xs
xsm
sm
md
lg

“คสช.มั่นคง รัฐบาลมั่งคั่ง นายทุนยั่งยืน” กับการพัฒนาในนิยามของคนเห็นต่างจากรัฐ

เผยแพร่:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์

 
คอลัมน์ : คนทุกข์ลุกสร้างสุข : สมัชชาประชาชนภาคใต้  /  โดย... นพ.สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ
 

 
เมื่อรัฐอยากสร้าง “ท่าเรือน้ำลึกสงขลาแห่งที่ 2” ที่บ้านสวนกง ต.นาทับ อ.จะนะ จ.สงขลา อยากให้เมืองจะนะมี “นิคมอุตสาหกรรม” เพราะตั้งแต่สร้าง “โรงแยกก๊าซ” เมื่อปี 2547 ฝันของการมีนิคมอุตสาหกรรมต่อเนื่องยังไม่เป็นจริง อยากให้จะนะมีโรงไฟฟ้าเพิ่มอีกทั้งๆ ที่มี “โรงไฟฟ้าจะนะ” ที่ผลิตไฟฟ้าได้กว่า 60% ของไฟฟ้าในภาคใต้แล้ว อยากให้มี “อ่างเก็บน้ำ” หรือ “เขื่อน” กักน้ำเพิ่มที่ อ.นาทวี จ.สงขลา เพื่อนำน้ำมาใช้ในอุตสาหกรรม แต่คนจะนะและผู้คนที่รักสิ่งแวดล้อม รวมถึงวิถีชุมชนต่างมีมุมมองที่แตกต่างจากรัฐ
 .
ครม.ในรัฐบาล คสช.ของ พล.อ.ประยุทธ จันทร์โอชา ได้ทิ้งทวนมีมติในการประชุม ครม.ครั้งท้ายๆ อนุมัติให้ “จะนะเมืองต้นแบบเมืองอุตสาหกรรมก้าวหน้าแห่งอนาคต”?!
 .
อันถือเป็นการเอาโครงการเดิมๆ มามัดรวมกันใส่กล่องใหม่ ผูกโบว์สวยงาม ติดป้ายขายฝันหรูหราว่า “จะนะเมืองอุตสาหกรรมก้าวหน้าแห่งอนาคต” เพื่อให้สามารถผลักดันและสร้างโครงการต่างๆ ที่ชาวบ้านจะนะคัดค้านให้จงได้
 .
คำถามใหญ่คือ การมีท่าเรือน้ำลึก มีนิคมอุตสาหกรรม มีอู่ซ่อมและต่อเรือเดินสมุทร มีโรงไฟฟ้าเพิ่ม มีเขื่อน มีอ่างเก็บน้ำ มีโรงงานมากมายนอกนิคมฯ อีกต่างหาก โครงการเหล่านี้ตอบอนาคตของใคร ใครก้าวหน้า ใครจะรวย ชาวบ้านจะนะและอำเภอข้างเคียงจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นไหม จะมีความหวังกับอนาคตของชุมชนและตนเองได้มากขึ้นไหม
 
การเปลี่ยนจะนะเป็นเมืองอุตสาหกรรม ชาวบ้านจะต้องเปลี่ยนจากความเป็นเกษตรกรที่มีรายได้หลายทาง มาทำโรงงานรับค่าแรงวันละ 300 บาท ชาวประมงต้องเปลี่ยนจากการออกทะเลจับปลา มาจับปลาในสายพานยัดใส่กระป๋อง ที่ดินจะแพงขึ้นและถูกเปลี่ยนมือจากคนจะนะไปเป็นของนายทุนคนไกล ท้องนาสวนยาง สวนผลไม้ และชายทะเลจะมีโรงงานทยอยขึ้นแซม จนในที่สุดแม้การเกษตรจะยังทำได้ แต่ก็แค่ทรงกับทรุด เพราะดินน้ำที่สมบูรณ์นั้นจะค่อยๆ หมดไป
 
คนจะนะมีสายพานอุตสาหกรรมในครัวเรือนหลายสายพานที่หล่อเลี้ยงผู้คนในปัจจุบัน ที่สำคัญๆ เช่น อุตสาหกรรมการเลี้ยงนกเขาที่มีตั้งแต่เลี้ยงหนอนนก ทำนาปลูกข้าวนก เลี้ยงนก ผสมพันธุ์นก ขายนก ส่งนกให้ถึงจุดหมาย(ซึ่งไม่ง่าย) หาไม้ไผ่หรือหวายมาทำกรง เหลาไม้ไผ่ ประกอบกรงนก ขายกรง ส่งกรง ทำไม้หัวกรง ทำตะขอแขวนกรง ทำผ้าคลุมกรง ทำถ้วยหินอ่อนใส่น้ำใส่ข้าวนกสำหรับไว้ในกรง ทำเสาชักรอกไว้แขวนนก จัดการแข่งขันนก ฯลฯ ทั้งหมดนี้ทำให้คนจะนะมีงานทำ มีรายได้และมีความสุขร่วมหมื่นคน โดยที่รัฐแทบจะไม่ได้มาส่งเสริม เป็นอุตสาหกรรมที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตและความเป็นจะนะ เป็นความยั่งยืนที่ไม่แปลกแยกและไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม
 
สายพานอุตสาหกรรมการประมงก็ดูแลคนเป็นหมื่นคน ชาวประมงออกทะเลจับปลาแทบทุกวัน อาชีพการถักอวน ซ่อมอวน การซ่อมเรือ แม่ค้าขายปลา โรงงานน้ำแข็ง คนขับรถส่งปลาไปขายต่างอำเภอ ร้านอาหาร อุตสาหกรรมห้องเย็น โรงงานอุตสาหกรรมทำปลากระป๋องหรืออาหารทะเลแช่แข็ง บริษัทส่งออก ทั้งหมดนี้เป็นหมื่นๆ ชีวิตที่จะลำบาก หากทะเลจะนะเปลี่ยนไป
 
