำนวยการภาพยนตร์เหล่านี้นะครับ
ผมนั้นคงให้ความเห็นไม่ได้ เพราะยังไม่เคยได้ดูภาพยนตร์เอ็กซ์รุ่นใหม่เหล่านี้แม้แต่เรื่องเดียว
แน่นอนว่า ทาง MPAA นั้น ใช้เวลานานมากในการให้เรตติ้งภาพยนตร์ที่มีฉากร่วมเพศโดยจงใจ
ลินดา เลิฟเลซ นั้นเธอเสียชีวิตไปหลายปีแล้ว แต่ตัวพระเอกนั้นยังมีชีวิตอยู่
แฮรี่ รีมส์ เวลานี้เป็นนักธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ และปีกลายทางโรงถ่ายยูนิเวอร์แซลเรียกตัวเขาให้ไปช่วยประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์สารคดีเรื่องเบื้องหลังสุดคอหอย แม้ว่าเขาค่อนข้างจะตะขิดตะขวงใจอยู่ไม่น้อย แต่ก็ยอมรับ
เขากล่าวว่า เขาจะพูดเกี่ยวกับหนังเรื่อง สุดคอหอย ถ้ามีใครถาม แต่เวลานี้ผมมีสถานะสมรสแล้ว และมีธุรกิจส่วนตัวและหันมาถือศาสนาคริสต์ด้วย ผมเลิกเหล้าได้แล้ว
จริงๆ แล้ว แฮรี่ รีมส์ เกือบติดตะรางในยุค 1970 พร้อมๆ กับผู้เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่องสุดคอหอยในฐานะอนาจารต่อสาธารณชน
เขากล่าวว่า ทุกวันนี้ ผมไม่ทราบเลยว่าภาพยนตร์ทั่วไปก็มีฉากที่โจ่งแจ้งในเรื่องเซ็กซ์ จริงอยู่ว่าเวลานี้เรื่องฉากโป๊นั้นมีมากกว่าเดิม แต่ภาพยนตร์ทุกวันนี้ ก็ดูจะกร้าวขึ้น อย่างที่เห็นๆ ก็คือมีฉากรุนแรงมีฉากสยองขวัญและตลกก็ลามกยิ่งกว่าเดิมด้วย
แฮรี่ รีมส์ ให้ความเห็นว่า บัดนี้เขาถอนตัวออกจากวงการแล้ว และอยากใช้ชีวิตส่วนตัวอยู่กับครอบครัว เขาบอกว่าแม้แต่เทศกาลภาพยนตร์ เขาก็ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วยเพียงแต่เขามากับเพื่อนที่เล่นสกี ซึ่งเวลานั้นเมืองนี้ยังเป็นเมืองเล็กๆ เมื่อ 30 ปีก่อน และเขาตัดสินใจว่าจะใช้ชีวิตอย่างสงบที่นี่ และที่นี่ความฝันของเขาก็เป็นจริง และเขาได้พบพระผู้เป็นเจ้าและตั้งครอบครัวในฝัน
เทศกาลภาพยนตร์อาจเป็นสนามรบระหว่างฝ่ายเสรีนิยมกับฝ่ายอนุรักษนิยม หนังโป๊กับหนังสยองขวัญที่มีความรุนแรงเต็มไปด้วยเลือดท่วมจอ ยังคงขายได้ทั่วทุกมุมโลก
ไม่มีใครบอกได้ว่า ในศตวรรษหน้าฝ่ายใดจะชนะ
เมื่อเดือนที่ผ่านมามีปรากฏการณ์น่าสนใจครับที่เมืองปาร์คในมลรัฐยูทาห์ เพราะมีการสู้กันในเรื่องเสรีภาพในการแสดงออก ในมหกรรมภาพยนตร์ซันแดนซ์ โดยจุดรวมความสนใจอยู่กับภาพยนตร์สารคดีเรื่อง "เบื้องหลังหนังเอ็กซ์ดีพโทรท" หรือภาคภาษาไทยคือเรื่อง "สุดคอหอย" อันอื้อฉาวสุดๆ ของหนังเอ็กซ์
ดาราสาวในภาพยนตร์เรื่องนี้ เธอชื่อ ลินดา เลิฟเลซ ครับ พระเอกคือ แฮรี่ รีมส์ ภาพยนตร์สร้างเมื่อปี 1972 เป็นหนังที่แสดงรสนิยมเสพกามทางปากในยุคที่หนังเอ็กซ์กำลังฟูเฟื่อง
