โดย ลัดดา ตั้งสุภาชัย
ถึงวันนี้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่มนุษย์เป็นผู้ประดิษฐ์คิดค้นขึ้น ได้วิวัฒนาการก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วตามลำดับ จนถึงขั้นที่มนุษย์สามารถเดินทางไปสู่ดาวอังคารได้แล้ว นอกจากนั้น มหาอำนาจบางประเทศในโลกยังได้ดำเนินธุรกิจจัดทัวร์ท่องอวกาศหรือท่องเที่ยวนอกพิภพให้กับเหล่ามหาเศรษฐีของโลกในหลายประเทศกันแล้ว
แต่ในขณะเดียวกัน เยาวชนน้อยใหญ่ของสังคมไทยที่ใจแตกทั้งหญิงและชาย (บางกลุ่ม) ไม่เข้าใจถึงการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณค่า และไม่ยอมรับรู้ถึงความเจริญก้าวหน้าของโลกที่เกิดขึ้น กลับใช้ชีวิตและฆ่าเวลาไปกับการเสพสื่อบันเทิง “หนัง X” เสพเซ็กซ์ในหมู่เพื่อนทั้งๆที่ยังอยู่ในวัยเรียนอันมีผลมาจากการเลียนแบบสื่อและความอยากรู้อยากลอง
เด็กวัยรุ่นที่ขาดภูมิคุ้มกัน ขาดประสบการณ์ในการดำเนินชีวิต และขาดการเอาใจใส่จากครอบครัวมักจะตกอยู่ในวังวนของกิเลสปัญหาทั้งปวง มีวิธีคิดที่ตื้นเขินกับการดำเนินชีวิต ไม่ให้คุณค่ากับตนเอง มีชีวิตอยู่อย่างไร้จุดหมาย ด้วยการหารายได้อย่างง่ายๆจากการขายเรือนร่าง (ค้าประเวณี) ให้กับผู้ต้องการซื้อหรือเสพเซ็กซ์ ด้วยสนนราคาครั้งละ ๒,๐๐๐ บาทขึ้นไป ในรูปแบบและวิธีการต่างๆกันไป
บางรายจะเลือกการขายเรือนร่างที่โป๊เปลือยของตนผ่านทางอินเตอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือ ในลักษณะทั้งที่เป็นภาพนิ่งและภาพที่เคลื่อนไหว (Motion Picture) ให้กับบรรดาสมาชิกจำนวนนับร้อย นับพัน ได้เสพเซ็กซ์ผ่านทางไซเบอร์ด้วยสายตาพร้อมๆกันในเวลาเดียวกัน
โดยอ้างเหตุผลที่ทำไปเพราะความเหงา ความว้าเหว่ ขาดความอบอุ่นจากครอบครัว หรืออะไรต่อมิอะไรที่เพียงต้องการหาเหตุมากล่าวอ้างถึงความจำเป็นที่ต้องกระทำเรื่องดังกล่าว และยังได้รับการบอกกล่าวเพิ่มอีกว่า การที่พวกเขากล้าที่กระทำการเช่นนั้นก็เพราะเรือนร่างไม่สึกหรอแต่ประการใด มิหนำซ้ำยังได้สตางค์ไว้จับจ่ายใช้สอยเพื่อความฟุ่มเฟือยของชีวิตในยุคนี้อีกด้วย
สำหรับเยาวชนบางรายที่อาจเรียกว่าเป็นมืออาชีพใจกล้าหน้าทน เลือกที่จะเป็นผู้แสดงแบบ (Presenter) ในการถ่ายทำหนังสือโป๊ หรือผู้แสดงหนังโป๊ ซึ่งก็สุดแล้วแต่ผู้ประกอบการจะหยิบยื่นข้อเสนอให้ ด้วยเหตุผลเพียงว่า ต้องการหารายได้หรือค่าตอบแทนที่สูงและมากกว่าเพื่อชีวิตที่ฟุ้งเฟ้อเยี่ยงคนอื่นๆที่มีฐานะในสังคม
ขณะนี้สังคมไทยอยู่ในสภาพที่เปราะบางและเป็นสังคม “บริโภคนิยม” จึงไม่แปลกเลยที่ปัญหาสื่อลามก เซ็กซ์ในวัยเรียน จะยังคงแพร่กระจายอยู่ทุกพื้นที่ในสังคมไทย แม้แต่ในบ้าน วัด และโรงเรียนก็ยังมีให้พบเห็น ถึงแม้ว่ารัฐบาลจะมีนโยบายให้หน่วยงานที่รับผิดชอบอย่างสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ดำเนินการปราบปรามเอาผิดต่อผู้กระทำการอย่างจริงจังก็ตาม แต่ในความเป็นจริงก็ไม่มีวี่แววว่าสื่อลามกและการประพฤติปฏิบัติตนที่เกินตัวขัดต่อค่านิยมที่ดีงามจะถูกจัดการให้หมดสิ้นไป และยังคงเป็นปัญหาใต้พรมที่ถูกซุกไว้ กัดกร่อนสังคมไทยทุกวันนี้ให้เปราะบางมากยิ่งขึ้น
สื่อลามกที่แพร่หลายอยู่ในขณะนี้รวมถึงพฤติกรรมของวัยรุ่นที่ก่อปัญหาสังคมนับว่าเป็นเรื่องที่ขัดต่อการพัฒนาสังคมและประเทศชาติเป็นอย่างยิ่ง การยับยั้งหรือจัดการกับปัญหาให้หมดไปจากสังคมไทยจึงเป็นเรื่องที่ทุกฝ่ายจะต้องร่วมแรงร่วมใจกัน
ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขปัญหาสังคมมักถกเถียงและหาหนทางการแก้ไขปัญหาในมิติต่างๆและมักสรุปว่าการแก้ไขปัญหาสังคมต้องใช้เวลาและไม่ง่ายอย่างที่คิด โดยความยากง่ายในการแก้ไขปัญหาสื่อลามกและพฤติกรรมที่เบี่ยงเบนของวัยรุ่นคงไม่ใช่สาระที่จะมาถกเถียงกัน หากแต่การแก้ไขปัญหาอย่างจริงจังและเป็นระบบต่างหากที่สามารถผลักดันให้เกิดการแก้ไขปัญหาได้อย่างเป็นรูปธรรมและสัมฤทธิผล
รัฐบาล ต้องมีความชัดเจนในนโยบาย เป็นเจ้าภาพและเป็นแกนนำในการแก้ไขปัญหาสื่อลามกอย่างเอาใจใส่จริงจังและต่อเนื่อง โดยใช้มิติทางกฎหมาย และมิติทางวัฒนธรรม รวมถึงสนับสนุนการมีส่วนร่วมของประชาชน เปิดพื้นที่ให้เยาวชนได้แสดงออกด้วยการจัดกิจกรรมพัฒนาร่างกายและจิตใจ
ครอบครัว ซึ่งเป็นหน่วยที่เล็กที่สุดของสังคมต้องมีความเข้มแข็งและเอาใจใส่ในการอบรมบ่มเพาะเยาวชนให้เป็นคนดีของสังคม ใช้ความรักและความอบอุ่นของครอบครัว (พ่อ แม่ ลูก) เป็นรั้วล้อมบ้านต้านสื่อลามกไม่ให้เข้ามาทำลายความคิดและค่านิยมที่ดีงามของบุตรหลาน น.พ.เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เคยกล่าวในการสัมมนาไว้ว่า
“สิ่งหนึ่งที่ถือเป็นจุดแข็งของสังคมไทยมาแต่อดีตและอาจสูญสลายไปในอนาคตอันใกล้หากไม่ร่วมกันคิดหาหนทางรักษาไว้ นั่นคือมรดกสังคมที่ถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ ได้แก่ เรื่องของน้ำใจคนไทย ความเคารพผู้ใหญ่ และความกตเวที ความเมตตาปรานีต่อเด็กและผู้เยาว์ ผู้ตกทุกข์ได้ยาก ภูมิปัญญา วัฒนธรรม และความเป็นไทย”
โรงเรียน เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของสังคมในการแก้ไขปัญหาสื่อลามก โดยบทบาทที่สำคัญของโรงเรียนจะต้องทำหน้าที่ถ่ายทอดและปลูกฝังพื้นฐานวัฒนธรรมและค่านิยมที่ถูกต้องดีงามให้กับเด็กและเยาวชน โดยร่วมมือกับครอบครัวรวมถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐและเอกชนอย่างใกล้ชิด ในการทำหน้าที่ปกป้องเฝ้าระวังภัยและสื่อลามกที่จะส่งผลกระทบและทำลายเยาวชน
สื่อมวลชน เป็นองค์กรทางสังคมที่สำคัญที่ต้องทำหน้าที่ชี้นำให้เยาวชนมีวิถีชีวิตที่ดีงาม อยู่ในครรลองคลองธรรม เป็นมิตรที่ดีของเยาวชน เป็นภูมิปัญญาของสังคม เป็นพลังแห่งการเปลี่ยนแปลงไปสู่ความดีงาม ความเจริญและก้าวหน้าของสังคมตลอดกาล และยังต้องมีส่วนในการปกป้องและสร้างภูมิคุ้มกันให้กับเยาวชนและทำหน้าที่เตือนภัยกับสังคม
เยาวชน ซึ่งเป็นกำลังที่สำคัญและอนาคตของชาติ ต้องเรียนรู้กับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในสังคมไทยและสังคมโลก โดยต้องประพฤติปฏิบัติตนตามหน้าที่ของเยาวชน ตั้งใจศึกษาหาความรู้ มีระเบียบวินัยกับตนเอง เป็นคนดีของสังคม ไม่ทำตนให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ตนเองและผู้อื่น มีน้ำใจช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น รู้จักเสียสละและมีความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ
ปัญหาสื่อลามกตลอดจนวิกฤตการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับสังคมและประเทศชาติคงไม่ใช่เรื่องของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือองค์กรใดที่จะเป็นผู้ดำเนินการหาหนทางแก้ไขปัญหา หากแต่ทุกภาคส่วนของสังคมจะต้องผสานความร่วมมือในการแก้ไขปัญหาร่วมกัน ทั้งนี้จะหมายรวมถึงผู้ประกอบการธุรกิจสื่อทุกแขนงด้วย ที่จะต้องตระหนักในการรับผิดชอบต่อสังคมและเยาวชนเป็นสำคัญ โดยคำนึงเสมอว่าธุรกิจอยู่ได้สังคมและประเทศชาติต้องอยู่ได้ด้วย
ถึงวันนี้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่มนุษย์เป็นผู้ประดิษฐ์คิดค้นขึ้น ได้วิวัฒนาการก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วตามลำดับ จนถึงขั้นที่มนุษย์สามารถเดินทางไปสู่ดาวอังคารได้แล้ว นอกจากนั้น มหาอำนาจบางประเทศในโลกยังได้ดำเนินธุรกิจจัดทัวร์ท่องอวกาศหรือท่องเที่ยวนอกพิภพให้กับเหล่ามหาเศรษฐีของโลกในหลายประเทศกันแล้ว
แต่ในขณะเดียวกัน เยาวชนน้อยใหญ่ของสังคมไทยที่ใจแตกทั้งหญิงและชาย (บางกลุ่ม) ไม่เข้าใจถึงการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณค่า และไม่ยอมรับรู้ถึงความเจริญก้าวหน้าของโลกที่เกิดขึ้น กลับใช้ชีวิตและฆ่าเวลาไปกับการเสพสื่อบันเทิง “หนัง X” เสพเซ็กซ์ในหมู่เพื่อนทั้งๆที่ยังอยู่ในวัยเรียนอันมีผลมาจากการเลียนแบบสื่อและความอยากรู้อยากลอง
เด็กวัยรุ่นที่ขาดภูมิคุ้มกัน ขาดประสบการณ์ในการดำเนินชีวิต และขาดการเอาใจใส่จากครอบครัวมักจะตกอยู่ในวังวนของกิเลสปัญหาทั้งปวง มีวิธีคิดที่ตื้นเขินกับการดำเนินชีวิต ไม่ให้คุณค่ากับตนเอง มีชีวิตอยู่อย่างไร้จุดหมาย ด้วยการหารายได้อย่างง่ายๆจากการขายเรือนร่าง (ค้าประเวณี) ให้กับผู้ต้องการซื้อหรือเสพเซ็กซ์ ด้วยสนนราคาครั้งละ ๒,๐๐๐ บาทขึ้นไป ในรูปแบบและวิธีการต่างๆกันไป
บางรายจะเลือกการขายเรือนร่างที่โป๊เปลือยของตนผ่านทางอินเตอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือ ในลักษณะทั้งที่เป็นภาพนิ่งและภาพที่เคลื่อนไหว (Motion Picture) ให้กับบรรดาสมาชิกจำนวนนับร้อย นับพัน ได้เสพเซ็กซ์ผ่านทางไซเบอร์ด้วยสายตาพร้อมๆกันในเวลาเดียวกัน
โดยอ้างเหตุผลที่ทำไปเพราะความเหงา ความว้าเหว่ ขาดความอบอุ่นจากครอบครัว หรืออะไรต่อมิอะไรที่เพียงต้องการหาเหตุมากล่าวอ้างถึงความจำเป็นที่ต้องกระทำเรื่องดังกล่าว และยังได้รับการบอกกล่าวเพิ่มอีกว่า การที่พวกเขากล้าที่กระทำการเช่นนั้นก็เพราะเรือนร่างไม่สึกหรอแต่ประการใด มิหนำซ้ำยังได้สตางค์ไว้จับจ่ายใช้สอยเพื่อความฟุ่มเฟือยของชีวิตในยุคนี้อีกด้วย
สำหรับเยาวชนบางรายที่อาจเรียกว่าเป็นมืออาชีพใจกล้าหน้าทน เลือกที่จะเป็นผู้แสดงแบบ (Presenter) ในการถ่ายทำหนังสือโป๊ หรือผู้แสดงหนังโป๊ ซึ่งก็สุดแล้วแต่ผู้ประกอบการจะหยิบยื่นข้อเสนอให้ ด้วยเหตุผลเพียงว่า ต้องการหารายได้หรือค่าตอบแทนที่สูงและมากกว่าเพื่อชีวิตที่ฟุ้งเฟ้อเยี่ยงคนอื่นๆที่มีฐานะในสังคม
ขณะนี้สังคมไทยอยู่ในสภาพที่เปราะบางและเป็นสังคม “บริโภคนิยม” จึงไม่แปลกเลยที่ปัญหาสื่อลามก เซ็กซ์ในวัยเรียน จะยังคงแพร่กระจายอยู่ทุกพื้นที่ในสังคมไทย แม้แต่ในบ้าน วัด และโรงเรียนก็ยังมีให้พบเห็น ถึงแม้ว่ารัฐบาลจะมีนโยบายให้หน่วยงานที่รับผิดชอบอย่างสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ดำเนินการปราบปรามเอาผิดต่อผู้กระทำการอย่างจริงจังก็ตาม แต่ในความเป็นจริงก็ไม่มีวี่แววว่าสื่อลามกและการประพฤติปฏิบัติตนที่เกินตัวขัดต่อค่านิยมที่ดีงามจะถูกจัดการให้หมดสิ้นไป และยังคงเป็นปัญหาใต้พรมที่ถูกซุกไว้ กัดกร่อนสังคมไทยทุกวันนี้ให้เปราะบางมากยิ่งขึ้น
สื่อลามกที่แพร่หลายอยู่ในขณะนี้รวมถึงพฤติกรรมของวัยรุ่นที่ก่อปัญหาสังคมนับว่าเป็นเรื่องที่ขัดต่อการพัฒนาสังคมและประเทศชาติเป็นอย่างยิ่ง การยับยั้งหรือจัดการกับปัญหาให้หมดไปจากสังคมไทยจึงเป็นเรื่องที่ทุกฝ่ายจะต้องร่วมแรงร่วมใจกัน
ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขปัญหาสังคมมักถกเถียงและหาหนทางการแก้ไขปัญหาในมิติต่างๆและมักสรุปว่าการแก้ไขปัญหาสังคมต้องใช้เวลาและไม่ง่ายอย่างที่คิด โดยความยากง่ายในการแก้ไขปัญหาสื่อลามกและพฤติกรรมที่เบี่ยงเบนของวัยรุ่นคงไม่ใช่สาระที่จะมาถกเถียงกัน หากแต่การแก้ไขปัญหาอย่างจริงจังและเป็นระบบต่างหากที่สามารถผลักดันให้เกิดการแก้ไขปัญหาได้อย่างเป็นรูปธรรมและสัมฤทธิผล
รัฐบาล ต้องมีความชัดเจนในนโยบาย เป็นเจ้าภาพและเป็นแกนนำในการแก้ไขปัญหาสื่อลามกอย่างเอาใจใส่จริงจังและต่อเนื่อง โดยใช้มิติทางกฎหมาย และมิติทางวัฒนธรรม รวมถึงสนับสนุนการมีส่วนร่วมของประชาชน เปิดพื้นที่ให้เยาวชนได้แสดงออกด้วยการจัดกิจกรรมพัฒนาร่างกายและจิตใจ
ครอบครัว ซึ่งเป็นหน่วยที่เล็กที่สุดของสังคมต้องมีความเข้มแข็งและเอาใจใส่ในการอบรมบ่มเพาะเยาวชนให้เป็นคนดีของสังคม ใช้ความรักและความอบอุ่นของครอบครัว (พ่อ แม่ ลูก) เป็นรั้วล้อมบ้านต้านสื่อลามกไม่ให้เข้ามาทำลายความคิดและค่านิยมที่ดีงามของบุตรหลาน น.พ.เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เคยกล่าวในการสัมมนาไว้ว่า
“สิ่งหนึ่งที่ถือเป็นจุดแข็งของสังคมไทยมาแต่อดีตและอาจสูญสลายไปในอนาคตอันใกล้หากไม่ร่วมกันคิดหาหนทางรักษาไว้ นั่นคือมรดกสังคมที่ถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ ได้แก่ เรื่องของน้ำใจคนไทย ความเคารพผู้ใหญ่ และความกตเวที ความเมตตาปรานีต่อเด็กและผู้เยาว์ ผู้ตกทุกข์ได้ยาก ภูมิปัญญา วัฒนธรรม และความเป็นไทย”
โรงเรียน เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของสังคมในการแก้ไขปัญหาสื่อลามก โดยบทบาทที่สำคัญของโรงเรียนจะต้องทำหน้าที่ถ่ายทอดและปลูกฝังพื้นฐานวัฒนธรรมและค่านิยมที่ถูกต้องดีงามให้กับเด็กและเยาวชน โดยร่วมมือกับครอบครัวรวมถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐและเอกชนอย่างใกล้ชิด ในการทำหน้าที่ปกป้องเฝ้าระวังภัยและสื่อลามกที่จะส่งผลกระทบและทำลายเยาวชน
สื่อมวลชน เป็นองค์กรทางสังคมที่สำคัญที่ต้องทำหน้าที่ชี้นำให้เยาวชนมีวิถีชีวิตที่ดีงาม อยู่ในครรลองคลองธรรม เป็นมิตรที่ดีของเยาวชน เป็นภูมิปัญญาของสังคม เป็นพลังแห่งการเปลี่ยนแปลงไปสู่ความดีงาม ความเจริญและก้าวหน้าของสังคมตลอดกาล และยังต้องมีส่วนในการปกป้องและสร้างภูมิคุ้มกันให้กับเยาวชนและทำหน้าที่เตือนภัยกับสังคม
เยาวชน ซึ่งเป็นกำลังที่สำคัญและอนาคตของชาติ ต้องเรียนรู้กับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในสังคมไทยและสังคมโลก โดยต้องประพฤติปฏิบัติตนตามหน้าที่ของเยาวชน ตั้งใจศึกษาหาความรู้ มีระเบียบวินัยกับตนเอง เป็นคนดีของสังคม ไม่ทำตนให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ตนเองและผู้อื่น มีน้ำใจช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น รู้จักเสียสละและมีความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ
ปัญหาสื่อลามกตลอดจนวิกฤตการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับสังคมและประเทศชาติคงไม่ใช่เรื่องของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือองค์กรใดที่จะเป็นผู้ดำเนินการหาหนทางแก้ไขปัญหา หากแต่ทุกภาคส่วนของสังคมจะต้องผสานความร่วมมือในการแก้ไขปัญหาร่วมกัน ทั้งนี้จะหมายรวมถึงผู้ประกอบการธุรกิจสื่อทุกแขนงด้วย ที่จะต้องตระหนักในการรับผิดชอบต่อสังคมและเยาวชนเป็นสำคัญ โดยคำนึงเสมอว่าธุรกิจอยู่ได้สังคมและประเทศชาติต้องอยู่ได้ด้วย