xs
xsm
sm
md
lg

ปิดตำนาน 63 ปี “สระว่ายน้ำวิสุทธารมณ์” สระโอลิมปิกแห่งแรกของไทย แหล่งบ่มเพาะนักกีฬาทีมชาติ

เผยแพร่:   ปรับปรุง:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์



อีกหนึ่งหน้าประวัติศาสตร์ของวงการกีฬาไทยกำลังจะปิดฉากลง เมื่อ “สระว่ายน้ำวิสุทธารมณ์” ภายในสนามกีฬาแห่งชาติ (ศุภชลาศัย) เตรียมปิดให้บริการอย่างถาวรในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2569 นับเป็นการสิ้นสุดเรื่องราวของสระว่ายน้ำเก่าแก่ที่อยู่คู่กับวงการกีฬาทางน้ำของไทยมายาวนานกว่า 63 ปี และเป็นสถานที่แห่งความทรงจำของนักกีฬาว่ายน้ำทีมชาติไทยหลายยุคหลายสมัย

จุดเริ่มต้นของสระว่ายน้ำแห่งนี้เกิดขึ้นในสมัยที่ นายกอง วิสุทธารมณ์ ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมพลศึกษา โดยได้ส่งข้าราชการไปศึกษาดูงานด้านการก่อสร้างสระว่ายน้ำและการพลศึกษาในประเทศฟิลิปปินส์ ฮ่องกง ไต้หวัน และญี่ปุ่น เป็นระยะเวลา 6 เดือน เพื่อนำความรู้และเทคนิคที่ได้รับมาพัฒนาสระว่ายน้ำของประเทศไทยให้มีมาตรฐานเทียบเท่าระดับสากล

ต่อมาในสมัยรัฐบาล จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรี ได้อนุมัติงบประมาณจำนวน 10 ล้านบาท เพื่อก่อสร้างสระว่ายน้ำมาตรฐานโอลิมปิก ภายในกรีฑาสถานแห่งชาติ หรือสนามกีฬาแห่งชาติในปัจจุบัน โดยกำหนดให้ใช้ชื่อว่า “สระว่ายน้ำโอลิมปิก”


สระแห่งนี้เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2506 มีขนาดความยาว 50 เมตร กว้าง 25 เมตร ลึก 2 เมตร ประกอบด้วยลู่ว่ายน้ำ 9 ลู่ พร้อมอัฒจันทร์สำหรับผู้ชม 2 ฝั่ง รวมถึงหอกระโดดน้ำและอุปกรณ์สำหรับการแข่งขันกีฬาทางน้ำอย่างครบครัน ถือเป็นสระว่ายน้ำมาตรฐานสหพันธ์ว่ายน้ำนานาชาติแห่งแรกของประเทศไทยในยุคนั้น

ในยุคที่กรุงเทพมหานครยังมีสระว่ายน้ำให้บริการไม่มากนัก สระว่ายน้ำโอลิมปิกแห่งนี้จึงกลายเป็นศูนย์กลางของคนรักการว่ายน้ำ และเป็นสถานที่ยอดนิยมของประชาชนที่ต้องการออกกำลังกาย

ขณะเดียวกัน ยังเป็นฐานฝึกซ้อมสำคัญของนักกีฬากีฬาทางน้ำทีมชาติไทย ทั้งว่ายน้ำ โปโลน้ำ และกระโดดน้ำ โดยสมาคมว่ายน้ำสมัครเล่นแห่งประเทศไทยในสมัยนั้น ได้รับความอนุเคราะห์ให้ใช้สระแห่งนี้เป็นสถานที่ฝึกซ้อมนักกีฬาทีมชาติในช่วงเวลา 17.00-19.00 น. หลังจากเปิดให้ประชาชนทั่วไปใช้บริการจนถึงเวลา 16.00 น.


มีเรื่องเล่าจากนักกีฬารุ่นเก่าว่า ในช่วงเวลานั้น พล.ร.ต.ประเวช โภชนสมบูรณ์ หรือที่บรรดานักว่ายน้ำเรียกกันติดปากว่า “อ.ประเวช” หรือ “อ.เวช” ซึ่งได้รับมอบหมายจากสมาคมว่ายน้ำฯ ให้ดูแลการฝึกซ้อมนักกีฬา ได้จัดสรรพื้นที่การใช้งานอย่างเข้าใจทั้งนักกีฬาและประชาชน โดยให้นักกีฬาใช้ลู่ว่ายน้ำหมายเลข 1-8 ส่วนลู่ที่ 9 แบ่งไว้สำหรับนักธุรกิจและผู้ใหญ่บางท่านที่ยังต้องการใช้บริการในช่วงเวลาดังกล่าว

เรื่องราวเล็กๆ เหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงบรรยากาศของสระว่ายน้ำในยุคแรก ที่ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่ฝึกซ้อมเพื่อความเป็นเลิศทางกีฬาเท่านั้น แต่ยังเป็นพื้นที่ที่ผู้คนหลากหลายกลุ่มได้ใช้ร่วมกัน และมีความผูกพันกับสถานที่แห่งนี้มาอย่างยาวนาน

ด้วยมาตรฐานของสระว่ายน้ำที่ได้ออกแบบไว้ ทำให้สระว่ายน้ำโอลิมปิกแห่งนี้ได้รับเลือกให้เป็นสนามแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติหลายรายการ โดยเฉพาะมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ ซึ่งประเทศไทยเป็นเจ้าภาพถึง 2 ครั้ง ได้แก่ เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 5 เมื่อปี พ.ศ. 2509 และครั้งที่ 6 เมื่อปี พ.ศ. 2513

นอกจากนี้ ยังเคยเป็นสนามแข่งขันกีฬาแหลมทอง หรือ SEAP Games ซึ่งเป็นชื่อเดิมของกีฬาซีเกมส์ ได้แก่ ครั้งที่ 4 เมื่อปี พ.ศ. 2510 และครั้งที่ 8 เมื่อปี พ.ศ. 2518


จึงกล่าวได้ว่าสระแห่งนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของหน้าประวัติศาสตร์กีฬาระดับทวีป และเป็นเวทีที่นักกีฬาทางน้ำของไทยได้แสดงศักยภาพต่อสายตาชาวเอเชีย

ส่วนชื่อ “สระว่ายน้ำวิสุทธารมณ์” มาจากการที่ชาวพลศึกษารุ่นหลังรำลึกถึงคุณูปการของ นายกอง วิสุทธารมณ์ อดีตอธิบดีกรมพลศึกษา ผู้ริเริ่มโครงการก่อสร้างสระว่ายน้ำแห่งนี้ จึงได้เปลี่ยนชื่อจาก “สระว่ายน้ำโอลิมปิก” มาเป็น “สระว่ายน้ำวิสุทธารมณ์” เพื่อเป็นเกียรติและอนุสรณ์แด่บุคคลสำคัญผู้มีส่วนวางรากฐานกีฬาว่ายน้ำของไทย

ตลอดระยะเวลากว่า 63 ปี สระว่ายน้ำวิสุทธารมณ์ไม่เพียงเป็นสถานที่ออกกำลังกายของประชาชน แต่ยังเป็นแหล่งบ่มเพาะนักกีฬาทางน้ำ เป็นสนามแข่งขันระดับนานาชาติ และเป็นสถานที่เก็บเกี่ยวประสบการณ์ของนักกีฬาทีมชาติไทยมานับไม่ถ้วน

กว่า 90% ของนักกีฬาว่ายน้ำทีมชาติไทยทุกยุคทุกสมัย จะต้องผ่านการฝึกซ้อม หรือ การแข่งขันที่สระแห่งนี้ ภายใต้การจัดการแข่งขันว่ายน้ำของกรมพลศึกษา ที่จัดขึ้นทุกปีในการเป็นจุดเริ่มต้นของการว่ายน้ำระดับนักเรียนส่วนกลาง

กระทั่งล่าสุด มีการประกาศเตรียมปิดให้บริการอย่างถาวรในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2569 ซึ่งถือเป็นการปิดฉากอีกหนึ่งสถานที่สำคัญในประวัติศาสตร์วงการกีฬาไทย

จากนี้ไปเสียงนกหวีด เสียงกระโดดน้ำ และเสียงเชียร์จากขอบสระ จะเป็นเพียงความทรงจำ แต่เรื่องราวของสระว่ายน้ำวิสุทธารมณ์จะยังคงอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์กีฬาไทย ในฐานะสระว่ายน้ำโอลิมปิกแห่งแรกของประเทศ และบ้านหลังสำคัญที่สร้างนักกีฬาว่ายน้ำไทยมาแล้วหลายรุ่น

สถานที่อาจปิดประตูลงได้ แต่ความทรงจำและคุณค่าที่สร้างไว้ จะไม่มีวันปิดฉากตามไปด้วย