xs
xsm
sm
md
lg

ฟัน “เอกวิทย์” รับสินบน “โจ๊ก” ตอกย้ำวิกฤตศรัทธาองค์กรปราบโกง

เผยแพร่:   ปรับปรุง:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์



วันนี้มีข่าวใหญ่สะเทือนวงการปราบโกงของประเทศไทย เมื่อคนที่มีหน้าที่ปราบโกง กลับถูกชี้มูลในคดีรับสินบนเสียเอง!
และไม่ใช่เจ้าหน้าที่ระดับล่าง แต่เป็นถึงกรรมการป.ป.ช. หนึ่งในผู้มีอำนาจตรวจสอบการทุจริตของประเทศ

“เอกวิทย์ วัชชวัลคุ” กรรมการ ป.ป.ช. ถูกคณะผู้ไต่สวนอิสระ ลงมติเอกฉันท์ 9 ต่อ 0 ว่า กระทำผิดตามข้อกล่าวหาในคดีสินบนทองคำ 246 บาท ที่เชื่อมโยงกับ “บิ๊กโจ๊ก” พล.ต.อ.สุรเชษฐ์ หักพาล อดีต รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ!
เรื่องนี้ไม่ธรรมดา เพราะมันไม่ได้มีแค่เรื่องทองคำ แต่ยังมีเรื่องอำนาจ เรื่องคดีความ และความน่าเชื่อถือขององค์กรปราบโกง เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

ตามรายงานข่าว วันที่ 21 พฤศจิกายน 2569 คณะผู้ไต่สวนอิสระ ที่ประธานศาลฎีกาแต่งตั้ง มีการประชุมลงมติเมื่อวันที่19 พฤศจิกายน ที่ผ่านมา และมีมติ 9 ต่อ 0 ชี้มูลความผิดของ “เอกวิทย์”
 
ขั้นตอนต่อไป ต้องส่งสำนวนให้อัยการสูงสุดพิจารณายื่นฟ้องต่อศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
ต้องทำความเข้าใจก่อนว่า นี่เป็นผลการชี้มูลของคณะผู้ไต่สวน ยังไม่ใช่คำพิพากษาถึงที่สุดของศาล
 
แต่เมื่อมีมติชี้มูลออกมาอย่างนี้ ก็ “โคม่า” แล้ว!
 
ทีนี้มาดูกันว่า เรื่องทองคำ 246 บาท มันมีที่มาอย่างไร ?

พล.ต.อ.สุรเชษฐ์ หักพาล
ต้องย้อนกลับไปในปี 2567 ... ตอนนั้น “บิ๊กโจ๊ก” กำลังเผชิญคดีความเกี่ยวกับเครือข่ายเว็บพนันออนไลน์ ทั้ง คดีมินนี่และคดีที่เกี่ยวข้อง ซึ่งมีสำนวนอยู่ในกระบวนการตรวจสอบของป.ป.ช.

ตามข้อกล่าวหาของพนักงานสอบสวน มีความพยายามนำทองคำแท่งน้ำหนักรวม 246 บาท ไปมอบให้ กรรมการ ป.ป.ช. เพื่อจูงใจให้ช่วยเหลือในสำนวนคดี ไม่ให้มีการชี้มูลความผิดทั้งทางอาญา และทางวินัย

ทองคำ 246 บาท นี่ไม่ใช่น้อยๆ คิดเป็นทองคำหนักประมาณ 3.7 กิโลกรัม และมีมูลค่าหลายล้านบาท

ตามคำกล่าวหาที่ตำรวจเปิดเผย วันที่ 31 สิงหาคม 2567 มีการจัดเตรียมทองคำแท่ง บรรจุสองกล่อง ส่งต่อให้ “พ.ต.อ.ภาคภูมิ พิสมัย” ซึ่งขณะนั้นเป็นคนใกล้ชิด “บิ๊กโจ๊ก”