แน่นอนว่า ภาพยนตร์สมัยนี้มีภาพเร่าร้อนด้วยฉากร่วมรักติดเรตอาร์อยู่หลายเรื่อง บางเรื่องถึงกับมีฉากฉาวโฉ่ที่ผู้ชายยืนสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอย่างเร่าร้อนก็มี ภาพยนตร์บางเรื่อง เช่น Impaled ของแลรี่ คล๊าค มีชายหนุ่มนับโหลเข้ามาสมัครเพื่อแสดงบทร่วมรักกับดารายั่วสวาทที่มีบทพูดชนิดตรงไปตรงมา บทเปลือย และการเสพกามอย่างโจ๋งครึ่ม
ภาพยนตร์หลายเรื่องเวลานี้ ล้วนมีบทอย่างที่ว่านี้ จนเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วครับ
ถามว่า เวลานี้อเมริกาและโลกตะวันตกกำลังเข้าสู่ยุคเสรีกันเกินขอบเขตไปแล้วหรือไม่? แต่ปัจจัยต่างๆ ยังต้องฉุดรั้งไว้ไม่ให้ขอบเขตนี้เป็นจริงครับ
เพราะมีโรงภาพยนตร์จำนวนไม่น้อยปฏิเสธที่จะฉายหนังที่มีบทร่วมรักที่ชัดเจนเกินไป บางโรงก็ปฏิเสธหนังที่มีบทหนังเกี่ยวกับพวกเกย์
ภาพยนตร์ทุกเรื่องนั้นจะได้รับการตีตราติดเรตติ้งโดยสมาคมภาพยนตร์แห่งสหรัฐอเมริกาหรือ MPAA ที่ทำงานนี้มายาวนานร่วม 40 ปี
MPAA นั้น เคร่งครัดในการใส่ใจเรื่องเพศมากกว่าเรื่องความรุนแรงครับ
ทั้งๆ ที่ภาพยนตร์ส่วนใหญ่นั้น มักมีฉากความรุนแรงชนิดเลือดท่วมจอ แต่ MPAA ดูจะไม่ให้ความสนใจมากกว่าเคร่งครัดมากเกี่ยวกับฉากที่เห็นการร่วมเพศเล็กๆ น้อยๆครับ
มีความเห็นจากบรรดาผู้ผลิตภาพยนตร์แนวเสรีนิยมว่าพวก MPAA นั้นถูกอิทธิพลทั้งจากฝ่ายอนุรักษนิยม และจากพวกเคร่งศาสนาที่ต่อต้านเรื่องเซ็กซ์ และพวกเคร่งศาสนาคือกลุ่มกดดันที่คอยล็อบบี้ MPAA ตลอดเวลาในการให้เรตติ้งภาพยนตร์
ดังนั้น จึงป่วยการที่จะไปโจมตีสถาบันอย่าง MPAA ให้เสียเวลาเปล่าๆ เพราะอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังนั้นมีอำนาจมหาศาลเกินกว่าที่จะมีใครมาต้านทานได้
ในโลกใบเล็กของฮอลลีวูดนั้น พลังการต่อสู้นั้นก็ยังพอมีแรงอยู่พอสมควรครับ
ขณะที่ในโลกของโรงภาพยนตร์ที่เป็นอิสระนั้น ผู้อำนวยการสร้างส่วนมาก พยายามที่จะต่อสู้เพื่อเสรีภาพอยู่อย่างสม่ำเสมอ
แน่นอนว่า บรรดาผู้เข้าร่วมในมหกรรมหรือเทศกาลภาพยนตร์อย่างซันแดนซ์นั้น ย่อมเห็นด้วยกับประเด็นเสรีภาพ
สื่อมวลชนที่เข้าร่วมบางส่วนก็เห็นด้วย แม้ว่าภาพยนตร์บางเรื่องดูน่าเบื่อ เพราะบางเรื่องออกไปในเชิงเน้นศิลปะของผู้กำกับมากกว่าเดินเรื่องไปตามเนื้อหาที่แท้จริง
แต่เมื่อมาถึงฉากที่มีการร่วมเพศในภาพยนตร์ มันก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ แน่นอนมันดูดีอยู่แล้ว เพราะยุคนี้ฉากร่วมเพศถูกถ่ายทำด้วยฝีมือที่มีศิลปะมากกว่าการเน้นเพียงแค่อวัยวะเพศ และการเน้นเสียงกระเส่าที่ฟังเหมือนการเสแสร้งเท่านั้น การใช้ไฟและเงาก็ดีกว่ายุคที่ผ่านมาและคู่พระคู่นาง รวมทั้งบทและฉากธรรมชาติก็ไม่สุกเอาเผากิน อีกทั้งฉากร่วมเพศ รวมเอาการเล้าโลมมากกว่าเดิม ไม่ใช่ว่าเริ่มต้นด้วยการฉะกันลูกเดียว เหมือนยุคต้นๆ เพลงประกอบก็เร้าอารมณ์กว่า และมีความลึกซึ้งตามบรรยากาศด้วย
สรุปได้ว่า ภาพยนตร์เรตเอ็กซ์นั้น พัฒนาจนถือได้ว่า ก้าวมาเป็นศิลปะแบบสร้างสรรค์ก็ว่าได้ เต็มไปด้วยจินตนาการและมีจิตสำนึก
ทำให้พวกเรตติ้งใน MPAA เปรียบเสมือนคณะกรรมการปัญญาอ่อนแห่งชาติไปเสียแล้วครับ นี่คือความเห็นของบรรดาผู้อำนวยการภาพยนตร์เหล่านี้นะครับ
ผมนั้นคงให้ความเห็นไม่ได้ เพราะยังไม่เคยได้ดูภาพยนตร์เอ็กซ์รุ่นใหม่เหล่านี้แม้แต่เรื่องเดียว
แน่นอนว่า ทาง MPAA นั้น ใช้เวลานานมากในการให้เรตติ้งภาพยนตร์ที่มีฉากร่วมเพศโดยจงใจ
ลินดา เลิฟเลซ นั้นเธอเสียชีวิตไปหลายปีแล้ว แต่ตัวพระเอกนั้นยังมีชีวิตอยู่
แฮรี่ รีมส์ เวลานี้เป็นนักธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ และปีกลายทางโรงถ่ายยูนิเวอร์แซลเรียกตัวเขาให้ไปช่วยประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์สารคดีเรื่องเบื้องหลังสุดคอหอย แม้ว่าเขาค่อนข้างจะตะขิดตะขวงใจอยู่ไม่น้อย แต่ก็ยอมรับ
เขากล่าวว่า เขาจะพูดเกี่ยวกับหนังเรื่อง สุดคอหอย ถ้ามีใครถาม แต่เวลานี้ผมมีสถานะสมรสแล้ว และมีธุรกิจส่วนตัวและหันมาถือศาสนาคริสต์ด้วย ผมเลิกเหล้าได้แล้ว
จริงๆ แล้ว แฮรี่ รีมส์ เกือบติดตะรางในยุค 1970 พร้อมๆ กับผู้เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่องสุดคอหอยในฐานะอนาจารต่อสาธารณชน
เขากล่าวว่า ทุกวันนี้ ผมไม่ทราบเลยว่าภาพยนตร์ทั่วไปก็มีฉากที่โจ่งแจ้งในเรื่องเซ็กซ์ จริงอยู่ว่าเวลานี้เรื่องฉากโป๊นั้นมีมากกว่าเดิม แต่ภาพยนตร์ทุกวันนี้ ก็ดูจะกร้าวขึ้น อย่างที่เห็นๆ ก็คือมีฉากรุนแรงมีฉากสยองขวัญและตลกก็ลามกยิ่งกว่าเดิมด้วย
แฮรี่ รีมส์ ให้ความเห็นว่า บัดนี้เขาถอนตัวออกจากวงการแล้ว และอยากใช้ชีวิตส่วนตัวอยู่กับครอบครัว เขาบอกว่าแม้แต่เทศกาลภาพยนตร์ เขาก็ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วยเพียงแต่เขามากับเพื่อนที่เล่นสกี ซึ่งเวลานั้นเมืองนี้ยังเป็นเมืองเล็กๆ เมื่อ 30 ปีก่อน และเขาตัดสินใจว่าจะใช้ชีวิตอย่างสงบที่นี่ และที่นี่ความฝันของเขาก็เป็นจริง และเขาได้พบพระผู้เป็นเจ้าและตั้งครอบครัวในฝัน
เทศกาลภาพยนตร์อาจเป็นสนามรบระหว่างฝ่ายเสรีนิยมกับฝ่ายอนุรักษนิยม หนังโป๊กับหนังสยองขวัญที่มีความรุนแรงเต็มไปด้วยเลือดท่วมจอ ยังคงขายได้ทั่วทุกมุมโลก
ไม่มีใครบอกได้ว่า ในศตวรรษหน้าฝ่ายใดจะชนะ