คอลัมน์: จุดคบไฟใต้ โดย...ไชยยงค์ มณีพิลึก
สัปดาห์ก่อน คอลัมน์นี้ชี้ว่า กอ.รมน.ภาค 4 ส่วนหน้าอย่าดีใจ ที่ความรุนแรงในจังหวัดชายแดนภาคใต้ลดลงช่วง ต.ค.ที่ผ่านมา เพราะ “แนวร่วมบีอาร์เอ็น” ยังจับตาความเปลี่ยนแปลงทางยุทธการและยุทธวิธีที่เข้มข้นขึ้นของทุก “ฉก.” ในพื้นที่ตามนโยบาย พล.ท.ชาคริต อุจะรัตน แม่ทัพภาคที่ 4 และ ผอ.รมน.ภาค 4 คนใหม่
หลังเข้าใจความเปลี่ยนแปลง เห็นจุดแข็งและจุดอ่อนทางยุทธการทหารในพื้นที่แล้ว บีอาร์เอ็นก็เลือกโจมตีจุดอ่อนใน 5 อำเภอของ จ.ยะลา ถึง 8 จุดเมื่อวันที่ 10 พ.ย.ที่ผ่านมา และยังถือเป็นการเอาคืนที่ก่อนหน้าเจ้าหน้าที่ปิดล้อมและวิสามัญฯ ระดับ “ครูฝึกอาร์เคเค” ของขบวนการที่ ต.แม่หวาด อ.ธารโต จ. ยะลา
ระดับ “แกนนำบีอาร์เอ็น” ยังสั่งการให้ “ขยายขอบเขตโจมตี” เพิ่มในพื้นที่จุดอ่อนของ จ.สงขลา และ จ.สตูล แบบ “เกินคาดหมาย” ของเจ้าหน้าที่ด้วย มีการวางระเบิดเสาไฟฟ้าที่ อ.จะนะ อ.นาหม่อม และ อ.สะเดา จ.สงขลา รวมถึงที่ อ.ควนกาหลง และ อ.ทุ่งหว้า จ.สตูล
สำหรับการก่อเหตุใน จ.ยะลา จ.สงขลา และ จ.สตูล เมื่อวันที่ 11 เดือน 11 อันถือเป็นปฏิบัติการขยายขอบเขตโจมตีเกิดคาดหมายนั้น ปรากฏว่ายังตรงกับวันครบรอบ “วันสัญลักษณ์” ที่เกิดเหตุการเสียเมืองปัตตานีให้สยามในรัชสมัย ร.1 ด้วย
นอกจากนี้ “ปีกการเมืองบีอาร์เอ็น” ยังจัดให้มีการเคลื่อนไหวแสดงภาพเหตุการณ์เสียปัตตานีให้สยามที่ อ.ทุ่งยางแดง จ.ปัตตานี อาทิ การแสดง “เจาะเอ็นร้อยหวาย” ชาวปัตตานีที่เป็นเชลยศึกถูกกวาดต้อนเข้ากรุงเทพฯ ซึ่งเป็นหนึ่งใน “วาทกรรมปลุกระดม” ทางประวัติศาสตร์ที่บีอาร์เอ็นนำมาใช้บ่อยๆ
ไม่พียงเท่านั้น ยังบังเอิญว่า วันที่ 11 เดือน 11 ที่ผ่านมา “ผู้อำนวยความสะดวกคนใหม่” ที่รัฐบาลมาเลเซียเพิ่งแต่งตั้งให้ทำหน้าที่ในกระบวนการพูดคุยสันติสุขระหว่างรัฐไทยกับบีอาร์เอ็น ยังได้นำคณะเดินทางมาพบกับคณะความมั่นคงของฝ่ายไทยที่ทำเนียบรัฐบาลด้วย
โดยได้พบปะแลกเปลี่ยนกับทั้ง นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา ประธานที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี นายฐนัตถ์ สุวรรณานนท์ หัวหน้าคณะพูดคุยสันติสุข และ พล.อ.ชัยพฤกษ์ ด้วงประพัฒน์ เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช.) เป็นต้น
แม้เป็นความหวังที่จะได้เห็นการขับเคลื่อนโต๊ะพูดคุยสันติสุขที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง แต่ในอีกด้านก็เป็นการ แสดงให้เห็นว่า “กองกำลังติดอาวุธบีอาร์เอ็น” ไม่เห็นด้วยกับการเจรจาที่จะเริ่มต้นใหม่ โดยการก่อเหตุแบบขยายพื้นที่เกินคาดถือเป็นการ “ส่งสัญญาณ” ให้กับรัฐไทยโดยตรง
ไม่เพียงเท่านั้น ยังเป็นที่สังเกตว่าการก่อเหตุใน อ.สะเดา จ.สงขลา เกิดขึ้นหลังจากรัฐบาลเพิ่งประกาศให้ “อ.สะเดา” เป็น “พื้นที่พิเศษ” หรือ “พื้นที่เสี่ยงภัย” เพิ่มเติม ซึ่งตลอด 22 ปี “ไฟใต้ระลอกใหม่” มีเพียง 4 อำเภอของ จ.สงขลา เท่านั้นที่เคยถูกประกาศคือ อ.จะนะ อ.เทพา อ.นาทวี และ อ.สะบ้าย้อย
