เสียงไซเรนดังกรีดเข้าไปถึงขั้วหัวใจ สลับกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ที่บินว่อนอยู่บนท้องฟ้าที่เคยเงียบสงบ ภาพแพทย์พยาบาล เจ้าหน้าที่สาธารณสุขวิ่งกันขวักไขว่เพื่อปฏิบัติภารกิจกู้ชีวิตของผู้ป่วยที่ส่งเสียงร้องระงมไปทั่วบริเวณ ทุกอย่างดูสับสนอลหม่านเป็นวินาทีชีวิตที่ทุกฝ่ายต่างเร่งยื้อก่อนมัจจุราชจะมาฉกร่างเหล่านั้นไป
สึนามิ ถล่ม 6 จังหวัดภาคใต้ เป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิด แม้ 5 ปีที่แล้วจะมีการแจ้งเตือนแต่เมื่อไม่เกิด ความระแวดระวังจึงไม่มี
เช้าวันอาทิตย์ที่ 26 ธันวาคม ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 1 เป็นวันพระที่คนรุ่นปู่ย่า เดินทางไปทำบุญพร้อมกับหลานตัวน้อย ก่อนเกิดเหตุไม่มีสัญญาณอันตรายแม้แต่น้อย คลื่นลมสงบ อากาศแจ่มใส แต่หลังจากชีวิตเริ่มขับเคลื่อนเขยื้อนตัวปฏิบัติภารกิจ รวมไปถึงนักท่องเที่ยวที่พิสมัยแดดยามเช้าที่เขาว่ากันว่าเป็นอาหารผิวชั้นยอดจึงมิทันระวังตัวเมื่อถูกคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ
ทุกชีวิตจึงถูกสังหารหมู่ต่างกันเพียงอาวุธที่ใช้ไม่ได้ถูกหล่อหลอมด้วยปัญญามนุษย์ แต่มันคือธรรมชาติในรูปของเกลียวคลื่นยักษ์ เพียงไม่กี่นาทีชีวิตนับแสนของผู้คนต้องสังเวยให้กับภัยพิบัติครั้งใหญ่ มันคือฝันร้ายของคนทั้งโลก
ในขณะที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องยังคงงก ๆ เงิ่นทำอะไรไม่ถูก แต่หน่วยงานหนึ่งที่ต้องเคลื่อนตัวเร็วที่สุดเพื่อช่วยเหลือชีวิตที่ยังมีลมหายใจนั่นคือ คนกระทรวงสาธารณสุข เสียงรถพยาบาลฉุกเฉินคันแล้วคันเล่าวิ่งออกไปยังจุดเกิดเหตุ ตีคู่ไปกับรถของหน่วยกู้ภัยที่มีอยู่เพียงไม่กี่หน่วยในพื้นที่ ณ เวลานั้น
ด้วยสัญญาณที่ยังไม่ถูกตัดขาดทำให้คนทั่วประเทศรับรู้ว่า จ.ภูเก็ตคือพื้นที่เกิดเหตุที่ประสบภัยพิบัติอย่างรุนแรง โดยเฉพาะหาดป่าตองและหาดกมลา การลำเลียงผู้ป่วยและร่างไร้วิญญาณจึงเริ่มขึ้น ณ วินาทีนั้น โดยมิต้องรอหนังสือราชการเหมือนบางหน่วยงานที่ทำให้การช่วยเหลือหยุดชะงักอย่างไม่น่าจะเกิด
และทันทีที่ทราบข่าว สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ รมว.สาธารณสุข จึงได้เร่งสั่งการให้ทุกฝ่ายระดมกำลังช่วยเหลืออย่างเต็มกำลัง ใช้อุปกรณ์และเวชภัณฑ์ที่มีอยู่อย่างเต็มที่ แพทย์พยาบาล เจ้าหน้าที่ ทุกสังกัดเสนอตัวขอช่วยงานกันอย่างแข็งขัน และที่จะขาดไม่ได้เลยคือหน่วยงานสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ภายใต้การนำของ พญ.คุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ รองผู้อำนวยสถาบันฯ คุณหญิงหมอที่มากด้วยความเสียสละ