ก่อนจะมีการนำทองคำไปส่งมอบ ในวันที่ 1 กันยายน 2567 โดยมีการกล่าวอ้างถึงจุดส่งมอบ บริเวณสมาคมชาวปักษ์ใต้ กรุงเทพฯ

ตำรวจระบุว่า มีทั้งพยานบุคคลและหลักฐานภาพวิดีโอเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าว ส่วน “บิ๊กโจ๊ก” ปฏิเสธข้อกล่าวหาและต่อสู้คดีตามกระบวนการ

เรื่องมาแตกเอาตอนที่ “พ.ต.อ.ภาคภูมิ” ซึ่งเป็นอดีตคนสนิทบิ๊กโจ๊ก ออกมาให้ข้อมูล และยื่นเรื่องร้องเรียนให้ตรวจสอบ นายเอกวิทย์

วันที่ 7 มกราคม 2569 มีการยื่นเรื่องต่อประธานรัฐสภา ก่อนจะนำไปสู่กระบวนการแต่งตั้งคณะผู้ไต่สวนอิสระตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 236

ประธานศาลฎีกาจึงแต่งตั้งคณะผู้ไต่สวนอิสระ 9 คน เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2569

ในจำนวนนี้ มีทั้งอดีตผู้พิพากษาระดับสูง และนักกฎหมายผู้ทรงคุณวุฒิ เช่น นายชวลิต อิศรเดช นายอธิคม อินทุภูติ ศาสตราจารย์ไผทชิต เอกจริยกร และ ศาสตราจารย์พิเศษ วิชา มหาคุณ

จนกระทั่งมาถึง มติ 9 ต่อ 0 ที่เป็นข่าวในวันนี้

ทีนี้เรามารู้จัก “เอกวิทย์ วัชชวัลคุ”กันสักหน่อย ว่าเป็นใคร ทำไมถึงได้มาเป็นกรรมการ ป.ป.ช.

คนนี้ มีประวัติการทำงานในกระบวนการยุติธรรมมาอย่างยาวนาน

จบนิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นเนติบัณฑิตไทย และจบปริญญาโท ด้านรัฐประศาสนศาสตร์จากนิด้า ผ่านงานผู้พิพากษามาหลายตำแหน่ง เคยเป็นผู้พิพากษาศาลฎีกา และ ประธานศาลอุทธรณ์ ภาค 6

จัดว่า เป็นนักกฎหมายระดับสูงที่มีประสบการณ์ในกระบวนการยุติธรรมมาอย่างโชกโชน

แล้วมาเป็นกรรมการป.ป.ช. ได้อย่างไร?

วันที่ 30 ตุลาคม 2566 วุฒิสภาชุด 250 คน ซึ่งมีที่มาจากกระบวนการในยุค คสช. ลงมติให้ความเห็นชอบ “นายเอกวิทย์” ด้วยคะแนนถึง 202 เสียง ไม่เห็นชอบเพียง 1 เสียง และไม่ออกเสียง 4 เสียง

ต่อมาได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการป.ป.ช. เมื่อวันที่ 3 มกราคม 2567

เท่ากับว่า นับถึงวันนี้ ดำรงตำแหน่งมาเพียงประมาณ 2 ปี 10 เดือน เท่านั้น ยังไม่ถึง 3 ปี เต็มด้วยซ้ำ!

