สีเขียวขจีของผืนนาในปลายฤดูฝน มองไปไกลสุดสายตา มีห้างนา (กระต๊อบ) เล็กๆ แทรกตัวอยู่อย่างกลมกลืน พร้อมฉากหลังของแนวเขามหึมาเขียวครึ้มสลับลดหลั่นอยู่ไกลลิบ มอบทัศนียภาพสุดประทับใจให้กับผู้มาเยือนได้เสมอ สำหรับจุดชมวิวที่ “วัดภูเก็ต”
“วัดภูเก็ต” ในที่นี้ไม่ใช่วัดในจังหวัดภูเก็ต เป็นเป็นวัดเก่าแก่ใน “บ้านเก็ต” ตำบลวรนคร อำเภอปัว จังหวัดน่าน ด้วยการเป็นวัดที่ตั้งอยู่บนเนินเขา ซึ่งทางเหนือเรียกว่า “ดอย” หรือ “ภู” จึงเป็นที่มาของการตั้งชื่อว่า วัดภูเก็ต อันหมายถึง วัดบ้านเก็ตที่อยู่บนภูนั่นเอง
วัดแห่งนี้มีพระอุโบสถทรงล้านนาประยุกต์ ภายในประดิษฐานหลวงพ่อแสนปัว หรือหลวงพ่อพุทธเมตตา และมีจิตรกรรมฝาผนังพุทธประวัติและวิถีชีวิตในท้องถิ่นให้ชม
แต่นอกจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้กราบไหว้ตามความเชื่อแล้ว ชื่อเสียงที่โดดเด่นของวัดบนภู คือ ทัศนียภาพบนระเบียงวัดที่มองเห็นวิวพาโนรามาของท้องทุ่งนากว้างใหญ่ ซึ่งจะยิ่งฉายภาพความงดงามเขียวขจีเมื่อมาเยือนในฤดูฝน
ระเบียงชมวิวด้านหลังวัดนั้น มีท้องทุ่งสีเขียวขจีในช่วงฤดูแห่งความชุ่มฉ่ำ ฉากหลังคือภูเขาในอุทยานแห่งชาติดอยภูคา และยังเป็นจุดชมวิวพระอาทิตย์ขึ้นที่งดงามของอำเภอปัว
ดังนั้นหากใครมาเยือนเมืองปัวในฤดูฝน ก็ไม่ควรพลาดแวะมาสักการะหลวงพ่อแสนปัว แล้วออกมาชื่นชมความเขียวสดใสของผืนนากับเทือกเขาสูง ณ วัดภูเก็ตแห่งนี้
ภาพ: ชยวรรศ มานะศิริ