17.30 น. วันที่ 26 ธันวาคม ทีมแพทย์ชุดแรกจากโรงพยาบาลภูมิพล และทีมงาน พญ.คุณหญิงพรทิพย์ เดินทางโดยเครื่องบินซี 130 จากท่าอากาศยานกองทัพอากาศ สู่สนามบินภูเก็ต ไล่เลี่ยกับเที่ยวบินของนายกรัฐมนตรี พร้อมด้วยทีมคณะรัฐมนตรีโดยมีจุดหมายเดียวกัน
เสียงไซเรนดังกระหึ่ม จ.ภูเก็ตทันที ที่เครื่องบินสัมผัสรันเวย์ ทีมแพทย์ได้ถูกแบ่งไปตามโรงพยาบาลแสถานที่เกิดเหตุตามภารกิจของแต่ละคน แต่ที่ทุกอย่างขับเคลื่อนอย่างรวดเร็วต้องขอยกความดีให้กับ สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ที่ลงมาบัญชาการด้วยตนเอง อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งที่ตัวเองก็เพิ่งได้รับบาดเจ็บมาหมาด ๆ
และในวันเกิดเหตุก็เดินทางไปดูความพร้อมของ รพ.ป่าตอง และรพ.วชิระภูเก็ต ซึ่งรับบทหนักที่สุดจากเหตุการณ์คลื่นยักษ์ถล่มภูเก็ต มีทั้งศพและผู้ป่วยเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะที่ รพ.วชิระภูเก็ตที่ต้องใช้พื้นที่มินิมาร์ทเป็นสถานที่เก็บศพชั่วคราว
ขณะที่ทุกคนพุ่งความสนใจไปที่ จ.ภูเก็ต ก็มีรายงานเข้ามาว่าที่อุทยานแห่งชาติเขาหลัก อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ขณะที่สัญญาณทุกอย่างถูกตัดขาด ทำให้การติดต่อเป็นไปด้วยความยากลำบาก
สุดารัตน์ มีสีหน้ากังวลและขอเดินทางไปยัง รพ.ตะกั่วป่าแต่เมื่อเช็คระยะทางที่จะไปยังรพ.ตะกั่วป่าไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะระหว่างทางต้องผ่าน อุทยานเขาหลัก ระยะทางกว่า 20 กิโลเมตรเป็นทะเลโคลน ต้นไม้ล้มระเนระนาดไม่สามารถเดินทางผ่านไปได้ เช่นเดียวกับที่เกาะพีพี จ.กระบี่ ที่นักท่องเที่ยวและชาวบ้านอีกหลายร้อยชีวิตต้องสังเวยภัยพิบัติและยังไม่สามารถเข้าช่วยเหลือได้ในทันที
สุดารัตน์ บอกว่า สิ่งที่ทำได้ในเวลานั้นคือ สั่งการระดมทีมแพทย์ พยาบาล แพทย์ดมยา ทีมผ่าตัด ทีมกู้ชีพพร้อมรถพยาบาลฉุกเฉินจำนวนกว่า 100 ทีม จากจังหวัดภูเก็ต พังงา และกระบี่ รวมทั้งจากจังหวัดใกล้เคียงได้แก่สุราษฎร์ธานี ชุมพร ระนอง นครศรีธรรมราช ตรัง พัทลุง ลงไปช่วยเหลือประชาชนนักท่องเที่ยวที่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุนี้เป็นการด่วน ประสานเฮลิคอปเตอร์จากกระทรวงกลาโหม และตำรวจ เพื่อรับทีมแพทย์พยาบาลลงไปให้การช่วยเหลือเบื้องต้นผู้ที่ติดอยู่ตามเกาะแก่งต่างๆ โดยเร็วที่สุด