ในประเด็นหลังนี้นับว่า “เดินเข้าทางปืน” ฝ่ายบีอาร์เอ็น เพราะได้ประกาศให้ 5 อำเภอของ จ.สงขลา เป็น “พื้นที่ปลอดปล่อย” หรือ “พื้นที่แบ่งแยกดินแดน” อย่างสมบูรณ์มาก่อนหน้านี้แล้ว
นี่จึงถือเป็น “ความไม่เข้าใจ” ของรัฐบาลที่มุ่งหวังแต่จะ “เอาใจข้าราชการ” ที่เลือกแต่จะเอา “ความปลอดภัยของประชาชนเป็นตัวประกัน” โดยไม่คำนึงถึง “ความสูญเสียทางเศรฐกิจ การลงทุนและการท่องเที่ยว” ที่จะตามมา
เนื่องเพราะหลังประกาศเพิ่มให้ อ.สะเดา เป็น “พื้นที่พิเศษ” หรือ “พื้นที่เสี่ยงภัย” ลำดับที่ 5 ของ จ.สงขลา บรรดาข้าราชการที่ปฏิบัติงาน หรือแค่มีชื่อว่าได้ปฏิบัติงานในพื้นที่ก็จะได้ทั้ง “เงินเพิ่มพิเศษ” หรือ “เบี้ยเสี่ยงภัย” เพิ่มรวมแล้วไม่ต่ำกว่า 2,500 บาทต่อเดือนทันที
ส่วนการก่อเหตุที่ อ.ควนกาหลง กับ อ.ทุ่งหว้า ของ จ.สตูล เป็นเพราะบีอาร์เอ็นต้องการ “ขยายเขตปฏิบัติการ” ให้ครบถ้วนตามข้อกำหนดเดิมที่ว่า “5 จังหวัดชายแดนภาคใต้” ซึ่งนอกจาก 3 จังหวัดคือ ปัตตานี ยะลาและนราธิวาสแล้ว ยังรวมถึงสงขลาและสตูลเข้าไปด้วย ซึ่งสอดรับตาม “แผนแบ่งแยกดินแดน” ของบีอาร์เอ็น
อีกทั้งการขยายพื้นที่ปฏิบัติการของฝ่ายบีอาร์เอ็นเที่ยวนี้ยังหวังผลเพื่อ “ทำลายเศรษฐกิจ” ของทั้ง 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ด้วย ซึ่งก็ถือเป็น “ยุทธศาสตร์สำคัญ” ที่บีอาร์เอ็นที่ประกาศไว้อย่างชัดเจนมาโดยตลอด
ความจริงแล้วมีสิ่งที่บีอาร์เอ็นต้องการอย่างมากคือ อยากให้รัฐบาลประกาศให้ จ.สตูล เป็น “พื้นที่พิเศษ” หรือ “พื้นที่เสี่ยงภัย” เพิ่มเติมเข้าไปอีก ซึ่งหลังก่อเหตุล่าสุดหากหน่วยงานความมั่นคง “เกิดบ้าจี้” ชงให้รัฐบาลประกาศจริง นั่นก็แน่นอนว่าจะ “เดินเข้าทางปืน” ฝ่ายบีอาร์เอ็นแบบจังเบ้ออีกระลอก
จะว่าไปแล้วการขยาย “พื้นที่พิเศษ” หรือ “พื้นที่เสี่ยงภัย” เพิ่มเติมจากของเก่า ประกอบด้วย 3 จังหวัดชายแดนใต้คือ ปัตตานี ยะลาและนราธิวาส กับ 4 อำเภอของ จ.สงขลา ได้แก่ จะนะ เทพา นาทวีและสะบ้าย้อยนั้น เวลานี้เพิ่มไปแล้วคือ อ.สะเดา หากยังอยากจะให้เพิ่มอีกทั้งใน จ.สงขลา และ จ.สตูล
นั่นหมายถึง “บรรดาข้าราชการ” ก็จะได้รับเงินพิเศษและเบี้ยเสี่ยงภัยเพิ่มขึ้นคนละไม่ต่ำกว่า 2,500 บาทต่อเดือนในทันที อันไม่ใช่จะได้รับเสียงโห่ร้องยินดีจากแค่ฝ่ายทหารในสังกัด “กอ.รมน.ภาค 4 ส่วนหน้า” เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงฝ่ายตำรวจ ฝ่ายปกครอง และครบถ้วนทุกบุคลากรของทุกหน่วยงานรัฐในพื้นที่
ทั้งหมดทั้งปวงเป็นเรื่องที่ต้องจับตากันใกล้ชิดต่อไป เพราะท้ายที่สุดแล้วการขยายพื้นที่ปฏิบัติการก่อการร้ายของบีอาร์เอ็นให้ครอบคลุมมากที่สุด นั่นมีแต่จะกลายเป็น “ความสมประโยชน์” ของบรรดาข้าราชการและบีอาร์เอ็น
ดังนั้นสังคมควรต้องตั้งคำถาม “หน่วยงานความมั่นคง” ว่า จริงหรือที่ “ไฟใต้จะยุติได้ในปี 2570” อย่างที่ตั้งเป้าหมายไว้ หรือว่า “พวกท่านฝันกลางวัน” เพราะที่ผ่านมาก็ได้ “กินอิ่ม” กันจน “ท้องอืด” มาตลอดหรือเปล่าครับ


