นางสาวอัยรินทร์ พันธุฤทธิ์ รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวว่า 14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์ เป็นโอกาสสำคัญในการดูแลสุขภาพจิตผ่านความรักในทุกรูปแบบ ไม่จำกัดเฉพาะความรักระหว่างคู่รัก แต่รวมถึงความรักต่อตนเอง ครอบครัว เพื่อน และสังคม ทั้งนี้ หากความรักเป็นความสัมพันธ์ที่ดี เหมาะสม และปลอดภัย จะเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเสริมพลังใจ ลดความเครียด และลดความเสี่ยงของปัญหาสุขภาพจิต
นางสาวอัยรินทร์ กล่าวว่า จากหลักวิชาการด้านสุขภาพจิต พบว่าความสัมพันธ์ที่ดี ปลอดภัย และมีการสนับสนุนซึ่งกันและกัน เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเสริมพลังใจ ลดความเครียด ลดความรู้สึกโดดเดี่ยว และลดความเสี่ยงของภาวะซึมเศร้าและความวิตกกังวล โดยเฉพาะในสังคมปัจจุบันที่ประชาชนต้องเผชิญกับความกดดันจากการทำงาน เศรษฐกิจ และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมอย่างรวดเร็ว ความรักที่เอื้อต่อสุขภาพจิตควรตั้งอยู่บนความเข้าใจ การสื่อสารอย่างเคารพ การให้เกียรติซึ่งกันและกัน การยอมรับความแตกต่าง และไม่ก่อให้เกิดการควบคุม บังคับ การคุกคาม หรือความรุนแรงในทุกรูปแบบ
นางสาวอัยรินทร์ กล่าวต่อว่า ความรักที่มีคุณภาพไม่ได้หมายถึงเพียงความรู้สึกดีต่อกันเท่านั้น แต่คือการสร้างสภาวะที่เกื้อกูลต่อใจ รัฐบาล โดยกรมสุขภาพจิต ขอเน้นย้ำถึง 2 รูปแบบความรักที่สำคัญ ดังนี้
1. ความรักตนเอง หัวใจสำคัญคือการมีความจริงใจต่อความรู้สึกของตนเอง โดยยอมรับและทำความเข้าใจอารมณ์ที่เกิดขึ้นอย่างตรงไปตรงมา ไม่กดทับหรือปฏิเสธความเจ็บปวด การเห็นคุณค่าในตัวเองจะช่วยให้เราสามารถกำหนดขอบเขตในความสัมพันธ์ได้อย่างเหมาะสม เพื่อปกป้องสุขภาวะทางจิตของตนเอง ก่อนที่จะส่งต่อความรักให้ผู้อื่น
2. ความรักต่อผู้อื่น คือการพัฒนาความสัมพันธ์บนพื้นฐานของความเข้าใจและการสื่อสารอย่างเปิดใจ เราควรให้เกียรติในความแตกต่าง ไม่ใช้ถ้อยคำที่ลดทอนคุณค่าหรือทำร้ายจิตใจกัน ขณะเดียวกันต้องเคารพในพื้นที่ส่วนตัวและการตัดสินใจของอีกฝ่าย เพื่อให้ความสัมพันธ์สามารถเติบโตได้อย่างสมดุลและยั่งยืน
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การมีสติรู้เท่าทันความสัมพันธ์ เราต้องหมั่นสังเกตสัญญาณเตือนของความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ ไม่ว่าจะเป็นการถูกควบคุม การข่มขู่ หรือการทำร้ายความรู้สึกซ้ำๆ จนทำให้เราสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองหากวันใดที่ความรักเริ่มทำลายสุขภาพจิต เพราะการรักตัวเองที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือการไม่ยอมให้ความรักนั้นมาทำร้ายใจเรา เนื่องในวันแห่งความรัก รัฐบาลขอแนะนำให้ประชาชนทบทวนบทบาทของตนเอง ในความสัมพันธ์ เพื่อเสริมสร้างสายใยที่เกื้อหนุนต่อใจ และร่วมกันสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย อบอุ่น และเอื้อต่อสุขภาพจิตที่ดีในครอบครัว ชุมชน และสังคมโดยรวม