วันรุ่งขึ้น ได้รับรายงานเข้ามาอย่างต่อเนื่องว่าพบศพผู้เสียชีวิตที่เขาหลักหลายร้อยคน และคาดว่ายังมีที่อยู่ตามซากปรักหักพังและดินโคลนเชื่อว่าผู้เสียชีวิตน่าจะเกินหลักพันแน่นอน เมื่อรับทราบข้อมูล กระทรวงสาธารณสุขจึงได้ระดมแพทย์นับร้อยคนจากทั่วทุกภาค สลับสับเปลี่ยนกันลงมาช่วยเหลือ รวมทั้งเครื่องมือผ่าตัดและเซ็ททำแผล เพื่อช่วยแบ่งเบาแพทย์ในพื้นที่
ช่วงระยะเวลา 2 วัน การจัดการเรื่องผู้ป่วยเป็นไปด้วยความเรียบร้อยจากการร่วมมือร่วมใจกัน ปัญหาที่ตามมาคือ ศพผู้เสียชีวิตเริ่มขึ้นอืดเหม็นเน่า ปัญหาการลำเลียงศพไปไว้ตามสถานที่ต่าง ๆ จึงดูไม่ใช่ง่าย แม้ไม่ใช่หน้าที่โดยตรง แต่สุดารัตน์ ก็เต็มใจช่วยเหลือประสานของตู้คอนเทนเนอร์แช่ศพได้ถึง 10 ตู้
ขณะที่หน่วยงานที่รับผิดชอบยังมะงุมมะงาหรา เพราะไม่รู้จะเริ่มทำอะไรก่อน ทั้งที่เครื่องไม้เครื่อง บุคลากร มีพร้อมรอเพียงคนสั่งการเท่านั้น แม้แต่ไฟฟ้าในวัดย่านยาว ซึ่งเป็นสถานที่เก็บศพเพื่อตรวจพิสูจน์หลายพันศพ ก็ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ทำให้การทำงานของ พญ.คุณหญิงพรทิพย์เป็นไปด้วยความยากลำบาก ที่สำคัญโทรศัพท์มือถือเครือข่ายยอดนิยมเดี้ยงสนิท ยิ่งซ้ำเติมให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก แทนที่จะสามารถจัดการศพได้รวดเร็ว
ด้วยความที่มีบุคลากรแค่หยิบมือ แม้จะมีทีมแพทย์จากมหาวิทยาลัย และจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติเข้าไปช่วย แต่พญ.คุณหญิงพรทิพย์ต้องลงไปดำเนินการด้วยตัวเอง
ขณะที่ สุดารัตน์ สวมบทผู้ประสานสิบทิศ ทั้งขอน้ำ ขอไฟ ขอสถานที่ทำ one stop service สำหรับผู้ที่ต้องการค้นหาญาติก็จะสามารถคีย์ข้อมูลลงไป คนที่เหน็ดเหนื่อยไม่แพ้กันต้องยกให้ น.พ.วิชัย เทียนถาวร ปลัดกระทรวงสาธารณสุข และคณะผู้บริหารทุกคน ทั้ง น.พ.พิพัฒน์ ยิ่งเสรี น.พ.ศุภชัย คุณารัตนพฤกษ์ น.พ.ณรงค์ศักดิ์ อังคะสุวพลา รองปลัดกระทรวง ฯลฯ โดยเฉพาะ น.พ.ศุภชัย ดูเหมือนจะรับบทหนักสุด เพราะต้องบัญชาการเยี่ยงสัปเหร่ออยู่ที่วัดย่านยาว อ.ตะกั่วป่า เพื่อให้การดำเนินการศพเป็นไปอย่างเรียบร้อย ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่โดยตรง
ถ้ามองกันโดยภารกิจ แต่เพราะใจเต็มร้อยของคน สธ.ทำให้ทุกอย่างราบรื่น แม้จะมีการปะทะกันระหว่างกระทรวงฯ บ้าง แต่ก็ถือว่าเป็นธรรมดาของคนหมู่มาก ที่ต้องเผชิญเหตุการณ์เฉพาะหน้าที่ไม่มีการคาดฝัน
แต่ที่ต้องตำหนิเป็นอย่างมากคือ มีรพ.เอกชนบางแห่งพยายามแย่งยื้อผู้ป่วยจนแน่นโรงพยาบาล แล้วยังคิดค่ารักษาพยาบาลหลักแสน ถ้าไม่ถูกเบรกโดยผู้บริหาร สธ.มีหวังงานนี้ฟันเปรอะ แต่ก็เอาเถอะรู้สึกตัวในภายหลังก็ยังดีกว่าไร้จิตสำนึกตลอดกาล ระวังเถอะโปรเจกต์ยักษ์ของรัฐบาล เขาจะเขี่ยทิ้งไม่ให้เข้าโครงการ
