กลุ่มสถาบันการเงิน 21 แห่งภายใต้ Project Faro ซึ่งมี Goldman Sachs, Citigroup และ BBVA ร่วมหนุน ตกลงทุ่มเงินราว 270 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อตั้งบริษัทออกสเตเบิลคอยน์ผูกดอลลาร์สหรัฐ เป้าหมายคือเปิดตัวช่วงครึ่งแรกของปี พ.ศ. 2570 โจทย์ที่แท้จริงของศึกนี้ไม่ใช่เม็ดเงิน แต่คือการแปลงฐานลูกค้าและเครือข่ายของธนาคารให้กลายเป็นแต้มต่อ ในตลาดที่ USDT และ USDC ยึดส่วนแบ่งราว 85% ไปแล้ว ซ้ำร้ายสมาชิกหลายรายของ Faro ยังถือบัตรเข้าร่วมโครงการคู่แข่งอย่าง Open USD และ Qivalis ขณะที่ Qivalis ได้ใบอนุญาตจากธนาคารกลางเนเธอร์แลนด์ไปแล้ว ศึกนี้จึงเป็นบททดสอบว่าสายสัมพันธ์ของแบงก์ยักษ์จะกลายเป็นป้อมปราการ หรือเป็นเพียงเพดานในสนามที่เจ้าถิ่นครองไว้ก่อนแล้ว
เม็ดเงินสะพัดมากเพียงใดก็ไม่เคยรับประกันชัยชนะในสนามการชำระเงิน ประเด็นสำคัญของสเตเบิลคอยน์ที่ธนาคารหนุนหลังคือการเดิมพันว่าผู้เล่นรายเดิมในระบบการเงินจะใช้ความได้เปรียบด้านลูกค้าและเครือข่ายที่มีอยู่ ไปแย่งพื้นที่จากผู้ออกเหรียญสายคริปโตโดยกำเนิด
ข้อเท็จจริงเบื้องต้นคือสถาบันการเงิน 21 แห่งผนึกกำลังกันในนาม Project Faro และให้คำมั่นลงเงินราว 270 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อตั้งบริษัทผู้ออกสเตเบิลคอยน์ ตามรายงานของ Bloomberg เงินก้อนนี้มีไว้หล่อเลี้ยงการดำเนินงานของบริษัทใหม่นาน 5 ปี แผนไม่ได้หยุดอยู่ที่ดอลลาร์ เพราะบริษัทตั้งใจออกสเตเบิลคอยน์ที่ผูกกับสกุลเงินของทุกประเทศในกลุ่ม G7 โดยเหรียญอิงยูโรจะตามมาหลังเหรียญดอลลาร์
กลุ่มประกาศความเคลื่อนไหวครั้งแรกเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2569 แต่รายละเอียดที่ยืนยันได้ยังมีน้อย แหล่งข่าวอ้างอิง Bloomberg ระบุว่าบริษัทมีแนวโน้มจดทะเบียนจัดตั้งในสหรัฐ รายชื่อสมาชิกที่ปรากฏประกอบด้วย Citigroup, Goldman Sachs, Banco Santander, Deutsche Bank และ BBVA
รอยร้าวอยู่ตรงที่สมาชิกไม่ได้ผูกตัวเองไว้กับค่ายเดียว BBVA เป็นหนึ่งในธนาคารของ Faro ที่ร่วมทั้ง Open USD ซึ่งมี Stripe เป็นผู้นำและมี Visa เป็นพันธมิตรผู้ก่อตั้ง และ Qivalis กลุ่มธนาคารยุโรปที่หวังท้าทายอำนาจนำของสเตเบิลคอยน์ผูกดอลลาร์ Rabobank ธนาคารสัญชาติดัตช์ที่เป็นสมาชิก Faro ก็เข้าร่วม Qivalis เมื่อเดือนพฤษภาคม ช่วงที่ Qivalis รับธนาคารเพิ่มอีก 25 แห่งจนมีสมาชิกรวม 37 ราย ส่วน BNP Paribas เคยอยู่ใน 10 ธนาคารแรกที่ร่วมสำรวจแนวคิดอันเป็นต้นทางของ Faro เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 ก่อนย้ายไปร่วมวง Qivalis ในเวลาต่อมา
Qivalis ขยับไปไกลกว่าในสนามกำกับดูแล ธนาคารกลางเนเธอร์แลนด์อนุมัติใบอนุญาตสถาบันเงินอิเล็กทรอนิกส์ให้กลุ่มเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2569 และกลุ่มกำลังเตรียมเปิดตัวสเตเบิลคอยน์สกุลยูโรที่อยู่ภายใต้การกำกับเต็มรูปแบบ เพื่อใช้ในการชำระเงิน การชำระราคาข้ามพรมแดน และธุรกรรมสินทรัพย์โทเคน เมื่อวางเทียบกับ Faro ที่รายละเอียดยืนยันได้ยังบางเบา ช่องว่างความคืบหน้าระหว่างสองค่ายจึงเห็นชัดขึ้น
ตลาดประเมินกลยุทธ์ของธนาคารได้อย่างน้อยสองทาง
ทางแรก สถาบันการเงินดั้งเดิมไม่ได้ผูกตัวเองไว้กับโครงการออกสเตเบิลคอยน์เพียงโครงการเดียว
ทางที่สอง การเข้าร่วมหลายค่ายเปิดทางให้ธนาคารทดลองแนวทางการออกและกระจายเงินดิจิทัลที่ต่างกัน พร้อมรักษาที่นั่งในโครงสร้างพื้นฐานที่อาจรองรับระบบชำระเงินและระบบชำระราคาในอนาคต
อย่างไรก็ดีสนามที่ Faro กำลังก้าวเข้ามามีเจ้าถิ่นยึดไว้แล้ว ข้อมูลจาก DefiLlama ณ วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569 ระบุว่า USDT ของ Tether และ USDC ของ Circle รวมกันคิดเป็นราว 85% ของตลาดสเตเบิลคอยน์มูลค่าราว 290 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดย USDT มีมูลค่าตลาดราว 176.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และ USDC ราว 70.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ขณะที่ไพ่ใบสำคัญของฝั่งธนาคารจึงเป็นช่องทางการกระจาย สถาบันสมาชิก Faro มีฐานลูกค้า เครือข่ายการชำระเงิน และความสัมพันธ์กับภาคธุรกิจและสถาบันการเงินอื่นอยู่แล้ว กลุ่มจึงไม่ต้องสร้างฐานผู้ใช้ใหม่ทั้งหมด และอาจใช้สายสัมพันธ์เดิมพาสเตเบิลคอยน์ไปถึงผู้ใช้กลุ่มใหม่ รวมถึงลูกค้ารายย่อย Open USD ที่พัฒนาโดยกลุ่ม Open Standard เดินหมากแนวเดียวกัน ด้วยการรวมผู้ให้บริการชำระเงิน ธนาคาร บริษัทฟินเทค และร้านค้า ไว้บนโครงสร้างพื้นฐานสเตเบิลคอยน์ร่วมกัน
ทั้งสองค่ายจึงเผชิญโจทย์เดียวกัน คือต้องเปลี่ยนโครงสร้างการเงินและฐานลูกค้าเดิมให้เป็นเครือข่ายชำระเงินออนเชนที่แข่งขันได้จริง หากทำได้ ธนาคารยักษ์จะเข้ามานั่งในที่นั่งที่ผู้ออกเหรียญสายคริปโตครองอยู่ แต่หากไม่ได้ เงิน 270 ล้านดอลลาร์สหรัฐและรายชื่อสมาชิกหรูหราก็อาจเป็นเพียงใบเบิกทางสู่สนามที่เจ้าถิ่นกุมกุญแจไว้ก่อนแล้ว