“วิโรจน์ ลักขณาอดิศร” ตั้งคำถามถึงผู้ใหญ่ในบ้านเมือง หลังเด็กมัธยมปลายลุกขึ้นจัดการชุมนุม ชี้แทนที่จะตีตราเด็ก ควรย้อนมองความผิดพลาดในการบริหารประเทศจนคนรุ่นใหม่หมดความอดทน พร้อมสะท้อนปัญหาไทยเป็นแหล่งขยะโลก ฟอกเงิน สวมสิทธิส่งออก และบังคับใช้กฎหมายสองมาตรฐาน ย้ำหน้าที่ผู้ใหญ่ไม่ใช่สอนให้เด็กอดทน แต่ต้องลงมือแก้ปัญหาและสร้างอนาคตที่ดีกว่าให้ลูกหลาน
วันนี้ (21 พ.ย. 69) นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว “Wiroj Lakkhanaadisorn - วิโรจน์ ลักขณาอดิศร” แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการที่นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายลุกขึ้นมาจัดการชุมนุม โดยระบุว่า สิ่งแรกที่ผู้ใหญ่ในบ้านเมืองควรทำไม่ใช่การตำหนิหรือตีตราเด็ก แต่ควรย้อนกลับมาตั้งคำถามถึงการบริหารประเทศที่ผ่านมา ว่าเหตุใดจึงทำให้คนรุ่นใหม่หมดความอดทนจนต้องออกมาเรียกร้องด้วยตนเอง
นายวิโรจน์ ระบุว่า ไม่มีเด็กคนใดต้องการนำอนาคตของตัวเองไปเสี่ยงกับคดีความ หากสังคมและประเทศที่ผู้ใหญ่กำลังสร้างให้พวกเขาเป็นอนาคตที่เต็มไปด้วยความหวัง พร้อมตั้งคำถามถึงสภาพปัญหาที่ประเทศไทยกำลังเผชิญ ทั้งการกลายเป็นแหล่งรองรับขยะจากต่างประเทศ ปัญหาการฟอกเงิน การสวมสิทธิส่งออกสินค้า และการเป็นตลาดระบายสินค้าราคาถูกจากต่างประเทศ ซึ่งส่งผลให้ผู้ประกอบการไทยต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด
นอกจากนี้ ยังตั้งคำถามถึงปัญหาการบังคับใช้กฎหมายที่มองว่ามีลักษณะเลือกปฏิบัติ โดยความเข้มงวดของกฎหมายอาจขึ้นอยู่กับฐานะทางการเงิน ตัวบุคคล หรือความสัมพันธ์กับผู้มีอำนาจ มากกว่าการบังคับใช้อย่างเสมอภาค
นายวิโรจน์ ยังชวนให้สังคมทบทวนว่า ตลอดระยะเวลากว่าสิบปีที่ผ่านมา ประชาชนสามารถประกอบอาชีพและทำมาหากินได้ง่ายขึ้นหรือไม่ คุณภาพชีวิตดีขึ้นเพียงใด และคนรุ่นลูกหลานมีโอกาสที่จะมีชีวิตความเป็นอยู่ดีกว่าคนรุ่นพ่อแม่มากน้อยแค่ไหน
พร้อมระบุว่า ก่อนที่ผู้ใหญ่จะกล่าวหาหรือตำหนิเด็กว่าไม่รักบ้านเมือง ควรตอบคำถามให้ได้เสียก่อนว่า คนรุ่นปัจจุบันสามารถส่งต่อประเทศที่มีอนาคตที่ดีให้กับคนรุ่นหลังได้จริงหรือไม่
ชี้ความรักชาติต้องวัดจากความรับผิดชอบ ไม่ใช่ความอาวุโส
นายวิโรจน์ แสดงความคิดเห็นว่า ความรักชาติไม่ควรวัดจากอายุหรือความอาวุโส แต่ควรวัดจากความรับผิดชอบต่ออนาคตของประเทศ โดยผู้ที่มีอายุมากกว่าและมีประสบการณ์มากกว่าควรมีความรับผิดชอบเพิ่มขึ้น ไม่ใช่ใช้อายุหรือสถานะเป็นอภิสิทธิ์ในการเรียกร้องให้คนรุ่นหลังต้องอดทนกับปัญหาที่คนรุ่นก่อนสร้างทิ้งไว้
ทั้งนี้ ประเทศไทยไม่ได้เป็นสมบัติส่วนตัวของคนรุ่นใดรุ่นหนึ่ง ที่จะสามารถใช้ทรัพยากรจนร่อยหรอ สะสมปัญหาต่าง ๆ ไว้โดยไม่แก้ไข แล้วผลักภาระทั้งหมดให้ลูกหลานเป็นผู้รับผิดชอบในอนาคต
นายวิโรจน์ ระบุอีกว่า ทุกคนมีเวลาอยู่บนโลกอย่างจำกัด และควรมีโอกาสได้ใช้ชีวิตในช่วงเวลาที่ดีของตนเอง ไม่ควรมีใครต้องเสียเวลาทั้งชีวิตเพื่อแบกรับผลกระทบจากความผิดพลาดของคนรุ่นก่อน
พร้อมชวนให้คนรุ่นผู้ใหญ่ตั้งคำถามกับตนเองว่า ก่อนจะจากโลกนี้ไป ได้ใช้เวลาที่มีอยู่สร้างประเทศให้ดีขึ้นสำหรับลูกหลานแล้วหรือยัง หรือที่ผ่านมาเพียงมุ่งรักษาความสุขสบายและผลประโยชน์ของตนเอง โดยปล่อยให้คนรุ่นหลังต้องรับผลกระทบจากปัญหาที่สะสมไว้
ย้ำหน้าที่ผู้ใหญ่ต้องแก้ปัญหา ไม่ใช่สั่งให้เด็กอดทน
นายวิโรจน์ ทิ้งท้ายว่า หน้าที่สำคัญของผู้ใหญ่ไม่ใช่การสั่งสอนให้เด็กอดทนอยู่กับประเทศที่เต็มไปด้วยปัญหา แต่ต้องลงมือแก้ไขปัญหาอย่างจริงจัง เพื่อสร้างสังคมและประเทศที่น่าอยู่ให้กับคนรุ่นต่อไป
หากวันนี้เด็กและเยาวชนยังมีความกล้าที่จะลุกขึ้นมาเรียกร้องอนาคตที่ดีกว่า ผู้ใหญ่ก็ควรมีความกล้าพอที่จะยอมรับความผิดพลาดของตนเอง และร่วมกันเปลี่ยนแปลงประเทศไปพร้อมกับคนรุ่นใหม่
“หน้าที่ของผู้ใหญ่ไม่ใช่การสั่งสอนให้เด็กอดทนอยู่กับประเทศที่มีปัญหา แต่คือการลงมือแก้ไขปัญหา เพื่อให้เด็กได้มีประเทศที่น่าอยู่”
ก่อนปิดท้ายข้อความว่า “ผมคิดของผมอย่างนี้นะ”