เหตุการณ์ครั้งนี้ สธ.ทำงานได้ดีเยี่ยมสมควรได้รับการปรบมือและจดจารึกไว้ในความทรงจำ ช่วยไม่ได้ถ้างานนี้เจ๊หน่อยจะโกยคะแนนไปเต็ม ๆ
สึนามิ ถล่ม 6 จังหวัดภาคใต้ เป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิด แม้ 5 ปีที่แล้วจะมีการแจ้งเตือนแต่เมื่อไม่เกิด ความระแวดระวังจึงไม่มี
เช้าวันอาทิตย์ที่ 26 ธันวาคม ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 1 เป็นวันพระที่คนรุ่นปู่ย่า เดินทางไปทำบุญพร้อมกับหลานตัวน้อย ก่อนเกิดเหตุไม่มีสัญญาณอันตรายแม้แต่น้อย คลื่นลมสงบ อากาศแจ่มใส แต่หลังจากชีวิตเริ่มขับเคลื่อนเขยื้อนตัวปฏิบัติภารกิจ รวมไปถึงนักท่องเที่ยวที่พิสมัยแดดยามเช้าที่เขาว่ากันว่าเป็นอาหารผิวชั้นยอดจึงมิทันระวังตัวเมื่อถูกคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ
ทุกชีวิตจึงถูกสังหารหมู่ต่างกันเพียงอาวุธที่ใช้ไม่ได้ถูกหล่อหลอมด้วยปัญญามนุษย์ แต่มันคือธรรมชาติในรูปของเกลียวคลื่นยักษ์ เพียงไม่กี่นาทีชีวิตนับแสนของผู้คนต้องสังเวยให้กับภัยพิบัติครั้งใหญ่ มันคือฝันร้ายของคนทั้งโลก
ในขณะที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องยังคงงก ๆ เงิ่นทำอะไรไม่ถูก แต่หน่วยงานหนึ่งที่ต้องเคลื่อนตัวเร็วที่สุดเพื่อช่วยเหลือชีวิตที่ยังมีลมหายใจนั่นคือ คนกระทรวงสาธารณสุข เสียงรถพยาบาลฉุกเฉินคันแล้วคันเล่าวิ่งออกไปยังจุดเกิดเหตุ ตีคู่ไปกับรถของหน่วยกู้ภัยที่มีอยู่เพียงไม่กี่หน่วยในพื้นที่ ณ เวลานั้น
ด้วยสัญญาณที่ยังไม่ถูกตัดขาดทำให้คนทั่วประเทศรับรู้ว่า จ.ภูเก็ตคือพื้นที่เกิดเหตุที่ประสบภัยพิบัติอย่างรุนแรง โดยเฉพาะหาดป่าตองและหาดกมลา การลำเลียงผู้ป่วยและร่างไร้วิญญาณจึงเริ่มขึ้น ณ วินาทีนั้น โดยมิต้องรอหนังสือราชการเหมือนบางหน่วยงานที่ทำให้การช่วยเหลือหยุดชะงักอย่างไม่น่าจะเกิด
และทันทีที่ทราบข่าว สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ รมว.สาธารณสุข จึงได้เร่งสั่งการให้ทุกฝ่ายระดมกำลังช่วยเหลืออย่างเต็มกำลัง ใช้อุปกรณ์และเวชภัณฑ์ที่มีอยู่อย่างเต็มที่ แพทย์พยาบาล เจ้าหน้าที่ ทุกสังกัดเสนอตัวขอช่วยงานกันอย่างแข็งขัน และที่จะขาดไม่ได้เลยคือหน่วยงานสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ภายใต้การนำของ พญ.คุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ รองผู้อำนวยสถาบันฯ คุณหญิงหมอที่มากด้วยความเสียสละ
17.30 น. วันที่ 26 ธันวาคม ทีมแพทย์ชุดแรกจากโรงพยาบาลภูมิพล และทีมงาน พญ.คุณหญิงพรทิพย์ เดินทางโดยเครื่องบินซี 130 จากท่าอากาศยานกองทัพอากาศ สู่สนามบินภูเก็ต ไล่เลี่ยกับเที่ยวบินของนายกรัฐมนตรี พร้อมด้วยทีมคณะรัฐมนตรีโดยมีจุดหมายเดียวกัน
เสียงไซเรนดังกระหึ่ม จ.ภูเก็ตทันที ที่เครื่องบินสัมผัสรันเวย์ ทีมแพทย์ได้ถูกแบ่งไปตามโรงพยาบาลแสถานที่เกิดเหตุตามภารกิจของแต่ละคน แต่ที่ทุกอย่างขับเคลื่อนอย่างรวดเร็วต้องขอยกความดีให้กับ สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ที่ลงมาบัญชาการด้วยตนเอง อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งที่ตัวเองก็เพิ่งได้รับบาดเจ็บมาหมาด ๆ
และในวันเกิดเหตุก็เดินทางไปดูความพร้อมของ รพ.ป่าตอง และรพ.วชิระภูเก็ต ซึ่งรับบทหนักที่สุดจากเหตุการณ์คลื่นยักษ์ถล่มภูเก็ต มีทั้งศพและผู้ป่วยเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะที่ รพ.วชิระภูเก็ตที่ต้องใช้พื้นที่มินิมาร์ทเป็นสถานที่เก็บศพชั่วคราว
ขณะที่ทุกคนพุ่งความสนใจไปที่ จ.ภูเก็ต ก็มีรายงานเข้ามาว่าที่อุทยานแห่งชาติเขาหลัก อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ขณะที่สัญญาณทุกอย่างถูกตัดขาด ทำให้การติดต่อเป็นไปด้วยความยากลำบาก
สุดารัตน์ มีสีหน้ากังวลและขอเดินทางไปยัง รพ.ตะกั่วป่าแต่เมื่อเช็คระยะทางที่จะไปยังรพ.ตะกั่วป่าไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะระหว่างทางต้องผ่าน อุทยานเขาหลัก ระยะทางกว่า 20 กิโลเมตรเป็นทะเลโคลน ต้นไม้ล้มระเนระนาดไม่สามารถเดินทางผ่านไปได้ เช่นเดียวกับที่เกาะพีพี จ.กระบี่ ที่นักท่องเที่ยวและชาวบ้านอีกหลายร้อยชีวิตต้องสังเวยภัยพิบัติและยังไม่สามารถเข้าช่วยเหลือได้ในทันที
สุดารัตน์ บอกว่า สิ่งที่ทำได้ในเวลานั้นคือ สั่งการระดมทีมแพทย์ พยาบาล แพทย์ดมยา ทีมผ่าตัด ทีมกู้ชีพพร้อมรถพยาบาลฉุกเฉินจำนวนกว่า 100 ทีม จากจังหวัดภูเก็ต พังงา และกระบี่ รวมทั้งจากจังหวัดใกล้เคียงได้แก่สุราษฎร์ธานี ชุมพร ระนอง นครศรีธรรมราช ตรัง พัทลุง ลงไปช่วยเหลือประชาชนนักท่องเที่ยวที่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุนี้เป็นการด่วน ประสานเฮลิคอปเตอร์จากกระทรวงกลาโหม และตำรวจ เพื่อรับทีมแพทย์พยาบาลลงไปให้การช่วยเหลือเบื้องต้นผู้ที่ติดอยู่ตามเกาะแก่งต่างๆ โดยเร็วที่สุด
วันรุ่งขึ้น ได้รับรายงานเข้ามาอย่างต่อเนื่องว่าพบศพผู้เสียชีวิตที่เขาหลักหลายร้อยคน และคาดว่ายังมีที่อยู่ตามซากปรักหักพังและดินโคลนเชื่อว่าผู้เสียชีวิตน่าจะเกินหลักพันแน่นอน เมื่อรับทราบข้อมูล กระทรวงสาธารณสุขจึงได้ระดมแพทย์นับร้อยคนจากทั่วทุกภาค สลับสับเปลี่ยนกันลงมาช่วยเหลือ รวมทั้งเครื่องมือผ่าตัดและเซ็ททำแผล เพื่อช่วยแบ่งเบาแพทย์ในพื้นที่
ช่วงระยะเวลา 2 วัน การจัดการเรื่องผู้ป่วยเป็นไปด้วยความเรียบร้อยจากการร่วมมือร่วมใจกัน ปัญหาที่ตามมาคือ ศพผู้เสียชีวิตเริ่มขึ้นอืดเหม็นเน่า ปัญหาการลำเลียงศพไปไว้ตามสถานที่ต่าง ๆ จึงดูไม่ใช่ง่าย แม้ไม่ใช่หน้าที่โดยตรง แต่สุดารัตน์ ก็เต็มใจช่วยเหลือประสานของตู้คอนเทนเนอร์แช่ศพได้ถึง 10 ตู้
ขณะที่หน่วยงานที่รับผิดชอบยังมะงุมมะงาหรา เพราะไม่รู้จะเริ่มทำอะไรก่อน ทั้งที่เครื่องไม้เครื่อง บุคลากร มีพร้อมรอเพียงคนสั่งการเท่านั้น แม้แต่ไฟฟ้าในวัดย่านยาว ซึ่งเป็นสถานที่เก็บศพเพื่อตรวจพิสูจน์หลายพันศพ ก็ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ทำให้การทำงานของ พญ.คุณหญิงพรทิพย์เป็นไปด้วยความยากลำบาก ที่สำคัญโทรศัพท์มือถือเครือข่ายยอดนิยมเดี้ยงสนิท ยิ่งซ้ำเติมให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก แทนที่จะสามารถจัดการศพได้รวดเร็ว
ด้วยความที่มีบุคลากรแค่หยิบมือ แม้จะมีทีมแพทย์จากมหาวิทยาลัย และจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติเข้าไปช่วย แต่พญ.คุณหญิงพรทิพย์ต้องลงไปดำเนินการด้วยตัวเอง
ขณะที่ สุดารัตน์ สวมบทผู้ประสานสิบทิศ ทั้งขอน้ำ ขอไฟ ขอสถานที่ทำ one stop service สำหรับผู้ที่ต้องการค้นหาญาติก็จะสามารถคีย์ข้อมูลลงไป คนที่เหน็ดเหนื่อยไม่แพ้กันต้องยกให้ น.พ.วิชัย เทียนถาวร ปลัดกระทรวงสาธารณสุข และคณะผู้บริหารทุกคน ทั้ง น.พ.พิพัฒน์ ยิ่งเสรี น.พ.ศุภชัย คุณารัตนพฤกษ์ น.พ.ณรงค์ศักดิ์ อังคะสุวพลา รองปลัดกระทรวง ฯลฯ โดยเฉพาะ น.พ.ศุภชัย ดูเหมือนจะรับบทหนักสุด เพราะต้องบัญชาการเยี่ยงสัปเหร่ออยู่ที่วัดย่านยาว อ.ตะกั่วป่า เพื่อให้การดำเนินการศพเป็นไปอย่างเรียบร้อย ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่โดยตรง
ถ้ามองกันโดยภารกิจ แต่เพราะใจเต็มร้อยของคน สธ.ทำให้ทุกอย่างราบรื่น แม้จะมีการปะทะกันระหว่างกระทรวงฯ บ้าง แต่ก็ถือว่าเป็นธรรมดาของคนหมู่มาก ที่ต้องเผชิญเหตุการณ์เฉพาะหน้าที่ไม่มีการคาดฝัน
แต่ที่ต้องตำหนิเป็นอย่างมากคือ มีรพ.เอกชนบางแห่งพยายามแย่งยื้อผู้ป่วยจนแน่นโรงพยาบาล แล้วยังคิดค่ารักษาพยาบาลหลักแสน ถ้าไม่ถูกเบรกโดยผู้บริหาร สธ.มีหวังงานนี้ฟันเปรอะ แต่ก็เอาเถอะรู้สึกตัวในภายหลังก็ยังดีกว่าไร้จิตสำนึกตลอดกาล ระวังเถอะโปรเจกต์ยักษ์ของรัฐบาล เขาจะเขี่ยทิ้งไม่ให้เข้าโครงการ
เหตุการณ์ครั้งนี้ สธ.ทำงานได้ดีเยี่ยมสมควรได้รับการปรบมือและจดจารึกไว้ในความทรงจำ ช่วยไม่ได้ถ้างานนี้เจ๊หน่อยจะโกยคะแนนไปเต็ม ๆ