สายพานอุตสาหกรรมการศึกษาก็เจริญก้าวหน้ามาก จะนะคืออำเภอเล็กๆ แต่มีโรงเรียนราษฎร์สอนศาสนาอิสลามกว่า 30 แห่ง มีนักเรียนทั้งหมดร่วมหมื่นคน เกือบครึ่งเป็นนักเรียนจากต่างพื้นที่ที่มาเรียนที่นี่ อุตสาหกรรมการศึกษาที่คนจะนะสร้างขึ้นมาเองอย่างต่อเนื่องยาวนาน หล่อเลี้ยงทั้งอุดมคติและชีวิตของทั้งครู ภารโรง แม่ค้าขายอาหารทั้งในและหน้าโรงเรียน ร้านเครื่องเขียน ร้านถ่ายเอกสาร ร้านขายเสื้อผ้าและอุปกรณ์การศึกษา คนปลูกผัก คนเลี้ยงไก่ หรือแม้แต่ฝ่ายความมั่นคงที่มาทำหน้าที่ดูแลโรงเรียน คนหลายหมื่นคนเกี่ยวข้องสัมพันธ์ในอุตสาหกรรมนี้
 
สายพานอุตสาหกรรมยางพาราก็ยิ่งใหญ่ไม่น้อย ทั้งชาวสวนยาง คนรับจ้างกรีดยาง ร้านรับซื้อขี้ยาง ร้านรับซื้อน้ำยาง ร้านขายปุ๋ย คนรับจ้างใส่ปุ๋ยฉีดยาฆ่าหญ้า ร้านขายอุปกรณ์การเกษตร ร้านเพะกล้ายาง สหกรณ์การเกษตร โรงงานผลิตยางแท่งยางก้อน ยาวไกลถึงบริษัทส่งออก ซึ่งดูแลคนหลายหมื่นคน แม้ยางจะราคาตก แต่ก็แทบไม่มีคนตัดยางเลิกตัดยางแล้วไปเข้าทำงานโรงงาน เพราะอย่างไรเสียรายได้จากการตัดยางก็มากกว่า มีเสรีภาพมากกว่า และมีความสุขกับชีวิตและครอบครัวได้มากกว่า
 
คนจะนะเขาก็มีความฝันถึงความก้าวหน้าแห่งอนาคต แต่ไม่ใช่อุตสาหกรรม เพราะอุตสาหกรรมมีแต่ทำให้คนพื้นที่จนลง ยากลำบาก สิ่งแวดล้อมเสียหาย ดิน น้ำ อากาศมีมลพิษเพิ่มขึ้น สังคมก็ไม่สุขสงบ เพราะคนนอกเข้ามามากจนคุมกันไม่ได้ สร้างความเหลื่อมล้ำเพิ่มขึ้น ส่วนคนที่ได้ประโยชน์คือ นักลงทุน บริษัทต่างชาติ นายทุน หรือคนเรียนสูงๆ มากอบโกยแล้วก็จากไป ทิ้งความเสียหายให้อยู่กับพื้นที่ไปอีกนับร้อยปี
 .
คนชายแดนใต้ขอกำหนดอนาคตตนเองบ้างไม่ได้หรือ!!
 .
ทำไมรัฐบาลที่หวังดี แต่ซ่อนไปด้วยความประสงค์ร้ายต้องมาอนุมัติให้จะนะเป็นเมืองต้นแบบเมืองอุตสาหกรรมก้าวหน้าแห่งอนาคต โดยที่ไม่มีการทำกระบวนการสอบถามความเห็นประชาชน ที่สำคัญรัฐบาลก็หมดอายุ หมดความชอบธรรมแล้ว ยังจะมาอนุมัติด้วยการมีมติ ครม.ให้ผูกพันวิถีชีวิตผู้คนไปในอนาคตอันไกลอีก ซึ่งเป็นการไม่สมควรยิ่ง
 
งบประมาณแสนล้านที่นำมาพัฒนาอุตสาหกรรมนั้น คนที่ได้ประโยชน์คือคนที่มีฐานะดีอยู่ก่อนแล้ว ชาวบ้านได้เพียงเศษขนม ขอเพียงงบสักครึ่งหนึ่งให้คนจะนะคิดเองทำเอง เขาจะนำงบฯ ไปพัฒนาแบบยั่งยืน ทั้งเรื่องประมง เกษตร ปศุสัตว์ นกเขา การศึกษา การท่องเที่ยว อุตสาหกรรมเกษตร ชีวิตและชุมชน
 .
คนจะนะอยากจะผลักดันเป็น “เมืองต้นแบบเกษตรบริการก้าวหน้าและยั่งยืนแห่งอนาคต”!!
 .
เราเจริญก้าวหน้าโดยไม่ต้องพัฒนาอุตสาหกรรมที่แปลกแยกกับชุมชน ความเจริญก้าวหน้าต้องยืนบนฐานการพัฒนาที่ยั่งยืน
 .
งานนี้เป็นที่รู้กันว่า “คสช.มั่นคง รัฐบาลมั่งคั่ง นายทุนยั่งยืน” ส่วนประชาชนนั้นหากไม่ลุกขึ้นสู้ ก็ต้องยอมรับชะตากรรมในการเป็นทาสอุตสาหกรรม อย่างเช่นคนที่มาบตาพุดหรือแหลมฉบังต่อไป?!?!
 


Save on your hotel - www.hotelscombined.co.th
กำลังโหลดความคิดเห็น...