เอกวิทย์ วัชชวัลคุ
จากผู้พิพากษาระดับสูง ก้าวขึ้นมาเป็นกรรมการองค์กรอิสระที่มีอำนาจตรวจสอบนักการเมือง และข้าราชการระดับสูง
แต่วันนี้กลับต้องถูกกระบวนการไต่สวนอิสระ ชี้มูลในคดีสินบนเสียเอง

เรื่องนี้จึงมีความหมายมากกว่าเรื่องส่วนตัวของนายเอกวิทย์

ลองคิดดูเถอะว่า ป.ป.ช. เป็นองค์กรที่ประชาชนคาดหวังให้ทำหน้าที่ตรวจสอบคนโกง ตรวจสอบนักการเมือง ตรวจสอบผู้มีอำนาจ

แต่ที่ผ่านมา ป.ป.ช. ก็เผชิญคำถามจากสังคมอยู่ไม่น้อย ทั้งเรื่องความล่าช้าในการพิจารณาคดี ความโปร่งใส และมาตรฐาน ในการตรวจสอบผู้มีอำนาจทางการเมือง

โดยเฉพาะกระบวนการสรรหากรรมการองค์กรอิสระที่เคยผ่านความเห็นชอบของ สว.ชุดแต่งตั้งในยุค คสช. ซึ่งถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องความเป็นอิสระมาอย่างต่อเนื่อง

รวมถึงข้อกังขา ที่สังคมบางส่วนมีต่อความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรตรวจสอบ กับเครือข่ายอำนาจทางการเมืองในปัจจุบัน หรือที่เรียกกันว่า “เครือข่ายสีน้ำเงิน”

แน่นอนว่า ... การได้รับความเห็นชอบจาก สว.ชุดใด ไม่ได้เป็นหลักฐานว่าบุคคลนั้นอยู่ภายใต้อิทธิพล ของเครือข่ายการเมืองใด และคดีสินบนทองคำนี้ ก็ไม่ได้พิสูจน์ว่า มีเครือข่ายการเมืองอื่นร่วมกระทำผิด

แต่สิ่งที่เกิดขึ้น ย่อมทำให้คำถามเรื่องความเป็นอิสระ และความรับผิดชอบขององค์กรตรวจสอบ มีความสำคัญมากขึ้น

เพราะถ้าคนที่มีหน้าที่ตรวจสอบการทุจริต ถูกกล่าวหาว่ารับสินบนเพื่อช่วยเหลือผู้ถูกตรวจสอบ แล้วประชาชนจะมั่นใจได้อย่างไร ว่าคดีสำคัญๆ ที่อยู่ในมือป.ป.ช. จะได้รับการพิจารณาอย่างตรงไปตรงมา ?!

และคำถามอีกข้อหนึ่งก็คือ ใครจะเป็นคนตรวจสอบผู้ตรวจสอบอย่างป.ป.ช.?

แต่เรื่องนี้อย่างน้อยก็ทำให้เห็นว่า แม้แต่กรรมการป.ป.ช. ก็ไม่ได้อยู่เหนือกระบวนการตรวจสอบตามกฎหมาย

ทั้งนี้ การตรวจสอบจะสร้างความเชื่อมั่นได้มากน้อยเพียงใด ยังต้องดูว่า กระบวนการหลังจากนี้ จะดำเนินไปอย่างโปร่งใส เป็นธรรม และมีข้อยุติอย่างไร

วันนี้ มติ 9 ต่อ 0 เป็นพัฒนาการสำคัญของคดี แต่ยังต้องรอการดำเนินการของอัยการสูงสุด และการพิจารณาของศาล
และไม่ว่าผลคดีสุดท้ายจะออกมาอย่างไร เรื่องนี้ก็ทำให้เราเห็นความสำคัญของหลักการข้อหนึ่ง นั้นคือ...

องค์กรที่มีหน้าที่ปราบโกง ต้องพร้อมถูกตรวจสอบอย่างเข้มข้นไม่น้อยไปกว่าคนที่ตัวเองมีหน้าที่ตรวจสอบ

เพราะทองคำ 246 บาท อาจมีมูลค่าหลายล้านบาท

แต่ความเชื่อมั่นของประชาชนต่อกระบวนการยุติธรรม ไม่ใช่สิ่งที่จะตีราคาเป็นทองคำได้

และหากความเชื่อมั่นนั้นเสียหายขึ้นมา การฟื้นฟูให้กลับคืน ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย!