คอลัมน์ “Final Whistle" โดย "ผู้เล่นคนที่ 12"
หลังจากรอคอย 8,060 วันในที่สุด "ปืนโต" อาร์เซนอล ก็คว้าแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษหรือ พรีเมียร์ ลีก ได้สำเร็จ แน่นอนลูกทีมของ มิเกล อาร์เตต้า คู่ควรอย่างแท้จริงที่จะชูถ้วยใบนี้ต่อจากปี 2004
แต่ถ้าถามว่า อาร์เซนอล เป็นทีมที่เล่นได้น่าตื่นเต้นที่สุดหรือไม่? ก็อาจจะยัง หรือเป็นทีมที่เล่นได้สวยงามที่สุดหรือไม่? แฟนบอล "เดอะ กันเนอร์ส" ก็คงไม่สน แต่การแข่งขันฟุตบอลไม่ใช่การประกวดนางงามไม่จำเป็นต้องสวยงาม เพราะปลายทางคือต้องเป็นแชมป์ ทุกคนจะจำแค่แชมป์เท่านั้น ไม่จำรองแชมป์
เป๊ป กวาร์ดิโอลา พยายามอย่างเต็มที่คว้าแชมป์ 6 สมัยใน 10 ฤดูกาลกับ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ แน่นอนว่าพวกเขาเล่นได้น่าตื่นตาตื่นใจ แต่สุดท้ายก็ได้แชมป์เหมือนกัน เพราะไม่มีรางวัลเล่นสวยงามแยกย่อย ทุกทีมที่จะเป็นแชมป์วัดกันด้วยเกณฑ์เดียวกันทั้งหมดคือคะแนน
อาร์เซนอล ของ อาร์เตต้า ก็คว้าแชมป์ พรีเมียร์ ลีก ได้สำเร็จหลังจากจบอันดับ 2 ติดต่อกัน 3 ฤดูกาล ก็ต้องชมในมาตรฐานและความพยายาม ถือเป็นแชมป์ลีกครั้งแรกของสโมสรนับตั้งแต่ "ชุดไร้พ่าย" ของ อาร์แซน เวนเกอร์ ที่ซิวแชมป์ลีกอังกฤษสมัยที่ 13 เมื่อปี 2004
ทีมของ เวนเกอร์ ถือเป็นหนึ่งในทีมที่ดีที่สุดเท่าที่ พรีเมียร์ ลีก เคยมีมา ด้วยความเร็ว ความปราดเปรียว ความดุดัน และพละกำลัง แต่ว่าจากนั้นพวกเขาก็ถูกโค่นล้มโดย เชลซี ของ โชเซ่ มูรินโญ่ ซึ่งเป็นขั้วตรงข้ามกับทีมไร้พ่ายอย่างสิ้นเชิง
เชลซี ของ มูรินโญ่ ยุคนั้นเล่นตามจุดแข็งของพวกเขาคือพละกำลังทางกายภาพและความแข็งแกร่งในการป้องกัน ซึ่งหมายความว่า อาร์เตต้า ไม่ใช่โค้ชคนแรกที่ใช้เส้นทางที่เน้นผลลัพธ์เพื่อคว้าแชมป์
หลังจากที่ อาร์เซนอล จบอันดับ 2 ติดต่อกัน 3 ฤดูกาล อาร์เตต้า ก็ตกอยู่ภายใต้ความกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ ที่จะต้องเปลี่ยนทีมให้เป็นแชมป์เพื่อลบล้างคำว่า "ยามเฝ้าถ้วย" หนึ่งในเคล็ดลับคือเน้นไปที่การฝึกฝนองค์ประกอบสำคัญของการป้องกันและการใช้ลูกตั้งเตะให้เป็นประโยชน์ หากคุณป้องกันได้ดีและทำประตูจากลูกเตะมุมและลูกฟรีคิก คุณจะมีรากฐานที่มั่นคง
อาร์เซนอล เสียประตูในลีกฤดูกาลนี้น้อยที่สุด (26 ประตู) เก็บคลีนชีตได้มากที่สุด (19 ครั้ง) และชนะด้วยสกอร์ 1-0 มากที่สุด (8 ครั้ง) และด้วยความสำเร็จนี้ทำให้พวกเขารั้งอันดับต้นๆ ในเรื่องการทำประตูจากลูกตั้งเตะ (24 ประตู) และลูกเตะมุม (18 ประตู) หากรวมทุกรายการทำประตูจากลูกตั้งเตะในปีนี้ไป 35 ประตู
ฟุตบอลเหมือนมีวัฎจักร เพราะมีช่วงเวลาที่ทีมที่มีลูกเล่นแพรวพราวครองความได้เปรียบ และช่วงเวลาที่ทีมที่เน้นเกมรับเป็นหลักเป็นปรัชญาสำคัญ กวาร์ดิโอลา, เวนเกอร์ และ เจอร์เกน คล็อปป์ สร้างทีมที่เล่นสวยงาม ในขณะที่ มูรินโญ่, อันโตนิโอ คอนเต้ (เชลซี, 2016-17) และ อาร์เตต้า เน้นผลการแข่งขัน ส่วน เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ก็เคยมีส่วนร่วมทั้งสองแบบกับ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด มาหลายปี ท่านเซอร์เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ที่เน้นการทำงานให้สำเร็จก่อน แล้วค่อยปล่อยให้ทีมเล่นสวยงาม
กระนั้น อาร์เซนอล ที่ยิ่งใหญ่ของ เวนเกอร์ ครองเกมได้มากขึ้น เล่นได้อย่างอิสระ และผสมผสานความแข็งแกร่งเข้ากับความสวยงาม แต่แม้จะยิ่งใหญ่เพียงใดก็ไม่เคยป้องกันแชมป์ได้ ดังนั้นเป็นความท้าทายของ อาร์เตต้า กับทีมยุคนี้ที่ต้องขึ้นมาครองความยิ่งใหญ่ในระยะยาว
เมื่อ กวาร์ดิโอลา เตรียมออกจาก ซิตี้ เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล ในขณะที่ ลิเวอร์พูล เชลซี และ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด อยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน อาร์เตต้า ใช้เวลาเกือบ 6 ปีในการคว้าแชมป์ครั้งแรก ก็ต้องมาลุ้นกันว่ายุคของ อาร์เซนอล เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้วหรือไม่นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป