“ร.อ.หญิง ภัทร์ดารัสมิ์” รองโฆษกรัฐบาล เปิดภาพย้อนอดีตร่วมชุมนุมคนเสื้อแดงต่อต้านรัฐประหาร ส่งสารถึงม็อบ Gen Z เข้าใจพลังคนรุ่นใหม่ที่ต้องการเห็นประเทศเปลี่ยนแปลง แต่ฝากคิดให้ชัดกำลังต่อสู้เพื่อหลักการ หรือเพียงเพราะไม่ชอบใคร เตือนอย่าปล่อยให้ความโกรธ-ความเกลียดชังสร้างความขัดแย้ง
วันนี้ (22 พ.ย.) ร.อ.หญิง ภัทร์ดารัสมิ์ ทองสลวยกร รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก “ร้อยเอกหญิง ดร.อ๊ก ภัทร์ดารัสมิ์ ทองสลวยกร” พร้อมเผยภาพย้อนอดีตขณะสวมเสื้อแดงเข้าร่วมชุมนุมทางการเมือง โดยเขียนข้อความถึงกลุ่มผู้ชุมนุมคนรุ่นใหม่ Gen Z ระบุว่า
ถึง น้องๆ ม็อบ Gen Z
ภาพสองภาพนี้ คือ พี่ในวันที่พี่ออกมาร่วมชุมนุมทางการเมือง ด้วยความเชื่อว่า เสียงของประชาชนมีความหมาย และอนาคตของประเทศเป็นเรื่องของเราทุกคน
ในวันนั้น พี่ไม่ได้ออกมาเพราะเกลียดใครเป็นการส่วนตัว ไม่ได้ออกมาเพราะอยากเอาชนะใคร แต่ออกมาเพราะมีอุดมการณ์ที่ยึดมั่นอย่างชัดเจนว่า “ไม่เอารัฐประหาร”
เพราะพี่เชื่อว่า ไม่ว่าเราจะรักหรือเกลียดรัฐบาลใด ไม่ว่าจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับนักการเมืองคนไหน การเปลี่ยนแปลงอำนาจทางการเมืองต้องเป็นไปตามวิถีประชาธิปไตย ไม่ใช่ด้วยการใช้กำลังล้มล้างกติกา
พี่เข้าใจพลังของความหวัง เข้าใจความรู้สึกที่อยากเห็นประเทศเปลี่ยนแปลง และเข้าใจดีว่า บางครั้งคนหนุ่มสาวก็พร้อมจะทุ่มเททุกอย่างเพื่อสิ่งที่ตัวเองเชื่อ
แต่อยากฝากสิ่งหนึ่งไว้ให้น้องๆ ได้คิด
การออกมาชุมนุมไม่ใช่เรื่องยากเท่ากับการตอบตัวเองให้ได้ว่า เรากำลังชุมนุมเพื่ออะไร
เรากำลังต่อสู้เพื่อหลักการ หรือกำลังต่อสู้เพราะไม่ชอบใคร?
เรากำลังเรียกร้องสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อประเทศ หรือเพียงต้องการเห็นฝ่ายที่เราไม่ชอบพ่ายแพ้?
เพราะ อุดมการณ์ที่แท้จริง ไม่ใช่สิ่งที่เราเลือกใช้เฉพาะเวลาที่เป็นประโยชน์กับฝ่ายตัวเอง แต่คือหลักการที่เรายังยึดมั่น
พี่ไม่ได้อยากให้น้องๆ เลิกตั้งคำถามกับผู้มีอำนาจ ตรงกันข้าม พี่อยากเห็นคนรุ่นใหม่กล้าคิด กล้าถาม กล้าตรวจสอบ และกล้าเรียกร้องสิ่งที่ถูกต้อง
แต่อยากให้ทุกการต่อสู้มีสติ มีเหตุผล และมีหลักการที่หนักแน่นกว่าความโกรธ เพราะพลังของคนหนุ่มสาวมีค่ามากเกินกว่าจะปล่อยให้ใครใช้เป็นเพียงเครื่องมือของความขัดแย้ง
พี่อยากฝากไว้ว่า
อย่าให้อุดมการณ์ของเราเล็กลงจนเหลือเพียงความเกลียดชังใครบางคน และอย่าให้ความรักในฝ่ายของตัวเองยิ่งใหญ่กว่าความรักในหลักการ
เพราะเมื่อม็อบเงียบลง ผู้คนแยกย้ายกลับบ้าน สิ่งที่ยังคงอยู่กับเราตลอดชีวิต ไม่ใช่ว่าวันนั้นเราอยู่ฝ่ายไหน
แต่คือวันนั้น เราเลือกยืนหยัดเพื่ออะไร


